ยูริ

ฉันผู้สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นได้ทั้งหมด ยกเว้นเพียงแค่ 'เธอ' อยากรู้จังรักของเธอมันคือสีอะไร?

ฉันไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามาในชีวิตง่ายขนาดนั้น โดยเฉพาะเด็กอย่างเธอ ปราณ...

ลมหนาวและดาวเดือน และเพื่อนบ้านสาวสวย พร้อมด้วยภาพ "กิจกรรม" แสนหวิว ชวนใจ หมวยเล็ก ปลิวข้ามรั้วไปง่ายๆ เพราะอยากรู้ และอยากเห็น อะไรต่ออะไร บนดาดฟ้านั้น ^ ^

งานแต่งของเธอกับพี่พร้อมอาจเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา พี่พร้อมรักผู้หญิงคนนั้น แต่เพราะเขาต้องทำตามคำสั่งของแม่ เขาจึงแต่งงานกับเธอ เธออาจได้ครอบครองร่างกายเขา…แต่ไม่เคยได้หัวใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว และนั่นคือความจริงที่นงนาทไม่อยากได้ยินจากคนที่เธอยอมฝากทั้งชีวิตไว้กับเขา ในเมื่อเจ้าของหัวใจไม่ใช่เธอ สถานะคู่ชีวิต มันจะสำคัญอะไร ในเมื่อพี่พร้อมไม่ได้รักเธอเลย เธอควรทำสิ่งที่ถูกต้องและปล่อยเขาไปใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการ!!

เมื่อคุณหนูสุดแสนเย่อหยิ่งอยากได้เกียร์รุ่นพี่วิศวะสาวจอมเย็นชามาคล้องคอ หล่อนจึงทำทุกวิถีทางเพื่อมัน แต่ใครเล่าจะรู้ว่าการได้เกียร์มาครอบครองจะทำให้หล่อนสูญเสียทุก ๆ อย่าง

วารีเฝ้าหาคำตอบให้ตัวเองมาตลอดว่าทำไมเธอถึงไม่มีใครสักคนจริงจังสักที ทั้งที่เธอมีพร้อมทุกอย่าง แต่หัวใจมันกลับว่างเปล่า ที่ผ่านมา ไม่ใช่ว่าไม่เจอคนที่ถูกใจ แต่หัวใจมันเหมือน.เฝ้ารอใครบางคนอยู่ตลอดเวลา

เนติกาคิดว่านีรนิลคือรักเดียวของเธอ แต่แล้วโลกทั้งใบก็ถล่มลงมา ครั้งนั้นทำให้เธอคิดว่าความรักมันไม่มีอยู่จริง ชาตินี้จะไม่ขอเจอหน้าคนหลอกลวงอีก...แต่มันก็เหมือนกับฟ้ากลั่นแกล้งเราต้องมาพบกันอีกครั้ง..

"ตลอดชีวิต เราไม่เคยได้เลือกอะไรด้วยตัวเองเลย หากชีวิตนี้สามารถเลือกสักอย่างได้เอง เราขอเลือกความรักครั้งนี้ได้หรือไม่"

ฉันไม่คบเด็ก...และจะไม่มีวันคบแน่ ๆ นั่นคือสิ่งที่เอมอรมั่นใจมาโดยตลอด จนกระทั่งได้มาเจอกนกอร เธอก็รู้สึกราวกับว่า จะต้องกลืนน้ำลายตัวเองซะแล้ว

คนเราจะเจอความโชคดีในชีวิตได้บ่อยแค่ไหนกัน... และถ้ามันบ่อยขึ้น บ่อยขึ้น มันจะยังเป็น 'ความโชคดี' หรือแท้ที่จริงแล้ว เป็น 'ความตั้งใจ' ของใครบางคนกันแน่?