Chapter: CHAPTER 8: The Call"Tell me where she is."Iyon ang huling salitang narinig ko mula kay Tristan kanina. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin maalis sa isip ko iyon.Nag-iba talaga ang tono ng pagsasalita niya kanina nang pabalikin niya ako dito sa kwarto ko. Hindi ko alam kung sino ang kausap niya sa telepono, pero sigurado akong nasira niya ang araw ni Tristan.Sigurado akong nakakita ako ng takot sa mga mata ni Tristan kanina.Takot.Sa isang taong tulad ni Tristan? Hindi ko alam kung ano ang mas nakakatakot. Ang makita siyang galit o ang makita siyang natatakot.Sino ba siya?Bakit parang takot na takot si Tristan na may mangyaring masama sa kanya?Ibinagsak ko ang sarili ko sa kama nang makapasok ako sa kwarto. Baka nag-iisip lang talaga ako masiyado. Maybe its about business or what? Saka dapat wala akong pakialam sa kanya, right? Kasi dapat nakafocus ako kung paano siya mababayaran at paano mapapagaling ang kapatid kong si Luna.Gusto kong mag-focus isipin iyon pero nilalamon ako ng kuryusidad kong si
Last Updated: 2026-09-04
Chapter: Phone CallWala sa sariling napatango na lang ako saka tumingin sa sarili kong plato. Nawalan na tuloy ako ng gana kumain. Ikaw kasi Kaia. Pabida ka pa kasi! Iyan ang napapala mo.Gusto mo pa kasi sinasampal ka ng katotohanan na kaya ginagamot ang kapatid mo ay dahil pumayag kang maging kasal sa papel at sa kontrata.Napakagat labi na lang ako habang pinipigilan a ng pagtulo lang luha ko.Mas mabuti pang pilitin ko nalang kumain at lunukin ang emosyon na lumalamon sa akin. Lunukin na din pati ang kahihiyan na nadarama ko ngayon.Ano ba kasing inaasahan mo, Kaia? A little humanity from him? Nahihibang ka na ba?That was too much to expect from a man everyone in this mansion seemed afraid of.Muli akong sumulyap kay Tristan. Nagbabasa na siyang muli ng kung ano mula sa kanyang tablet. Sa tingin ko… Para sa kanya lahat ay may kapalit.Huwag mong kalimutan na tinitiis mo ang lahat ng ito para kay Luna, Kaia.Kaya mong tiisin iyan. Habang napapagamot siya kaya ko ito. Makakayanan ko ito.Napatigil ak
Last Updated: 2026-09-03
Chapter: CHAPTER 7: Breakfast With A StrangerKinabukasan maaga akong nagising. Nanibago pa nga ako ng bumungad sa akin ang hindi pamilyar na kisame.“Oo nga pala. Dito na ako nakatira sa mansiyon ni Tristan,” naiiling na saad ko sa sarili saka bumangon.Yeah, right. Kasal na nga pala ako at pinambayad sa isang estranghero ng sarili kong ama. “Kamusta na kaya si Luna sa ospital?”Simula kasi ng sumam ako dito at pinitmahan ko ang kontrata ay hindi ko na napuntahan pa si Luna. Nakausap ko naman si Luna ng dalhin siya ng isa sa tauhan ni Tristan sa ospital pero hindi pa rin ako pinapayagan na puntahan siya.Marami pa daw kasi akong dapat malaman at ayaw niyang pumayag na ako lang mag-isa ang pumunta doon. Akala ata tatakasan ko siya. Na para bang my karapatan pa akong gawin iyon… Gayong siya ang susi para mapagamot ko si Luna.Akmang bubuksan ko na ang pinto ng maalala ko ang sinabi ng kasambahay kagabi.Mas mabuti po sigurong huwag kayong maglalakad sa mansion kapag gabi.Hindi ko pa rin maintindihan ang ibig niyang sabihin. Hind
Last Updated: 2026-09-02
