Forced to Seduce: The Nanny Who Stole Billionaire's Heart

Hindi kailanman inakala ni Nina Santos na darating ang araw na masisira ang kanyang mundo sa loob ng isang eroplano—sa gitna ng alon ng ulap at katahimikan ng langit.Yumugyog ang eroplano nang ilang beses, ngunit hindi man lang gumalaw ang paningin ni Nina sa kanyang cellphone. Nakatitig siya sa mensaheng paulit-ulit na bumabalik sa kanyang isip:"If you don't want anything to happen to your mother, get back here right now."Mensahe iyon mula sa kanyang ama—si Don Ernesto Santos, ang lalaking minsang itinuring niyang haligi ng kanilang pamilya, ngunit siya ring sumira nito.Noong araw na naghiwalay ang kanyang mga magulang, sa parehong araw din pinakasalan ng kanyang ama ang kabit nito. Ang kanyang mga magulang ay nagsimula sa wala. Magkasamang naghirap, nagtipid, at nagtiis hanggang sa unti-unting umangat ang kanilang buhay.Ngunit sa dulo, isang divorce agreement ang iniwan ng kanyang ama, pinilit na iwan ng kanyang ina na si Aling Cora Santos ang lahat.Walang natira sa kanila.Sa

Kinabukasan, ipinadala si Nina Santos sa villa ng Araniego family. Mula pa lamang sa pagpasok ng sasakyan sa napakalawak na gate ng mansyon ay ramdam na agad niya ang pagkakaiba ng mundong ito sa mundong kinalakihan niya noon. Tahimik ang buong paligid. Halos walang marinig kundi ang mahinang tunog ng fountain at ang pagaspas ng hangin sa maayos na hanay ng mga puno.Napakaganda ng villa. Ngunit sa mga mata ni Nina, wala itong init. Pakiramdam niya ay hindi siya pumasok sa isang tahanan, kundi sa isang kulungan.Mahigpit niyang hinawakan ang jade pendant ng kanyang ina sa loob ng bulsa ng coat niya bago dahan-dahang bumaba ng sasakyan.Dalawang tao agad ang sumalubong sa kanya. Isang matandang lalaking mukhang maayos at magalang, at isang binatang seryoso ang mukha na tila bihirang ngumiti.Habang iniisip ni Nina kung paano magsisimula ng usapan, ang matandang lalaki na mismo ang unang nagsalita.“Miss Santos, hello,” magalang nitong bati habang bahagyang yumuyuko. “Ako ang head butle

Kasabay ng malakas na sigaw ay ang marahas na pagkakabangga kay Nina Santos. Napaatras siya nang wala sa oras, dahilan para mawalan siya ng balanse. Dumulas ang mangkok ng mainit na sabaw mula sa mga kamay niya at bumagsak iyon sa marmol na sahig.Boom! Nagkalat ang basag na porselana at kumalat ang mainit na sabaw sa paligid.“Ah!”Napasinghap si Nina nang maramdaman niyang tuluyan nang bumigay ang katawan niya pasulong.Diretso sana siyang babagsak sa ibabaw ng matutulis na bubog kung hindi siya agad nakakapit sa pinakamalapit na tao sa harap niya.Sa isang iglap, bumangga ang katawan niya sa matigas at mainit na dibdib ng isang lalaki, at halos sabay silang natigilan.Parang huminto ang oras. Ang malakas na tibok ng puso ni Nina ay biglang naging napakalinaw sa pandinig niya habang mahigpit siyang nakakapit sa suot nitong coat.Isang pamilyar na amoy ang agad na bumalot sa kanya. Malamig na pabango, halo ng usok ng sigarilyo, at iyong kakaibang amoy na ilang beses na niyang sinubuk

Pumasok lamang si Clara Reyes sa kusina matapos niyang makasiguro na nakaalis na si Joaquin Araniego.Tahimik ang paligid, ngunit sa loob ng kanyang dibdib ay parang may sumisigaw. Nananatili pa rin ang maamo niyang ngiti, ngunit sa likod ng tinging nakatutok kay Nina Santos ay nag-aalab ang matinding selos at matagal nang kinikimkim na galit.Kitang-kita niya kanina.Isang tingin lamang ni Joaquin Araniego kay Nina Santos, sapat na iyon para maramdaman niya ang bigat ng kawalan niya ng halaga.May bahid ng pagnanasa ang tingin nito.At hindi iyon dapat mangyari.Nina Santos… again. Bakit siya? Bakit siya palagi?Bakit tila kahit saan siya mapunta, si Nina Santos ang laging napapansin?Dahan-dahan siyang lumapit habang ang bawat hakbang ay tila bumibigat.Sa isip niya, parang paulit-ulit ang salitang hindi niya masabi nang malakas.You’re in my way.Sa sumunod na segundo, parang pinutol niya ang sariling emosyon at muling ibinalik ang maskara. Ang mabait. Ang maalaga. Ang “senior.”“N

Napaatras si Nina Santos sa sobrang pagkabigla, ngunit sa kanyang pag-urong ay hindi niya napansin ang sariling paa.Isang hakbang.Dalawang hakbang.Hanggang sa bigla siyang sumandal sa isang matigas na dibdib.Parang biglang tumigil ang oras.Ang anino ng lalaking nasa likuran niya ay tila unti-unting bumalot sa kanya, parang walang anumang espasyo para makatakas.Ang mainit na hininga mula sa itaas ay dumampi sa kanyang batok at pisngi, dahilan upang tila magliyab ang buong mukha niya sa matinding kaba.Hindi siya agad nakakilos.Hindi rin siya nakapagsalita.Hanggang sa bigla siyang lumingon at mabilis na humakbang palayo, pilit nililikha ang distansya sa pagitan nila.Sa pasilyo, bumagsak ang katahimikan.Tanging silang dalawa na lamang ang naiwan, si Joaquin Araniego at si Nina Santos.Isang espasyo.Isang tensyon.Isang hangin na halos hindi na makapasok sa pagitan nila.Dahan-dahang ibinaba ni Joaquin Araniego ang kanyang tingin.Sinuri niya si Nina Santos mula ulo hanggang