LOGINMatapos mahuli ni Isabella Reyes ang boyfriend niyang niloloko siya, tuluyan na niyang tinapos ang tatlong taong relasyon nila. Sa gabing iyon, para makalimot kahit sandali, napadpad siya sa isang bar. Doon, sa gitna ng ingay at kagustuhan niyang makalimot, nakilala niya ang isang estranghero. Estrangherong pinaniwalaan niya agad ng buong-buo. Driven by heartbreak and impulsive emotions, Isabella spends one reckless night with him. No names. No expectations. No tomorrow. Kinabukasan, iniwan niya ang lalaki nang walang paalam, dahil para sa kanya ay isa lang itong pagkakamali na dapat niyang kalimutan. Pero hindi nakiayon ang tadhana. Sa paghahanap ng bagong simula, nag-apply siya bilang secretary sa isang malaking kumpanya. Ngunit sa unang araw pa lang niya,nagulantang ang mundo niya nang makilala niya ang CEO. Si Justin Sarmiento. Ang lalaking nakasama niya noong gabing iyon. Pinili nilang pareho na kalimutan ang lahat at magpatuloy sa kung ano ang magiging role nila sa kanilang trabaho. Pero sa kabila ng malamig na pakikitungo, hindi maitatanggi ang tension sa pagitan nila. Ang mga tingin, ang mga alaala, at ang hindi maipaliwanag na koneksyon na nagsimula sa isang gabing dapat ay nakalimutan na. Habang sinusubukan ni Isabella na mag-move on at magsimula ulit, unti-unti siyang hinahabol ng mga alaala ng gabing iyon. Ang mga haplos, ang halik, at ang paraan ng pagtingin ni Justin sa kanya. At sa bawat araw na magkasama sila sa trabaho, mas nagiging mahirap na panindigan ang kasunduang “nothing happened.” What started as a mistake slowly turns into something complicated. Something real. Something dangerous. Habang pinipilit nilang kontrolin ang sitwasyon, unti-unting nabubura ang linya sa pagitan ng trabaho at personal na damdamin. At ang isang gabing dapat ay walang kahulugan ay nagiging simula ng isang koneksyon na hindi nila kayang takasan.
View More“Some nights aren’t meant to be remembered… but somehow, they become the ones you can’t forget.”
--- “Ready?” tanong niya habang diretso ang tingin sa mga mata ko. Hindi ako sumagot… Sa halip, tumango lang ako. Hindi ko rin alam kung gusto ko ba talaga. Pero sa paraan ng paghawak niya sa akin, may parte sa akin na mas nasasabik. His hand slid to my waist, pulling me closer. Mas lalo akong napalapit sa kanya habang ang isa niyang kamay ay dahan-dahang gumagalaw sa katawan ko—parang alam na alam niya kung saan ako hahawakan. Parang kilala niya ako kahit kanina lang naman kami nagkakilala. “Do you want me to continue?” mahinang tanong niya. Napapikit ako kasi may parte sa utak ko na sumisigaw na mali ito. Nag-aalangan akong sumagot, baka kasi masira ko yung moment. Or worse, baka sabihin ko yung totoo… Na ayoko siyang tumigil… Na gusto ko pa. Everything felt wrong. The place. The timing. The reason why I’m here. Pero siya… he was looking at me like I was the only woman in the room. Like I was wanted. Like I mattered, and I needed that. More than I should, and that’s exactly why it’s dangerous. “Then don’t.” Hindi ko napigilang sabihin dahil huminto siya at ayokong tumigil siya. And that was all it took. Sa isang iglap, mas lumapit siya. His breath brushed against my skin. At sa sandaling ‘yon, hindi ko na maalala kung bakit ako nasasaktan kanina. Hindi ko na maalala kung paano ako napunta dito. All I knew was him. I was craving his touch. At bawat segundo— mas lalo akong nababaliw. “Look at me,” mahinang utos niya. Hindi ko alam kung paano, pero napasunod niya ako. Pagtingin ko sa kanya, sinalubong niya ako ng mainit na halik. Mapang-angkin na parang bang ayaw na niya akong pakawalan. “Just tonight,” sambit ko sa pagitan ng halik namin. Hinila ko pa siya palapit para mas lalong mapadiin ang halik. Habol-hininga kaming huminto. “No names,” dagdag ko. “No questions.” Tumango siya. At sa paraan ng pagtingin niya sa akin, parang sapat na iyon. Parang pareho kaming nagkasundo na hanggang gabing ito lang. Just one reckless night. Dangerous… yet unforgettable. Binuhat niya ako at dahan-dahang binaba sa kama. Kasabay noon ay unti-unting nawala lahat ng tanong sa isip ko. Kung tama ba ‘to. Kung mali ba ‘to. Kasi sa sandaling iyon… Ayoko nang mag-isip. Bahala na. Basta gusto ko lang makalimot. Gusto ko lang maramdaman na hindi ako iniwan. Gusto ko lang maramdaman na may pumipili pa rin sa akin. And for that one night… he did. Everything blurred after that. Not because I don’t remember— But because everything felt too much. Too fast. Too intense. Too real. At hindi ko na gustong tumigil pa. Until morning came, at doon bumalik lahat. Ang sakit, kahihiyan, at pagsisisi. And that’s when I realized I made a mistake. So, I left. Akala ko, doon na matatapos lahat. But fate doesn’t work that way, because that night didn’t end there. And soon— Everything will change."Some pasts don’t stay buried… they wait for the worst moment to return."