author-banner
Mayonaka_Kisaki
Mayonaka_Kisaki
Author

روايات بقلم Mayonaka_Kisaki

Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)

Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)

“Alam kong bawal… pero bakit sa lahat ng lalaki, siya pa?” Hindi inakala ni Scarlett na ang isang gabing akala niya’y mananatiling lihim ay babalik para guluhin ang buong buhay niya. Bilang isang graduating education student, handa na siyang tahakin ang panibagong yugto ng pagiging pre-service teacher. Akala niya, ang magiging problema lang niya ay lesson plans, classroom observations, at kung paano mapabilib ang kanyang cooperating teacher. Pero sa unang araw pa lang ng practicum, gumuho agad ang katahimikan niya. Dahil ang lalaking nakatayo sa harapan ng classroom—ang lalaking may malamig na mga mata at nakakabinging presensya—ay siya ring lalaking naka-one night stand niya. At mas nakakabigla? Siya ang lalaking kailangan niyang makasama, makatrabaho, at harapin araw-araw. Sa pagitan ng propesyon at pagnanasa, respeto at tukso, hanggang kailan nila kayang itago ang lihim ng gabing nagbuklod sa kanila? At paano kung habang pilit niya itong nilalabanan, lalo naman siyang nahuhulog sa lalaking hindi niya dapat mahalin at pagnasahan? ------------ Warning: This novel contains erotic and explicit scenes that may not be suitable for all readers. This story is purely a product of the author’s imagination. Names, characters, events, and situations are fictional and are not intended to depict or represent real people or real-life events. Strictly for readers 18 years old and above only. If you are under 18, please do not read. Read at your own risk. <3 --mayonaka_kisaki
قراءة
Chapter: CHAPTER 142
Sebastian's POVKabababa ko pa lang ng sasakyan nang biglang nag-vibrate ang phone ko. Notification sa faculty group chat:“All cooperating teachers are required to attend an urgent faculty meeting at 10 AM. Agenda: Intern assignments and concerns.”Shit.Biglang bumigat ang dibdib ko. Alam kong hindi ‘to basta-basta. Alam kong tungkol ‘to sa amin ni Scarlett. Agad nawala ‘yung saya, pinalitan ng kaba at tahimik na inis.Pinilit kong mag-focus sa ginagawa ko, pero hindi ko mapigilan ang pag-iisip—Anong sasabihin nila? Mapipilitan na ba talaga akong i-give up si Scarlett?Sinubukan kong ngumiti pa rin, pero alam kong bumalik na naman ‘yung dating Sebastian—alert, defensive, handang lumaban… pero this time, mas handa ring magpakumbaba para kay Scarlett.Tangina, sana kayanin ko ‘to. Sana hindi siya masaktan.Pagpasok ko sa faculty meeting, ramdam ko agad ang bigat ng atmosphere. Nandoon si Department Head, ilang senior teachers, at lahat ng cooperating teachers na may interns.“Okay, le
آخر تحديث: 2026-05-12
Chapter: CHAPTER 141
Scarlett’s POVThe bell rings for the last period. My heart pounds—not just because class is finally over, but because I know Sebastian is waiting for me outside. I glance around the faculty room, making sure no one is looking, then quietly slip my things into my bag. I text him quickly.“Heading out. Five minutes.”I walk briskly down the corridor, trying to look casual. Every step feels like a risk: What if may makakita? What if may magtanong kung saan ako pupunta? But the thought of seeing Sebastian—even for a few minutes—pushes me forward.As I reach the gate, I spot the side street and the unfamiliar car parked near the bakery, just like he said. The window rolls down, and I see his lopsided, eager smile.I slip into the passenger seat, closing the door quietly behind me. For a moment, neither of us speaks. Just that soft, charged silence, and the way his eyes don’t leave mine.“Hi,” I whisper, smiling despite myself.“Hi,” he replies, reaching for my hand and squeezing it. “Happ