Chapter: Chapter 6: My New RoomKaia's POV Matapos umalis ni Tristan at nang marinig ko iyon ay bumilis ang tibok ng puso ko. Lalapit pa sana ako ng tawagin ako ng isa sa mga kasambahay ni Tristan. "Miss Wynter, ihahatid ko na po kayo sa inyong silid." Sambit nito Marahan akong tumango. Wala na rin naman akong ibang pupuntahan. Tahimik akong sumunod sa kanya habang naglalakad kami sa mahabang hallway ng mansion. Bawat hakbang namin ay palayo nang palayo sa kwartong iyon, lalo kong nararamdaman kung gaano kalaki ang lugar na ito. Everything looked expensive. From the paintings hanging on the walls, the polished wooden floors, hanggang sa mga malalaking vase na nakalagay sa bawat sulok. Pero kahit gaano kaganda ang lahat… Hindi ko pa rin maramdaman na kabilang ako rito. Huminto ang maid sa isang malaking pintuan. "Narito na po ang inyong silid." Binuksan niya ang p***o. Napahinto ako. Namanangha pa din ako sa kwarto na ito. Kung tutuusin, mas malaki pa ito kaysa sa buong bahay namin ni Luna. May malaking kama s
Last Updated: 2026-09-01
Chapter: Pagmamakaawa sa Gitna Ng GabiSa mga oras na ito ay binabalot na ako ng takot habang kaharap si Tristan. "Binasa mo ang kontrata, ‘di ba?" May banta ang boses nito kaya agad akong napatango. "At naaalala mo ang mga nakasaad doon?" Tumango ako ng taasan niya ako ng kilay. "Kung gano'n..." Bahagya siyang huminto. "Sundin mo.” Napayuko ako. "Hindi ko naman intensiyong makialam." "Hindi iyon ang punto." "May narinig akong sumisigaw,” “At gusto mong malaman kung bakit." Hindi iyon tanong… isang statement ng bagay na gusto kong malaman. Gusto kong malaman ang totoo. Bakit may sumisigaw? Bakit parang walang nagulat? Bakit walang kahit isang kasambahay ang lumabas? At bakit siya… Parang sanay na sanay na rito? Akala ko, magsasalita na siya. Akala ko, kahit kaunting ipapaliwanag niya… pero mali na naman ako. "Tandaan mo, Kaia." Bahagya siyang tumigil. "Hindi kita asawa. Nandito ka pang dahil pambayad utang ka ng tatay mo at gusto mong ipagamot ang kapatid mo.” Bawat salitang lumalabas
Last Updated: 2026-08-15
Chapter: CHAPTER 5: Ang Kwarto Sa Tabi Ng HagdanKaia's POVKalahating oras na ang lumipas simula ng marinig ko ang sigaw na iyon.nSimula ng marinig ko ang sigaw na iyon ay umalingawngaw na rin iyon sa utak ko. Hindi ko alam kung saan iyon nanggaling pero nilalamon ako kaba. Mahigpit pa din ang pagkakakapit ko sa kumot. Saka huminga ako nang malalim at pilit na pinakiramdaman ang paligid. May parte din sa akin na nagsasabi na baka sanhi lang ng pagod kaya ko narinig iyon o stress dahil sa nangyayari sa buhay ko.Napatingin ako sa pintuan ng silid ko. May parte sa sarili ko na nagsasabi na manatili lang ako dito, ipikit ang mga mata ko at magkunwaring wala talaga akong narinig. Pero hindi ako mapakali, eh!Paano kung hindi lang dahil sa pagod o stress iyon? Paano kung kailangan ng tulong ng taong sumigaw na iyon? Paano kung kung…Napailing ako at agad na tumayo. Hindi ko masasagot lahat ng tanong sa utak ko kung hindi ko aalamin. Hindi ko na pinigilan ang sarili ko at agad na nagpunta sa pintuan. Huminga ako ng malalim saka sinuo
Last Updated: 2026-08-15
