Chapter: Chapter 137 – Countdown to ChaosChloe’s POV“May bomba?”Parang gumuho ang mundo ko sa narinig ko. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang maliit na pulang ilaw na kumikislap sa ilalim ng sofa.00:00:08… 7… 6…“Chloe, run!” Agad akong hinila ni Leo palayo. Kahit halatang kinakabahan siya, nanatiling matatag ang boses niya. “Kunin mo si Leonel. Now!”Hindi na ako nagtanong.Tumakbo ako papunta sa kwarto ng anak namin. Halos hindi ko na maramdaman ang mga paa ko sa sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Pagpasok ko, mahimbing pa ring natutulog si Leonel na parang walang anumang panganib sa paligid.“Baby…” nanginginig kong bulong.Maingat ko siyang binuhat at idinikit sa dibdib ko. “Mommy’s here. We need to go, okay? Ligtas ka.”Paglabas ko ng kwarto, nakita ko agad si Leo sa pasilyo. May baril siyang hawak sa isang kamay habang ang isa naman ay nakaabot sa akin.“Give him to me if you need help,” sabi niya. “And stay close. Huwag kang lalayo sa akin.”“Leo…” Napalingon ako sa kanya habang mahigpit na yakap si Leonel
Last Updated: 2026-08-12
Chapter: Chapter 136 – Surrounded by FireLeo’s POVNanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang makapal na usok na mabilis na umaakyat sa langit. Sa paligid ng mansyon, nagsimulang lumitaw ang mga aninong nakapaligid sa malaking tarangkahan.Agad kong hinawakan ang braso ni Chloe at hinila siya palikod ko, pilit na tinatakpan ang katawan niya gamit ang sarili ko.“Don’t go outside. Stay behind me, Chloe. Kahit anong mangyari, huwag kang bibitaw sa akin.”“Leo…” nanginginig ang boses niya habang sumisilip sa balikat ko. “Nandoon sila.”Napatingin ako sa direksyon ng gate.“Si Julian… si Elena… at ang dami nilang kasama.”“I know.”Mariin kong sagot habang mabilis na dinial ang numero ni Marco.Hindi ko alam kung ano ang eksaktong plano nila, pero isang bagay ang sigurado—hindi ako hahayaang malagay sa panganib si Chloe.Ilang segundo lamang ay may sumagot na.“Sir Leo!”Ramdam ko agad ang urgency sa boses ni Marco.“Napaligiran po tayo. Pinutol nila ang kuryente, tubig, pati ang mga regular na linya ng telepono. Tanging private
Last Updated: 2026-08-11
Chapter: Chapter 135 – Taken Without a TraceChloe’s POVParang tumigil ang mundo ko nang marinig ko ang sinabi ni Leo.“Kinuha nila si Tiya Adele?”Halos hindi ko makapaniwala. Nanginginig ang buong katawan ko habang nakatitig sa kanya.“Paano?” tanong ko, nanginginig ang boses. “Kanina lang nasa room niya siya. She’s my aunt, Leo. Kapatid siya ng nanay ko. Hindi siya dapat nadadamay sa gulo ninyo!”Agad akong hinawakan ni Leo sa magkabilang braso. Kitang-kita ko sa mukha niya ang galit at takot, pero pinipilit niyang manatiling kalmado para sa akin.“Chloe, don’t panic.” Mahigpit ang pagkakahawak niya sa akin. “Nandito sina Giovanni at Adrian. Inaayos na nila ang lahat. We’ll find her. Babalik siya sa’yo. I promise.”“Babalik siya?”Napuno ng luha ang mga mata ko.“Leo…” Napahawak ako sa damit niya. “Siya ang nagpalaki sa akin noong pumanaw si Mama. She became my second mother. Kung may mangyaring masama sa kanya…”Napalunok ako habang pinipigilan ang paghikbi.“I’ll never forgive myself kung may mangyari sa kanya dahil sa aki
Last Updated: 2026-08-10