آخر تحديث: 2026-05-12
Chapter: CHAPTER 140
Scarlett’s POVAkala ko tapos na ang kaba ko—pero ilang araw lang, may panibagong challenge na namang sumulpot. Akala ko noon, faculty lang ang dapat kong iwasan. Hindi ko naisip, pati pala mga estudyante, mapanuri rin.“Ma’am, Sir!” sigaw ng isa sa mga Grade 9 students habang nagse-set up kami para sa group activity. “Ang cute niyo pong magtandem. Parang kayo po talaga ni Sir yung best partners sa Science!”Nagtawanan ang buong klase. Sumunod pa si Andrea, pabirong sumigaw, “Sana all, may ka-science buddy na pogi at maganda!”“Uy, #SebScar!” may sumabay pa, tapos sabay-sabay silang nagchant ng “SebScar! SebScar!”Napatingin ako agad kay Sebastian, hoping he’d put a stop to it. Pero ngumiti lang siya, parang sanay na sa kalokohan ng mga bata. “O, o, tama na ‘yan. Focus tayo sa lesson,” sabi niya, pero hindi galit, at lalo lang natuwa ang mga estudyante.Ramdam kong namumula ako. “Ang kukulit niyo talaga. Sige, kung sino hindi magparticipate, mag-e-extra quiz!” biro ko para i-divert. P
آخر تحديث: 2026-05-12
Chapter: CHAPTER 139
Sebastian’s POVTahimik pa ring nakatitig si Scarlett sa’kin, may luha pa rin sa mga mata niya pero hindi na siya umaatras. Ramdam ko pa rin ang galit, takot, at pagnanasa—lahat sabay-sabay, kumukulo sa dibdib ko. Ilang beses na akong nagtimpi, nagpakumbaba, at nagpakalayo-layo para lang hindi siya mailagay sa alanganin. Pero ngayon, sa harap ng lahat ng takot, naririto siya—hindi na tumatakbo, hindi na nagkukubli. Ang tanging sagot ko lang: hindi ko na kaya.Bigla kong nilapit ang mukha ko sa kanya, mainit ang hininga ko sa pisngi niya. Hindi na ako naghintay ng sagot—hinawakan ko ang batok niya at mariing hinalikan. Hindi ‘yon ‘yung halik na may pag-aalinlangan; ‘yon ‘yung halik ng lalaking desperado, galit, at sobra ang pagnanasa. Parang isang buwang pagpipigil at sakit ang sabay-sabay kong ibinuhos sa halik na ‘yon.Hindi siya agad gumalaw, pero hindi rin siya tumulak. Nang maramdaman kong gumanti siya—kahit mahina, kahit basa pa ng luha ang labi niya—lalo akong nawala sa sarili.
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 138
Sebastian’s POVLate afternoon na, halos wala nang tao sa library office. Inaayos ko pa rin ‘yung mga papers, pero honestly, wala na akong focus. Mag-a-alas tres na, pero parang ang bagal ng oras.Biglang may kumatok—mahina lang. Pag-angat ko ng tingin, si Scarlett ‘yun. Medyo nanginginig yung kamay niya habang hawak ang lesson plan. She looked nervous, at parang gusto niyang umatras, pero pinilit niyang pumasok.“Sir, can I talk to you?” mahina niyang sabi, halos pabulong.Tumayo ako agad, pinilit maging kalmado. “Of course. Anong meron, Miss Laurent?” Hindi ko maitago ‘yung kaba. Ramdam ko na serious ‘to.Umupo siya sa harap ko, hindi makatingin ng diretso. “Sir… about sa deployment. Alam niyo naman po na andito na sina Clyde at Sophia. Science major sila, and mas kailangan talaga nila ng placement dito sa Crestwood para sa experience.”Nanahimik ako, pilit na binabasa ang mukha niya. “You mean… you want to swap cooperating teacher?”Tahimik siya, nangingilid ang luha. “Sir, hindi
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 137