Chapter: Chapter 44: Mixed SignalsPagkatapos ng gabing iyon, pakiramdam ko mas naging magulo ang lahat. Mas madali sanang harapin kung ako lang ang nahihirapan. Mas madali sana kung ako lang ang nakakaramdam ng kung ano mang namamagitan sa amin. Pero hindi. Dahil nakita ko rin iyon sa mga mata ni Justin. Narinig ko iyon sa katahimikan namin, at iyon ang dahilan kung bakit mas lalo akong nalilito.Maaga kaming bumalik sa Maynila kinabukasan. Halos wala kaming pinag-usapan sa buong biyahe. Pagdating sa villa, agad akong umakyat sa kwarto ko. Hindi ko kasi alam kung paano siya haharapin. Hindi matapos-tapos sa isip ko ang nangyari sa hotel. Yung paraan ng pagtitig niya at higit sa lahat… Kung bakit parang nasaktan ako nang umatras siya.Lumipas ang dalawang araw. Dalawang araw na parang walang nangyari, at nakababaliw isipin. Dahil kung minsan, pakiramdam ko may ibig sabihin ang lahat. Tapos sa susunod parang wala naman.-Napailing na lang ako sa naisip ko. Kainis. Hindi ako makapag-focus sa meeting na ito. Ang sakit na
Last Updated: 2026-09-03
Chapter: Chapter 43: AlmostHindi ako komportable sa katahimikan sa pagitan namin. Para bang mas malakas pa ang iniisip ko kaysa sa paghinga namin. Nakatanaw ako ngayon kay Justin na nakaupo na sa kabilang bahagi ng kama. Hindi ko na alam kung sino ba sa amin ang unang umiwas. Basta ang alam ko lang ay pareho kaming natahimik pagkatapos ng usapan na iyon.‘More than I should.’Hays! Bakit ko pa kasi sinabi iyon? At sinabi ko pa talagang madalas kong maalala iyon?Nakakainis. Ang bobo mo talaga, Isabela! Tsk!“Kalimutan mo na lang ang sinabi,” mahinang saad ko, pero sapat na para marinig niya.Napabuntong-hininga at huminga na sa kama.“I already heard it.” Saad niya, kaya napapikit na lang ako sa kahihiyan.“Aish!”Kinuha ko na lang ang unan sa tabi ko at tinaklob iyon sa mukha ko.“Now you’re embarrassed, huh?” Agad akong napadilat nang marinig iyon saka lumingon sa kanya."I'm not." Sambit ko, saka tinanggal ang pagkakataklob ng unan sa mukha ko.Tumaas ang isang kilay niya. "Sabi mo, eh."Napairap ako na lan
Last Updated: 2026-09-02
Chapter: Chapter 42: One BedIlang linggo ng magulo ang isip ko kaya kinakabahan ako ngayon sa two days business trip namin ni Justin. “Ready ka na ba?” Tanong ni Justin habanh sinasara ang trunk ng sasakyan niya.“Oo naman,” saad ko sa kanya na akala mo normal ang lahat.Tatlong oras ang naging niya papunta sa resirt na paggaganapan ng conference. May driver kami papunta doon kaya heto si Justin nagbabasa ng dokumento na ipre-present niya sa mga makikinig. Lumingon ako sa bintana at bahagyang napabuntong hininga.Normal lang naman ang lahat pwera sa puso ko na abnormal na yata sa bilis ng pagtibok nito. Magkatabi lang naman kami ni Justin at nakaupo pero daig ko pa ang tumakbo.Pagdating namin sa hotel ay agad kaming sinalubong ng event coordinator. Marami nang executives mula sa iba't ibang kumpanya ang naroon.Iba talaga ang mayayaman. May circle of networking. Ganto pala ang nakikita kapag may business events."Mr. Sarmiento." Lumapit ang coordinator kay Justin. "Good afternoon."Tumango naman si Justin sa k
Last Updated: 2026-09-01
