Novels by S. Lumiere

Naglakad-lakad muna ang matanda habang bahagyang nakakunot ang noo."May dessert shop dati rito. Ano'ng nangyari?"Ngumiti si Nina Santos upang pakalmahin siya."Huwag kayong mag-alala, Lola. Tatanungin ko po."Pumasok siya sa katabing tindahan upang magtanong. Pagbalik niya, bahagya siyang napabuntong-hininga."Nagsara na po ang dessert shop. Milk tea shop na ang pumalit. Pero sa totoo lang... matamis din naman ang milk tea. Gusto n'yo po bang subukan?""Matamis?" nag-aalinlangang tanong ng matanda.Ngumiti si Nina at umorder ng dalawang simpleng milk tea. Nilagyan niya ng straw, hinalo ito nang kaunti, saka iniabot ang isa sa matanda."Lola, may sorpresa sa loob. Tikman n'yo po."Napatingin ang matanda sa inumin."Nakikita ko na 'yan noon. Akala ko talaga inumin lang ng mga kabataan... Hmm?"Pagkatapos ng unang higop, biglang lumiwanag ang kanyang mga mata."May maliliit na malagkit na ngumunguya sa loob.""Pearls po iyon. Matamis din.""Naku, ang dami talagang naiisip ng mga kabata

Ipinanganak si Nina Santos noong hindi pa gaanong mayaman ang kanyang mga magulang.Noong mga panahong abala ang kanyang mga magulang sa pagbisita sa iba't ibang tao tuwing Bagong Taon, ito ang madalas niyang sabihin:"Uncle, Auntie, Happy New Year po. Sana'y lalo pa kayong umunlad."Sa totoo lang, iba-iba ang mga uncle at auntie na iyon taon-taon, at ni hindi niya sila kilala.Kalaunan, nang yumaman ang kanilang pamilya, tuluyan namang nasira ang pagsasama ng kanyang mga magulang.Pagkatapos noon, si Nina at ang kanyang ina na lang ang magkasamang namuhay. Tuwing Bagong Taon, sapat na para sa kanila ang isang mangkok ng bilo-bilo.Palagi siyang nagpapanggap na masaya dahil ayaw niyang malungkot ang kanyang ina.Sa alaala ni Nina, ang Bagong Taon ay isang masayang pagdiriwang na tila wala siyang bahagi.Kaya naman nang makarating siya sa bahay ng pamilya Araniego, una niyang inisip ang lahat sa masamang paraan.Talaga bang ganoon kaplastikan ang lahat tuwing Bagong Taon?Hindi pala.T

Napalingon si Nina Santos kay Joaquin Araniego, pagkatapos ay dalawang beses na ikinaway ang mga mata niya. Tahimik niyang ibinaba ang mga tile sa kanyang kamay at sinadyang sirain ang sarili niyang kombinasyon.Saglit na natigilan ang Panglimang Hipag at Pang-anim na Hipag bago ipinagpatuloy ang laro.Mula noon, lahat ng galaw ni Nina ay hindi inaasahan ng lahat.Nagkunwari siyang walang magawa."Pasensya na po. Hindi talaga ako marunong. Ginagawa ko lang kung ano ang alam ko."Ngumiti ang Pang-anim na Hipag."Ayos lang. Mas masaya nga kapag ganiyan."Mabigat naman ang tono ng Panglimang Hipag."Totoo. Nakakatuwa."Sa sumunod na ikot, muli na namang pinagmasdan ni Nina ang kanyang mga tile.Nagkunwari siyang nalilito bago niya inilapag ang mga ito."Pwede bang... self-draw ito?"Pagkasabi niya noon, isa-isa niyang ibinuka ang kanyang mga tile.Napasinghap ang lahat ng nanonood.Hindi sila makapaniwalang naglakas-loob si Nina na manalo.Bahagyang tinaasan ng kilay ni Joaquin, na tila

Talagang tuso si Joaquin Araniego.Malinaw na narinig niya ang lahat, pero ang sinabi lang niya ay ang ikalawang bahagi ng pangungusap, para ipaalala kay Nina Santos ang unang bahagi nito.Ang tanging hindi niya lang binanggit ay ang nasa gitna."Mahal ko siya!"Nag-angat ng tingin si Nina at nagtama ang mga mata nila.May halatang aliw sa mga mata ni Joaquin.Sinadya niya!Hindi niya alam kung dahil ba sa napakaliwanag ng mga paputok sa labas o dahil masyadong mainit ang heater sa loob ng sasakyan.Pakiramdam ni Nina ay sobrang init ng paligid.Napakainit.Bahagya siyang umurong, ngunit ang lalaking nasa harapan niya ay walang balak siyang pakawalan.Unti-unti siyang naitulak hanggang sa sumandal siya sa pintuan ng sasakyan.Habang nakatitig sa guwapong mukhang napakalapit sa kanya, ang tibok ng puso niya ay parang mga paputok na sunod-sunod na sumasabog."A-Ang gusto ko lang... ay magpatagal ng oras.""Ibig mong sabihin... nagsinungaling ka sa akin?" malamig na tanong ni Joaquin.Na

Sa loob ng silid.Patuloy na lumalaban si Nina Santos, ngunit sadyang mahina ang kanyang katawan.Hindi nagtagal, tuluyan siyang naitulak ni Calisto Bautista sa kama habang mabangis ang ekspresyon nito."Iyan ang napapala ng mga sumusuway sa akin.""Wala akong kasalanan!"Halos maubos ang lakas ni Nina sa malakas niyang pagsagot.Noon, ang tingin ng lahat sa kanya ay mahina at madaling apihin.Kapag sa kanya ibinibintang ang lahat, para bang maayos na ang lahat ng problema.Pero ang kasiyahan ng lahat ay nabuo lamang kapalit ng sakit at hinanakit na tiniis niya.Ayaw na niyang tanggapin iyon!Sa sandaling iyon, ang tanging nasa isip niya ay ang matangkad na lalaki at ang bahagyang mapanuksong boses nito."Nagtatago ka na naman at nagpapakulong sa mga walang kuwentang bagay?"Sa pag-iisip na iyon, mariing tinitigan ni Nina si Calisto."Hindi mo matanggap na natalo ka kay Master Araniego kaya sa akin mo ibinubuhos ang galit mo? Kahit wala ako, matatalo ka pa rin niya!""Manahimik ka! Si

Nag-atubili sandali si Calisto Bautista, saka niya binitiwan si Nina Santos.Dalawang hakbang ang ginawa ni Nina bago siya tumingin kay Aling Cora Santos, na nakaupo sa gilid ng kama."Ma, ang kalusugan mo ang pinakamahalaga. Huwag ka nang mag-isip nang sobra. Ipapaliwanag ko sa'yo ang lahat mamaya.""Nina, huwag na nating pagtalunan ang mga bagay na iyan. Mamamatay din naman ako balang araw. Ang hiling ko lang ay mamuhay ka nang marangal."Pagkasabi nito, mariing tumalikod si Aling Cora.Nang umatras si Nina, natamaan niya ang maliit na upuan sa paanan ng kama at bumagsak siya sa sahig."Nina..."Hindi pa rin kinaya ni Aling Cora ang makita ang anak at agad siyang kumilos para tulungan ito.Mabilis namang umupo si Nina."Ayos lang ako, Ma. Huwag ka nang mag-alala.""Hmm."Pagkatapos noon, sumunod si Nina kay Calisto palabas ng silid.Bumalik naman ang mga bodyguard sa kanilang puwesto sa labas ng kuwarto, na para bang walang nangyari.Napangiti si Nina nang mapait nang makita iyon."