LOGINIT was a month ago, since she was crazily drunk in the bar she used to hangout alone. That night also she surrendered her precious pearl to a complete stranger she met in the bar. She mistook him for being drunk. All she thinks it was her ex-boyfriend, Janus.
Mapait na napangiti si Yna. Naalala niya ang mga nangyari noong nakaraan kasama ang lalaking napagkamalan niyang si Janus. Gusto niyang pagsisihan ang nangyari pero wala siyang makapa sa dibdib niya. Wala na siyang magagawa pa, 'di na niya maibabalik pang muli ang nawala niyang virginity dahil sa katangahan niya. All she thinks is it's an adventure, she's twenty five, kaya maaari na siyang makipags*x sa kahit sinong gusto niya. It's kinda weird but she wants to explore things she feared about.Mula sa pagmumuni-muni ay naalala na naman niya ang kaniyang katangahan, ayaw pa rin siyang tantanan ng bangungunot na pilit niyang kinakalimutan. At mas lalo siyang namuhi kay Janus, dahil sa pag-aakalang siya ang lalaking 'yon kaya niya naibigay ang perlas niya.She moved from her bed. Nakaramdam siya ng may kung anong mainit na nakayakap sa kaniyang beywang. Masarap iyon sa pakiramdam niya, kaya iminulat niya ang mga mata para ma check kung nanaginip ba siya or hindi? She almost screamed when she saw a man sleeping beside her. They are both naked.Subra-subra siyang nahiya sa nakita niya. Dahan-dahan niyang pinulot isat-isa ang kaniyang mga damit na nagsikalat sa sahig. Isinuot niya ng mabilis ang mga damit niya.She doesn't even look back and check the man's face, she slowly hits the door and immediately leaves his house. She goes home straight.Isang napakalaking kahihiyan ang nagawa niya. Ito na ang sinasabi ng Daddy niya na balang araw ikapapahamak niya ang pagiging matigas ng ulo. Nagsisi siya ng kaunti dahil na guilty siya sa nangyari. Dahil sa katangahan at kasuwail niyang anak ay naisuko niya ang Bataan sa hindi niya kalaban.Ang lakas pa ng loob niyang e- seduce ang lalaking 'yon. At siya pa mismo ang nagbigay ng mga kondisyon kaya kahit alam niya kung saan ito nakatira ay hindi niya magawang puntahan at papanagutin ang lalaking 'yon.Matapos kastiguhin ang sarili ay napabuntong hininga siya. Ipinaling ang ulo matapos niyang maalala ang nangyari. She can't blame others but only herself for what had happened. She also doesn't think of getting pregnant because she knows she was safe during those intercourse and it happens once.Bumangon na siya mula sa pagkahiga at naupo sa kama niya. Nawalan siya ng ganang umalis at gumala ngayong araw. Hindi na rin siya bumalik pa sa bar na 'yon dahil nasusuklam siya sa nangyari sa kaniya. Gusto niyang matulog lang buong araw, kasa-shopping lang din naman niya kahapun kaya wala na siyang ibang gagawin.May kumakatok sa pintuan ng kuwarto niya. She's not in the mood when she opens the door. "Why?"Ang maid nila ang tumambad sa kaniya."Ipinatatawag ka ng parents mo Miss Yna.""Okay. Pakisabi na susunod na ako. Maliligo lang muna ako," sagot niya saka isinara na ang pinto. "Tss. Ano na naman kaya ang sasabihin nila?" she whispered and rolled her eyes.Pagkatapos niyang nagbihis ay pumanaog na siya. Nakita niyang naka-upo sa sala ang parents niya. May pinag-uusapan at hinihintay siya."Yna, sit down. We have an important thing to be discussed," her father said. Seryoso itong tinitigan siya.Naupo siya at tahimik na nakinig sa mga sasabihin nila. Willing naman siyang makinig kaso 'di lang ma process ng utak niya ang mga pinupunto nila."Yna, you're already twenty-five years old and it is the right time for you to be trained in managing our business. We are not young enough to spoon feed you with everything," sabi ng daddy niya, samantalang tahimik ang mommy niya. Nakikinig lang din sa usapan nila.Laglag ang mga balikat niya. "I'm sorry but I will not force myself to the things I never wanted to do," she protested. Dahil sa inis ay tumayo siya at nagwalk out."Yna, just listen. Not all the time they're here for you. Yes, we provide all to you, pero gusto naming makita kang may magandang kinabukasan.""Your dad is right Yna. We are getting older and soon we will be gone in this world."Nag-ikot lang siya ng mga mata. "Paano ka na lang kung wala na kami? You don't know how to make yourself worthy," her mother added.She doesn't want to hear their words. Why are they saying those things? She's not yet