Nobela ni Byonn

Trigger warning: Mention of suicide and self-harm. Reader discretion is advised!!!THIRD PERSON POVTandang-tanda pa ni Fletcher ang detalye nang nakaraan kung saan nakilala niya si Zara. Tulad nga nang sinabi niya kay Zara ay pinagtatawanan siya ng mga kaklase niya dahil sa kaniyang hitsura. Nasa magkaibang section sila ng kakambal niyang si Felix kaya 'di nito alam ang pangungutya sa kaniya. Ang maputing uniporme niya sa eskwelahan ay nagiging madumi kapag umuuwi siya sa kanila. Akala lang ng mga magulang niya na kaya siya marumi dahil sa sobrang kalikutan. Hindi niya magawang magsumbong dahil tinakot siya ng mga kaklase na mas magiging perwisyo ang buhay niya. Bilang bata ay naniwala siya sa mga ito. Kinukuha ang baon niya, pati ang pera niya. Binabato ng mga nakakumpol na papel at dinidikitan sa likod na may masasamang salita tulad ng, baboy, bading, iyakin at kahit ano-anong salita na nakakawala ng kaniyang dignidad. Minsan pa nga tinatalapid ang kaniyang paa para madapa at ta

Trigger warning: Mention of suicide and self-harm. Reader discretion is advised!!!Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Tita Laura."Haay, it's your loss, ijo. Si Zara pa talaga ang pinakawalan mo... Gusto ko pa namang maging daughter-in-law itong si Zara. Napakabait na bata. She's quite pretty too." Pagpuri sa akin ni Tita Laura na nagpainit sa aking pisngi. "She is." Wika ni Fletcher at pasimpleng dumausdos ang kamay sa hita ko. Napaigtad ako sa ginawa niyang paghaplos. "Actually, Mom, Zara's still your daughter-in-law." Nilingon ko siya, salubong ang aking kilay. Ano bang ibig niyang sabihin? Wait... "What do you mean, son?" Kinurot ko ang hita ni Fletcher, gustong patahimikin siya sa sasabihin niya. "She will be my wife." Diretsang sabi ni Fletcher na naging dahilan ng pagkagulat naming lahat."Fletcher, are you insane? I am your fiancée!" Galit na usal ni Simone.Inayos naman ng Daddy ni Simone ang kurbata niya sa leeg. Mahahalata rin sa mukha ni

Zara's POVPagmulat ko ng mata ko ay pamilyar na kwarto ang sumalubong sa akin. Teka... Bahay 'to ni...Sakto ay bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok si Fletcher. Nakasandong puti ito na hapit na hapit sa kaniyang katawan at nakagrey-pants. Bakat na bakat ang umbok... Ang sarap..."Hey, good morning." Bati nito sa akin. Nag-init ang aking pisngi at umiwas sa kaniya ng tingin. "A-ah bakit ako nandito?""You forgot? You called me last night, asking me to pick you up. So I did. It was a hassle to drive you home, and my house is closer, so I brought you here." Paliwanag niya na tinanguan ko naman. Grabe, nakakahiya naman. Inabala ko pa talaga siya. "Here, drink this. When you’re done, you can go home." Bigay niya sa akin ng bowl na may hang-over soup. Ininom ko iyon, masarap higupin, swabeng-swabe sa lalamunan. Gising na gising ako. Pero teka... Tama ba ang dinig ko? Awkward akong tumawa. "Hindi naman halata na pinapaalis mo na ako.""I just realized that I was bothering you. I’m s

Third Person Point of View"Did you do what I told you?" Tanong ni Fletcher sa kaniyang assistant na si Romer. Tumango si Romer. "Yes, sir. Binayaran ko na po ang mga reporter para lalong kumalat ang balita." Ngumisi si Fletcher, hinaplos niya ang litrato ni Zara. Masuyo niya itong tiningnan, ang mga mata niya ay naglalagabgab ng pagnanasa at pang-aangkin. Kaniya lang si Zara. Kaniyang-kaniya. Walang dapat na may mag-ari sa kaniya kundi siya. "Sir, nagtataka lang po ako, bakit niyo po mas pinakalat ang balitang magkasama kayo ni Miss Simone. Hindi po ba kayo natatakot na magalit sa inyo si Ma'am Zara?" Kuryusong tanong ni Romer. Ngumisi si Fletcher."You don't know anything, Romer. Did you know that ice cream tastes so much better when there's competition?" Sagot naman ni Fletcher. "Sa madaling salita po sir, pinagseselos niyo po si Ma'am Zara?" Hindi sumagot si Fletcher. Sa loob ng isip niya ay punong-puno ng mga nakalatag na plano, mga patibong para mahulog sa kaniya si Zara

Chp 7"I-I'm sorry Fletcher... I appreciate your braveness... Pero... Hindi pa ako handa para pumasok sa isang relasyon... The wound is still fresh. Natatakot ulit akong magmahal...""I can take what you can offer... Just... Don't push me away... Please."Nahahabag ako sa itsura niya. Ang mukha niyang laging nakikita kong istrikto ay heto at nagmamakaawa sa 'kin. Umiwas ako ng tingin..."It's unfair for you, Fletcher. I can't do that. I'm sorry.""No, baby... Please..." Pilit niya akong inabot ngunit umiwas ako at umatras. He begged me, his tears streaming down at his eyes. "I'm sorry Fletcher... I really can't." Tumalikod ako sa kaniya at pumanhik sa taas pero bago ako umakyat ay hinarap ko siya."Isarado mo na lang ang gate pagkaalis mo."Nakita kong umayos siya ng tayo. Bumalik ulit ang walang ekspresyon niyang mukha."You're heartless." Tumalikod siya at umalis. Nang makaalis siya ay tahimik akong umiyak...Sa trabaho ay parang wala akong gana. Pabalik-balik ako sa opisina ng bo

Tagaktak na ang pawis ko sa kahihintay ng Taxi na pwedeng masakyan. 'Yung kotse ko kasi pinapaayos ko pa dahil nagloko. No choice ako ngayon kundi mag-Taxi muna. Mukhang uulan pa yata. Medyo makulimlim na ang langit, wala pa naman akong payong. Akala ko mga ilang minuto pa ako maghihintay roon...Huminto sa harapan ko ang magarang kotse. Kulay puti ito at pati ang gulong ay umiilaw. Kahit 'di tingnan ang tatak nito, itsura palang nito ay nakakaagaw ng pansin na. Kung titingnan ay 'di ito nababagay rito. Isang magarang kotse sa gitna ng mga 'di kataasang gusali. Nang maibaba ang window shield ay sumalubong sa akin ang seryusong itsura ni Fletcher. Malinis siyang tingnan ngayon dahil wala siyang piercing na suot. Iba rin ang dating niya kapag wala siyang suot na piercing. Kapag may piercing siya nakakatakot siya kasi baka gulpihin ka, kapag wala parang nakakatakot ding magkamali.Suot niya pa rin ang pang-opisina niyang attire na hapit na hapit sa kaniya. Mas na emphasize ang pag