Novels by Lyn Hadjiri

Chapter 54 Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin. I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo. “Mommy...” “How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako. “Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso

Chapter 54Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin.I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo.“Mommy...”“How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako.“Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso ko, dah

Chapter 54Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin.I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo.“Mommy...”“How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako.“Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso ko, dah

Chapter 54Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin.I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo.“Mommy...”“How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako.“Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig ng puso ko, dah

Chapter 54 Sinulyapan ko ang lalaki, nakaupo siya sa ’di kalayuang sofa. Nasa tapat niya si Margarita at nakasimangot na nakatingin sa amin. I’m really sorry baby, not now please... I'm so sorry. Babawi naman ako sa ’yo. “Mommy...” “How are you, baby?” malambing kong tanong. Hinaplos ko ang matambok niyang pisngi. Habang pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha ay dahan-dahang kumunot ang noo ko. Bakit kaya parang kahawig niya ang anak ko? Aakalain mong maliit na bersiyon niya ang aking anak. Ngayon ko lang ito napansin, dahil baby pa siya noon nang mahiwalay sa akin. “Do you believe na po na anak niyo ako, mommy?” I nodded. Lumapad ang ngiti niya, at inabot ang aking pisngi. “I’m fine po, mommy and I’m happy to meet you po. Puwede po bang huwag ka nang mawawala mommy? At tayo na lang ni daddy ang magkasama?” munting kahilingan niya, at napangiti ako. “Sure baby...” sambit ko at niyakap siya ulit. Palihim na kinapa-kapa ko ang kaliwang kamay niya. Bumilis ang pintig n

Chapter 53“Paano nangyari iyon, Aurora?” he asked, namamaos pa ang boses niya. Lumayo ako sa kaniya at bumuntong-hininga. “I admit that four years ago, I met this stranger at may nangyari sa amin, but I didn’t even know na si Johny Reyes Merced pala ang stranger na nakilala ko,” aniko and I shrugged my shoulder. Parang wala lang ang nangyari sa akin. Dahil sa nangyaring iyon ay dumating sa buhay ko ang dalawa kong anak. Oo, ang dalawang batang iyon ang matagal ko nang hinahanap. “Y-you actually...”“Johnrey is my son, DV.”“How come that you lost him?”“I don’t even know.”Halos hindi ko na nga maalala ang nangyari at ’di ko naman na ini-expect na siya pala ang nakilala kong si Drunk? But why do I have this feeling na hindi siya?“So, ikaw pala ang may sabit sa ating dalawa, “I married a girl who happened to be the mother of that kid. This is... ridiculous!” Napangisi ako nang tumaas ang boses niya.“So, what? What will you do now?” mapanghamon kong tanong sa kaniya, at tinaasan