ready for everything. She shook her head then continued to walk upstairs. She slammed the door."Jomari, as I told you you can't dominate her. ""Don't worry, I have a plan." Ngumiti bilang tugon ang kaniyang asawa na si Marie. Sana nga masosolusyunan na nila ang ka suwail ng anak.JOMARI went to his friend's house. It was his high school friend and 'till now, he was Eduardo. He is a famous business tycoon during his days and one of the richest businessmen in the country."Good afternoon sir, pakihintay po muna si sir Eduardo." Pinaupo siya nito sa sofa. "Do you want coffee sir?""Sure." He waits for a while. His eyes roam around the corner. It captures some familiar image of a man in the picture frame hanging on the wall. He was handsome and well physique. A young man who looks like Eduardo."Is he handsome?" the voice asks from his back.He turned around and had a wide smile to see that it was Eduardo. "Yes of course. Who is he?" tanong niya.Eduardo laughed. "He's Alas, my son. You forgot him?""Wow, he's now a grown man. Time really went by so fast.When you left here twenty years ago he was just eight years old.""It's true." He smirked. "Well , how are you? Long time no see man, why are here? Any reason?""Well, I'm fine but I have to be straight forward. I am here to ask for some help.""Ow? What's that? About money? I can't see you are poor now."Umiling siya bilang tugon. Eduardo guided him to his library. They can talk better in private."Have a seat." He also sat on his swivel chair. "What's your problem then?"Naupo si Jomari sa bakanteng upuan sa harap ng mesa ni Eduardo. "About my daughter. Masyadong suwail at walang ganang maging tagapagmana ng sarili naming kompanya."Napaisip si Eduardo."I see, is she Yna, right? Bakit naman?""Yes, she is. I really have so many problems with her now. Before she's not like these, simula nang maging broken-hearted dahil sa anak ng mga Domingo.""Really? I used to know her to be thoughtful and a good daughter you ever have.""True, but she'd change. I want your help. I want her to work in your company. I heard your son is now here to take over as a CEO."Eduardo suddenly thinks again if that is a better idea. "Well he is. I will inform him about this but I can't promise you."Kahit hindi pa man siya natutulungan ng kaibigan ay masaya na siya. "It's okay. It's my whole gratitude if he will help me.""Don't worry. Kapag nalaman ito ng anak ko, for sure, tutulungan ka niya. Gusto na rin niyang makita muli si Yna Maria.""Thank you. By the way, hindi na ako magtatagal. May importante pa akong gagawin." Ngumiti bilang tugon si Eduardo, inihatid na niya ang kaibigan palabas ng gate. Gusto niyang tulungan si Jomari pero nasa anak pa rin nito ang desisyon.“DON'T you dare cry, Yna! It won’t do you any good at all!” bulyaw ni Brenda. She initiated to kidnap Yna in order for Janus to return the company to Alas. Brenda snapped at her dragging her inside the warehouse. Her feet hit the puddles gathering on the concrete floor, and she almost slipped and fell. Her hands were bound tightly behind her back with thick rope that seemed to grip her hands, and a damp cloth was stuffed into her mouth—it was very hard for her to breathe.Everything had gone wrong simula nung makipagkita siya kay Brenda na naghihintay sa kanya sa labas ng coffee shop sa United Nations Avenue. Akala niya gusto siya nitong tulungan para mabawi ang kompaniya ni Alas. But before she could even say a word, Brenda had pulled her into a black van. At narealize ni Yna na hindi ito magiging magandang usapan. “Look at you… Born with a silver spoon in your mouth, but now you’re at my mercy?” Brenda sneered, shoving Yna onto an old steel chair covered with rust. “Did you rea
NAGPATAWAG ng emergency meeting ang Chair of the Board of Directors – at ang mga mukha ng iilan ay puno ng tensyon habang hinihintay ang pagdating ni Alas. Si Yna naman ay nakaupo sa tabi ng upuang dati’y inuupuan ni Alas, hawak ang kanyang tiyan na unti-unting lumalaki na. Kanina pa siya kinakabahan – hindi niya makontak si Alas simula kaninang umaga, at bigla na lamang siyang tinawagan ng isa sa mga direktor na dumalo sa emergency board meeting. Biglang bumukas ang pintuan, at pumasok si Janus na kasama ang dalawang abogado at si Brenda – na may hawak na mga dokumento. Napatayo agad si Yna ng makita sila. “Janus?! Anong ginagawa mo dito?! And you Brenda, you supposed not here because you are in different departments?!” sigaw ni Yna, ngunit hindi siya pinansin ng mga ito. Umupo si Janus sa pinakamataas na upuan – ang upuan ng CEO na dapat ay para kay Alas. Itinapon niya ang isang stack ng papel sa mesa at tumingin sa lahat ng direktor na nakatingin sa kanya. “Magandang umaga s
