Novels by Altalune

"WHAT is the meaning of this, Mara Samantha?" Nagpalipat-lipat ng tingin ang ama niya sa kanilang dalawa ni Lander, agad nitong pinukol ng masamang tingin si Lander habang siya naman ay dismayado nitong tinignan. Mula sa gilid nito ay gulat na nakatayo ang Mommy niya, hindi ito nagsalita pero ramdam niya agad ang disappointment nito ng saglit siya nitong tignan. Tumahip ng mabilis ang dibdib niya ng makita nya kung paano sila tignan ng mga ito. "D-daddy..." Utal niyang sambit, hindi niya napaghandaan ang bagay na to. Hindi niya naisip na one of this days ay bibisita ang magulang niya sa kanya at maaring makita ng mga ito si Lander dahil nga ngayon na lang naman talaga sila nag stay sa bahay nya matapos ang ilang linggo nilang paglalagi sa rest house ng asawa, kung hindi pa nga engagement party ni Vixon nung linggo ay hindi pa naman talaga sila babalik dito. "Kelan pa kayo nagbabahay-bahayan?" Matigas ang tono nito ng tanungin sila kaya't agad siyang napaiwas ng tingin dahil doon.

MAAGA siyang nagising kinabukasan para maipag handa niya ng almusal si Samantha. Tulug na tulog pa ito ng lumabas siya ng kwarto at ngayon ngang pagbalik niya ay tulog parin ito. Mukhang napasobra sila at napagod niya talaga nang husto ang misis. Inilapag niya sa bedside table ang dala niyang tray na mayroong lamang breakfast sana nito. He looked at her lovingly and felt that he is the luckiest guy on earth, ang ganda talaga ng asawa niya. Hindi nakakasawa kahit paulit-ulit titigan, mukha itong anghel sa sobrang amo ng mukha. Ang maputi nitong balat ay mas lalong tumitingkad ang kulay dahil sa sinag ng araw mula sa bintana na tumatama sa naka expose nitong katawan. Hinawe niya ang ilang hibla ng buhok nito na tumatabing sa mukha nito tsaka niya iyun inipit sa tenga ng misis bago bumaba ang tingin niya sa bahagyang nakaawang at natural na mapula nitong labi. What a good sight to start his new day. "Baby," Pag gising niya dito pero hindi man lang ito natinag dahil malalim parin ang p

⚠️ MATURE CONTENT MABILIS ang naging paghawak ni Lander sa balikat niya padausdos sa braso niya, malamig sa loob ng kwarto pero ng hawakan siya ni Lander ay para bang biglang nag-init ang pakiramdam niya sa kakaibang haplos nito.He cupped her face using his both hands, lumapat ang mainit na labi nito sa labi niya tsaka buong pagnanasa at pagmamahal na hinalikan siya na agad naman niyang tinugon. Ikinawit niya ang mga braso sa leeg nito dahil pakiramdam niya'y matutumba siya anumang oras. He bit her lower lip and pressed their lips together even more firmly, mapusok ang bawat palitan nila ng halik, halatang sabik na sabik sa isa't-isa. Ibinuka niya ang mga labi kaya't nabigyang laya si Lander na ipasok ang dila sa bibig niya.They're kissing hungrily as if their lives is depending on that kiss they are sharing, hinuli ni Lander ang dila niya at tsaka sinipsip dahilan ng mahinang pag-ungol niya dahil sa sensasyong bumaba sa kanyang puson.Ang mga kamay ni Lander na nasa pisngi niya a

"THAT'S awful Samantha. No one should experience that kind of thing." Sierra's comforting voice made her feel warm. "I don't know how to feel sis," Killa said while patting her shoulder. "You must be very hurt." Segunda naman ni Margarita na halata sa mukha ang simpatya sa kanya ng marinig ng mga ito ang naging kwento niya. Kanina pa sila nandito ni Lander dahil hindi ito pumayag na hindi sasama sa kanya kaya nga bago sila tuluyang nakarating dito ay ipinagpaalam niya muna yon kay Vixon na agad namang pumayag kaya ngayon ay nakikipag kamustahan na ang asawa niya kay Daze, Vixon at Indigo habang siya naman ay kasama ang tatlong babaeng kaibigan. Ang kambal naman ay nasa pangangalaga ni Avana sa bahay niya kasama ng isa pang katulong nila,, mas pinili kase nilang sa bahay niya mag stay kesa sa bahay ni Lander at gaya nga ng napag-usapan nila ni Lander ay nag hire pa ito ng bodyguards na 24/7 na naka antabay sa kanila. Lima ang nakabantay sa bahay nila at ang tatlo naman ay kas

