Novels by Caffeinkstylus

Seraphina’s POV “Argh!” I groaned nang hindi na naman sagutin ni Kyler ang tawag ko, ni hindi niya man lang ni-replyan ang sandamakmak na texts ko. Kaninang umaga ko pa siya tinatawagan at sa tuwing hindi niya sinasagot ay nagte-text naman ako. Hanggang sa gumabi na ay hindi niya pa rin ako sinasagot. This is really getting out of hand at kasalanan 'to ng Elysia na iyon. Nakaka-frustrate talaga ang mga nangyayari between me and Kyler these days. Parang nakatuon na kay Elysia lahat ng atensyon niya. Akala ko ba ako ang mahal niya? Inisang lagok ko ang natitirang alak sa basong hawak ko at padabog iyong inilapag sa counter. Sa sobrang frustrated ko kasi ay naisipan kong magpakalasing sa bar na 'to. I texted Kyler where to find me anyway. Ewan ko na lang talaga kapag hindi niya ako sinundo dito. “Miss, can I buy you another drink?” Galit kong binalingan ng tingin ang lalaking tumabi ng upo sa 'kin dito sa may bar counter. He's obviously flirting with me and I don't

Kellan's POV “I’ll just make sure she never wants to leave.” Matagal akong nanatiling nakatayo sa tapat ng nakasaradong pinto habang nakakuyom ang mga kamao at matatalim ang mga matang nakatitig doon na para bang ito ang may kasalanan sa lahat ng mga nangyayari ngayon. Fuck. Umigting ang panga ko nang maalala ang nangyari. Ni hindi man lang ako nakaraos, I was almost there. Damn it! My hand instinctively moved to my lips where a small cut is still fresh gawa ng pagkakasuntok sa akin ng putang-inang kapatid ko. Nalalasahan ko mula roon ang sariling dugo. “Shit,” I groaned nang subukan kong hawakan at igalaw ang panga ko. It was pretty painful actually. But despite the beating, I won't accept defeat. Not yet. At sa ngayon, what would I do? What I always do—play the long game. I let out a dark laugh. Wala na akong pakialaman kung may makakita man sa akin na tumatawa nag-isa. I just find the thought funny. Alam ko naman ang galawan ng kapatid mo. Kaya alam kong Ky

Kyler's POV I slam the door shut behind me after dragging Elysia inside my room, my chest heaving with barely controlled rage. Napako ang tingin ko sa kaniya. She looks disheveled and vulnerable. Now I can't keep my mind to replay the scene I had just witnessed where she's still on that bed being touched by another man. Being touched by my own twin brother. I can't believe just what the fuck happened. “I’ll just make sure she never wants to leave.” Pagkatapos kong sabihin ang mga katagang iyon ay natahimik na ang bastardo kong kapatid sa labas ng pinto. Kailangan niya talaga munang lumayo-layo sa akin ngayon at baka mapatay ko siya ng wala sa oras. I gritted my teeth. Hindi ibig sabihin na porket hindi ko siya napuruhan ay hindi ko na siya kayang bugbugin ng husto hanggang sa mawalan na siya ng hininga. Nabalik ako sa realidad nang maramdaman kong pilit na pumiglas si Elysia mula sa pagkakahawak ko, in which she succeeded. "You think you can just give your

Elysia’s POV “Kyler—stop!” Halos madapa ako habang hinihila niya ako sa hallway. His grip on my wrist was iron. Masakit. Hindi ko alam kung mas nangingibabaw ang sakit o ang takot. “Kyler!” ulit ko, pilit na humihila pabalik. “You’re hurting me!” Pero parang wala siyang naririnig. Hindi siya lumilingon. Hindi rin siya bumabagal. Tahimik lang siyang naglalakad, pero ramdam ko ang galit na kumukulo sa bawat hakbang niya. The hallway felt longer than usual. Every second stretched painfully. Sa likod ko, naiwan si Kellan. Hindi ko alam kung sumunod ba siya o hindi. Pero kahit hindi ko siya nakikita, ramdam ko ang mga mata niyang nakatuon sa amin. My heart pounded violently. “Kyler, please—” Bigla siyang tumigil. Halos bumangga ako sa likod niya. Bago pa ako makapagsalita ulit, bigla niya akong hinila papasok sa isang kwarto. Malakas na sumara ang pinto. Napatili ako nang itulak niya ako sa loob. Napasandal ako sa malamig na pader. Humahabol