Sebastian’s POVIsang linggo na. Isang linggo na mula noong pinatawag si Scarlett sa Academic Office. Akala ko, lilipas lang ‘yon—na babalik din agad sa dati. Pero maling akala pala.Napansin ko agad ang pagbabago. Kapag may ibang tao, normal lang si Scarlett—masayahin, professional, palaging handa. Pero kapag kami na lang, parang may invisible wall na biglang tumayo sa pagitan namin. Oo, nag-uusap pa rin kami tungkol sa klase, lesson plans, at students, pero tuwing sinusubukan kong maging sweet, o kapag nagbibiro ako na parang dati, lagi siyang umiilag.Kanina lang, nagdala ako ng paborito niyang milk tea sa office. “Oh, para sa’yo ‘to, Miss Laurent. Pang-energize,” sabay ngiti.Ngumiti siya, pero mabilis lang, parang pilit. “Thank you, Sir. Pero busog pa ako, mamaya ko na lang iinumin.”Sinubukan kong magkwento, yung mga inside joke naming dalawa, pero tawa lang siya sandali, tapos babalik agad sa lesson plan. Kapag sinusubukan kong hawakan ang kamay niya—kunwari’y may ituturo ako s
آخر تحديث: 2026-05-11
Desiring My Sister-In-Law

Desiring My Sister-In-Law

"Mas masarap subukan—lalo na kung bawal.” Iyan ang katagang paulit-ulit na bumubulong kay Bryden habang nakikitira siya sa bahay ng kuya niyang si Bryan—kasama ang asawa nitong si Luna. Matagal nang may lihim na paghanga si Bryden kay Luna—isang damdaming sinubukan niyang ibaon dahil hipag niya ito. Ngunit sa ilalim ng iisang bubong, muling nag-alab ang matagal nang pinipigilang pagnanasa. Habang lumilipas ang mga araw, lalo siyang nilalamon ng tukso. Gabi gabing naririnig mula sa kabilang kwarto ang halinghing ng babaeng kanyang ninanais. Hanggang isang gabi, sa gitna ng kahinaan at kalasingan, tumawid sila sa hangganan. Ang “isang pagkakamali” ay naulit, at sa tuwing wala ang kanyang kapatid, si Bryden ang nagiging lihim na sandalan ni Luna. Alam nilang pareho na bawal—pero hindi parin nila mapigilan ang kanilang mga sarili. Anong gagawin ni Bryden kung ang "isang beses na pagtikim ng bawal" ay nag paulit ulit? Paano kung may nabuo mula sa bawal? --- R18+ Read at your own pleasure.
قراءة
Chapter: CHAPTER 60
Bryden’s POVHabang palayo nang palayo ang bus sa Maynila, unti-unting nagbabago ang tanawin sa bintana.Nawala ang matataas na building. Kumonti ang sasakyan. Lumuwag ang kalsada. Ang mga poste at signage ay napalitan ng palayan, tindahang may yelong nakasabit sa plastik, at mga bahay na kilala ang amoy kahit matagal mo nang iniwan: usok ng kahoy, sinampay na natuyo sa araw, lupa pagkatapos madiligan.Probinsya.Dito ako lumaki.Dito rin ako unang nakaramdam na parang hindi ako kasya.Pagbaba ko sa terminal, sinalubong agad ako ng init at ingay. May mga tricycle driver na nagtatawag, may nagtitinda ng mani, may batang may hawak na supot ng buko juice. Saglit akong tumayo roon, bitbit ang maliit kong bag at ang eco bag ni Luna, habang kinukuha ng katawan ko ang bigat ng pagbabalik.Hindi pa ako nakakalakad palabas nang makita ko si bunso.Nakatayo siya sa may gilid, naka-school shirt, hawak ang cellphone, at halatang kanina pa nag-aabang. Pagkakita niya sa akin, hindi siya ngum
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 59
Bryden’s POVHindi ko inakalang ganoon kabigat mag-empake ng kaunting damit.Isang araw lang naman ang balak kong pag-uwi sa probinsya. Dalawang shirt, isang pantalon, charger, wallet, at ilang papeles kung sakaling kailangan kong ipakita kay Nanay na hindi galing sa kung anong madilim na gawain ang perang hawak ko. Pero habang inilalagay ko ang mga iyon sa maliit na bag, pakiramdam ko mas marami akong iniiwan kaysa sa dinadala.Sa sala, tahimik si Luna.Hindi siya umaakyat para tulungan ako. Hindi rin siya nagtatanong kung anong oras ako babalik. Nasa kusina siya, naghahanda ng baon na hindi ko naman hiningi pero alam kong hindi ko rin kayang tanggihan. May kanin, ulam, tubig, at isang maliit na pack ng tinapay.Parang ang tagal ko mawawala.Parang ayaw niyang sabihing ayaw niya akong umalis, kaya nilagyan na lang niya ng pagkain ang pag-alis ko.Pagbaba ko, nakita ko siyang maingat na isinasara ang lunch box.“Hindi ako pupunta sa bundok,” sabi ko, pilit nagpapagaan ng tono.
