ยูริ Novels & Stories

กึกก! ชื่อ ‘เจย์สัน’ ที่หลุดออกมาจากปากยูริ ทำให้ลี่จินชะงักแก้วเครื่องดื่มซึ่งกำลังยกขึ้นดื่มอัตโนมัติ สายตาพลันไปมองเจ้าของคำถามอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่ายูริจะรู้จักเจย์สัน ศัตรูหมายเลขหนึ่งของมาร์ลิกซ์ “ยูริไปรู้จักผู้ชายที่ชื่อเจย์สันได้ยังไง?”

จังหวะที่มิ่งขวัญกำลังจะหันกลับก็ถูกอีกฝ่ายคว้าตัวไว้ แล้วกระชับร่างของเธอเข้ามาแนบกับลำตัวในท่าโอบ "พี่ไม่คิดว่าเราจะกลับมาประเทศ" "คือยูริจะกลับมาอยู่กับคุณแม่ค่ะ" ยูริเป็นลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น แม่ของเธอเป็นคนไทยและสอนให้ลูกพูดภาษาไทยกลัวว่าถ้ากลับมาจะใช้ชีวิตลำบา ก

ผู้ชายบ้าอะไรหล่อฉิบหาย แต่ดูจากสีหน้าแล้วน่าจะกวนตีนฉิบหายกว่ามากกกก “แนะนำตัวสิจะรออะไร” เสียงเข้มดังขึ้นหลังจากละสายตาไปสนใจใบสมัครแทน “ฉันชื่อดุจเพชร เกล็ดปลานิล”

แม้ว่าจะกินมาจากบ้านแล้ว แต่พอคุณป้าแสงโสมชวนก็ไม่อยากปฏิเสธ นานมากแล้วที่เขาไม่ได้กินอาหารอร่อย ๆ ฝีมือคุณป้า “ว่าแต่เจ้าตัวเล็กนี่ชื่ออะไรครับ คุณป้าเอามาเลี้ยงนานหรือยังครับ ช่อไม่เคยเห็นเลย” “ชื่อส้มหวาน ป้าไม่ได้เป็นคนเอามาหรอกเจ้าเธียรนู่นที่เอามาเลี้ยง ไม่รู้คิดอะไร จู่ ๆ ถึงได้เอามา ทั้งที่เมื่อก่อนก็ไม่เคยคิดจะเลี้ยง”

เตอร์พึมพำเบา ๆ สายตายังคงจับจ้องไปยังหน้าจอไม่ละ แม้ยูริไม่ได้พูดอะไรโจ่งแจ้งเธอแค่ยิ้มหวานปล่อยให้สายน้ำไหลผ่านผมสีเข้ม เบื้องล่างกำลังสนุกเพลิดเพลินกับการใช้ดิลโด้ช่วยตัวเองจนเกือบเก็บสีหน้าไม่อยู่ 'คุณ TK เข้ามาชมแบบนี้สนใจยูริเหรอคะ'

ไปให้บุรุษตรงหน้าอย่างยั่วยวน สตรีนางนี้คือ คุณหนู ซูหนี่ว์ฮวานั่นเอง แม่ทัพหยางหรงที่ชมการแสดงอยู่นั้นแม้สายตาจะมองโฉมงามที่ถือว่างามอยู่มากนักและสุราในมือก็รสเลิศ แต่เขาก็เข้าร่วมงานสังสรรค์ทำนองนี้อยู่บ่อยครั้ง จึงเริ่มเบื่อหน่ายเขาชมชอบที่จะอยู่แบบสงบๆ

บทที่ 1 คนที่ไม่สนิท สวัสดีครับวันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องราวความรักของผมกับโมราห์แฟนสาวของผมให้ฟัง ผมชื่อตุลย์ครับ รูปร่างหน้าตาของผมก็ถือว่าดี อาจจะเป็นเพราะการที่ผมมีผิวที่ขาวและตาตี๋แบบทุนนิยมก็เป็นไปได้ครับ ส่วนโมราห์เธอเป็นหญิงสาวที่หน้าตาสะสวยมีดวงตากลมโตจมูกโ

กรวิกาทักทายคนที่โทรศัพท์เข้ามา “สวัสดีค่ะ สาวสวย อยู่ไหนคะ” ตุลย์ คือ คนที่โทรศัพท์เข้ามาและเป็นคนรักของกรวิกา ซึ่งคบหากันมาสองสามปีถือได้ว่านานพอที่เพื่อนฝูงจะถามไถ่เรื่องงานแต่งงานเหมือนเมื่อวันก่อนที่ภูดิทถาม

อาซื่อที่ยืนอยู่ข้างๆตอบแทนโยฮัน “...” มายูปรายตามองหญิงสาวที่มีศักดิ์เป็นคุณครูของโยฮัน คุณครูสาวมองกลับมาด้วยสายตาและท่าทางที่ไม่เป็นมิตร “สวัสดีค่ะคุณครูยูริ ฉันชื่อมายูนะคะเป็นคู่หมั้นของพี่ยาคุชิ” ———————————————

เพ่ยเพ่ยถึงกับสบถในใจ เธอควรดีใจหรือเสียใจดีที่เธอยังไม่ตาย ในความทรงจำที่เพ่ยเพ่ยพึ่งได้รับมานี้เจ้าของร่างนี้มีนามว่า 'หยางเพ่ยเพ่ย' ซึ่งเป็นชื่อแซ่เดียวกันกับเธอไม่มีผิดเพี้ยน หยางเพ่ยเพ่ยผู้นี้เป็นบุตรสาวคนเดียวของ 'หยางหลี่เหลียน' เสนาบดีฝ่ายขวาแห่งแคว้นอู๋ ขุนนางผู้ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เขาจงรักภักดีต่อองค์ฮ่องเต้เพียงผู้เดียวเท่านั้น