LOGINAfter a heartbreak, Isabella spends one reckless night with a stranger. Then walks away, thinking it meant nothing. But the next morning, her new boss turns out to be that same man… he spent a night with. And when two lines appear on a pregnancy test… everything changes. Bound by a contract with no love and no expectations, they pretend it means nothing. But the more they fake it… the more real it becomes. When betrayal and manipulation threaten to tear them apart… Will Isabella walk away again… or finally stay?
View More"Some nights aren’t meant to be remembered… but somehow, they become the ones you can’t forget."
--- “Ready?” tanong niya habang diretso ang tingin sa mga mata ko. Hindi ako agad nakasagot. Instead, I just nodded slowly. Hindi ko rin alam kung gusto ko ba talaga ito. Pero sa paraan ng paghawak niya sa akin, may parte sa akin na mas lalong nasasabik. His hand slid gently to my waist, pulling me closer. Mas lalo akong napalapit sa kanya habang ang isa niyang kamay ay dahan-dahang gumagalaw sa katawan ko—parang alam na alam niya kung saan ako hahawakan. Parang kilala niya ako kahit kanina lang naman kami nagkakilala. “Do you want me to continue?” mahinang tanong niya. Napapikit ako. Because a part of me was screaming that this was wrong. The alcohol. The Heartbreak. The pain that pushed me here. Everything about this night felt dangerous. Nag-aalangan akong sumagot. Baka kasi masira ko ang moment. Or worse—baka masabi ko ang totoo. Na ayoko siyang tumigil. Na gusto ko pa. Everything felt wrong. The place. The timing. The reason why I’m here. Pero siya… He was looking at me like I was the only woman in the room. Like I was wanted. Like I mattered. And I needed that. More than I should. And that’s exactly why it was dangerous. “Then don’t,” hindi ko napigilang sabihin nang maramdaman kong huminto siya. Ayokong tumigil siya, and that was all it took. Sa isang iglap, mas lumapit siya. His breath brushed softly against my skin, warm enough to make my heartbeat lose rhythm. At sa sandaling iyon, hindi ko na maalala kung bakit ako nasasaktan kanina. Hindi ko na maalala kung paano ako napunta rito. All I knew was him. I was craving his touch. At bawat segundo, mas lalo akong nababaliw. “Look at me,” mahinang utos niya. Hindi ko alam kung paano, pero napasunod niya ako. Pagtingin ko sa kanya, agad niya akong hinalikan. Mainit. Mabagal. Mapang-angkin. Parang ayaw niya na akong pakawalan. My fingers instinctively gripped his shirt as the kiss deepened. Habol-hininga akong napapikit habang mas lalo niya akong inilapit sa kanya. “Just tonight,” sambit ko sa pagitan ng halik namin. Hinila ko pa siya palapit para mas lalong mapadiin ang halik. Pareho kaming huminto para huminga. “No names,” dagdag ko, halos pabulong. For a moment, he stared at me quietly. Then he nodded. “No questions.” At sa paraan ng pagtingin niya sa akin, parang sapat na iyon. Parang pareho kaming nagkasundo na hanggang gabing ito lang. Just one reckless night. Dangerous… Yet unforgettable. Binuhat niya ako at dahan-dahang ibinaba sa kama. Kasabay noon ay unti-unting nawala ang lahat ng tanong sa isip ko. Kung tama ba ito. Kung mali ba ito. Kasi sa sandaling iyon, ayoko nang mag-isip. Bahala na. Gusto ko lang makalimot. Gusto ko lang maramdaman na hindi ako iniwan. Gusto ko lang maramdaman na may pumipili pa rin sa akin. And for that one night… He did. Everything blurred after that. Not because I don’t remember— But because everything felt too much. Too fast. Too intense. Too real. At hindi ko na gustong tumigil pa. Until morning came, at doon bumalik lahat. Ang sakit. Ang kahihiyan. At ang pagsisisi. And that’s when I realized I made a mistake. So, I left. Akala ko, doon na matatapos lahat, but fate doesn’t work that way. Because that night didn’t end there. And soon— Everything will change.Pagkatapos ng gabing iyon, pakiramdam ko mas naging magulo ang lahat. Mas madali sanang harapin kung ako lang ang nahihirapan. Mas madali sana kung ako lang ang nakakaramdam ng kung ano mang namamagitan sa amin. Pero hindi. Dahil nakita ko rin iyon sa mga mata ni Justin. Narinig ko iyon sa katahimikan namin, at iyon ang dahilan kung bakit mas lalo akong nalilito.Maaga kaming bumalik sa Maynila kinabukasan. Halos wala kaming pinag-usapan sa buong biyahe. Pagdating sa villa, agad akong umakyat sa kwarto ko. Hindi ko kasi alam kung paano siya haharapin. Hindi matapos-tapos sa isip ko ang nangyari sa hotel. Yung paraan ng pagtitig niya at higit sa lahat… Kung bakit parang nasaktan ako nang umatras siya.Lumipas ang dalawang araw. Dalawang araw na parang walang nangyari, at nakababaliw isipin. Dahil kung minsan, pakiramdam ko may ibig sabihin ang lahat. Tapos sa susunod parang wala naman.-Napailing na lang ako sa naisip ko. Kainis. Hindi ako makapag-focus sa meeting na ito. Ang sakit na
