วันไนท์สแตนด์

"คิดจะไปก็ไปคิดจะมาก็มา เธอเห็นโรงแรมของฉันเป็นอะไรฮะ" "โรงแรมของคุณก็ดีอยู่แล้วหนิคะ แต่ฉันคงไม่เหมาะที่จะฝึกงานที่นั่น" "ก็แล้วแต่เธอ ถ้าเธอไม่ฝึกงานที่นี่ต่อก็ได้ ปีต่อไปฉันจะไม่รับนักศึกษาจากมหา'ลัยที่เธอเรียนสักคน หึ...แม้แต่มาสมัครงานก็อย่าหวัง"

เมื่อความสัมพันธ์ทางกายเกิดขึ้นเพราะแรงปรารถนา หาใช่ ความรัก ดังนั้น การรับผิดชอบด้วยการแต่งงานมันจึงเป็นไปไม่ได้! เผียะ! “เห็นแก่ตัว ทุเรศที่สุด!” หญิงสาวให้พรชายหนุ่ม หลังจากฟาดฝ่ามือใส่แก้มสากของเขาไปเต็มรัก นัยน์ตาดำดุของ กวิน จ้องหน้านางแบบสาวเขม็ง แน่นอนว่าไม่เคยมีใครกล้าตบเขาอย่างนี้ทำไม แพรวรุ้ง ถึงไม่เหมือนดารานางแบบคนอื่นๆ ที่เขาเคยควงนะ หากอยากได้อะไรก็บอกมาสิข้าวของ เงินทอง รับรองว่าหล่อนจะอยู่สุขสบาย ไม่ต้องเร่แก้ผ้าถ่ายแบบอย่างนี้ “ฉันไม่ใช่อีตัว! ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่ สายตานายมันฟ้องสายตาดูแคลนเหยียดหยามไม่เห็นค่าพรหมจรรย์ของฉัน อย่าคิดว่าฉันจะเหมือนผู้หญิงของนายที่ตั้งหน้าตั้งตารอท่าโดดขึ้นเตียง พอเสร็จกิจแล้วก็ถีบหัวส่ง ถึงฉันต้องแก้ผ้าหาเงินเลี้ยงตัวฉันก็ไม่มีวันเป็นนางบำเรอของใคร! จำเอาไว้!”

เพราะความเข้าใจผิด ที่คิดว่าพี่วินนอกใจ ทำให้ฉันต้องเอาคืนโดยการไปซื้อผู้ชายมานอนด้วย แต่ใครจะไปคิดว่า... วันไนท์สแตนด์คืนเดียว กับ โฮสต์ตัวท้อปของคลับอาซูร่า กลายเป็นถูกหมายหัวจากหัวหน้าแก๊งยากูซ่า !!! ที่ตามมาเช็คบิลเรียกเก็บค่าบริการในราคาหฤโหด แบบที่ต้องจ่ายจนหมดเนื้อหมดตัวกันเลยทีเดียว ********** ... ทุกเกมส์มันต้องมีกฎ ... และกฎข้อเดียวของเขาคือ ..เขาเป็นคนคุมเกมส์..!! **********

