Novels by SerenityLane

Dumating na ang araw kung kailan muli magkikita si Georgina at si Gregory, ngayon ang araw na ipapakala siya sa kompanya bilang asawa nito at ang pag-take over nito sa CEO position ng kumpanya. Pagkatapos nito ay tapos na rin siguro ang kontrata nila.Kagabi lang ay minessage siya ni Gregory na may pupunta sa bahay nila para siya ay ayusan.Bandang alas kwatro nga ay may dumating na glam team. Halos hindi niya makilala ang sarili noong matapos siyang ayusan ng mga ito. Napakaganda ng pagkakaayos sa kanya. Nakalugay ang mahababa niyang buhok na kinulutan sa dulo.Mapusyaw lang ang make up na ginamit sa kanya, pero dahil sa mga ginamit nito sa kanyang mga mata ay naging matapang ang itsura niya at lumutang ang magandang hubog ng kanyang mata. Makinang na pula naman ang kanyang labi. Kaya sopostikada ang dating.Isang itim na makinang na gown ang suot niya. Body fitting ito at kuhang kuha ang korte ng kanyang mahubog na katawan. Itong damit na ito ang pinadala sa kanya ni Gregory noong i

Bayolente ang tahip ng dibdib ni Georgina habang kausap ang pinsan, ni hindi niya na naisip ang kahubaran. “Hello, Mary?” Nag-aalalang bungad ni Georgina sa kausap. “Ano may nangyari ba kay Mama?” Tuloy-tuloy nang tanong ni Georgina sa pinsan. Imposible naman kasing tumawag ito ng dis-oras ng gabi na hindi emergency. Mabuti nga at gising pa siya.“Ah, Ate. Miss ka na daw kasi ni Tita. Kailan ka raw uuwi?” Nakahinga ng maluwag si Georgina sa sinabi ni Mary.“Hmm, sige bukas. Uuwi ako after ng duty ko.” Napapikit si Georgina dahil sa ginawang pagsisinungaling.“Sige po, Ate. Sabihan ko po si Tita, paggising niya po.” Magalang na sagot ng dalagang pinsan ni Georgina. “Pasensya na po sa abala.”“Salamat, Mary.” “Pasenya na po, Ate. Naabala ko kayo sa trabaho niyo.” Noong marinig iyon ay biglang naalala ni Georgina si Gregory. Nayakap niya rin tuloy ang kanyang dibdib na kanina pang nakalabas. Nakaramdam siya bigla ng ginaw roon.Nang mapatingin sa pang ibaba ay tanging ang itim na bikin

Hindi alam ni Georgina na bra na lang ang suot niyang pang-itaas. Ni hindi niya namalayan na nahubad na pala ito ng kanyang asawa ang suot na t-shirt. Habang patuloy si Gregory sa pagbigay sa kanya ng malilit na halik sa kanyang pisngi, leeg papunta sa kanyang dibdib.Isang ungol ang kumawala sa kanya dahil sa sensasyong dulot noon.Gregory continued kissing his wife hungrily. At lalo lang siyang ginaganahan sa bawat impit na ungol na kumakawala sa asawa. He unclasped her brassiere and met her two perfectly aroused breasts.Kinalimutan niya na ang kasunduan nila ng asawa niya. He is very much engrossed with what they are doing, but they will talk about their plans after this. Basta ayaw na muna niya isipin. He will savour their first night together.He stopped from what he was doing and looked at her hot wife in front of him. Sa malamlam na ilaw mula sa kusina sa ‘di kalayuan ay kitang kita niya ang pamumula ng maamong mukha ng asawa. She opened her eyes and met his gaze.Puno iyon ng

Natigilan si Georgina noong huminto na ang awiting sinasabayan, nahiya siya bigla sa katabi dahil feel na feel niya pa ang bawat lyrics, ni hindi niya nga namalayan na kanina pa sila nakahinto sa tapat ng gate ng bahay nila. “Nice! Puri ni Gregory sa kanya, pakiramdam ni Georgina ay nag-init ang kanyang pisngi dahil sa sinabi nito. “You sing well.” Nakangiting sabi ni Gregory. “I’m not joking so don’t be shy. Marunong ka kumanta.” Patuloy na papuri ng lalaki. “Thank you.” Tipid na sagot ni Georgina. “Buksan ko na muna ang gate.” Paalam niya na lumabas na ng sasakyan. Napasandal pa siya saglit sa gilid ng pinto noong makalabas siya. Ramdam niya kasi ang bilis ng tibok ng puso niya habang mainit pa rin ang kanyang pisngi. Pero napapangiti siya. Nakangiti siya hanggang sa mabuksan niya ang gate, makapasok ang sasakyan at maisara niya ang gate. Para siyang lumulutang habang binubuksan ng susi ang main door.

