A chance for love

At the age of 27, Kurt Samuel Lavapiez is already a well-known physician. Hindi niya taglay ang mestisong kagandahan sa isang lalaki. Hindi niya rin maikumpara ang sarili niya sa mga artistang lalaki. Sa katunayan, wala siyang kamukha sa kanila, pero may mga katangian siyang magugustuhan agad ng mga nakakasalamuha niya. He is fair complexioned, 5'9 in height and he is simple yet his smile stands out from the rest. Medyo singkit ang mata at matangos ang ilong. Hindi naman siya pahuhuli kung sa panlabas na anyo ang basehan. He has his own unique 'attractiveness' na nagugustuhan ng karamihan. Sa mga nakakakilala sa kanya, ang ugali niyang likas na mabait at mapagkumbaba sa iba ang nagpasikat sa hospital kung nasaan siya nagtatrabaho. Hindi siya mareklamo at kahit anong hirap at puyat sa trabaho, nakakaya niyang tiisin. 

When his mom left the room, he never fell asleep easily. The thoughts his mother shared to him started bothering him this time. Marahil tama nga ang mommy niya. Kailangan na niyang gumalaw nang kusa kesa sa maghintay. Besides, that's what guys usually do, right? Kung siya man ang gagawa ng first move, hindi iyon malaking issue kasi iyon naman talaga ang dapat niyang gawin, ang maghanap hangga't magkaroon siya ng nobya. Nang mga sumunod na araw, isa-isang kinumusta ni Kurt ang mga dating kaibigan. Karamihan sa kanila ay mga babae. Para sa kanya, oras na siguro para pagtuunan ng pansin ang buhay pag-ibig niya. Kung hindi lang talaga dahil sa mama niya, hindi pa niya makikita na dapat na pala siyang malagay sa tahimik. Most of his girl friends are missing

Pagkatapos niyang kumain ay kaagad naman siyang bumalik sa kwarto niya. Nang makita ni Jenna na tumayo na si Kurt, agad namang sumunod ito sa kanya. Hindi niya napigilang ngumiti at napabaling ang tingin sa alagang aso. “Come here, Jenna.” Mahina at palambing na tawag niya sa aso. Agad naman itong lumapit at parang sabik na sabik lagi sa atensiyon niya.  “Whoa, easy babe.” Natatawang hinihimas ni Kurt ang ulo ng aso niya. Dinaganan kasi siya ni Jenna pagkarinig ng pangalan nito na tinatawag niya. She’s a golden retriever. Napakalambing at panay ang dila nito sa mukha ni Kurt. Napapikit na lang ito habang natatawa sa inasal ng alaga niyang aso. “Sana makahanap din ako ng babaeng kasing loyal mo, Jenna.” He cupped Jenna’s fa

Nagpedal ako papuntang bahay kahit medyo ginagabi na ako. I am now wondering why I can't even feel that I am tired. It was my first time experiencing this exact feeling. I thought love-at-first-sight is only but an exaggeration but I was wrong.  You can actually feel it deep within you when it really happens. Hindi pa rin maalis sa alaala ko ang maganda pero nakasimangot niyang mukha. Kahit nakarating na ako sa bungad ng gate namin, hindi ko pa rin mapigilang ngumiti. Ibang iba ang dating niya sa akin. Hindi ko na halos napansin ang mga nakapalibot sa akin nang mismong nailagay ko sa ayos ang aking bike. "Oh my goodness my unico hijo, where have you been?" Magkasamang tili at sigaw ang bumungad sa akin pagkapasok ko sa main entrance ng bahay. I am approached by my mom's worried look. Halos mahulog naman ang puso ko sa gulat sa b

Heidi smiled sweetly. Iyong tipong kahit siguro sinong tao hindi kayang tanggihan ang ganyang klase ng ngiti. She looked so sincere it looked more true than fake. “Oh, I never mind at all, hija. You’re always welcome here in this house just like the old times.” “I am so glad to hear that, tita!” From what she heard from Kurt’s mom, she excitedly hugged her tight.  “Well, I am just concerned about what your parents would say.” “They never mind, tita. They’re too busy with our businesses here and abroad. Hindi ko nga alam kung aware pa sila na may anak pa sila.” She comforted her by hugging her back and massaging her shoulders a bit.