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 58
Luna’s POVKinabukasan, maaga akong nagising kahit wala pa naman akong kailangang puntahan.Siguro dahil sanay ang katawan ko na gumising bago ang bahay. Bago ang araw. Bago ang ibang tao. Sanay akong mauna sa ingay ng kaldero, sa hugas ng bigas, sa pag-init ng tubig, sa pag-aayos ng mundong hindi naman tumatanong kung pagod na ba ako.Pero ngayon, may iba.May trabaho na ako.Hindi pa nagsisimula, pero nandoon na. Parang maliit na ilaw sa dulo ng mahabang hallway.Bumaba ako nang tahimik, dala ang folio na ibinigay ni Bryan pero pinili ni Bryden. Hindi ko alam kung bakit isinama ko iyon sa kusina. Wala naman itong gagawin doon. Siguro gusto ko lang makita. Siguro gusto kong patunayan na totoong meron ako noon. Isang bagay na para sa akin.Pagdating ko sa sala, nandoon na si Bryden.Nakaupo siya sa couch, nakasuot ng simpleng shirt at jogging pants, may hawak na mug. Hindi laptop ang kaharap niya. Hindi phone. Kundi yung printed job offer niya, nakapatong sa center table.“Ang
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 57
Bryden’s POVHindi namin tinawag na celebration ang nangyari, pero iyon ang dating.Dalawang plato ng pancit canton, malamig na juice, at laptop na nakabukas sa mesa habang pareho naming binabalikan ang job offer emails namin. Hindi engrande. Walang mamahaling pagkain. Walang restaurant na dim ang ilaw. Pero habang nakaupo kami sa sala, pareho kaming may hawak na panibagong simula, at sa kakaibang paraan, mas totoo iyon kaysa kahit anong mabibili ko.Si Luna ang unang nag-print ng requirements niya. Ako naman, tinignan ko ulit ang job offer ko, na para bang baka mawala kapag hindi ko binantayan.“Office assistant,” basa niya sa screen ko, nakangiti. “Bryden Sandoval, billionaire office assistant.”“Pwede mong hinaan boses mo?” sabi ko, napapatingin sa bintana kahit kami lang naman ang tao sa bahay.Natatawa siyang sumandal sa upuan. “Sorry. Hindi pa rin ako sanay.”“Ako rin.”“Sa pagiging billionaire?”“Sa pagiging office assistant.”Mas lalo siyang natawa roon. Hindi malakas, pero sa
آخر تحديث: 2026-05-10
Chapter: CHAPTER 56
Luna’s POVSandaling nagdikit ang paa namin sa ilalim ng mesa.Hindi ko alam kung aksidente ba iyon. Baka oo. Baka dahil maliit lang ang espasyo, o dahil pareho kaming hindi nakapwesto nang maayos habang nakatutok sa email na nagsasabing may trabaho na ako.Pero ang mas nakakabahala ay hindi kung aksidente ba ang pagdikit.Ang nakakabahala ay kung bakit hindi kami agad umiwas.Nakatitig ako sa screen ng cellphone ko, pero ang laman ng email ay biglang naging malabo. Nararamdaman ko pa rin ang bahagyang init ng paa niya sa akin, tahimik at halos walang bigat, pero sapat para ipaalala na may mga bagay na kahit maliit, kayang mag-ingay sa loob ng dibdib.Si Bryden ang unang gumalaw.Dahan-dahan niyang inurong ang paa niya, hindi padaskol, hindi parang nahuli, kundi parang may bagay siyang maingat na ibinalik sa tamang lugar.“Tanggapin mo na,” sabi niya, nakatingin sa phone ko. “Bago pa sila magbago ng isip.”Napatawa ako nang mahina, kahit nanginginig pa rin ang kamay ko. “Hindi ba dapa
