LOGINALAS gasped and pushed her away but the woman pulled him back again. She kissed him so compassionately, tenderly and carefully. It showed love and longing. Tila nanghihina ang mga tuhod niya, hindi niya alam ang nangyari sa kaniya ngayon.
Mga ilang mura sa isipan niya ang pinakawalan niya. Marami na siyang nakakasamang lasing na mga babae at hinalikan siya pero never nag-react ang katawan niya. Bakit sa babaeng 'to na hindi niya kilala ay iba ang nararamdaman niya. He wants her so bad.He can't hold his feeling of arousal and he feels his manhood has awakened. "Please, stop. I don't want this to happen. I don't even know you!" He protested again trying to control his damn sexual urge towards this stranger.Ginagawa na niya ang lahat ng makakaya niya para labanan ang nararamdaman niya. Ang babae mismo ang kusang naglalagay sa kaniya sa alanganin. Jusko ko po, ayaw niyang bumigay ang mga tuhod niya sa ginagawa nito."Shhhh. Nothing to worry, Janus. I will not sue you after. I will set you free after this. I'll promise," she said flirtatiously. Hindi ba iniisip ng babaeng ito na hindi maganda na siya ang mag-initiate lang lahat? Nababaliw lang ito sa subrang kalasingan kaya kung anu-ano ang sinasabi?Napasinghap siya ng maramdamang naglalakbay ang kamay nito sa kaniyang katawan. She caressed his body down and until her hand approached his manhood. She played it but he tried to stop her. "Why, are you afraid?" she smiled teasingly. She was still drunk so she's not even recognize him, she still had a blurry vision.Hindi siya si Janus. He is another man. She's insane and has mistaken him as her ex-boyfriend. Napapamura siya ulit sa isipan niya."You gay, Janus?" Upon hearing, Alas was being insulted even though he is not Janus and he felt disgusted."F*ck this woman, talagang sinasagad ang pagtitimpi ko," usal niya. "O…okay, after this you will not be going to sue me? Maipapangako mo ba sa'kin iyan?" hindi niya mapigilang napatanong siya ng ganito sa babae. Basi sa reaksiyon ng katawan niya ay hindi na niya mapipigil ang pagnanasa niya sa babaeng gustong-gustong hagkan niya.She smiles sweetly. "Sure, just a night, Janus." She started kissing him. Nadala na siya sa pagbalik ng babaeng ito, he responded those kisses making those moments become intense. He heard her moans, wala na siyang pakialam kung kaninong pangalan ang sinasabi nito habang humahalinghing sa mga ginagawa niya. He's been turned on.Alas started to move above her while kissing her from lips 'til to get down in her breast and body. She feels so much joy. She feels so much sensation, an electrifying sense between his wet and sweet kisses.Mas naging agresibo ang babaeng kasama niya. Hindi niya alam kung saan ito humuhugot ang lakas samantalang siya ay nagpapati-anod lang. She forcefully reached his zipper and fred his aroused cock again. She caressed it slowly, which made him moan. It's sexy and makes her feel aroused too. She likes it so much, she can't think clearly. All she thinks now is lustful. A good time with Janus, she longs for him and she urges him so much, kaya sa isip niya ay hindi na niya palalagpasin ang pagkakataong magkasama silang dalawa. Which is her fault dahil hindi naman si Janus ang kasama niya kundi ibang lalaki.As pleasure struck him, he slowly entered his hand in her panties and played her wet center with his soft finger, she quivered for pleasure and made her moan loudly. She lost her focus. She only felt the pleasure made by his finger who played into her inner wall."Like it sweety?" garalgal ang boses niyang tanong sa babaeng nababaliw na."Oh, f*ck! Yes!" she whimpered. Her brain was crowded in a lusty haze. She felt her breath start to form a little gasp. She's now coming.She groaned, eyes snapped open when this stranger released his finger in her center. "Yes!" She gasped when she felt his hardened cock was rubbing into her wet slit."Want it baby?" nakangising tanong niya ulit sa babaeng napapapikit."Yes! I want it so bad. Now!" she yelled out in full pleasure. "But please take it slowly," she uttered as she commanded him.He rubs his aroused shaft at hers again. As her command, he obeyed."Oh f*ck! She's v*rgin!" he utters as he slowly thrust her, deeper and even harder. Nakalimutan ni Alas ang kahihinatnan ng gabing ito kasama ang babaeng hindi niya kilala. Nagkamali siya sa pagkakataong 'to. Paano kung hahabulin siya nito at pananagutan ang nangyari sa