The Bride-to-Be's Revenge: Marrying Her Ex's Sworn Enemy

"I agree to marry you."

Malamig at walang panginginig ang boses ni Lianne Martinez habang binibitiwan ang mga salitang iyon sa harap ng entrance ng Civil Registry Department habang nakatitig siya sa saradong gate na tila isang pader na naghihiwalay sa kanyang nakaraan at sa hindi tiyak na kinabukasan. Ang kaninang maliwanag na sikat ng araw ay napalitan na ng malamlam na kahel ng dapit-hapon.

Ngayong araw ang usapan nila ni Gabriel Santos. Ito ang araw na dapat ay hawak na niya ang kanilang marriage certificate ngunit mula alas-nuwebe ng umaga hanggang alas-singko y media ng hapon ay ang tanging hawak niya lamang ay ang makapal na tumpok ng queue numbers, mahigit isang dosenang piraso ng papel na nagsisilbing resibo ng kanyang katangahan.

Si Gabriel ang nagmungkahi ng kasal ngunit siya din ang hindi sumipot. At hindi ito ang unang beses, ito na ang ikatlong pagkakataon na pinagmukha siyang tanga ng lalaking pinakamamahal niya.

Dahan-dahang binitiwan ni Lianne ang mga lukot na papel sa basurahan kasabay nito ay ang paghugot niya ng phone upang tawagan ang kanyang mortal na kaaway na si Xavier Buenavista. Naalala niya noong unang beses siyang tinalikuran ni Gabriel ay naroon si Xavier at nag-alok ng kasal. Tinanggihan niya ito at sa ikalawang beses ay ganoon din ang nangyari pero kaninang umaga bago pa siya makarating sa Civil Registry Department ay nagpadala muli ng mensahe si Xavier.

​Sa pagkakataong ito ay hindi na siya nag-atubili. Pinindot niya ang dial button.

​Habang nagri-ring ang telepono ay isang notification ang lumabas sa kanyang WeChat. Moments update mula sa "White Moonlight" ni Gabriel, ang babaeng palaging dahilan ng kanilang pag-aaway.

​Sa larawan ay makikita si Gabriel na seryosong nagbabalat ng mansanas sa mukha ay bakas ang pag-aalaga na kailanman ay hindi nito naipakita kay Lianne sa loob ng maraming taon. Ang caption ay tila isang sampal sa kanyang mukha "He's always there for me whenever I need him. That's what you call favoritism. That's the confidence he gives me."

Napangiti si Lianne nang mapait. In the past, she would have lost her mind. Mag-i-iskandalo siya, tatawag nang paulit-ulit kay Gabriel at magsisigawan silang dalawa hanggang sa mag-walk out ang lalaki at iwan siyang mag-isa sa dilim. But now? There was only an eerie silence in her heart. He really didn't want this anymore. And frankly, neither did she.

Nag-iwan siya ng comment sa post: "Locked in. Wishing you a long and lasting relationship! You deserve each other." Pagkatapos ay ni-like niya ito nang walang halong pag-aalinlangan. ​Sa wakas ay nahanap niya ang kapayapaan. Ang kapayapaang dulot ng pagpapakawala.

​"Hello?" Ang malalim at baritong boses ni Xavier ang bumasag sa kanyang katahimikan.

​"I agree," diretsong sabi ni Liane. Ang boses niya ay hindi nanginginig. "I agree to marry you, Xavier."

​Natahimik ang kabilang linya nang ilang sandali. Ramdam ni Lianne ang bigat ng hininga ng lalaki.

​"I'm on a business trip and will be back in a week," wika ni Xavier sa seryosong tono. "If you're still willing by then, I'll be waiting for you at the Civil Registry Department at nine o'clock sharp. Don't make me wait for nothing, Lianne."

Napatitig sa kawalan si Lianne. Isang linggo, naiintindihan niya ang ibig sabihin ni Xavier, binibigyan siya nito ng oras para ayusin ang gulo sa buhay niya o baka magbago ang isip niya ngunit buo na ang kanyang loob.

"I'll wait for you," mahinahon niyang sagot bago pinatay ang tawag.