Chapter: Chapter 41: Possessive InstinctsSimula nang gabing makita ko si Vanessa sa villa, may kung anong nagbago. Hindi ko alam kung sa kanya ba o sa akin. Mas madalas ko na siyang napapansin. Mas madalas ko ring mapansin ang bawat kilos ni Justin kapag nasa paligid siya. At ang pinakanakakainis sa lahat? Hindi ko maintindihan kung bakit naaapektuhan ako nang ganito.Lumipas ang ilang araw na halos pinipilit kong maging normal lahat. Sa trabaho, meetings at pag-uwi. Sinasamahan naman ako ni Justin minsan sa mga check up ko pero mas madalas akong mag-isa. Paulit-ulit na ganoon. Hanggang isang umaga… May meeting si Justin sa conference room kasama ang ilang investors. Nasa loob siya habang ako naman ay nasa desk ko, inaayos ang schedule niya para sa susunod na linggo.Tahimik akong nagtatrabaho nang may humintong anino sa harapan ko."Good morning, Isabella."Napatingala ako. Si Vanessa.Ngumiti siya tulad ng dati. "Good morning po."May dala siyang paper bag. "Pasalubong ko galing ibang bansa…"Napakurap ako dahil hindi nam
Last Updated: 2026-08-16
Chapter: Chapter 40: Dangerous WomanHindi lahat ng taong nakangiti ay mabait. May mga taong kayang saktan ka nang hindi nagtataas ng boses, hindi nagmumura, at hindi man lang ipinapakitang galit sila sa iyo. Simula nang makilala ko si Vanessa, hindi na ako mapakali, para kasing may mali. May mali sa buong pagkatao niya. Basta, nanggigigil ako kapag nakikita siya.Nakakakulo siya ng dugo!Lumipas ang mga araw at kung saan-saang lupalop sa opisina ko na siya nakikita. Para siyang kabute na sumusulpot, kaya lalong nag-iinit ang ulo ko. MInsan nakikita ko siya sa lobby, sa cafe na nasa baba nitong building, sa opisina o hindi naman kaya ay sa office meeting. Kulang na nga lang ay pati sa bahay namin ni Justin ay sumulpot siya. Tsk!Ano naman kung maganda siya? Maayos manamit at business partner sila ni Justin?Para sa akin ay peke siya, mapangpanggap at bida-bida. Tsk!Nakakainis!"Justin used to hate coffee."Napatingin ako kay Vanessa nang magsalita ito, saka ko siya tinaasan ng kilay.Nasa pantry kami habang naghihintay
Last Updated: 2026-08-15
Chapter: Chapter 39: Standing Beside HerMinsan, isang salita lang ang kailangan para guluhin ang buong isip mo. At minsan naman, isang simpleng kilos lang ang sapat para iparamdam sa iyo na hindi ka nag-iisa. Simula kagabi, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang nangyari sa family dinner. Ang paraan ng pagtingin nila sa akin. Ang mga tanong na may nakatagong paghuhusga. At higit sa lahat, ang paraan ng pagtayo ni Justin sa tabi ko nang akala ko wala akong kakampi.Hindi naging maganda ang tulog ko. Pagdating ko sa opisina, pakiramdam ko dala-dala ko pa rin ang lahat ng nangyari. Nasa desk ako nang marinig kong bumukas ang pinto ng opisina ni Justin."Ms. Reyes." Napatingin agad ako. Nakatayo siya sa pintuan habang may hawak na folder."Sir?""Come inside." Tumango ako at agad na sumunod.-Pagkapasok ko, inilapag niya ang folder sa mesa."Review this."Kinuha ko iyon. Pagtingin ko sa cover, proposal pala iyon para sa bagong project."I'll finish it before lunch."Tumango siya. Akala ko tapos na pero hindi siya agad nagsali
Last Updated: 2026-07-10
LOGIN