Hindi ako komportable sa katahimikan sa pagitan namin. Para bang mas malakas pa ang iniisip ko kaysa sa paghinga namin. Nakatanaw ako ngayon kay Justin na nakaupo na sa kabilang bahagi ng kama. Hindi ko na alam kung sino ba sa amin ang unang umiwas. Basta ang alam ko lang ay pareho kaming natahimik pagkatapos ng usapan na iyon.‘More than I should.’Hays! Bakit ko pa kasi sinabi iyon? At sinabi ko pa talagang madalas kong maalala iyon?Nakakainis. Ang bobo mo talaga, Isabela! Tsk!“Kalimutan mo na lang ang sinabi,” mahinang saad ko, pero sapat na para marinig niya.Napabuntong-hininga at huminga na sa kama.“I already heard it.” Saad niya, kaya napapikit na lang ako sa kahihiyan.“Aish!”Kinuha ko na lang ang unan sa tabi ko at tinaklob iyon sa mukha ko.“Now you’re embarrassed, huh?” Agad akong napadilat nang marinig iyon saka lumingon sa kanya."I'm not." Sambit ko, saka tinanggal ang pagkakataklob ng unan sa mukha ko.Tumaas ang isang kilay niya. "Sabi mo, eh."Napairap ako na lan
Ilang linggo ng magulo ang isip ko kaya kinakabahan ako ngayon sa two days business trip namin ni Justin. “Ready ka na ba?” Tanong ni Justin habanh sinasara ang trunk ng sasakyan niya.“Oo naman,” saad ko sa kanya na akala mo normal ang lahat.Tatlong oras ang naging niya papunta sa resirt na paggaganapan ng conference. May driver kami papunta doon kaya heto si Justin nagbabasa ng dokumento na ipre-present niya sa mga makikinig. Lumingon ako sa bintana at bahagyang napabuntong hininga.Normal lang naman ang lahat pwera sa puso ko na abnormal na yata sa bilis ng pagtibok nito. Magkatabi lang naman kami ni Justin at nakaupo pero daig ko pa ang tumakbo.Pagdating namin sa hotel ay agad kaming sinalubong ng event coordinator. Marami nang executives mula sa iba't ibang kumpanya ang naroon.Iba talaga ang mayayaman. May circle of networking. Ganto pala ang nakikita kapag may business events."Mr. Sarmiento." Lumapit ang coordinator kay Justin. "Good afternoon."Tumango naman si Justin sa k
Simula nang gabing makita ko si Vanessa sa villa, may kung anong nagbago. Hindi ko alam kung sa kanya ba o sa akin. Mas madalas ko na siyang napapansin. Mas madalas ko ring mapansin ang bawat kilos ni Justin kapag nasa paligid siya. At ang pinakanakakainis sa lahat? Hindi ko maintindihan kung bakit naaapektuhan ako nang ganito.Lumipas ang ilang araw na halos pinipilit kong maging normal lahat. Sa trabaho, meetings at pag-uwi. Sinasamahan naman ako ni Justin minsan sa mga check up ko pero mas madalas akong mag-isa. Paulit-ulit na ganoon. Hanggang isang umaga… May meeting si Justin sa conference room kasama ang ilang investors. Nasa loob siya habang ako naman ay nasa desk ko, inaayos ang schedule niya para sa susunod na linggo.Tahimik akong nagtatrabaho nang may humintong anino sa harapan ko."Good morning, Isabella."Napatingala ako. Si Vanessa.Ngumiti siya tulad ng dati. "Good morning po."May dala siyang paper bag. "Pasalubong ko galing ibang bansa…"Napakurap ako dahil hindi nam
"Some pasts don’t stay buried… they wait for the worst moment to return." --- “Relax ka lang.” Napatingin ako kay Claire nang sabihin niya iyon. Hindi kasi ako mapakali dahil sa kaba na nararamdaman ko ngayon. Nasa elevator kami at paakyat sa fifth floor dahil doon ako iinterbyuhin. “Madali lang
"I went out to forget my cheater ex-boyfriend… but I didn’t expect to remember someone else instead." --- “Bella?” Mabilis kong minulat ang mga mata ko nang marinig ang boses ng ulupong kong ex-boyfriend. Habang hingal na hingal ako ay kunot-noo akong napahawak sa pisngi ko at doon ko naramdaman
Hindi ko na alam kung gaano katagal na akong umiinom. Kung nakailang shots na ba ako..At kung ilang beses na akong tumawa kahit wala namang nakakatawa. Basta ang alam ko lang, sa bawat lagok… unti-unting gumagaan ang dibdib ko. Unti-unti akong nakakalimot. “Bad breakup?” tanong niya. Napatingin ako
"He broke me once… but that night, I chose to break every rule I had for myself." — Isabella's POV: Malakas na tugtog agad ang sumalubong sa amin pagpasok sa loob ng bar. The bass vibrated through my chest, while flashing neon lights painted the entire place in shades of red, blue, and purple.


![I’m Yours [ Book 3- The Princess of Hilton’s family]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.