Elysia’s POV Nanigas ang buong katawan ko. Parang may malamig na tubig ang ibinuhos sa ulo ko nang marinig ko ang boses na iyon. Malalim. Mababa. At galit na galit. “Elysia?!” Unti-unti kong ibinaling ang ulo ko sa pintuan. Nakatayo roon si Kyler. Hindi ko alam kung gaano na siya katagal doon, pero ang itsura niya ngayon ay parang isang lalaking nakakita ng eksaktong bagay na pinakakinatatakutan niya. His dark eyes were blazing. Hindi iyon simpleng galit lang. It was something far more dangerous. His gaze slowly moved from my face… pababa sa katawan ko… hanggang sa lalaking nasa pagitan ng mga hita ko ngayon. His twin. Kellan froze too. For a split second, walang gumalaw sa amin. The room was dead silent pwera na lang sa mga mabibigat na hininga namin. Kyler's voice roared across the room. I am so dead right now. His voice was sharp and cold. “What the fuck is happening here?” nagpupuyos sa galit na sigaw niya sa amin. Well, more like, sa akin

Elysia's POV For a moment, I let the kiss deepen. Not because I wanted to. But because I wanted to get rid of feeling Kyler. Somewhere outside this room, I knew he was still there. Kahit hindi ko siya nakikita, ramdam ko ang presensya niya sa condo na ito, parang isang aninong hindi ko matakasan. Kellan’s hand moved to my waist, warm and steady. “Elysia…” he murmured against my lips, mas marahan ang boses niya ngayon, different from the teasing tone he usually had. I tightened my fingers around the collar of his shirt and kissed him again. Harder and more deliberate. If Kyler thought I was a whore… then fine. I'll prove him right para hindi naman nakakahiya sa kaniya, 'di ba? My chest was trembling, nanggagalaiti ako sa matinding galit ko sa kaniya. Ayos lang sana talaga kung malinis siya at wala siyang dinalang babae dito sa condo. So the way his voice sounded when he spat that word to me ay nagpakulo ng lahat ng dugo ko sa katawan. Whore. My heart twist

Neagan's POV Pinigilan ko ang sariling angkinin siya sa gabing iyon even after the fact that my body aches for her. Gustong-gusto ko siyang laspagin sa mga oras na iyon na nanunuod ako sa ginagawa niya sa sarili niya and she's even moaning my name, my real name for fuck's sake. Iba pa rin pala kapag totoong pangalan ko na ang inuungol niya. Alam kong ako talaga ang tinutukoy niya at sa 'kin lang siya. Sa halip na angkinin siya sa gabing iyon, I watched her make her way back to the guest room, a gilded cage I have for her and the others. I made her anticipate kung kailan ko siya totoong aangkinin pagkatapos ng ilang taon. Base sa napanuod ko, alam kong gustong-gusto niya pa ring magpa-angkin sa akin. Pero hindi naman siguro masama kung ilang oras o araw ko siyang paghihintayin kung kailan ko iyon gagawin kasi ilang taon rin naman niya akong inabandona. A few hours or days of waiting and anticipation wouldn't hurt, right? Bukas na bukas din, uutosan ko si Jamie na i-lock ang k

Amara's POV Kinuha ko ang dildo at vibrator sa lalagyan at gumapang na sa kama hanggang sa katapat ko na ang headboard. Sumandal ako doon at nag-umpisa ng galawin ang sarili habang iniisip si Neagan. Ilang taon na rin kasi simula ng huli kong ginalaw ang sarili o may gumalaw sa akin. At si Neagan lang iyon. Mas nakadagdag ng init ng katawan ko ang pulang dress na suot ko. It looks good on my skin. Hinimas ko ang dalawang bundok ko mula sa labas ng suot kong damit. Nang hindi ako makatiis ay in-unhook ko na ang suot na bra. Hindi ko pa rin tinatanggal iyon. Sinasabayan ng katawan ko ang paghimas ng mga kamay ko sa mga malulusog kong hinaharap. “Ugh,” ungol ko. “It's good to be back.” Isinilid ko ang mga kamay sa loob ng damit at bra ko para mas lalong maramdaman ang paglamas ko sa sariling mga naglalakihang bundok. Sinakop ko ang magkabilang breast ko to rub my hard nipples against my fabric of my dress. Nagdulot iyon ng kakaibang kiliti sa kaibuturan ko. My nipples are on