Chapter: Chapter 134 – The Face in the ShadowsChloe’s POVParang huminto ang mundo ko sa sinabi ng tauhan. “Elena Montenegro?” ulit ko, nanginginig ang bawat pantig ng pangalan. “Ang anak ni Julian… nandito siya?”Mahigpit na hinawakan ni Leo ang bewang ko, damang-dama ko ang biglaang paninigas ng kanyang katawan. “Ipakita mo sa amin ang footage,” mariing utos niya. “Ngayon na.”Sa security room, nakatitig kaming lahat sa screen habang pinapanood ang madilim na video—malinaw na makikita ang babaeng nakatayo sa likod ng puno, nakatingin direkta sa bintana ng kwarto namin. Nang itaas niya ang mukha at tumama ang mahinang ilaw ng buwan sa kanya… napasinghap ako. Maganda siya, may matalim na mga mata na parang kilala ko… at nakangiti. Isang ngiting malamig, puno ng paghamon.“Anong kailangan niya?” bulong ko habang napapahawak sa tiyan ko, parang biglang sumikip ang paghinga ko. “Kung anak siya ni Julian… bakit siya nakikisali rito?”Lumingon si Leo sa akin, hinawakan ang magkabilang kamay ko nang mahigpit. “Hindi mo kailangang harap
Last Updated: 2026-08-07
Chapter: Chapter 133 – Shadows in the DarkChloe's POVBiglang namatay ang lahat ng ilaw.Sa loob ng isang iglap, nilamon ng kadiliman ang buong mansyon.Napasinghap ako at agad na kinapa ang paligid hanggang sa maramdaman ko ang kamay ni Leo."Leo... where are you?""Nandito lang ako," mahina niyang sagot habang mahigpit akong hinihila palapit sa kanya. "Don't be scared. Hawak kita."Halos kasabay noon, mabilis siyang lumapit sa crib ni Leonel. Kahit hindi ko siya gaanong makita, narinig ko ang maingat niyang paghaplos sa aming anak."He's okay," bulong niya. "Tulog pa rin."Ngunit ramdam ko ang tensyon sa boses niya.Ilang segundo lang ang lumipas nang makarinig kami ng nagmamadaling yabag sa hallway.Sunod ang malakas na katok."Sir Leo!"Bumukas ang radyo ng isa sa mga bodyguard sa labas."Sir! Main circuit breaker has been sabotaged! At may nakita po kaming unidentified person sa hallway malapit sa master's bedroom. Nakalayo po siya bago namin naabutan."Parang tumigil ang paghinga ko.Hallway.Ibig sabihin... ilang hakba
Last Updated: 2026-08-05
Chapter: Chapter 132 – Peace Shattered Leo's POV Ilang minuto lang ang lumipas, dumating na sa garahe ang mga pinagkakatiwalaan kong tauhan. Doon nakaparada ang SUV na palagi naming ginagamit kapag kasama si Leonel. Paglapit pa lang nila, alam ko nang may mali. Kita sa mga mukha nila ang tensyon. "Sir Leo," seryosong bungad ng head of security. "May nakita po kaming bakas ng paa sa likod ng bahay. Maliit lang ang sukat, pero mukhang sinadya talagang dumaan papunta sa garahe." Huminto siya sandali bago inilabas ang isang maliit na bagay na nakabalot sa puting panyo. "At ito po... nakita naming nakakabit sa likod ng car seat ni Baby Leonel. Sigurado po kaming hindi ito galing sa mga tao natin." Dahan-dahan kong kinuha ang bagay. Isang maliit na silver tag. Wala itong pangalan, pero sapat na ang ukit na nasa gitna para kumulo ang dugo ko. Simbolo ng Montenegro. Nanigas ang panga ko habang mahigpit ko itong hinahawakan. Nakapasok sila. Hindi lang sa bakuran. Kundi sa mismong tahanan namin. Sa lugar na akala ko a
Last Updated: 2026-08-04
Goodbye, Ex! Hello Billionaire, Husband
Walong taong minahal ni Marielle si Ryan at buong akala niya ay ito na ang lalaking makakasama niya habambuhay.
Pero isang pagtataksil lang ang sumira sa lahat ng pangarap niya—kasabay ng isang lihim na kayang wasakin ang buong buhay niya.
Apat na taon na ang nakalipas, sa gabing lasing ngunit masaya ang puso niya, aksidente siyang napunta sa maling hotel room at nakasiping ang lalaking hindi niya man lang nakita nang malinaw.
Buong akala niya noon ay si Ryan iyon.