ภาพหญิงสาวผมยาวสลวย นอนคว่ำหน้าบนที่นอน ในคอนโดของตนทำให้กริชชัย ตาพล่า ด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น ภาพหญิงสาวผมยาวสลวย นอนคว่ำหน้าบนที่นอน ในคอนโดของตนทำให้กริชชัย ตาพล่า ด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น หลังจากสอบปริญญาเอกเสร็จ ชายหนุ่มก็ตระเวณเที่ยวทั่วยุโรป ก่อนที่จะกลับมารับงานสานต่อธุรกิจครอบครัวอย่างเต็มตัว " นี่คุณ มาทำอะไรที่ห้องผมเนี่ย เอ หรือยัยตาล ส่งสาวมาให้ แหมแบบนี้ต้อง ให้รางวัล กำลังอดอยาก" กริชชัย ลูบไล้ไปทั่วไหล่เปลือยอย่างหลงใหล " สวยซะด้วย " กริชชัย เปิดไฟหัวเตียง ทำให้มองเห็นใบหน้าหญิงสาวถนัด ใบหน้ารูปไข่ ผมยาวสีดำ เหยียดตรง ริมฝีปากเป็นสีชมพู จมูกโด่งเชิดเล็กน้อย มีลักยิ้มนิดๆที่ มุมแก้ม ชุดนอนที่แทบจะไม่ปกปิดอะไรเลย ทำให้กริชชัยลอบกลืนน้ำลาย " โนบรา เสียด้วย แล้วนี่แม่เจ้าพระคุณดืื่มด้วยหรือนี่ กลิ่นเหล้าตลบ" กริชชัย รู้สึกง่วงเพราะนั่งเครื่องบินมาสามสิบชั่วโมง ชายหนุ่มล้มตัวลงนอน

“เรื่องระหว่างเขากับเธอควรจบลงพร้อมแสงพระอาทิตย์ของวันใหม่ แต่กลิ่นวานิลลาอ่อน ๆ บนผิวเนียนนุ่มนั่น… กลับทำให้เขาอยากครอบครองเธอมากกว่าคืนเดียว“

ฟ้าพริตตี้สาวถูกพาไปหลังจากรับงานโดยไม่รุู้เลยว่าตัวเองไปนอนกับใครมา ชีวิตสาวสวยจะเริ่มเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นบ้างหลังจากนี้

"คบเพื่อนกลุ่มนั้นนานแค่ไหนแล้ว ทำไมฉันไม่รู้" ภูพิงค์ก้าวขาขึ้นเตียงบ้าง สอดตัวเข้ามาในผ้าห่มผืนเดียวกัน เหมือนผัวเมียกันเป๊ะ! "คบนานแล้ว ผมสั้นๆ เซ็กซี่ๆ ชื่อกะเพรา ผมยาวๆ ลอนๆ ชื่อของขวัญ เพื่อนสนิทฉันนิสัยดีทั้งคู่" "แล้วโสดแพ็กคู่ปะ?" "อยากโดนเข่าคู่กระแทกหน้าปะภู อดอยากนักก็ไปหากินไกลๆ เถอะไป" "เกรี้ยวกราดนี่หึงใช่ไหม?" หนุ่มหล่อยักคิ้วอย่างสบายใจ ทว่าคำพูดที่ดังขึ้นใหม่กลับทำให้เขาหน้าตึง "ไม่หึง มึงมีใหม่ก็แค่ไม่ต้องมีกู!"

“นี่! อย่ามายุ่งกับฉันนะ!” “บังเอิญอยากยุ่งซะด้วยสิ” “ปล่อยนะฉันรีบไม่มีเวลามาเล่นกับนายหรอก!” “หาอ๊ะอายอยู่เหรอ” กึก “อ๊ะอายอยู่ไหนนายรู้เหรอ” “รู้สิ” “ก็บอกมาสิว่าอ๊ะอายอยู่ไหน” “เอาตัวเข้าแลกสิ แล้วจะบอก” ทั้งคำพูดและมือที่กำลังลูบต้นขาของเธออย่างจาบจ้วงทำให้แสนดีดีดดิ้นอย่างไม่ยอม แต่เขายังลุกล้ำเธอด้วยการปัดรวบผมหลบทางเพื่อนฝังกลีบปากที่ต้นคอทางด้านหลัง

“หนูมีแฟนแล้ว!!” “…” “นั่นไงแฟน” ฉันชี้นิ้วไปที่ผู้ชายที่กำลังจะเดินผ่านหน้าไป พร้อมกับรีบเดินเอามือไปดึงแขนอีกฝ่ายมากอดแนบไว้กับตัว . “เอาพี่ไปอ้างว่าเป็นแฟน ถามพี่รึยัง??”

เขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่เพราะเหตุการณ์คืนนั้น…เขาจึงต้องรับผิดชอบเธอโดยไม่ได้เต็มใจ