Nobela ni Its_Pokeey

Hindi na alam ni Kuro kung paano siya nakalabas ng restaurant.Parang kusang gumalaw ang mga paa niya hanggang sa maramdaman na lamang niyang nakaupo na siya sa passenger seat ng sasakyan ni Caleb.Napakatahimik.Tanging ang mahinang ugong ng makina at ang paminsan-minsang pagpatak ng ulan sa windshield ang pumupuno sa katahimikan.Nakatitig lamang siya sa bintana.Ngunit wala siyang tunay na nakikita. Sa tuwing ipipikit niya ang mga mata, iisang eksena lamang ang bumabalik.Napakagat siya sa ibabang labi.Parang muli niyang narinig ang masayang boses ng batang babae. Kasunod noon ang mainit na ngiti ni David habang kinakarga ang bata, ang marahan nitong paghaplos sa tiyan ng buntis na babaeng nasa tabi nito, at ang mga matang punong-puno ng pagmamahal.Mga matang minsan niyang inakalang para lamang sa kanya. Unti-unting humigpit ang pagkakahawak niya sa laylayan ng kanyang damit.Masakit.Hindi dahil iniwan siya.Kundi dahil ngayon lang niya nalaman na sa loob ng tatlong taon. May ib

Habang nag-uusap sila, hindi nila napansing may isang pamilyar na pigura ang kakapasok lamang sa restaurant.At ilang metro lamang ang layo mula sa kanilang private dining section... isang lalaking matagal nang hindi inaasahang muling makikita ni Kuro.Tahimik na nagpatuloy ang kanilang pag-uusap habang hinihintay ang pagkain. Ngunit sa mismong sandaling iyon, bumukas ang pangunahing pintuan ng restaurant."Welcome back, Sir."Sabay-sabay na yumuko ang ilang staff bilang pagbati sa bagong dating na bisita.Hindi sana iyon bibigyan ng pansin ni Kuro.Hanggang sa isang pamilyar na boses ang umalingawngaw sa loob ng restaurant."Daddy!"Napalingon siya.Nakita niya ang isang maliit na batang babae, marahil ay limang taong gulang lamang, na masayang tumatakbo papunta sa isang lalaking bagong pasok.Agad itong sinalubong ng lalaki at marahang binuhat sa kaniyang mga bisig."Easy, princess," natatawa nitong sabi.Hindi na kailangan pang makita ni Kuro nang buo ang mukha nito. Kilalang-kilal

Tahimik na huminto ang itim na Lexus sa harap ng Montenegro Holdings. Kuro stepped out of the car and adjusted the sleeves of her black blazer. She lifted her gaze toward the towering building before her. The sleek skyscraper stood proudly in the heart of the business district, its modern architecture reflecting both elegance and power. The company's name, Montenegro Holdings, was prominently displayed above the main entrance in polished silver letters. Even from where she stood, she could already tell how influential the company was. Napabuntong-hininga siya bago inayos ang pagkakasukbit ng kanyang leather handbag at ang folder na hawak niya. Sa dami ng naging kliyente niya sa nakalipas na mga taon, hindi na bago sa kanya ang makipagpulong sa mga kilalang negosyante. Ngunit kakaiba ang pakiramdam niya ngayon. Marahil ay dahil ang kliyenteng ito mismo ang nagpumilit na siya ang humawak ng kaso. Business was business. Anuman ang dahilan ng kliyente sa pagpili sa kanya, wala na

Tahimik na isinara ni Caleb ang pinto ng kanyang condominium unit bago diretsong nagtungo sa sala. Hindi pa man siya nakakapagpalit ng damit ay muli nang nag-vibrate ang kanyang cellphone.Laurence calling...He let out a sigh before answering the call."What?"Loud laughter immediately greeted him from the other end of the line."HAHAHAHA!"Caleb closed his eyes. "What's so funny?""Bro..." Laurence could barely get the words out between fits of laughter. "You actually did it!""Shut up," Caleb said irritably."I can't believe you actually stripped in front of her!"Caleb pinched the bridge of his nose. "It was your stupid dare.""Exactly!" Laurence shouted. "But we honestly thought you'd back out at the last second."He could hear Kidlat, Calex, Silak, and Kael laughing in the background."Damn..." Caleb muttered."So, what was the attorney's reaction?" Kidlat asked, still laughing.Caleb shook his head. "She almost killed me with her eyes."The group's laughter only grew louder."S

Galit na naupo si Kuro sa sofa pagkapasok na pagkapasok niya sa kanyang condominium unit.She didn't expect a man with such a handsome face and a perfect body to be so shameless. Kung nakakapatay lamang ang tingin, malamang ay matagal na niyang pinatay si Caleb.Napabuntong-hininga siya at inilapag ang kanyang sling bag sa center table. Pagkatapos ay isinandal niya ang likod sa sofa at mariing ipinikit ang mga mata.Hindi niya maintindihan kung ano ba ang tumatakbo sa isip ng lalaking iyon, ni kung bakit tila wala itong preno kung magsalita.Bastos.That was the only word lingering in her mind every time she recalled what he had said in the hallway.Kuro let out another sigh before reaching for her phone, which had been vibrating incessantly for the past few minutes.The moment she unlocked the screen, a message from her boyfriend greeted her.Hey babe, I miss you. 😙Kusang sumilay ang isang munting ngiti sa kanyang mga labi. Halos tatlong taon na rin silang magkasintahan.For three

Tahimik ang buong courtroom habang isa-isang sinusuri ni Kuro ang mga dokumentong nakalatag sa kanyang mesa.Mahigpit niyang hinawakan ang bolpen bago dahan-dahang tumayo. Sa isang iglap, napunta sa kanya ang atensyon ng lahat—ang hukom, ang kabilang kampo, at maging ang mga taong naroon upang saksihan ang paglilitis."Attorney Kuro, do you have anything else to add?" the judge asked.Kuro slowly nodded. "Yes, Your Honor."She retrieved a document from her folder and laid it on the counsel table before looking at the opposing side."The opposing party's witness claimed that he was in Cebu on the night of the incident."Kuro paused, allowing the statement to settle over the courtroom before shifting her gaze to the opposing counsel."Yet according to the immigration records we obtained yesterday, he was in Singapore on that very same date."Binalot ng matinding katahimikan ang buong silid. Sa loob ng ilang segundo, tanging ang tibok ng kanyang puso ang kanyang naririnig.Nanlaki ang mg