Pag-uwi sa kanyang apartment ay sinalubong siya ng pamilyar na bango ng mamahaling diffuser na isang halimuyak na pinili ni Gabriel. Ang retro-style apartment na ito sa gitna ng siyudad ay dating kanya lang hanggang sa bumili si Gabriel ng yunit sa tabi nito at pinagsama ang dalawa. Kahit nakatira sila sa ilalim ng iisang bubong ay may kanya-kanya silang espasyo ngunit ang bawat sulok ay bakas ng impluwensya ni Gabriel.

Pumasok siya sa sala at tumingin sa paligid. The photos, the minimalist furniture, even the scent of the room, everything was curated according to his taste. Dati ay itinuturing niya itong simbolo ng kanilang pagsasama pero ngayon ay para na lamang itong museo ng kanyang mga pagkakamali.

​"What a joke," bulong niya sa sarili.

​Nagsimula siyang mag-empake. Kinuha niya ang lahat ng gamit na may kinalaman sa kanilang dalawa, ang mga couple shirts, ang mga regalong hindi naman niya talaga gusto pero tinanggap niya para pasayahin ito at ang mga litratong puno ng plastik na ngiti.

Isinilid niya ang lahat sa mga itim na trash bag at dinala sa storage room.

​Habang naglilinis ay napansin niya ang isang maliit na jewelry box sa ibabaw ng dresser. Pagbukas niya ay tumambad ang isang singsing na binili nila noon at isang mapait na alaala na ang pangako ay madaling bitawan pero mahirap panindigan.

​Matapos ang ilang oras, ang dating punong-puno na bahay ay naging malamig at bakante. Eksakto kung ano ang nararamdaman niya sa loob. Kinuha niya muli ang kanyang cellphone at tinawagan ang kanyang real estate agent.

​"I want to sell the house," bungad niya.

​"Po? Pero Ma'am Liane, kakapa-renovate niyo lang niyan ah? Are you sure? What about the price?" bakas ang gulat sa boses ng agent.

​"I don't care about the price," matigas niyang sagot. "I just want to sell it as soon as possible within this week if you can, I want everything gone."

​"Is there something wrong, Ma'am?"

​"Nothing is wrong. I'm just cleaning up my life."

​Kakatapos lang niyang ibaba ang tawag nang marinig niya ang pagbukas ng pinto. Pumasok si Gabriel na bakas ang pagod sa mukha pero walang kahit anong bakas ng paghingi ng paumanhin. Dire-diretso ito sa kusina para kumuha ng tubig at tila nakalimutan na may usapan silang magpakasal kanina.

​"What house are you selling?" malamig na tanong ni Gabriel nang hindi man lang tumitingin sa kanya.

​Huminto si Lianne at hinarap ang lalaking minahal niya ng pitong taon. Ang lalaking akala niya ay magiging katuwang niya habambuhay pero ngayon ay tila isang estranghero na lamang sa kanyang paningin.

​"This house," maikli niyang sagot. "Everything in it, including the memories I wasted on you."

​Napahinto si Gabriel sa pag-inom at dahan-dahang binalingan si Lianne. Ang kanyang mga mata ay naniningkit sa inis at tila hindi sanay na ang "sunud-sunuran" niyang kasintahan ay sumasagot nang ganito.

​"Are you throwing a tantrum again because of the wedding? I told you, something came up. Emergency," katwiran nito, ang boses ay puno ng gaslighting na nakasanayan na ni Lianne.

​ "An emergency involving an apple? Or an emergency involving favoritism?" balik ni Lianne, ang labi ay nakakurba sa isang mapanuyang ngiti. "Don't worry, Gabriel, I'm done being your second choice. I'm done waiting for someone who only shows up when it's convenient for him."

​"Lianne, don't be ridiculous. It's just a certificate. We can do it next time."

​"There won't be a next time" seryosong sabi ni Lianne habang naglalakad palapit sa kanya "because a week from now, I’ll be signing that certificate with someone else."

​Tumawa nang mahina si Gabriel, isang tawang puno ng kayabangan. "With who? with Xavier? You've been rivals for years. Don't use him just to get back at me. It's pathetic."

​Tinitigan siya nang diretso ni Lianne "You call it pathetic, I call it an upgrade. At least he knows how to show up."

​Iniwan niyang nakatulala si Gabriel sa gitna ng bakanteng sala at sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon ay naramdaman ni Lianne na maluwag ang kanyang paghinga. The cage was open, and she was finally ready to fly even if it meant landing in the arms of a man she used to call her enemy.