Amara's POV Hindi pa rin ako makapaniwalang nandito na kami ngayon sa loob ng bahay na minsan ng naging akin. Mas lalo naman akong hindi makapaniwalang si Neagan ang nakabili nito. Nananadya ba siya? Rinig ko ang pagsinghap ng dalawang babaeng kasama ko as they take in the sight of the house's interior. Well, wala naman masiyadong binago sa loob at sa labas ng bahay. It was still as elegant and expensive-looking as I remembered it. Siguro naging mas malinis lang iyon at mas naging lively since marami kami rito ngayon at may nakikita pa akong iilang maids na abala sa kani-kanilang mga gawain. “Good evening, Young Master.” Bati iyon ng isa sa mga katulong dito at tango lang naman ang naging tugon ni Neagan sa kaniya. “Show them their room,” baling niya kay Jamie na tinanguan rin ng huli. “This way, ladies,” saad naman ni Jamie sa amin at iminuwestra na ang kamay para igiya kami. Tuloy-tuloy lang na naglakad si Neagan paakyat ng hagdan habang tinatanggal ang suo

Amara's POV “Do you really think you can get rid of me that easily, little kitten?” Pakiramdam ko para akong lumubog sa kinatatayuan ko ngayon. Hindi ako nakapagsalita, mukha rin namang hindi niya ako gustong magsalita pa dahil segundo lang ang lumipas mula ng sabihin niya iyon ay ibinaling niya na kaagad sa mga tauhan ang atensyon niya. “Take her to the car,” malamig na utos niya sa mga ito. Agad naman ang mga itong tumalima at iginiya ako sa daan palabas ng venue at papunta sa kotseng tinutukoy niya. Nakasunod lang naman ako sa mga tauhan niya habang maya't-maya akong napapalingon sa likuran kung nakasunod na ba siya. Hindi kasi siya sumama, mga tauhan niya lang ang kasama ko at kinakabahan ako. Ngayon ko lang napagtanto na pakiramdam ko ay safe ako kapag nandiyan siya. Hindi ko pa rin nakikita ni miski anino niyang sumunod sa amin. Kahit labag sa kalooban ko ay sumunod na lang rin ako sa mga tauhan niya. Wala na rin naman na akong ibang choice, 'di ba? Nang m

Neagan's POV I'm Neagan Aldridge. Of course, I don't react. I control. Every situation, every person, and every outcome bends to my will eventually. Iyon ang kadalasang nangyayari when you're born into power and learn early that weakness is a luxury the Aldridge family cannot afford. Hindi lang ang presensya ko ang mailap sa mga taong nasa paligid ko. Pati na ang emosyon ko ay nakatago rin. Nakatago nga ba o sadyang wala lang talaga akong maramdaman? Gano'n siguro talaga kapag lumaki kang sinanay na kaagad sa sistema ng totoong mundo. I had a tough childhood, ni hindi ko nga alam kung childhood bang matatawag iyon. Maaga akong namulat that publicity won't do me good kaya rin mailap ako sa media. At sa hindi inaasahang pagkakataon ay hindi ko inakalang magbabago ang lahat ng iyon nang makilala ko ang isang Amara Dalton, the heiress of Dalton Group—our biggest competitor in the business industry. Hindi ko alam kung paano niya ako napasunod sa kaniya, I had never done that

Amara's POV Pinagbigyan ko si Morgan ng isa pang round sa gabing iyon at pagkatapos no'n ay agad na kaming nakatulog. Ilang beses pa iyong naulit sa amin. It was as if we can't get enough of each other. Sabik na sabik kami sa isa't-isa that we do it in almost the same intensity. Every single time.I'll call, he answers. Then the next thing we knew, we're soaking the playroom's bed over and over again. Our bodies would collide like the first time, rough and intense.Basang-basa kami sa sariling mga pawis, halos mabingi ako sa lakas ng tibok ng puso ko kapag natatapos kami.Paano ba naman kasi, ayaw akong tigilan ni Morgan hanggang hindi ako magmukhang lantang gulay. He's everything I'm looking for. I called him almost everyday until I heard about my dad's health issues. Kinailangan kong umuwi sa amin, sa grand estate, kaya naputol ang connection naming dalawa ni Morgan. I told him that I will call him back kapag naayos na ang lahat. Kapag gumaling na si dad. But then, mas nag