Inside the gleaming glass tower of Dela Merzcid Real Estate, on the 20th floor, the security team was on high alert. A man in an expensive black suit was trying to force his way past the reception area, ignoring all attempts to stop him. “Sir, you can’t go up there! You don’t have an appointment, and Mr. Dela Merzcid is in a very important meeting!” a guard shouted, stepping in front of the man as two other officers moved to block his path. Marahas ito at nagpupumilit pumasok. “Huwag niyo akong pigilan! I don’t need an appointment to talk to that man! Tell Alas Dela Merzcid that Theodoro Domingo is here—and I’m not leaving until I see him!” Theodore said firmly, pushing past the guards. Tumakbo siya patungo sa elevator, ngunit mabilis siyang nahabol ng mga guwardya na humawak sa kanyang mga braso upang pigilan siya. “Sir, please calm down! We can call Mr. Dela Merzcid’s secretary and ask if he can see you—just don’t make this difficult!” another guard pleaded, his grip firm but c
Ang sikat ng araw ay sobrang init parang sinusunog talaga ang lupa, pero mas mainit pa yung damdamin ni Brenda sa loob ng kanyang kotse. Hawak niya ng mahigpit ang manibela habang ang mga mata niya ay puno ng luha at galit. Kanina lang niya natuklasan ang katotohanan na matagal na niyang kinatatakutan—si Janus mismo ang lahat ng dahilan ng lahat ng kamalasan sa buhay ni Alas.Mula noong una pa lang na makilala niya si Janus bilang isa sa mga pinakamataas na opisyal ng kompetisyon ng Dela Merzcid Real Estate, alam niyang may kakaiba sa lalaki. May kislap ng kasamaan sa mga mata niya na hindi niya maipaliwanag, pero hindi niya akalain na kayang gawin niya yung ganitong kalaking kasamaan.Out of curiosity, she made an action to find some evidence. Kanina, habang naghahanap siya ng mga dokumento sa opisina ng kumpanya ni Janus para sa isang proyekto, natagpuan niya yung isang folder na may label na “Dela Merzcid Real Estate – Contingency plan.” Sa loob nito ay lahat ng ebidensya—mga email
The morning light touched the tall windows of Alas's office, but instead of bringing hope, it opened up a nightmare he had never imagined. His large mahogany desk was covered with piles of documents—balance sheets, bank statements, investment contracts—all painting the same devastating picture. He checked and rechecked every number, checked it with his accountants three times, but the numbers didn't lie.Ang Dela Merzcid Real Estate Company ay nalugi na. Investors who pledged millions of pesos for the Malaya project suddenly backed out—all of them, none left. Their lawyers sent identical letters citing 'irreconcilable differences in business philosophy' and 'concerns about financial management practices.' Even the large investment from Jomari and Marie, which they poured into the farming cooperative initiative, could hardly cover a month's construction costs for the entire project.“Damn it!” sigaw niya, sinuntok ng kamao ang mesa na ikinalat ng mga papel sa sahig. Inilapat niya ang
43 Ang sikat ng araw ay nagbuhos ng mahabang dilaw na anino sa mga lansangan ng lungsod, at bawat milyang tinatahak niya ay tila lumiliwanag—ang kanyang puso ay puno ng kagalakan dahil sa balitang hindi niya mapigilang ibahagi kay Alas. Isang oras pa lamang siyang umalis sa nayon, ngunit puno na ang isip niya ng mga plano, mga posibleng mangyari, at ng mainit na ngiti ng mga taong nagbigay ulit sa kanya ng tiwala. Ipinarada ni Yna ang kanyang sasakyan sa parking area at sumakay ng elevator papunta sa huling palapag ng gusali, kung saan matatagpuan ang opisina ni Alas. Nang bumukas ang pinto ng elevator, nakita niyang bukas pa rin ang ilaw sa kanyang opisina sa sulok.Hindi na siya nag-abala pang kumakatok. Bahagyang nakabukas ang pinto, dahan-dahang binuksan niya ito at pumasok sa maluwang na silid, agad na natagpuan ng kanyang mga mata ang lalaking hindi pa rin nagpapahinga buong umaga. Si Alas ay nakasandal sa kanyang swivel chair, ang kanyang ulo ay nakahilig sa kutson ng upua







