Chapter: บทที่ 5 : การตัดสินใจ“ลำดับถัดไปขอเชิญท่านองอาจ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด และคณะกรรมการของจังหวัด ร่วมถ่ายรูปกับผู้ได้รับตำแหน่ง บนเวทีครับ”เสียงพิธีกรกล่าวเชิญบรรดาบุคคลสำคัญขึ้นบนเวที หลังการประกาศผลผู้ได้รับตำแหน่งอรัญญาสวมมงกุฎและสายสะพายของผู้ชนะ Miss Issan Cultural Ambassador ยืนถือดอกไม้อยู่กลางเวที ล้อมรอบด้วยรองอันดับหนึ่ง รองอันดับสอง และขวัญใจช่างภาพ รอถ่ายรูปร่วมกับผู้หลักผู้ใหญ่และผู้สนับสนุนการประกวดจนครบถ้วน เป็นช่วงเวลาทางการที่น่าเบื่อและยาวนาน แต่รอยยิ้มสดใสของเธอตรึงใครหลายคนให้ยังนั่งรับชมบรรยากาศแสนน่าเบื่อนั้นไปเรื่อย ๆ โดยไม่ลุกไปไหน รวมถึงธีรญาในที่นั่ง VIP ด้วยเช่นกัน“พี่แพรว รอแม่อยู่แถว ๆ นี้ก่อนนะ ถ่ายรูปเสร็จแม่จะเข้าไปคุยธุระหลังเวทีก่อน”คุณพลอยปภัสหันมาบอกลูกสาวธีรญาพยักหน้ารับ สายตายังคงจดจ่อกับกิจกรรมการถ่ายรูปที่น่าเบื่อบนเวที พี่กะเทยคนสวยที่นั่งข้างเธอตอนนี้ไม่อยู่แล้ว แก๊งพี่มหาวิทยาลัยที่ส่งเสียงเชียร์พี่คนสวยเบอร์แปด กระหึ่มเมื่อครู่ก็ไม่รู้พากันลุกออกไปตอนไหน ที่นั่ง VIP เหลือเพียงผู้ใหญ่ที่นั่งห่างเธอออกไปหลายที่อยู่ไม่กี่คน บนเวทีทีมงานเริ่มเข้ามาจัดการสถา
Last Updated: 2026-10-23
Chapter: บทที่ 4 : เมื่อดวงดาวเริ่มโคจรเสียงประกาศเรียกผู้โดยสารขึ้นเครื่องบินโดยสารภายในประเทศดังขึ้นคุณพลอยปภัสสะกิดให้ธีรญาลุกไปที่ประตูธีรญาลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะช่วยแม่ยกกระเป๋า แล้วเดินไปต่อแถวสำหรับผู้โดยสารที่ซื้อที่นั่งล่วงหน้าเธอสวมหูฟังครอบหู สวมแว่นตากันแดด เดินนำไปเงียบ ๆ สีหน้าบอกบุญไม่รับบอร์ดดิ้งพาสถูกยื่นให้เจ้าหน้าที่ก่อนจะเดินผ่านประตูเข้าไปยังเครื่องบินที่จอดรออยู่คุณพลอยปภัสมองตามลูกสาวที่เดินนำหน้าไปโดยไม่พูดอะไร ได้แต่ส่ายหัวเล็กน้อย ก็ยังดีที่ … ครั้งนี้เธอลากลูกออกจากบ้านมาได้ธีรญาแกล้งหลับตลอดการเดินทาง คุณพลอยปภัสเองก็ไม่ได้รบกวนความเป็นส่วนตัวของลูกสาว จนกระทั่งถึงจุดหมายปลายทาง ธีรญาแกล้งหลับต่อไปไม่ได้แล้ว“อ้าว ยัยเมนี มาไฟลท์เดียวกันก็ไม่บอก”คุณพลอยปภัสทักทายเพื่อนสนิท