Tahimik sila buong byahe, hindi malaman Georgina kung dapat ba siyang magbukas ng usapan o ano? Nahihiya rin siya sa lalaki. Bukod sa pagpapanggap na mag-asawa wala na silang ibang koneksyon sa isa’t isa. Maliban sa nakakaramdam siya ng kakaiba at bago sa kanya sa tuwing malapit ito sa kanya.Samantala, nanatili sa kalsada ang atensyon ni Gregory. He doesn't know what else to talk about with his hired wife. Kaya nagulat na lang siya noong may lumabas na tanong sa mga labi niya.“What are your plans after our business?” Bahagya siyang sumulyap sa asawa na bagamat walang kahit anong kolerete sa mukha ay mababanaag ang likas na ganda.“Ahm, mag-uumpisa ng bago kasama ang mama ko.”“Like, new job or career?” Curious na tanong ni Gregory pero parang natuwa siya sa ideya na bagong trabaho.“Oo, malaking tulong ang bayad mo sa akin para makapag-umpisa kami. Ang laking tulong nito dahil natustusan ko ang pagpapagamot ni Mama.” Mahinang kuwento niya.“Mine is your first project in Paper Vows,

Wala ng nagawa si Georgina kundi sumunod sa asawa. Pero sinabi niya dito na ireref ang pagkain. Pinagbuksan siya nito ng pinto sa sasakyan. Tapos umikot ito sa driver’s seat. “Saan tayo pupunta?” Tanong ni Georgina sa asawa. “Late night, dinner, somewhere.” Tipid na sagot nito. Hindi na kumibo si Georgina pero nakita niya na papuntang expressway si Gregory. Alas diyes na kaya hindi siya sigurado kung meron pa ba silang aabutang bukas na kainan. Bibihira lang makapasyal si Georgina, pero sigurado siyang papuntang Tagaytay ito, galing kasi sila sa Alabang kung nasaan ang subdivision ng bahay ni Gregory. Samantalang galing pa ng Manila si Greg kung saan ang building ng opisina nito. Samantalang sa Sucat naman ang sa amin. Hindi naman kalayuan pero sigurado naman akong walang makakakilala sa akin kapag lumalabas ako rito sa Alabang. In less than an hour, alam kong nasa Tagaytay na kami. Dinala ako ni Gregory sa isang ntwenty-four hour restaurant and cafe. Si Gregory ang u

Farrah?! Walang maniniwala diyan! “Talaga? Kapag sobra ang lamig sa katawan ng isang lalaki, maaari itong humantong sa pagkabaog sa kalaunan, Mister Hontiveros. Mas mabuti pang magpagamot ka agad.” Lumapit si Hector, nakakaakit ang tono. “Gumagana man o hindi, ikaw mismo ang kailangang magpatunay.” Hinaplos ng malamig na simoy ng gabi ang mukha ni Farrah, ngunit bahagyang uminit ang kanyang pisngi. “Wala ring silbi kung lalapit ka sa akin; pumunta ka na lang sa ospital.” “Hindi ba sinabi mong may alam kang gamot? Sige na, tingnan mo na ako ngayon.” Habang nagsasalita, hinawakan ni Hector ang kamay ni Farrah at inilapit iyon sa sarili niya. Nagulat si Farrah at biglang binawi ang kanyang kamay. “Ano ba ang ginagawa mo?!” Tumawa si Hector. “Bakit ka ba kinakabahan? Hinawakan ko lang ang kamay mo para makuha ang pulso mo. Ano bang iniisip mo?” Napangiwi si Farrah. Ginagawa niya ito nang sadya! “Nagkamali ako. Hindi ko dapat dinala ka dito sa tabing-dagat nang mag-is

“Heh.” Mahinang tumawa si Yasser, “Talagang isa siyang baliw na mapaghiganti.” “Si Nero ay kilala na noon pa bilang baliw sa kotse,” huli nang napagtanto ni Gino. Naalala lamang ni Yasser ang bagay na ito matapos marinig ang sinabi niya. Tatlong taon na ang nakalipas, biglang lumitaw si Nero mula sa kung saan, nakikipagkarera sa iba’t ibang lugar. Nagtatapang-tapangan siya sa mga kabaliwan, gaya ng pagtali ng kanyang mga kamay sa manibela o pagmamaneho nang mag-isa. Dito nagsimula ang bansag sa kanya na “baliw na driver.” Gayunpaman, matapos siyang maglaho nang dalawang taon dahil sa mga pagsubok, unti-unting nakalimutan ng mga tao ang tungkol dito. Ngayon, habang binabalikan, puno ng pagsisisi si Yasser. “Screech, screech—” Bumangga ang kotse ni Farrah sa kotse ni Agila, nagtilamsikan ang mga apoy habang nagkiskisan ang dalawang sasakyan, dahilan upang muling mapasinghap ang lahat sa gulat. “Tsk tsk tsk—Nabaliw na si Nero! Pero ang sarap ng pakiramdam!” “Tama, kasi