آخر تحديث: 2026-05-10
Chapter: CHAPTER 55
Bryden’s POVKinabukasan, maaga akong umalis ng bahay.Hindi ko sinabi kay Luna kung saan ako pupunta. Sinabi ko lang na may bibilhin ako. Hindi na siya nagtanong nang sobra, pero alam kong alam niya. Kagabi pa lang, nahuli na niya ako.Kung may pinapabili si Bryan para sa akin, huwag kang masyadong gumastos.Hindi talaga siya mahirap basahin.Ako lang siguro ang umaasang kaya kong magtago sa harap ng taong marunong makinig kahit sa mga hindi sinasabi.Dumiretso ako sa mall, pero hindi sa mamahaling jewelry store. Hindi sa boutique na puno ng bag na halos katumbas ng motor ang presyo. Hindi rin sa appliance center, dahil kahit mahal ko si Kuya, hindi ko hahayaang maulit ang rice cooker incident.Naglakad ako hanggang makarating sa isang maliit na shop sa gilid ng second floor. Stationery, leather goods, notebooks, pens, desk organizers. Tahimik ang lugar, mabango ang papel at kahoy. May kung anong payapa roon, malayo sa ingay ng ibang tindahan.Doon ko siya naalala.Si Luna hab
آخر تحديث: 2026-05-09
Playboy's Contract

Playboy's Contract

Niligtas niya ako… pero siya rin ang naging kapahamakan ko. Sa gitna ng ilaw ng entablado, unang nakita ni Clyde si Athena. Sa gitna ng alak at delikadong kamay ng mga estranghero, hinila niya ito palayo. At sa isang hotel room, may kasunduang nabuo— A marriage or rather a contract marriage where the rule is: Huwag na huwag siyang mahuhulog sa isang Clyde Stanley Harrison.
قراءة
Chapter: CHAPTER 48
Clyde’s POVHindi ko nagustuhan ang katahimikan ni Athena sa biyahe pauwi.Hindi iyon katahimikan ng taong galit. Mas mabigat iyon. Parang pagod na pagod siyang hawakan ang sarili niya sa harap ng mga taong minsan niyang tinawag na tahanan.Her last words to her mother kept repeating in my head.Hindi pa. Pero mas malaya ako.I should have been satisfied. Freedom was the point, wasn’t it? I married her so she could step out of that house without being dragged back. I paid the debt so they could no longer use it as a leash. I stood beside her so she would not have to face them alone.But hearing her say she was not happy yet bothered me more than it should have.“Stop looking at me,” she said, eyes still on the window.“I’m not.”“You are. I can feel it.”“You have impressive detection skills.”“I live with you now. I adapted.”That should have amused me. Instead, I heard the weight behind I live with you now, like she was still testing if the words would hold.“Are you okay?” I asked.