ที่บังเอิญเจอกันที่สนามบินนานาชาติของเมืองหลวงแห่งภาคอีสานแบบไม่ได้นัดหมาย“โอ๊ยยยย พลอย ฉันยุ่งมากจนไม่มีเวลาทักหาน่ะสิ” เพื่อนสนิทที่ถูกเรียกว่าเมนีทักทายตอบ“อ้าว แล้วสาวหล่อสวยคนนี้ใครจ๊ะ” สายตาแมวมองมักดีเสมอ เธอถามทันทีแบบไม่เว้นระยะเมนีหรือเมธีอดีตพระเอกดาวรุ่ง ที่เกือบได้เป็นคู่ขวัญกับคุณพลอยปภัสแต่เธอผ
Last Updated: 2026-10-11
Chapter: บทที่ 3 : ธีรญา พี่ธี ม.5“แก ๆ แก๊งพี่ธี ๆ พวกพี่เขาเดินมาทางพวกเราด้วย”“อย่างสูง อย่างเท่อะ ไอดอลฉันเลยว่ะ”“ชุดนักบาสอีก ฉันตายอีกร้อยหนก็จะฟื้นมาติ่งพี่ธี อ๊าย”“มากับพี่เจ้าเอ๋ยอีก เท่คูณสองไปเลยพวกแก อ๊าย เขินว่ะ”น้อง ๆ ม.ต้น จับกลุ่มกันเม้ามอยเมื่อเห็นธีรญาที่กำลังถือลูกบาสเดินมากับกลุ่มเพื่อน ๆ เพื่อไปสนามบาส ก็พากันสะกิดกันและกัน และกรี๊ดกร๊าดให้ความเท่ของกลุ่มธีรญาระหว่างทางเดินไปสนามบาสเก็ตบอล ของโรงเรียนสตรีเอกชนชื่อดังของกรุงเทพธีรญาเดินล้วงกระเป๋าข้างหนึ่ง ส่งยิ้มให้กับรุ่นน้องไปตามรายทาง ที่บางกลุ่มโบกมือทักทาย บ้างก็ก้มหน้ายิ้ม ๆ เมื่อเธอเดินผ่านด้วยความเขินบางกลุ่มกล้าหน่อยก็เม้ามอยระยะเผาขน ชื่นชมเธอออกนอกหน้าเหมือนน้อง ๆ กลุ่มแรกที่เธอเดินผ่าน “โห พี่ธี เรทติ้งไม่มีตกจริงว่ะ” หลังจากเดินผ่านกลุ่มรุ่นน้องเข้ามาในสนามบาสแล้ว เจ้าเอ๋ยก็เริ่มหยอกธีรญา“ไอ้เอ๋ย แกก็ไม่เบานะเพื่อน น้อง ๆ ส่งของขวัญให้รายทาง” ธีรญาแซวเพื่อนกลับบ้าง“นี่ดีนะว่าฉันคาแร็กเตอร์ชัด ไม่งั้นคนได้ของขวัญคงเป็นเจ้าขา ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เจ้าเอ๋ยแซวตัวเองกับแฝดผู้พี่“น้องม.ต้น ก็กรี๊ดแกเยอะอยู่เจ้าขา ไม่คิดคีพลุคเท่ ๆ คูล ๆ
Last Updated: 2026-10-10
Chapter: บทที่ 2 : วันที่ถูกเลือกในโรงอาหารวิทยาลัยนานาชาติ ของมหาวิทยาลัยชื่อดังในภาคอีสานเสียงพูดคุยเป็นภาษาอังกฤษผสมผสานไปกับภาษาถิ่นภาคอีสานฟังไม่ได้ศัพท์นักศึกษาหลากหลายเชื้อชาติที่กำลังต่อแถวซื้ออาหาร ขณะที่โต๊ะหลายตัวถูกจับจองจนแน่นท่ามกลางความวุ่นวาย ใครบางคนที่ดูไม่ใช่นักศึกษา ยกแว่นตากันแดดสีดำขึ้นคาดหัว หุบร่มกันแดดในมือเธอกวาดสายตามองหาใครบางคน ท่ามกลางเหล่านักศึกษาที่พลุกพล่านในช่วงพักกลางวัน