NAPANGITI siya habang pinagmamasdan niya ang tatlo na masayang naglalaro sa loob ng playroom ngayon, Lander is holding a teacup and sitting at the small chair. Natawa pa siya ng makita niya ang suot nitong Headband na may ribbon na design, maging si Brighton ay may ganun din na suot at sigurado siyang gusto na ng mga itong mag reklamo pero dahil gantong laro ang gusto ni Britallie ay walang magawa ang dalawa kung hindi ang pagbigyan si Britallie. "Having fun?" She said when she rested her shoulder to the side of the door. Sabay na lumingon sa kanya si Lander at Brighton kaya't agad niyang natuptop ang bibig niya ng umalpas ang tawa niya dahil sa pulang-pulang labi ng dalawa gawa ng lipstick na ipinahid. Sabay silang humagikgik ni Britallie ng mas lalong kumunot ang noo ng mga ito. "Finally, you're here Mommy. Please play with her." Mabilis na tumayo si Brighton at agad tinanggal ang suot na headband tsaka yumakap sa kanya. "It's okay I'm done playing now," kibit-balikat ni Bri

DALAWANG araw na ang nakalipas ng makausap niya si Anjo, dalawang araw na ding madalas siyang mapag-isa. Mas gusto niya kasi ng katahimikan dahil naka kapag isip siya, yun nga lang ay puro paninisi sa sarili ang nangyayari. She don't know how to face Lander properly when all she did was to blame him before, ilang taon niyang inipon ang galit niya kay Lander, ilang taon na binaon niya yun sa puso't-isip nya dahil akala niya kasalanan lahat ni Lander. Nakakatawa lang dahil malaking parte pala ng sakit na naranasan niya ay siya mismo ang gumawa. Sinong mag-aakala na yung taong pinagkakatiwalaan niya ay may kaugnayan pala sa babaeng sumira ng buhay niya? Hindi naman lahat isinisisi niya kay Lizzy kase may parte pa din na may kasalanan siya at ayun ang totoo. She acted like a superhero, in order to save him she gulped the self respect she had for herself at kahit saang parte may nasira siyang relasyon kaya yung sakit na naranasan niya ay kagagawan niya din naman. Mula sa kanyang

IT'S been years since I've last seen this face, an emotionless girl with a class. Wearing make-up, jewelry and an elegant white dress. I once threw a fancy life for the sake of my unborn child but now I'm going back to my former life because I agree to marry Neon for the sake of Castiel. Two weeks had passed since that night where I accepted my faith. Neon decided to have a civil wedding, he was the one who planned everything and I did nothing but to agree. He is trapping me, I don't know what he is planning but I stop caring or thinking too much about it. Tinignan kong muli ang sarili ko, malungkot na mata, magulong isipan at galit sa puso ang nangingibabaw sakin ng mga oras na ito. Wedding day is supposed to be the happiest day for everyone, especially for the bride but not for me. Mamaya lang ay ikakasal na ako sa kanya at dapat masaya ako pero iba ang pakiramdam ko ng mga oras na ito. My heart is shattering, my mind is in chaos-- this day is a nightmare. Bakit kailangan

"MARRY me..." Napakurap-kurap ako at hindi ko maintindihan ang sarili ko ng marinig ko ang sinabi ni Neon sakin. Biglang para akong nabingi, at walang emosyon na nakatingala lamang ako sa kanya, isang minuto rin ata ang itinagal ng blanko kong pagtitig bago ako mag react. Binigyan ko siya ng pilit na ngiti tsaka mabilis kong tinuyo ang luhaan kong mukha bago paulit-ulit na umiling. "Ayoko." Matigas kong saad. "Bakit kelangan kitang pakasalan?" Tanong ko dahil hindi ko maunawaan kung ano bang pumasok sa isipan niya, bakit kelangan kasal ang maging daan para hindi niya kunin sakin si Castiel? We both hate each other, it's been weeks since our path crossed and we never stopped cursing and throwing hurtful words towards each other so I don't know why he just casually said that. Hindi kami okay at hindi na kami magiging okay matapos ang mga nangyare samin. "That's the only way for you to be with Castiel." Anitong halata sa tono ang pagbabanta. Dahan-dahan akong tumayo mula sa pagkakal