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 47
Athena’s POVHindi ako mapakali habang papunta kami sa bahay ng mga magulang ko.I kept telling myself na hindi ito big deal. Bahay lang iyon. Pamilya ko lang sila. Ilang taon akong nakatira roon, ilang libong beses akong pumasok at lumabas sa gate na iyon. Pero habang papalapit ang sasakyan, ramdam ko na naman ang bigat sa dibdib ko, parang may invisible na kamay na unti-unting humihigpit sa lalamunan ko.Clyde sat beside me, quiet. Hindi siya nagbigay ng speech. Hindi niya sinabi na kaya ko ito, na magiging okay ang lahat, o anumang bagay na madalas sabihin ng mga tao kapag hindi nila alam ang bigat ng binabalikan mo.Instead, he simply placed his hand between us, palm up.Hindi niya hinawakan ang kamay ko.He offered.That was worse.Mas madali sanang hindi humina kung hindi siya ganoon.I looked at his hand for a moment before placing mine over it. His fingers closed around mine, warm and steady.“Anytime you want to leave,” he said, “we leave.”I swallowed. “Kahit kakapasok pa la
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 46
Clyde’s POVHindi ko inakalang magiging ganito kaingay ang bahay dahil sa dalawang bata at dalawang robot.Cloud and Anthony had taken over the living room like tiny generals. May cushions sa sahig, may kumot na ginawang base, at may lamesang ginawang “robot headquarters.” Si Manang Rosa ay ilang beses nang nagbantang itatapon ang mga kalat, pero hindi niya ginawa. Sa totoo lang, mas mukhang natutuwa pa siya kaysa naiinis.Athena sat on the carpet with them.That was the part I couldn’t stop looking at.She was still wearing the simple dress she had changed into after lunch, hair loosely tied, sleeves pushed up while helping Anthony fix a loose wire on his toy. Cloud was beside her, explaining battle rules like it was a legal contract. Athena listened seriously, nodding at the right moments.“Wait,” she said, holding up one hand. “So bawal umatake kapag nasa blanket area?”Cloud nodded. “Safe zone.”Anthony frowned. “But what if emergency?”Cloud looked offended. “Robots respect rules
آخر تحديث: 2026-05-09
Chapter: CHAPTER 45
Athena’s POVKinabukasan, nagising ako na mas mabigat ang dibdib kaysa katawan.Hindi dahil sa takot. Sanay na ako roon. Hindi rin dahil sa pagod, kahit halos ilang gabi na akong kulang sa tulog. Iba ito. Tahimik na bigat. Yung klase ng pakiramdam na dumarating kapag may isang tanong na ayaw mong harapin, pero nakaupo na sa gilid ng kama mo bago ka pa magising.Hindi ka aalis dahil gusto mo, o dahil natatakot kang walang pupuntahan?Napatingin ako sa moon mug ko sa bedside table. Kagabi, dinala iyon ni Cloud sa kwarto ko dahil sabi niya, “Mugs should sleep near their owners.”Hindi ko alam kung bakit muntik na akong umiyak doon.Bumangon ako at inayos ang sarili bago bumaba. Sa dining area, narinig ko agad ang boses ni Cloud.“Daddy, if Athena leaves, does the mug leave too?”Napatigil ako sa may doorway.Clyde answered, “Ask Athena.”“But what if she says yes?”“Then we respect it.”Silence.Then Cloud’s small voice came again. “I don’t like respecting that.”Hindi ako nakagalaw.Cly
آخر تحديث: 2026-05-09
Chapter: CHAPTER 44
Clyde’s POVHindi ko inakalang magiging ganito ang pakiramdam kapag nakuha ko na ang gusto ko.For years, inisip ko na kapag nakuha ko ang shares, kapag napigilan ko ang mga pinsan ko, kapag nasunod ko ang will ni Lolo, makakahinga ako nang maluwag. I imagined victory would feel sharp and satisfying, like signing a deal no one could take away from me.Pero habang nakaupo ako sa study, hawak ang confirmation mula kay Atty. De Vera, wala akong naramdamang tagumpay.Ang tanging nakikita ko ay si Athena.She was sitting across from me, quiet, her hands folded around her moon mug. She smiled when I told her the shares would be released, pero hindi umabot sa mata niya. I knew why. I would have to be blind not to.Now that the conditions were satisfied, she was wondering where that left her.Where that left us.“Stop thinking,” I said.Her brows lifted. “Excuse me?”“You’re thinking too loudly.”“That’s not a thing.”“It is when you do it.”She looked away, pretending to drink from her mug.