Ngunit nang makilala niya si Giovanni Armani—isang malamig, makapangyarihan, at mapanganib na billionaire—unti-unting nabuhay ang mga lihim na pilit niyang kinakalimutan.
Mas lalo siyang nagulo nang mapansin niyang tila may kakaibang koneksyon si Giovanni sa anak niyang si Mikayla.
Habang papalapit siya sa katotohanan, sunod-sunod namang misteryo, kasinungalingan, at panganib ang bumabalot sa buhay nilang mag-ina.
May mga taong desperadong itago ang nangyari apat na taon na ang nakalipas… at handang gawin ang lahat para manatiling lihim iyon.
Pero paano kung ang lalaking pilit niyang iniiwasan ang siya palang tunay na ama ng kanyang anak?
At paano kung ang gabing itinuring niyang pinakamalaking pagkakamali… ang siya palang magsisimula ng pinakamapanganib at pinakamalalim na pag-ibig sa buhay niya?
Read
Chapter: Chapter 80Marielle’s POV“Nandito na siya…”Halos pabulong kong sambit, pero sapat iyon para marinig ni Giovanni. Parang ang bawat salita ay may bigat na bakal na dumadagundong sa loob ng isip ko.“Si Kael… si Uncle K. Buhay siya.” Napalunok ako, pilit pinipigilan ang panginginig ng boses ko. “At napapaligiran na niya tayo.”Mahigpit na hinawakan ni Giovanni ang magkabilang braso ko. Matalim ang mga mata niya, pero malinaw kong nakikita ang pag-aalala roon.“Marielle, look at me.”Napatingin ako sa kanya.“Don’t be afraid of the dark.” Bahagya siyang yumuko para magtama ang mga mata namin. “Hangga’t magkasama tayo, hindi tayo basta-basta matatalo. Maaaring siya ang nagplano ng lahat ng ito, pero hindi ibig sabihin na kontrolado niya ang bawat galaw natin.”“Pero ang dami niyang alam, Giovanni.” Nanginginig kong sagot. “Kilala niya ako. Kilala niya ang pamilya ko. Kilala ka niya. He has been watching us from the beginning. Parang hinihintay lang niya ang tamang pagkakataon para lumabas.”“At doo
Last Updated: 2026-08-12
Chapter: Chapter 79Giovanni’s POV“Sino ’yon?”Halos pabulong na lang ang tanong ni Marielle. Nanginginig ang boses niya, at kahit pilit niyang pinatatatag ang sarili, kita ko ang takot sa mga mata niya.“Ang boses niya… parang familiar, Giovanni.” Napalunok siya. “Pero hindi ko maalala kung saan ko siya narinig.”Hinawakan ko nang mahigpit ang magkabilang kamay niya, pinipilit kong manatiling kalmado kahit may kaba ring gumagapang sa dibdib ko.“We don’t know who he is yet, Mahal. Pero huwag kang matakot. As long as we’re together, we’ll find the answers. Kahit gaano pa kalalim ang mga bagay na itinago nila sa atin.”Bumalik ang tingin niya sa lumang sulat na nakalatag sa mesa.“Sinasabi rito na matagal na siyang nagmamasid sa atin.” Bahagya siyang napailing. “He was watching us from the beginning. Hinihintay lang niyang matapos ang lahat ng laban natin bago siya lumabas.”Huminga siya nang malalim.“Ibig sabihin… pinanood lang niya tayong masaktan? Pinanood niya tayong maghirap habang naghihintay siya
Last Updated: 2026-08-11
Chapter: Chapter 78Marielle’s POV“May mali pa rin… ’di ba?”Mahina kong tanong habang nakatayo kami ni Giovanni sa tabi ng bintana, kapwa pinagmamasdan ang unti-unting pagliwanag ng langit.Tahimik ang buong paligid, pero sa loob ng dibdib ko, parang may unos na ayaw tumigil.Lahat ng taong sangkot sa pagtataksil ay nahuli na. Lahat ng sikreto na matagal nang itinago ay unti-unti nang nabunyag. Dapat ay tapos na ang lahat.Dapat ay makakahinga na ako.Pero bakit parang may kulang pa rin?Bakit pakiramdam ko, may isang bagay na hindi pa namin nakikita?Naramdaman ko ang paghigpit ng mga braso ni Giovanni sa baywang ko bago niya ako dahan-dahang hinarap. Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko at tinitigan ako nang malalim.Sa mga mata niya, nakita ko ang pag-unawa.Pero nakita ko rin ang kaba.“Alam ko,” mahina niyang sabi. “Ramdam ko rin.”Napakunot ang noo ko.“Parang may isang last piece ng puzzle na hindi pa natin nakikita,” pagpapatuloy niya. “At kahit gaano kaliit ang pirasong iyon… baka iyon pa a
