Home / Romance / A espera do amor / Capítulo 85: A MEIA EXTRA

Share

Capítulo 85: A MEIA EXTRA

last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-23 10:40:11

Capítulo 85: A MEIA EXTRA

Felipe

Fiquei parado ali por um instante, olhando para aquela meia pequena, clara, com detalhes delicados, diferente de todas as outras.

— Por que tem uma meia a mais? — perguntei, virando devagar para Kamila e para o pyetro, que estavam parados ao meu lado, com os olhos brilhantes de alegria — Não tínhamos feito só as três?

— Olha o que tem dentro, papai! — disse eu filho, puxando a minha mão e colocando-a sobre a meia — É uma surpresa! A mamãe deixou ali para vo
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter
Mga Comments (1)
goodnovel comment avatar
Daniele Mirabeau
Amei cada capitulo!!! Chorei, ri!!! Que emoção!!!!!!
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • A espera do amor    Capítulo 85: A MEIA EXTRA

    Capítulo 85: A MEIA EXTRA Felipe Fiquei parado ali por um instante, olhando para aquela meia pequena, clara, com detalhes delicados, diferente de todas as outras. — Por que tem uma meia a mais? — perguntei, virando devagar para Kamila e para o pyetro, que estavam parados ao meu lado, com os olhos brilhantes de alegria — Não tínhamos feito só as três? — Olha o que tem dentro, papai! — disse eu filho, puxando a minha mão e colocando-a sobre a meia — É uma surpresa! A mamãe deixou ali para você ver primeiro! Olhei para Kamila, que sorria com lágrimas nos olhos, e senti o coração disparar. Com as mãos tremendo muito, abri a meia devagar, como se estivesse tocando algo muito precioso, e retirei de dentro um papel dobrado com cuidado. Desdobrei ele, um teste de gravidez positivo e a data escrita no canto inferior. — Kamila... — sussurrei, olhando para ela, sem conseguir acreditar direito — Isso é... nós vamos ter outro bebê? Ela acenou com a cabeça, e as lágrimas rolaram pelas suas

  • A espera do amor    Capítulo 84: A SURPRESA NA COZINHA

    Capítulo 84: A SURPRESA NA COZINHA KamilaO sol de dezembro entrava pelas janelas da cozinha, trazendo um calor suave e a luz dourada que só essa época do ano tem. O ar já cheirava a canela, mel e massa doce, e eu mal conseguia ficar parada de tanta animação.Hoje eu tinha uma surpresa muito especial para o Felipe, e contei com o melhor ajudante do mundo para me ajudar: o meu filho, que já estava cheio de energia e com um sorriso que não saía do rosto.— Cuidado, filho, não joga a farinha para cima — avisei, mas já rindo, pois vi que ele tinha uma mancha branca inteira na ponta do nariz, e as mãos dele estavam tão cobertas quanto a minha — Nós precisamos desses biscoitos para ficar bonitos, não para cobrir a casa inteira!— Mas mamãe, é mais divertido assim! — respondeu ele, jogando um pouquinho mais de farinha na bancada, fazendo uma nuvem branca que subiu devagar — O papai vai amar ver tudo branco, igual neve de verdade!Realmente, a cozinha estava uma bagunça: farinha espalhada pe

  • A espera do amor    CAPÍTULO 83 – DOIS ANOS DE PURO AMOR

    CAPÍTULO 83 – DOIS ANOS DE PURO AMOR KamilaO tempo passou como se tivesse asas, voando rápido demais, mas cada segundo desses dois anos ficou gravado no meu coração com uma nitidez que nunca vou esquecer. Logo depois que o Pyetro nasceu, os primeiros dias pareciam um sonho acordado. Ele era tão pequeno, tão frágil, mas com uma força que vinha de onde eu não sabia explicar. Noites acordadas, amamentando ele no silêncio do quarto, sentindo o calor do corpo dele contra o meu, ouvindo o Felipe se mexer devagar ao meu lado, acordando de vez em quando para perguntar se eu precisava de ajuda, se ele podia pegar o menino no colo para eu descansar um pouco.Aos três meses, ele deu o primeiro sorriso verdadeiro, direto para o Felipe, que ficou tão emocionado que quase caiu sentado. Aos seis meses, sentou sozinho no tapete da sala, batendo as mãozinhas como se tivesse conquistado o mundo. Aos oito meses, engatinhou pela primeira vez atrás do gato da visinha, que fugiu assustado enquanto nós