ก่อนสายตาจะไปหยุดลงที่โต๊ะหนึ่ง “น้องอี้หลิน น้องเอม น้องอเล็กซ์สุดหล่อ อยู่กันเกือบครบเลย แล้วอันอันไปไหนจ๊ะ”บุคคลที่แต่งตัวผิดบรรยากาศ ทักทายนักศึกษาทั้งสามคนอย่างสนิทสนม“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะพี่คาร่า” เด็กอินเตอร์หน้าตา ที่เพื่อนร่วมรุ่นยกให้เป็นแก๊ง A List ยกมือสวัสดีทักทายรุ่นพี่ตามมารยาทไทย“เดี๋ยวตามมาค่ะ ไปคุยงานกับอาจารย์อยู่ค่ะ” เอม สาวเชื้อสายไทยคนเดียวในกลุ่มที่พูดภาษาไทยชัดถ้อยชัดคำที่สุดเป็นคนตอบ“สวัสดีค่ะ พี่คาร่า” แอรอนหนุ่มหล่อตาน้ำข้าว จีบปากจีบคอ ทักทายด้วยสำเนียงแปร่งหูเขาไม่ได้ยกมือขึ้นสวัสดี เพราะในมือทั้ง 2 ข้างถือจานข้าวสำหรับสองคน“นี่พวกเธอไม่ได้สอนฝรั่งนี่หรือไง เป็นผู้ชายก็ต้องพูด
Last Updated: 2026-10-10
Chapter: บทที่ 1 : งานแต่งของคนทั้งโลก“สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับแขกผู้เกียรติทุกท่าน สู่งานแต่งงานของคู่รัก ที่ทั้งโลกกำลังเฝ้ามองอยู่ในขณะนี้ค่ะ”เสียงของพี่ดีดี้ลอยนุ่มไปทั่วห้องบอลรูมขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูกลางกรุงเทพ แสงไฟสีอุ่นสะท้อนมวลดอกไม้สีขาวและชมพูที่เรียงรายราวกับพรมแห่งคำอวยพร ขณะที่กล้องหลักค่อย ๆ เคลื่อนเก็บภาพ ส่งต่อช่วงเวลานี้ไปยังผู้ชมทั่วโลกบนหน้าจอเล็กในมือใครหลายคน แฮชแท็ก #AnPreawwedding พุ่งขึ้นสู่อันดับหนึ่งอย่างรวดเร็วเสียงกรี๊ดจากแฟนคลับในอีกฟากฝั่งของกรุงเทพดังแข่งกับเสียงปรบมือในห้องบอลรูมท่ามกลางทุกสายตา อีกมุมของฮอลล์เจ้าสาวทั้งสองคนยังคงยืนจับมือกันแน่น ราวกับกลัวว่าหากปล่อยไป เรื่องราวทั้งหมดจะเป็นเพียงความฝัน“ดิฉันดีดี้ ดิษยาและ …” พี่ดีดี้พิธีกรหญิงในงาน เว้นจังหวะให้พิธีกรร่วม“ผมอาท อารยะ เราทั้งคู่ยินดีเป็นอย่างยิ่งนะครับ ที่ได้มาทำหน้าที่พิธีกรในวันมงคลวันนี้” อาท อารยะ แนะนำตัวและพาเข้าสู่บรรยากาศของพิธีการ“บรรยากาศวันนี้โรแมนติกมากนะคะคุณอาท""ดี้เชื่อว่าทุกท่านในงาน และแฟน ๆ ที่รับชมอยู่ทุกมุมโลกกำลังร่วมอวยพรให้กับความรักที่สุกงอมของทั้งคู่แน่นอนค่ะ”เธอหันไปทางพิธีกรร่วม“จริงไ
Last Updated: 2026-10-10