آخر تحديث: 2026-05-09
Chapter: CHAPTER 43
Athena’s POVAkala ko pagkatapos naming basahin ang messages ng parents ko kay Sarmiento, mawawasak ako.Hindi pala.Mas kakaiba ang nangyari.Parang may pinto sa loob ko na tuluyang nagsara. Hindi malakas. Walang sigaw. Walang dramatikong pagbagsak. Isang tahimik na pagsasara lang, pero alam kong hindi na iyon basta-basta mabubuksan muli.Nasa study pa rin kami ni Clyde. Bukas ang laptop sa harap namin, pero hindi na ako nagbabasa. My hand was still in his, and neither of us seemed brave enough to let go first.“Pagod ka na,” sabi niya.“Medyo.”“Stop reading for tonight.”“Hindi mo ako boss.”“No,” he said, voice quiet. “But I’m your husband.”Napatingin ako sa kanya.He seemed to realize what he had said a second too late, pero hindi niya binawi. Hindi niya rin ginawang biro. He just looked at me, steady and careful, as if waiting for me to decide kung sasaktan ba ako ng salitang iyon o kakapit ako roon.I looked down at our hands.“Convenient husband?” I asked softly.His thumb mo
آخر تحديث: 2026-05-09
Will you marry me, Mr. Mayor

Will you marry me, Mr. Mayor

“F*ck, you’re so tight, babe!” I put a hand over my mouth as I peeked through the gap in the door. “I like it! I like it! Harder, Dan!” Gia moaned, nearly losing her mind. “I don’t think we’ll be able to do this anymore, since you’re getting married tomorrow,” Gia said, breathless. “Even if I’m married, I’ll still pound you hard like I’m single,” Daniel replied between breaths, continuing to thrust into Gia—while Gia glanced toward where I was and smirked at me, as if to mock me. Yes—she could see me clearly. And it felt like she asked Daniel that on purpose, as if it was something they did all the time. I used to think Daniel was such a gentleman because he never asked me for that kind of thing. Turns out, he was getting it from someone else. Inside the room, I could see my fiancé, Daniel, completely naked behind his childhood friend Gia—who was also completely naked. I didn’t even realize the tears were falling until I felt them on my cheeks, still staring at their filthy act. I thought I would be the one to surprise him—but I was the one who ended up shocked. I didn’t stay to watch what happened next. I left and wiped my tears away. “Just wait,” I whispered into the air, “and you’ll see how Althea Bailey gets her revenge…”
قراءة
Chapter: CHAPTER 65
Althea’s POVFor a few seconds after Kuya Adam spoke, no one in the study moved.The words seemed too heavy for the room, too large for the quiet space where only moments ago Alexander’s arm had been around my waist and his lips had still felt warm against mine. I had thought Leonardo Dale was already the center of it all, the man behind the accident, the forged permits, the warehouse fire, the river trap, and the slow destruction of the Winston name. But now Marina was saying there was someone above him, someone powerful enough to make a man like Leonardo look like only another hand moving across the board.Alexander’s face had gone cold again, but this time, I could feel the tension in him before I even looked. His hand was still at my waist, not holding me too tightly, but enough for me to know that whatever softness had been between us moments ago had not disappeared completely. It had only been covered, the way a blade could be covered with silk and still remain sharp underneath.
آخر تحديث: 2026-05-12
Chapter: CHAPTER 64
Althea’s POVWe returned to the mansion just before midnight, carrying Emilio Vargas’s confession like something fragile and dangerous.No one said it that way, but I could feel it the moment we entered the study. The entire house seemed to change around the truth he had finally spoken. Before, everything had been suspicion, old pain, missing records, half-buried names, and memories that returned only in pieces. Now, for the first time, someone who had been there had said it clearly.Leonardo Dale ordered my accident.Leonardo Dale ordered Thomas Winston silenced.And Emilio Vargas, the man Alexander’s father had trusted, had helped bury both truths for twelve years.Alexander was quiet beside me as Celeste reviewed the recorded statement on her tablet. He had been quiet the entire ride home, though his hand never left mine. It was not the peaceful kind of quiet, not the teasing silence he sometimes used before saying something that made my face warm. This was heavier. This was
آخر تحديث: 2026-05-12
Chapter: CHAPTER 63
Althea’s POVThe quiet evening ended the moment Nico said Emilio’s name.For a few seconds, no one moved, and then the hallway became another command room without anyone needing to announce it. Celeste was already asking for the charter company details, Shaun was speaking into his earpiece, Kuya Adam was demanding the name of the airstrip despite Dr. Mira’s order for him to stop moving too much, and Alexander stood beside me with his hand in mine, his face calm in the way I was beginning to understand meant he was already arranging every possible outcome in his head.“Where is the charter leaving from?” Alexander asked.Nico adjusted his glasses as he checked the laptop. “A private strip outside San Isidro. Departure request was filed for ten-thirty tonight under the name Mateo Villar. Destination is listed as Kota Kinabalu, but the routing looks temporary. He can change planes from there.”Celeste’s mouth tightened. “If he leaves the country, getting him back will become difficult.”