-“Relax ka lang.” Napatingin ako kay Claire nang sabihin niya iyon. Hindi kasi ako mapakali dahil sa kaba na nararamdaman ko ngayon. Nasa elevator kami ngayon at papunta sa fifth floor dahil doon ako i-iinterbyuhin.“Madali lang ang mga tanungan diyan,” dagdag niya.“Easy for you to say,” sagot ko, sabay nguso.Pagkabukas ng elevator, bumungad ang isang eleganteng hallway—glass wall, marble floors. Everything looked clean and expensive. Wow! Hindi ako sanay sa ganito.“Nandito na tayo. Sa HR ako naka-assign,” sabi ni Claire habang itinuturo ang dulo ng hallway.“Ikaw, dito sa pangalawang pinto,” dagdag niya bago binuksan ang pintuan sa harap niya.“O-Okay,” kinakabahang saad ko.“Huwag kang kabahan, kaya mo iyan,” nakangiting sabi niya.Great. Mas lalo akong kinabahan.“Good luck!” Ngumiti siya bago tuluyang mawala sa paningin ko.Pagkaalis niya, doon ko narinig ang sariling tibok ng puso.Amp. Nilalamon ako ng
"I went out to forget my cheater ex-boyfriend… but I didn’t expect to remember someone else instead."-“Bella?” Mabilis kong minulat ang aking mga mata ng marinig ko ang boses ng ulupong kong ex-boyfriend. Habang hingal na hingal ako ay kunot-noo akong napahawak sa pisngi ko at doon ko naramdaman—Luha?“Punyet*! Panaginip lang pala,” inis kong bulong saka napabuntong-hininga. Napaupo ako, saka napahawak sa ulo ko.“Shit… ang sakit ng ulo ko.”“Paano ba nila nagagawa ‘to? Iinom ng marami, tapos kinabukasan parang wala lang?” reklamo ko sa sarili ko habang pinipisil ang sentido ko.“Hindi na talaga mauulit ito…”Tsk! Paano ba ako nakauwi? Tsk! Ano bang pinagagawa ko kagabi? Lintek na hard drink yan. Teka, nasan ba ako? Ah, right. I’m in my room right now with a hangover. Aish! Bakit ba kasi ako uminom ng hard drink, alam ng hindi palainom, eh? Bwisit kasi yung sigbin kong ex-boyfriend kasalanan niya ito.Para bang nag-play sa utak ko ang mga alaala ko kagabi kasama ang estrangherong
Hindi ko na alam kung gaano katagal na akong umiinom. Kung nakailang shots na ba ako? At kung ilang beses na akong tumawa kahit wala namang nakakatawa. Basta ang alam ko lang sa bawat lagok… unti-unting nawawala ang sakit at unti-unti akong nakakalimot.“Bad breakup?” tanong niya.“Obvious?” Nakatingin kong saad sa kanya.“Very.”Huminga ako nang malalim bago nagsalita. “Three years kami. Then, I caught him cheating today.” Napangiwi ako habang naalala ang kaganapan kanina. Siya naman ay natahimik. The weirdest thing is, I like his response.No pity.No unnecessary comfort.Just silence.“And you?” tanong ko.“Just passing time.”“With a stranger?” Tumingin siya sa akin.“Yeah… I think.” Matapos niyang sabihin iyon, bahagya siyang ngumiti, saka siya tumayo.“Saan ka pupunta?” Wala sa sariling tanong ko.“Lalabas… For fresh air.” Hindi ko alam kung bakit sumunod ako. Paglabas namin, umuulan, kaya nag-stay na muna kami sa entrance.“Crying, huh?” Napalingon ako nang marinig ko siyang m
"He broke me once… but that night, I chose to break every rule I had for myself."-POV: IsabellaMalakas na tugtog ang sumalubong sa amin pagpasok sa loob ng bar. This is my first time in a place like this. Kung hindi lang ako broken… Kung hindi lang ako desperadong makalimot sa lalaking ‘yon, hindi ako pupunta dito.“Bella, are you okay?” Medyo pahiyaw na sabi ni Claire habang naglalakad kami papasok.“Oo, okay naman ako,” hiyaw ko rin sa kanya dahil, tulad ng sabi ko kanina, malakas ang tugtog. Habang naglalakad kami, napansin ko na halos magkapalit na ng katawan ang mga tao dahil sa lapit ng bawat isa habang sumasayaw.Dumiretso kami sa dulo ng bar at naupo kami sa isang sulok, medyo malayo sa mga taong mahilig mag-socialize. As my request, siyempre, hindi naman kasi talaga ako sanay sa mga ganito. This is exactly what I need.“Here’s your drink,” sabi ng isa sa mga kaibigan ni Claire.Nginitian ko siya nang bahagya. “Thanks… Mia, right?”“Yes!” she smiled.“Uy, hindi ‘yan hard ha
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.