Last Updated: 2026-08-10
Chapter: Chapter 77Marielle’s POVSa gitna ng biglang kadiliman at sunod-sunod na putok, napaakap ako nang mahigpit kay Giovanni.Parang sasabog na ang dibdib ko sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung sino ang tinamaan. Hindi ko rin alam kung ligtas pa ba kami o kung may susunod pang atake.Ang tanging naririnig ko ay ang mabibigat na paghinga ng mga tao, ang mga sigaw na naghalo-halo sa dilim, at ang malakas na pagbagsak ng isang katawan sa sahig.“Stay behind me.”Mariing hinawakan ni Giovanni ang braso ko at inilagay ako sa likuran niya. Nakataas ang baril niya, nakatutok sa direksiyong pinanggalingan ng mga putok.“Whatever happens, don’t let go of me. Do you understand?”Tumango ako kahit nanginginig ang buong katawan ko.“Giovanni…”“I’m here, Mahal. I won’t let anything happen to you.”Ilang segundo pa ang lumipas bago muling bumalik ang ilaw.Napapikit ako sandali dahil sa biglang liwanag bago ko mabilis na sinuyod ng tingin ang buong sala.At doon ko nakita si Ryan.Nasa sahig
Last Updated: 2026-08-07
Chapter: Chapter 76Marielle's POV"Ang taong pinagkakatiwalaan ninyo nang higit sa lahat... nasa panig ko na."Parang huminto ang tibok ng puso ko nang marinig ko ang boses ni Ryan mula sa labas ng pinto.Hindi ako agad nakagalaw.Napahawak ako sa dibdib ko habang dahan-dahang napatingin kay Giovanni. Seryoso ang mukha niya, halatang pinipigilan lang niyang magpakita ng emosyon para hindi ako tuluyang panghinaan ng loob.Mahigpit niyang hinawakan ang dalawang kamay ko."Look at me," mahina niyang sabi.Napatingin ako sa kanya."Kahit anong mangyari sa labas... stay with me."Napalunok ako."Sino ang tinutukoy niya?" halos pabulong kong tanong. "Sino pa ang puwedeng magtaksil sa atin?"Huminga siya nang malalim bago sumagot."Hindi ko alam."Saglit siyang napapikit."But whatever happens... promise me one thing.""Ano 'yon?""Huwag mong hahayaang sirain nito ang tiwala mo sa atin."Nanlabo ang paningin ko dahil sa mga luha.Dahan-dahan kong hinawakan ang mukha niya."Giovanni..."Umiling ako."Wala nang
Last Updated: 2026-08-05
Chapter: Chapter 75Giovanni's POV"Akala n'yo... tapos na kami?" mariin kong sabi habang mahigpit pa ring nakakapit si Marielle sa likuran ko. Nakatutok ang baril ko kina Ryan at Roxanne. "Akala n'yo nakuha n'yo na ang lahat?"Ngumisi si Ryan at itinaas ang sariling baril."Wala ka nang laban, Giovanni. We already know every move you make. 'Yung mga tauhan na inaasahan mong darating? Nasa amin na sila. Unti-unti naming kinuha ang lahat—kapangyarihan mo, impluwensya mo... pati ang tiwala ng mga taong nasa paligid mo."Ramdam ko ang bahagyang panginginig ni Marielle. Mas humigpit ang kapit niya sa likod ng polo ko.Dahan-dahan kong hinaplos ang kamay niyang nakayakap sa akin.Isang tahimik na pangako.Nandito lang ako."Mali kayo," kalmado ngunit matigas kong sagot. "Akala n'yo kami ang naloko n'yo. Pero ang hindi n'yo alam, matagal na kaming handang isugal ang lahat para sa isa't isa."Napangiti ako nang bahagya."Money? Power? Those things can always be earned again. Pero ang tiwala at pagmamahal na nab
Last Updated: 2026-08-04
LOGIN
