Novels by your.writter

Sa gitna ng marangyang sala ay tila tumigil ang pag-ikot ng mundo para kay Elaine. Sa isang kisapmata ay bumagsak siya sa malamig na sahig sa harap mismo ni Gabriel. Ang kanyang buhok na dati’y maayos ay gulo-gulo na ngayon at ang kanyang mga mata ay nanlalaki sa hindi maipaliwanag na gulat. Blanko ang kanyang isip at hindi pa rin siya makapaniwala sa bilis ng mga pangyayari. Ang bawat sampal, ang bawat marahas na pagkilos ni Lianne ay tila isang bangungot na ayaw magtapos.​Maging si Gabriel ay hindi agad nakagalaw. Nanatili siyang nakatayo, tulala at hindi makapaniwala sa bangis na ipinamalas ni Lianne. Sa loob ng mahabang panahon ay ang pagkakakilala niya sa babae ay isang sunud-sunuran at tahimik na asawa ngunit ang Lianne na nasa harap niya ngayon ay tila isang estranghero. Mabangis, malamig, at walang bakas ng takot. Huli na nang tangkaing mamagitan ni Gabriel, wala na siyang nagawa kundi panoorin ang kalunos-lunos na kalagayan ni Elaine.​Dahan-dahang lumuhod si Gabriel upang a

Ang bango ng bagong gawang kape ay madalas na nagbibigay sa akin ng kapanatagan ngunit sa umagang ito ay ang samyo nito ay tila babala ng isang paparating na bagyo. Hawak ko ang tasa, dinaramdam ang init nito sa aking palad habang nakatayo sa tapat ni Elaine. Sa bawat segundong lumilipas, ramdam ko ang bigat ng titig niya, iyong titig na tila may binabalak na hindi ko magugustuhan.Sa isang iglap, bago pa ako makakilos ay mabilis na hinablot ni Elaine ang kape mula sa aking kamay. Hindi ko inaasahan ang bilis ng kanyang mga galaw. Walang pag-aalinlangan niyang isinaboy ang mainit na likido sa sarili niyang mukha. Ang singaw ng kape ay humalo sa malamig na hangin ng silid at bago pa ako makasigaw sa gulat ay itinaas niya ang kanyang sariling kamay at malakas na sinampal ang kanyang pisngi.Slap.Ang tunog na iyon ay umalingawngaw sa buong kusina, masakit at mapanlinlang. Pagkatapos ay tila isang mahusay na aktres sa entablado na hinayaan niya ang kanyang sarili na bumagsak. Sinadya niy

Bahagyang nanginig ang mga balikat ni Lianne, hindi dahil sa takot kundi dahil sa matinding pagkamangha sa lantarang pagtatanggol ni Gabriel kay Elaine. Isang mapait na ngisi ang sumilay sa kanyang mga labi habang nakatingin sa dalawa. Ang bawat salitang lumalabas sa bibig ni Gabriel ay tila lason na dahan-dahang pumapatay sa anumang natitirang respeto niya para sa lalaki."I didn't push her, Gabriel," diretsahang pahayag ni Lianne. Walang panginginig sa kanyang boses, tanging gilas at paninindigan. "So tell me, why on earth should I apologize? Kung hindi mo na kayang gamitin nang maayos ang mga mata mo para makita ang katotohanan, then maybe you should just donate them to someone who actually needs them."Nanatiling matatag si Lianne dahil alam niya ang totoo at hinding-hindi niya dudungisan ang sariling dangal para lang sa isang kasinungalingang pilit na isinusubsob sa kaniya.Dahil sa kanyang naging sagot ay tila mas lalong nag-apoy ang galit sa mga mata ni Gabriel. "You are simply

Malamig ang ihip ng hangin sa loob ng kuwarto ngunit mas malamig ang atmosperang namumuo sa pagitan ng tatlong taong tila nakapiit sa isang laro ng sumbatan at pagpapanggap. Sa gitna ng tensyon ay binasag ito ng isang boses na puno ng panginginig, ang bawat panginginig nito ay tila isang pagsamo na humihingi ng kalinga sa sinumang makakarinig​"Gabriel, I’m a little scared to be alone..." Galing ang tinig na iyon sa likuran ni Gabriel. Si Elaine na tila isang sugatang ibon, ay nakatayo doon na tila ba ang buong mundo ay isang malupit na lugar para sa kaniya. Hindi nag-atubili si Gabriel at agad niyang inabot at hinawakan ang kamay ni Elaine, ang kaniyang mga daliri ay mahigpit na pumulupot dito bilang pag-alo."What’s wrong? Are you not used to the unfamiliar environment?" malambot na tanong ni Gabriel. Ang kanyang boses na dati ay matigas at matuwid kay Lianne ay biglang nagbago tungo sa isang himig na puno ng pagkalinga.Tumango lang si Elaine, ang kanyang labi ay bahagyang nakagat

Biglang may narinig na pamilyar na boses si Jiang Wan mula sa kanyang likuran, dahilan para manigas siya sa kanyang kinatatayuan. ​Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang telepono. Katatapos lang ng tawag niya tungkol sa paghahanap ng bagong matitirhan, isang hakbang para sa kanyang paglaya. Humarap siya kay Gabriel, ang lalaking hindi nagpakita ng buong araw, ang lalaking nangakong sasamahan siya sa Civil Registry Department para sa kanilang marriage certificate. Ngunit heto siya, nakatayo sa harap niya na tila walang kinalaman sa nangyari. ​"Sino 'yon?" tanong ni Gabriel, ang kanyang mga mata ay nanunuri. ​Pinanatili ni Lianne ang pagiging kalmado. "A friend wants to sell his house and asked me to help," maikli at walang emosyon niyang sagot. ​Hindi pa man siya natatapos magsalita ay napansin na niya ang aninong nakatago sa likuran ni Gabriel. Isang babaeng tila isang sugatang ibon na naghahanap ng masisilungan, si Elaine Manalo. Sa sandaling iyon ay nagdilim ang paningin ni Lian

"I agree to marry you." Malamig at walang panginginig ang boses ni Lianne Martinez habang binibitiwan ang mga salitang iyon sa harap ng entrance ng Civil Registry Department habang nakatitig siya sa saradong gate na tila isang pader na naghihiwalay sa kanyang nakaraan at sa hindi tiyak na kinabukasan. Ang kaninang maliwanag na sikat ng araw ay napalitan na ng malamlam na kahel ng dapit-hapon. Ngayong araw ang usapan nila ni Gabriel Santos. Ito ang araw na dapat ay hawak na niya ang kanilang marriage certificate ngunit mula alas-nuwebe ng umaga hanggang alas-singko y media ng hapon ay ang tanging hawak niya lamang ay ang makapal na tumpok ng queue numbers, mahigit isang dosenang piraso ng papel na nagsisilbing resibo ng kanyang katangahan. Si Gabriel ang nagmungkahi ng kasal ngunit siya din ang hindi sumipot. At hindi ito ang unang beses, ito na ang ikatlong pagkakataon na pinagmukha siyang tanga ng lalaking pinakamamahal niya. Dahan-dahang binitiwan ni Lianne ang mga lukot na pape