I WOKE up early, I can't sleep well last night. Namamahay siguro ako kaya kahit anong pikit ko ay hindi magtuloy-tuloy ang tulog ko, isang dahilan na rin siguro na hindi ako sanay na walang katabing Castiel. After what happened last night Castiel requested that he'll be sleeping next to Neon at hindi naman ako ganun ka heartless para hindi siya pagbigyan lalo pa at nakikita kong sabik siya sa kalinga ng ama na medyo ikinalulungkot ko din talaga, sinubukan ko naman talaga para sana bago siya magkaisip ay makakagisnan niya si Neon pero iba siguro talaga ang plano samin ng tadhana. Bumangon ako mula sa kama at dumiretsong banyo para maghilamos at magsepilyo pagkatapos nun ay nag desisyon akong pumunta sa labas. Naweweirduhan padin ako sa mansyon na 'to, masyadong malaki pero miske isa ay wala akong makitang tao dito. Malinis naman itong tignan at halata din namang alaga lalo na ang parteng garden na nakita ko mula sa silid namin ni Castiel ng sumilip ako kahapon pero dalawang araw na

"MAY I know exactly when are you planning to take us home?" Diretsong tanong ko kay Neon ng tuluyan kaming makapunta sa kusina, hinarap ko siya at pilit kong ipinokus ang mga mata ko sa mukha niyang wala man lang emosyong mababakasan. His eyes bore into mine while shooking his head. "I'm not planning Castidy." sagot niya sa mariin na pagbigkas. I looked at him and tried to dig deeper into his emotions but to my disappoinment I can't read him. "Wala kaming buhay dito Neon! Months from now Castiel will be in nursery and he was excited about the thought of him going to school and meeting new friends!" Aniko pa. Hindi pwedeng ikulong niya kami dito, hindi ako papayag! Just a day with him but it feels like we've been here for months now, I feel suffocated with the thought of us living on the same roof together. "Could you please give me some time to bond with my own son. You already stole my four years where I should have been taking care of him, you chose to be selfish!" Sagot niy

Nanatili pa ding nanlalaki ang mga mata ko sa nangyare. I thought it was a dream, but seeing Neon in front of me wearing boxer shorts only and smiling devilishly at me makes me want to bump my head on the wall of this room. "Hi there sweetheart." He greeted me happily. "Did you enjoy my tongue and fingers?" Tanong niya pa sakin dahilan para manliit ako sa sarili ko, naramdaman ko pa ang pamumula ng pisngi ko pero hindi maari ang ganto, so when realization hit me really really hard I hastily kick his shoulder and grab the blanket so I can cover my lower body. "Gago ka!" Galit kong mura sa kanya, ngayon ay nakasalampak na sya sa sahig dahil sa ginawa kong pagsipa. Nakangiweng tinignan niya ako habang hinihimas-himas nya ang nasaktang balikat. "Why did you do that?" Galit din nyang tanong sa akin kaya napalunok ako dahil sa nakakatakot niyang anyo. Tinapangan ko ang sarili tsaka ko sya galit na sinagot. "You take advantage of me." May diing sabi ko na ikinatawa niya ng pagak. Tum

"Wala man lang bang tao dito?" Kunut-noong tanong ko ng bumaba ako upang magtungo sa kusina, Castiel is still sleeping kaya iniwan ko muna siya sandali ng makaramdam ako ng pagkauhaw after ng naging pagtatalo namin ni Neon kanina. No one's around in this big mansion and it's scary as fuck. "Where do you think you're going." I almost jumped in shock when I heard his voice. Nakakagulat naman kase ang biglaang pag sulpot ng damuhong ito mula sa likuran ko, I didn't even hear his footsteps. "Kitchen?" Tanong kong hindi man lang siya hinaharap. "Still a kitchen." He said making my eyes roll. "That's funny, next." Sarcasm filled my voice. I heard him sigh. "Can we talk without fighting?" Mababa ang boses niyang tanong sakin. Huminga ako ng malalim tsaka ko siya hinarap. "FYI hindi kita inaaway." "But you are sarcastic everytime you open your mouth," sagot niya sakin. "Kase pang bobo ang mga tanong mo, at isa pa kung ayaw mo ng away i-uwe mo na kami Neon." I saw how his jaw