kanila."Oh, God! I made a mistake. Ang hina-hina ko para hayaan itong mangyari."Maka-ilang beses siyang napamura. Binalingan niya ang babaeng mahimbing na natutulog sa tabi niya. Napabuga siya ng hangin bago tuluyang nakatulog sa tabi nito.KINABUKASAN masakit ang ulo niyang napabangon. Wala na sa kaniyang tabi ang babaeng nakatalik niya. Ang tanging naiwan nito ay ang pabangong kumakapit sa higaan niya. Mabilis siyang bumangon para tingnan kung nasa labas pa ng unit niya ang babae pero wala na ito.Pinuntahan niya rin sa bar kung saan sila nagkita pero hindi na bumabalik ang babae roon. Gusto niya sanang humingi ng tawad at handa siyang akuin ang lahat nang nagawa. Pabalik-balik siya hanggang mga ilang linggo pero hindi na niya muli nakita ang babae, nagtanong siya sa mga staffs ng bar pero hindi nila kilala ang pangalan ng babaeng 'yon.Sumuko na siya sa paghahanap sa babae. Wala naman sigurong balak na mag-akusa. Isa pa magiging busy ulit siya sa magiging merging ng kompanya niya at nang mga Domingo sa isang housing project sa Malaya. Isang komunidad ng mga katutubo pero hindi pa nila hanggang ngayon napapayag ang pinuno ng tribu na sumang-ayon sa kanilang project."Lydia, kailan ba ang meeting ko with Domingo Representative?" tanong niya sa kaniyang secretary."Later, around 4 pm sir.""Okay. Tumawag ba ang daddy kanina?""Yes sir, gusto ka raw niyang makausap."Ngumiti lang siya at binalingan ang tambak na mga documents sa mesa niya. Hands on siya pagdating sa pamamahala ng kompanya nila. Iniisa-isa niya ang pagti-check nito, ayaw niyang mapahiya o mahanapan ng ikakasira niya. Bilang bagong CEO bantay sarado siya ng mga board of directors."Lydia, please call Mr. Ignacio na sa isang restaurant na lang kami magkikita. May pupuntahan ako after our meeting.""Copy sir. Masyado kayong workaholic, dapat na tama lang sir. Kailangan niyo ring bigyan ng time ang sarili ninyo. Hmm, also you need to have someone to make you happy all the time.""You mean, do I need to have a girlfriend?" saglit siyang huminto sa pagsasalita. Napapangiti siya at parang may naalala."Yes sir, do you need to find your special someone. May magandang career na kayo at ang kulang ay ang taong nagmamahal sa'yo. Alam mo mas nakakainspired magtrabaho kapag in love ka.""Really? Sa palagay mo, hindi ba ako in love sa ngayon? Sabi mo napaka-workaholic ko.""Iba naman 'yon e. Ngayon busy ka lang dahil napakaraming projects plus na ang merging ng company niyo at ng mga Domingo.""I think I haven't find her yet. Kung meron man ay ikaw ang unang nakakaalam nu'n Lydia.""Okay sir. Babalik na ako sa table ko. Tatawagan ko na si sir Ignacio." Tango lang ang itinugon niya.Mula sa drawer ng mesa niya ay may kinuha siyang isang picture. Luma na pero para sa kaniya ay sariwa pa rin ang alaala nito. Kung may hihilingin siya ngayon ay ang makitang muli ang babaeng labis niyang minahal.“DON'T you dare cry, Yna! It won’t do you any good at all!” bulyaw ni Brenda. She initiated to kidnap Yna in order for Janus to return the company to Alas. Brenda snapped at her dragging her inside the warehouse. Her feet hit the puddles gathering on the concrete floor, and she almost slipped and fell. Her hands were bound tightly behind her back with thick rope that seemed to grip her hands, and a damp cloth was stuffed into her mouth—it was very hard for her to breathe.Everything had gone wrong simula nung makipagkita siya kay Brenda na naghihintay sa kanya sa labas ng coffee shop sa United Nations Avenue. Akala niya gusto siya nitong tulungan para mabawi ang kompaniya ni Alas. But before she could even say a word, Brenda had pulled her into a black van. At narealize ni Yna na hindi ito magiging magandang usapan. “Look at you… Born with a silver spoon in your mouth, but now you’re at my mercy?” Brenda sneered, shoving Yna onto an old steel chair covered with rust. “Did you rea
NAGPATAWAG ng emergency meeting ang Chair of the Board of Directors – at ang mga mukha ng iilan ay puno ng tensyon habang hinihintay ang pagdating ni Alas. Si Yna naman ay nakaupo sa tabi ng upuang dati’y inuupuan ni Alas, hawak ang kanyang tiyan na unti-unting lumalaki na. Kanina pa siya kinakabahan – hindi niya makontak si Alas simula kaninang umaga, at bigla na lamang siyang tinawagan ng isa sa mga direktor na dumalo sa emergency board meeting. Biglang bumukas ang pintuan, at pumasok si Janus na kasama ang dalawang abogado at si Brenda – na may hawak na mga dokumento. Napatayo agad si Yna ng makita sila. “Janus?! Anong ginagawa mo dito?! And you Brenda, you supposed not here because you are in different departments?!” sigaw ni Yna, ngunit hindi siya pinansin ng mga ito. Umupo si Janus sa pinakamataas na upuan – ang upuan ng CEO na dapat ay para kay Alas. Itinapon niya ang isang stack ng papel sa mesa at tumingin sa lahat ng direktor na nakatingin sa kanya. “Magandang umaga s
