Novels by Tinetine21

ELIANA POVMaaga akong nagising kinabukasan. Hindi ko na hinintay ang alarm dahil gusto kong matapos agad ang gawain ko. Gusto ko ring umiwas. Ayoko munang makita si Kael pagkatapos ng nangyari kahapon pero mukhang malabo iyon.Pagpasok ko sa kusina ay narinig ko agad ang footsteps niya sa likod ko."Eliana" tawag ni Kael sa akin.Napapikit ako. Siya na naman. Hindi ako lumingon at ipinagpatuloy ko lang ang paghahanda ng almusal."Good morning" bati ni Kael sa akin."Good morning sir" sagot ko kay Kael."Sir" ulit ni Kael at halatang nagtaka siya sa tawag ko."Opo" sagot ko kay Kael."Yesterday Kael. Today sir" tanong ni Kael sa akin."Opo" sagot ko kay Kael at hindi pa rin ako tumingin sa kanya.Narinig ko ang mahinang tawa ni Kael."Galit ka" tanong ni Kael sa akin."Hindi" sagot ko kay Kael."Sure" tanong ni Kael sa akin."Opo" sagot ko kay Kael.Lumapit siya sa tabi ko at ramdam ko ang presensya niya."Look at me" sabi ni Kael sa akin."Busy ako" sagot ko kay Kael."Doing what" ta

Hindi pa rin mawala sa isip ko ang nangyari kanina. Yung babaeng basta na lang pumasok sa mansion at humalik kay Kael sa pisngi.Ang mas nakakainis, hindi man lang siya nagulat. Parang normal lang sa kanya. Parang sanay na sanay siya na may babaeng lumalapit na may karapatan.Nasa walk-in closet niya ako at inaayos ang mga nakakalat na damit. Kinuha ko ang itim na polo niya at isinabit sa hanger. Pilit kong ibinabalik ang atensyon ko sa trabaho pero bumabalik pa rin ang eksena."Focus, Eliana. Trabaho lang," bulong ko sa sarili ko.Wala akong karapatan mainis. Personal assistant lang ako. O mas tama, personal slave kung pagbabasihan ang kontratang pinirmahan ko.Patapos na ako nang bumukas ang pinto ng closet. Akala ko si Kael, pero isang babae ang nakatayo doon.She looked expensive. Fitted dress, matataas na heels, designer bag. Mahaba at makintab ang buhok, maayos ang makeup, halatang sanay maging sentro ng atensyon.Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa at ngumiti nang may pang

Tumigil siya sa pagtawa pero nanatili ang ngisi sa labi niya at nakatingin sa akin na parang nang-aasar at natutuwa sa reaksyon ko.“Bakit ka nakangiti?” tanong ko.“Wala,” sagot niya na mahina at nakangiti at kalmado.“May ibig sabihin yang ngiti mo,” sabi ko na seryoso at nakatingin sa kanya at naiinis.“Wala nga,” sagot niya na mahina at nakangiti at ayaw aminin.“Kael,” tawag ko na seryoso at mariin at naghihintay ng maayos na sagot.“Relax, Slave,” sagot niya na mahina at nakangiti at nang-aasar at kalmado.Napairap ako at bumalik sa ginagawa ko. Hindi ko alam kung bakit gusto kong patunayan sa kanya na wala akong pakialam. Pero habang mas pinipilit kong ipakita na wala akong nararamdaman ay mas lalo niya lang akong inaasar at mas lalo siyang natutuwa.Ilang minuto lang ang lumipas nang tumunog ang cellphone niya at kinuha niya iyon mula sa bulsa at sinagot agad.“Hello?” sagot niya na kalmado at nakangiti ng konti at diretso ang boses.Tahimik akong nagpatuloy sa pag-aayos ng mg

“Interesting,” sabi ni Kael na malamig ang boses at walang emosyon matapos ko siyang sampalin at nakatingin sa akin na parang wala lang nangyari at seryoso ang mukha niya. Iyon lang at tumalikod ako agad. Hindi dahil matapang ako kundi dahil nanginginig na ang kamay ko at ayaw kong makita niyang kinakabahan ako. Isang malakas na sampal ang binigay ko at isang salita lang ang sinagot niya. Para bang ako pa ang talo sa palitan na iyon. Pagdating ko sa kusina ay nagkukunwari akong abala. Hinugasan ko ang pinggan na malinis na at inayos ang mga baso na maayos na. Kailangan kong gumalaw dahil kapag tumigil ako ay maiisip ko ulit ang mukha niya at lalo lang akong maiinis sa sarili ko. “Eliana,” tawag ni Kael na mababa ang boses at nasa likod ko na at kalmado at parang wala lang nangyari kanina at seryoso. Hindi ako lumingon. Kung lilingon ako ay siguradong makikita niya na namumula ako hindi dahil sa galit kundi dahil sa hiya. “Busy ako,” sagot ko na kunwaring abala at matigas ang ton

Kakababa ko lang at basang-basa pa ng pawis ang batok ko, magulo pa ang buhok ko, at pilit kong inaayos ang kwelyo ko para hindi halata. Pagdating ko sa sala, nandoon si Mrs. Montenegro, nakaupo sa sofa, naka-white dress at may hawak na tasa ng kape. Ngumiti siya sa akin, pero kinakabahan ako dahil ito ang unang beses na makakausap ko siya.“Eliana, pasensya na ha, pinatawag kita ng gabi na,” sabi niya. Malumanay siyang magsalita at halatang mabait siya.“Okay lang po, Ma’am,” sagot ko at tumayo nang maayos sa harap niya, pero ngumiti lang siya at pinaupo niya ako.“May bago kaming nabiling bahay sa lugar ninyo mismo. Kailangan ng kasambahay doon. Naisip kita agad. Mas malapit ka sa pamilya mo, hindi ka na maho-homesick dito. Okay lang ba sa iyo kung ilipat kita doon?” sabi niya.Napaisip ako sa lugar namin. Biglang lumiwanag ang mata ko at ang unang pumasok sa isip ko ay makakalayo ako kay Kael at makakalayo ako sa gulong nangyari kanina sa taas.“Sige po, Ma’am. Papayag po ako—”Hin

“GET OUT!” malakas na sigaw ko nang biglang pumasok si Kael sa silid ko at amoy alak ito.Hindi ko dapat siya pinapasok sa kwarto ko.Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang tuluyan niyang isara ang pinto sa likuran niya. Ang akala ko, may ipapagawa siya, pero nakakatakot dahil amoy alak siya.Parang kasabay ng tunog na iyon ay nagsara rin ang natitirang bahagi ng matinong pag-iisip ko.“K-Kael…” Hindi ko alam kung bakit parang naging mahina ang boses ko. Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin, nakatitig nang diretso sa mga mata ko. Bahagyang nakabukas ang itim niyang polo, magulo ang buhok, at may kakaibang init sa mga mata niyang kanina pa nagpapabilis ng tibok ng puso ko.“Sabihin mong umalis ako,” sabi niya.Napahigpit ang hawak ko sa kumot na nasa likod ko.“Umalis ka.” Mahina kong sabi, pero hindi siya gumalaw. Nakatitig lang siya sa akin.“Sigurado ka?” tanong niya, kaya tumango ako pero hindi ko siya matingnan nang diretso. Narinig ko ang mabagal niyang paghinga, then he laug