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 62
Althea’s POVThe silence after Leonardo ended the call felt different from the silences that had followed every other threat.Before, silence had felt like fear, like everyone was waiting for the next explosion, the next gunshot, the next old memory dragged from the dark. This time, the silence felt like people thinking at the same time, quietly and dangerously, because Director Reyes had not actually found Emilio’s second phone, but Leonardo did not know that, and men like him, men who survived by keeping every secret in the right drawer, could become careless the moment they believed one drawer had been opened.Alexander was still holding his phone, his expression cold and unreadable, but his hand found mine without looking. I had started to notice that about him. When his mind went somewhere dangerous, his hand still searched for me, as if some part of him had already decided that I was not separate from his plans anymore.Celeste was the first to speak. “If Leonardo believe
آخر تحديث: 2026-05-11
Chapter: CHAPTER 61
Althea’s POVBy morning, the entire province had seen Alexander Winston climb out of the river with a crying child in his arms.I knew this because Shaun entered the breakfast room with his phone in hand, his expression so carefully neutral that I immediately became suspicious. He stood near the doorway while I was trying to convince myself that coffee counted as breakfast, and Alexander sat beside me with his bandaged arm resting on the table like it was not a reminder that he had been grazed by a bullet, thrown himself into a river, and somehow still looked composed enough to attend another meeting.“Madame,” Shaun said, clearing his throat. “You may want to see this.”I looked up. “That sounds dangerous.”“It is not dangerous,” he answered. “Only public.”“That sounds worse.”Alexander reached for the phone before I could, and the moment his eyes landed on the screen, his expression shifted so slightly that I leaned closer without thinking.It was a video.Of course it was.The cli
آخر تحديث: 2026-05-09
Chapter: CHAPTER 60
Alexander’s POVAlthea was shaking in my arms, but she did not pull away.Even with my suit soaked from the river, even with the cold water dripping from my hair onto the smooth fabric of her gown, even with people shouting around us and security dragging Emilio Vargas away from the pavilion, she held me like letting go would insult everything we had survived tonight. Her fingers clutched the back of my ruined jacket, her cheek pressed against my chest, and I could feel her breath trembling against me as she tried to stay calm.I wanted to tell her she was safe.I wanted to tell her it was over.But I had lied to enough people in my life to recognize when a comforting sentence would only become another empty promise.So I only held her tighter.“The boy?” she whispered.I looked over her shoulder and saw the child wrapped in a blanket, crying against his mother while two medics checked him. He was alive. Terrified, cold, and coughing, but alive. His mother kept kissing his wet hair, t
آخر تحديث: 2026-05-09
قد تعجبك أيضًا
Till Time Do Us Part
Till Time Do Us Part
Romance · Leema
11.1K وجهات النظر
Rebellious Wife of President Wang
Rebellious Wife of President Wang
Romance · Snat
11.1K وجهات النظر
Try Harder
Try Harder
Romance · Hiraya Cross
11.1K وجهات النظر
Operation Date The Playboy
Operation Date The Playboy
Romance · Penrose
11.1K وجهات النظر
My Unfamiliar Husband
My Unfamiliar Husband
Romance · Alex Dane Lee
11.1K وجهات النظر
A Night With The King
A Night With The King
Romance · Bora
11.1K وجهات النظر
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status