로그인Chloe’s POV“May bomba?”Parang gumuho ang mundo ko sa narinig ko. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang maliit na pulang ilaw na kumikislap sa ilalim ng sofa.00:00:08… 7… 6…“Chloe, run!” Agad akong hinila ni Leo palayo. Kahit halatang kinakabahan siya, nanatiling matatag ang boses niya. “Kunin mo si Leonel. Now!”Hindi na ako nagtanong.Tumakbo ako papunta sa kwarto ng anak namin. Halos hindi ko na maramdaman ang mga paa ko sa sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Pagpasok ko, mahimbing pa ring natutulog si Leonel na parang walang anumang panganib sa paligid.“Baby…” nanginginig kong bulong.Maingat ko siyang binuhat at idinikit sa dibdib ko. “Mommy’s here. We need to go, okay? Ligtas ka.”Paglabas ko ng kwarto, nakita ko agad si Leo sa pasilyo. May baril siyang hawak sa isang kamay habang ang isa naman ay nakaabot sa akin.“Give him to me if you need help,” sabi niya. “And stay close. Huwag kang lalayo sa akin.”“Leo…” Napalingon ako sa kanya habang mahigpit na yakap si Leonel
Leo’s POVNanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang makapal na usok na mabilis na umaakyat sa langit. Sa paligid ng mansyon, nagsimulang lumitaw ang mga aninong nakapaligid sa malaking tarangkahan.Agad kong hinawakan ang braso ni Chloe at hinila siya palikod ko, pilit na tinatakpan ang katawan niya gamit ang sarili ko.“Don’t go outside. Stay behind me, Chloe. Kahit anong mangyari, huwag kang bibitaw sa akin.”“Leo…” nanginginig ang boses niya habang sumisilip sa balikat ko. “Nandoon sila.”Napatingin ako sa direksyon ng gate.“Si Julian… si Elena… at ang dami nilang kasama.”“I know.”Mariin kong sagot habang mabilis na dinial ang numero ni Marco.Hindi ko alam kung ano ang eksaktong plano nila, pero isang bagay ang sigurado—hindi ako hahayaang malagay sa panganib si Chloe.Ilang segundo lamang ay may sumagot na.“Sir Leo!”Ramdam ko agad ang urgency sa boses ni Marco.“Napaligiran po tayo. Pinutol nila ang kuryente, tubig, pati ang mga regular na linya ng telepono. Tanging private
Chloe’s POVParang tumigil ang mundo ko nang marinig ko ang sinabi ni Leo.“Kinuha nila si Tiya Adele?”Halos hindi ko makapaniwala. Nanginginig ang buong katawan ko habang nakatitig sa kanya.“Paano?” tanong ko, nanginginig ang boses. “Kanina lang nasa room niya siya. She’s my aunt, Leo. Kapatid siya ng nanay ko. Hindi siya dapat nadadamay sa gulo ninyo!”Agad akong hinawakan ni Leo sa magkabilang braso. Kitang-kita ko sa mukha niya ang galit at takot, pero pinipilit niyang manatiling kalmado para sa akin.“Chloe, don’t panic.” Mahigpit ang pagkakahawak niya sa akin. “Nandito sina Giovanni at Adrian. Inaayos na nila ang lahat. We’ll find her. Babalik siya sa’yo. I promise.”“Babalik siya?”Napuno ng luha ang mga mata ko.“Leo…” Napahawak ako sa damit niya. “Siya ang nagpalaki sa akin noong pumanaw si Mama. She became my second mother. Kung may mangyaring masama sa kanya…”Napalunok ako habang pinipigilan ang paghikbi.“I’ll never forgive myself kung may mangyari sa kanya dahil sa aki
Chloe’s POVParang huminto ang mundo ko sa sinabi ng tauhan. “Elena Montenegro?” ulit ko, nanginginig ang bawat pantig ng pangalan. “Ang anak ni Julian… nandito siya?”Mahigpit na hinawakan ni Leo ang bewang ko, damang-dama ko ang biglaang paninigas ng kanyang katawan. “Ipakita mo sa amin ang footage,” mariing utos niya. “Ngayon na.”Sa security room, nakatitig kaming lahat sa screen habang pinapanood ang madilim na video—malinaw na makikita ang babaeng nakatayo sa likod ng puno, nakatingin direkta sa bintana ng kwarto namin. Nang itaas niya ang mukha at tumama ang mahinang ilaw ng buwan sa kanya… napasinghap ako. Maganda siya, may matalim na mga mata na parang kilala ko… at nakangiti. Isang ngiting malamig, puno ng paghamon.“Anong kailangan niya?” bulong ko habang napapahawak sa tiyan ko, parang biglang sumikip ang paghinga ko. “Kung anak siya ni Julian… bakit siya nakikisali rito?”Lumingon si Leo sa akin, hinawakan ang magkabilang kamay ko nang mahigpit. “Hindi mo kailangang harap