Tiningnan ni Farrah si Hector na nakaupo sa passenger seat, nakakunot ang kanyang mga kilay. “Ano ba ang balak mo?” “’Di ba halata? Siyempre sasali ako sa kompetisyon kasama mo,” sagot ni Hector na para bang napaka-natural lang. Nagulat si Farrah. “Gusto mong sumali sa kompetisyon kasama ko? Ano bang iniisip mo?” Ngumiti si Hector, mababa at magnetiko ang kanyang tinig. “Mag-asawa tayo, iisa. Pinaghahatian ang saya at hirap. ’Yan ang iniisip ko.” Nabuo ang bukol sa lalamunan ni Farrah, binuka ang kanyang mapulang labi, tumitig sa seryosong mukha ni Hector, at hindi nakapagsalita nang matagal. Lumapit ang referee. “Ehem, Mister Hontiveros, sasali ka ba sa laban kasama siya?” “Oo, bakit?” malamig na sagot ni Hector. Nang makita ng referee ang malamig at nakakatakot na mukha ni Hector, pinagpawisan siya nang husto. Sa totoo lang, ayaw na niyang makipag-usap sa taong ito, pero nakatanggap siya ng suhol mula kay Yasser Quinto kaya wala siyang magawa kundi lumapit. “Ito…

“Ganun.” Gaya ng inaasahan ni Farrah, hindi na nagtanong pa si Hector. Lumapit din si Yen. at tiningnan si Hector, “Boss, may problema si Kent Ylanan.” “Kent Ylanan, siya ba ang racer na inupahan ng pamilya Hontiveros?” tanong ni Farrah. “Sige, titingnan ko muna.” Binuksan ni Hector ang pinto ng kotse at bumaba. “Boss Hector, hintayin mo ako.” Si Kent, na nakatayo hindi kalayuan at nakatingin sa direksyong iyon, ay nagsalita nang may pagtataka: “Kakaiba, parang sumasakay si Hector sa kotse ni Nero.” Napansin din ni Gino, “Malamang sinusubukan ni Hector na agawin ang kasintahan ni Christian.” “Posibleng hula iyan.” Tumango si Yasser bilang pagsang-ayon. “Batay sa kanyang ekspresyon, mukhang wala naman siyang natuklasan.” “Bagaman ang TF Designs, ang kumpanyang nasa likod ni Christian Hans, ay nagsimula nang huli, hindi matantiya ang lakas nito. Hanggang ngayon, hindi pa natin natutuklasan kung sino ang tunay na boss, na nagpapakita na ang kanilang lakas ay higit pa sa

Bagaman nalaman niya kagabi at lubos na nabigla, nananatili pa rin ang pagkabigla. Hinaplos ni Farrah ang kanyang makinis na noo. “Ayos na ako ngayon.” “Kung gayon gusto mo bang magdulot ng bagong sugat?” lalong tumindi ang ekspresyon ni Huo Hanlin. Napangiwi si Farrah nang walang masabi. “Noong huli akong nasugatan, iyon ay dahil sa aking kapabayaan. Hindi ko inasahan na magiging ganoon ka walanghiya ang mga tao mula sa Savior Entertainment. Ngayon, hinding-hindi ko sila hahayaang magtagumpay.” “Hindi rin puwede iyan!” Tumayo si Hector na parang bundok, patuloy na hinaharangan ang daan ni Farrah. Tiningnan ni Farrah ang oras; malapit nang magsimula ang laban, at hindi na sila maaaring mag-aksaya pa ng oras. “Maaaring hindi mo ako lubos na kilala. Kapag nagpasya akong gawin ang isang bagay, kailangan kong gawin ito. Kung hindi, hindi ako si Farrah.” Napailing si Hectir na tila walang magawa. “Paano mo nasabing hindi kita naiintindihan?” “Kung naiintindihan mo ako, hi

“Hindi na kailangan. Kahit kumuha pa ako ng isang propesyonal na therapist sa masahe, wala ring gaanong epekto sa binti ko. Tuluyan na itong nasira.” Habang nag-uusap sila, nagulat si Wena nang biglang maramdaman na unti-unting nababawasan ang pananakit at pamamaga ng kanyang mga binti sa ilalim ng masahe ni Farrah “Ha? Ang galing mo palang magmasahe, hija. Mas maginhawa pa kaysa sa propesyonal na therapist. Mas magaan na ang pakiramdam ko kahit isang minuto pa lang.” “Sana maging komportable po kayo. Mamasahihin pa po kita ng mabuti. Kung magtitiwala po kayo sa akin, maaari po kitang bigyan ng acupuncture mamaya.” “Acupuncture?” napabulalas si Wena. Tumango si Farrah, “Opo." Matalim ang pagkakunot ng noo ni Wena. Tunay ngang minamaliit niya si Farrah noong nasa harap sila ng ospital. Sino ang mag-aakalang may alam pala ang dalagang ito sa medisina? Pagkatapos ng maikling masahe, gumaan na ang kanyang pakiramdam. Ngunit ang masahe ay masahe lang; ang acupuncture ay nanga