  • A espera do amor    CAPÍTULO 82 – O DIA EM QUE O MUNDO FICOU MELHOR

    CAPÍTULO 82 – O DIA EM QUE O MUNDO FICOU MELHOR FelipeOs meses depois que voltamos de Santa Catarina passaram voando, mas ao mesmo tempo pareceram uma eternidade de tanta ansiedade e carinho. Cada manhã eu acordava e via Kamila ali ao meu lado, a barriga já grande e redonda, o Pietro mexendo muito forte dentro dela, como se já quisesse sair para conhecer o mundo. Eu arrumei tudo o que faltava: o quarto dele pintado de azul suave, com os detalhes de nuvens que ela escolheu, o berço montado perto da janela, as roupinhas lavadas e dobradas com todo o cuidado. Fiz questão ajudar ela arrumar tudo.Naquela noite, chovia muito lá fora, o vento batia nas folhas das árvores do quintal, quando ela me apertou a mão devagar e disse, com a voz calma mas cheia de surpresa:— Felipe... acho que é agora.Eu senti o coração disparar, mas respirei fundo para não ficar nervoso, para passar segurança para ela. Peguei a mala que já estava pronta há semanas, avisei os nossos pais que já estávamos indo,

  • A espera do amor    CAPÍTULO 81 – O CAMINHO DE VOLTA

    CAPÍTULO 81 – O CAMINHO DE VOLTAKamilaOs últimos raios de sol brilhavam sobre os telhados da pousada quando eu fechei a última mala, passando a mão devagar sobre a janela grande que dava para a montanha. Os dias tinham passado voando, como se o tempo tivesse corrido mais rápido só para nos provocar. Essa lua de mel em Santa Catarina ficou guardada para sempre no meu coração: cada manhã acordávamos com o cheiro de pinho e café fresco, cada tarde tínhamos uma paisagem nova para descobrir, cada noite era quente e cheia de amor ao lado da lareira.Nesses últimos dias, aproveitamos cada segundo que restou. Fomos caminhar até um pequeno lago congelado, onde ele segurou a minha mão com força para eu não escorregar, e nós ficamos ali um bom tempo olhando para o céu refletido no gelo, parecendo que estávamos flutuando entre as nuvens. Visitamos uma vila de arquitetura europeia, com casinhas coloridas e flores nas janelas, e ele comprou para mim um cachecol de lã branca que combinava com

  • A espera do amor    CAPÍTULO 80 – TODO O AMOR DO MUNDO

    CAPÍTULO 80 – TODO O AMOR DO MUNDOKamilaQuando ele me virou devagar para ele, vi o brilho nos olhos dele, aquele olhar que parecia ver só a mim, como se todo o resto não existisse. O coração batia tão forte no meu peito que eu achei que ele ia ouvir, e senti um calor suave subir pelo meu rosto, espalhar por todo o corpo.Ele me beijou de novo, mais demorado agora, com uma ternura que fazia meus olhos se encherem de lágrimas de felicidade, e eu abri os lábios para receber ele, sentindo o gosto do chocolate quente e do amor dele.Ele me deitou devagar sobre os lençóis macios, nunca tirando os olhos de mim, e apoiou o peso do corpo nos cotovelos para não pressionar a minha barriga. Passou a mão tremula e suave por debaixo da camisa, tocando a minha pele como se eu fosse feita de gelo que podia derreter a qualquer instante, e eu arquejei baixinho quando ele passou os dedos suavemente sobre o meu seio, beijando o meu pescoço bem devagar.— Meu amor — sussurrei, passando os dedos pelos c

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status