Chloe's POVBiglang namatay ang lahat ng ilaw.Sa loob ng isang iglap, nilamon ng kadiliman ang buong mansyon.Napasinghap ako at agad na kinapa ang paligid hanggang sa maramdaman ko ang kamay ni Leo."Leo... where are you?""Nandito lang ako," mahina niyang sagot habang mahigpit akong hinihila palapit sa kanya. "Don't be scared. Hawak kita."Halos kasabay noon, mabilis siyang lumapit sa crib ni Leonel. Kahit hindi ko siya gaanong makita, narinig ko ang maingat niyang paghaplos sa aming anak."He's okay," bulong niya. "Tulog pa rin."Ngunit ramdam ko ang tensyon sa boses niya.Ilang segundo lang ang lumipas nang makarinig kami ng nagmamadaling yabag sa hallway.Sunod ang malakas na katok."Sir Leo!"Bumukas ang radyo ng isa sa mga bodyguard sa labas."Sir! Main circuit breaker has been sabotaged! At may nakita po kaming unidentified person sa hallway malapit sa master's bedroom. Nakalayo po siya bago namin naabutan."Parang tumigil ang paghinga ko.Hallway.Ibig sabihin... ilang hakba
Leo's POV Ilang minuto lang ang lumipas, dumating na sa garahe ang mga pinagkakatiwalaan kong tauhan. Doon nakaparada ang SUV na palagi naming ginagamit kapag kasama si Leonel. Paglapit pa lang nila, alam ko nang may mali. Kita sa mga mukha nila ang tensyon. "Sir Leo," seryosong bungad ng head of security. "May nakita po kaming bakas ng paa sa likod ng bahay. Maliit lang ang sukat, pero mukhang sinadya talagang dumaan papunta sa garahe." Huminto siya sandali bago inilabas ang isang maliit na bagay na nakabalot sa puting panyo. "At ito po... nakita naming nakakabit sa likod ng car seat ni Baby Leonel. Sigurado po kaming hindi ito galing sa mga tao natin." Dahan-dahan kong kinuha ang bagay. Isang maliit na silver tag. Wala itong pangalan, pero sapat na ang ukit na nasa gitna para kumulo ang dugo ko. Simbolo ng Montenegro. Nanigas ang panga ko habang mahigpit ko itong hinahawakan. Nakapasok sila. Hindi lang sa bakuran. Kundi sa mismong tahanan namin. Sa lugar na akala ko a
Leo’s POV The morning light coming through the floor-to-ceiling windows of my penthouse felt too bright, too intrusive. Parang kabaligtaran nito ang dilim na nakasanayan ko sa loob ng maraming taon—isang dilim na kahit paano ay nagawa ni Chloe Dimaano na basagin sa loob lang ng isang gabi. Nanatil
Chloe’s POVAng ingay sa loob ng Villafuerte Gala Ballroom ay nakakabingi, pero sa pandinig ko, parang naging muffled background noise na lang ang lahat. All the lights and the judgmental eyes of the elite were fixed on us, trying to peel off my skin and see the "fraud" underneath.Pero mas nararam
Chloe’s POV Sabado na. Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin, mabilis ang paghinga habang tinititigan ang mukhang bago sa paningin ko. Sakto na sakto sa katawan ko ang puting bestida, parang hinubog lang para sa kurba ko. Naka-low bun ang buhok ko gaya ng bilin ni Alexa, at sa unang pagkakataon
Chloe’s POV Ang Bright Beginnings Kindergarten ay hindi lang basta pre-school — it’s a chaotic masterpiece. Isipin mo ang silid na puno ng amoy ng krayola, tugtog ng mga nursery rhymes na minsan ay wala sa tono, at mga batang tila walang katapusan ang lakas. Honestly, sanay na sanay na ako rito. S