Inside the gleaming glass tower of Dela Merzcid Real Estate, on the 20th floor, the security team was on high alert. A man in an expensive black suit was trying to force his way past the reception area, ignoring all attempts to stop him. “Sir, you can’t go up there! You don’t have an appointment, and Mr. Dela Merzcid is in a very important meeting!” a guard shouted, stepping in front of the man as two other officers moved to block his path. Marahas ito at nagpupumilit pumasok. “Huwag niyo akong pigilan! I don’t need an appointment to talk to that man! Tell Alas Dela Merzcid that Theodoro Domingo is here—and I’m not leaving until I see him!” Theodore said firmly, pushing past the guards. Tumakbo siya patungo sa elevator, ngunit mabilis siyang nahabol ng mga guwardya na humawak sa kanyang mga braso upang pigilan siya. “Sir, please calm down! We can call Mr. Dela Merzcid’s secretary and ask if he can see you—just don’t make this difficult!” another guard pleaded, his grip firm but c
Ang sikat ng araw ay sobrang init parang sinusunog talaga ang lupa, pero mas mainit pa yung damdamin ni Brenda sa loob ng kanyang kotse. Hawak niya ng mahigpit ang manibela habang ang mga mata niya ay puno ng luha at galit. Kanina lang niya natuklasan ang katotohanan na matagal na niyang kinatatakutan—si Janus mismo ang lahat ng dahilan ng lahat ng kamalasan sa buhay ni Alas.Mula noong una pa lang na makilala niya si Janus bilang isa sa mga pinakamataas na opisyal ng kompetisyon ng Dela Merzcid Real Estate, alam niyang may kakaiba sa lalaki. May kislap ng kasamaan sa mga mata niya na hindi niya maipaliwanag, pero hindi niya akalain na kayang gawin niya yung ganitong kalaking kasamaan.Out of curiosity, she made an action to find some evidence. Kanina, habang naghahanap siya ng mga dokumento sa opisina ng kumpanya ni Janus para sa isang proyekto, natagpuan niya yung isang folder na may label na “Dela Merzcid Real Estate – Contingency plan.” Sa loob nito ay lahat ng ebidensya—mga email
The morning light touched the tall windows of Alas's office, but instead of bringing hope, it opened up a nightmare he had never imagined. His large mahogany desk was covered with piles of documents—balance sheets, bank statements, investment contracts—all painting the same devastating picture. He checked and rechecked every number, checked it with his accountants three times, but the numbers didn't lie.Ang Dela Merzcid Real Estate Company ay nalugi na. Investors who pledged millions of pesos for the Malaya project suddenly backed out—all of them, none left. Their lawyers sent identical letters citing 'irreconcilable differences in business philosophy' and 'concerns about financial management practices.' Even the large investment from Jomari and Marie, which they poured into the farming cooperative initiative, could hardly cover a month's construction costs for the entire project.“Damn it!” sigaw niya, sinuntok ng kamao ang mesa na ikinalat ng mga papel sa sahig. Inilapat niya ang
43 Ang sikat ng araw ay nagbuhos ng mahabang dilaw na anino sa mga lansangan ng lungsod, at bawat milyang tinatahak niya ay tila lumiliwanag—ang kanyang puso ay puno ng kagalakan dahil sa balitang hindi niya mapigilang ibahagi kay Alas. Isang oras pa lamang siyang umalis sa nayon, ngunit puno na ang isip niya ng mga plano, mga posibleng mangyari, at ng mainit na ngiti ng mga taong nagbigay ulit sa kanya ng tiwala. Ipinarada ni Yna ang kanyang sasakyan sa parking area at sumakay ng elevator papunta sa huling palapag ng gusali, kung saan matatagpuan ang opisina ni Alas. Nang bumukas ang pinto ng elevator, nakita niyang bukas pa rin ang ilaw sa kanyang opisina sa sulok.Hindi na siya nag-abala pang kumakatok. Bahagyang nakabukas ang pinto, dahan-dahang binuksan niya ito at pumasok sa maluwang na silid, agad na natagpuan ng kanyang mga mata ang lalaking hindi pa rin nagpapahinga buong umaga. Si Alas ay nakasandal sa kanyang swivel chair, ang kanyang ulo ay nakahilig sa kutson ng upua







