Masuk"Anong ginagawa mo dito Reah?" deretsahang tanong ko. Nadatnan namin siyang nandito sa sala. "Nandito ako para humingi ng tawad sa 'yo at para tuluyan na rin na nagpaalam," nakangiting sagot niya. Sincere naman ang boses niya kaya hindi ako magtataka o magdududa. Hindi ka alam kung ano ang naging plano ni Suzanne. Pero gusto kong malaman. "Faye, Aljur umupo kayo dito." Pina-upo kami ni Suzanne habang nasa harapan namin si Reah. Napaupo na rin si Pepeto sa tabi namin. Oum, kumpleto kami ngayon dahil nandito rin si Vincent. Pero wala ang anak ko. "Sige. Makikinig kami sa mga sasabihin mo," seryosong tugon ko kay Reah. "Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Natanggap ko na matagal na ang desisyon ni Aljur na tigilan na namin ang relasyon namin. Na-realize ko rin noon pa na kahit na kailan ay hindi niya ako kayang mahalin ulit. Kaya napagdesisyunan ko na ang umalis ng tuluyan sa bansa. Pero bago 'yon nakipagtulungan muna ako kay Suzanne. Ibinigay ko sa kaniya ang lahat ng mga e
Mas lalong tumulo ang mga luha ko nang makita ko si Aljur. Nandito na siya sa harapan ko. Sa wakas! Muli ko siyang nakita ng malapitan. Pareho kaming gulat sa isa't isa. 'Yong tipong tilay may malamig na hangin ang dumapo sa paligid namin. Kaya ramdam na ramdam ko kung gaano kami kasabik sa isa't isa. Habang tumutulo ang mga luha ko. Matamis na ngiti ang ibinigay niya sa akin. Hanggang sa mag Isnag butil ang tumulo din sa kanang mata niya. Sa dami ng mga tao dito. Parang nag-fastforward sila. Habang kaming dalawa ay bumalik sa masayang nakaraan namin. "Mabuti na lang hindi ako tumuloy. Dahil kung tumuloy ako, siguro ko mas lalong hindi kita makikita. Sana hindi ako nananaginip sa loob ng sasakyan na sinakyan ko kanina. Sana totoo ang lahat ng ito. Nandito ka na sana sa harapan ko Faye. Dahil matagal na kitang hinihintay na bumalik sa akin." Ramdam na ramdam ko ang sakit ma nararamdaman niya. Kaya naman dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Hinawakan ko ang malambot niyang pisngi at p
Hindi umakyat si Pepeto sa stage. Kundi nagsalita lamang sa siya ibaba. Ito ay pagpapakita ng kaniyang galang. "Pepeto? Anong meron? Bakit ikaw lang? Asan ba si Aljur? Kanina ko pa siya hindi nakikita eh," sunod-sunod kong pag-aalalang tanong. Huminga siya ng malalim. "Faye, kailangan mo siyang puntahan sa airport. Kanina ko pa siya tinatawagan pero hindi siya sumasagot. Naka-off yata ang cellphone niya kaya hindi niya alam na tumatawag ako." Mas lalo akong nakaramdam ng kaba. Anong airport ang sinasabi niya? Hanggang sa maalala ko ang sinabi ni Aljur ng muli kaming magkita. Kung gano'n may balak siyang umalis ng bansa? Kaha sinabi niya na sa susunod na mga taon? Hindi pwede, hindi ako papayag na mawala siya. "Aalis siya ng bansa. Para tuluyan siyang maka-move on sa inyo ng anak niyo. Faye matagal na panahon ka niyang hinintay na bumalik. Pero kailangan niya rin mag-focus sa buhay niya at sa kompanya na meron siya. Pero hindi niya magawa dahil umaasa pa rin siyang babalik ka. Hang
"Hindi kailangan ng kambal ko ng pekeng jewelry. Pero ang kapatid ko ay may handog pa rin para kay Dalia at sa mga kasama niya." Dagdag pa ni Suzanne na may seryosong boses. "Hayts, mabuti pa huwag na tayo maingay. Tingnan na lang natin kung ano ang regalo ni Faye. Buti pa siya nakaisip ng magandang handog. Hindi tulad ng isa diyan, peke!" sagot pa ng isang bisita. Dahilan na matahimik sila at nakaabang sa screen. Lumapit ako kay Dalia at bumulong. "Ikaw Dalia, handa ka na ba? Sana handa ka na." Matapos ko itong sabihin sa kaniya pakiramdam ko ay nakaramdam siya ng takot. "Chill. Magugustuhan mo 'to. Siguro nga ay mapapa-iyak ka pa dito," sabay ngiti ko. Nanginginig si Dalia sa takot. Mukhang naramdaman niya yata ang magandang regalo ko. Hindi ko na pinatagal pa. Maya-maya pa ay walang alinlangan na binuksan ang screen. Hanggang tumumbad sa kanila ang video kung paano ako pinahirapan. Gulat na gulat ang mga bisita. Mas lalo na ang reaksyon ni Dalia at ng mga kasama niya. Oo
STILL FAYE POINT OF VIEW "Faye, saan ka ba talaga pumunta? Ilang taon ka rin namon hinanap. Ilang taon ka non hinintay na bumalik. At ngayong nandito ka na labis kaming natutuwa sa pagbabalik mo. Kaso lang hindi ka na namin maabot eh. Nahihiya kaming lumapit sa 'yo o mahawakan ka man lang. Natatakot kaming lumapit sa 'yo. Dahil baka mandiri ka lang sa amin. Dahil baka ayaw mo na sa amin at baka saktan mo pa kami. Pero sana naman matagal ka na rin bumalik. Ede sana matagal na rin namin tinigil ang paghahanap sa 'yo," sabay punas nang punas ni Dalia sa mga mata niya. Malamig lamang akong nakikinig sa mga walang kwentang mga sinasabi nila. Ngunit, kalaunan lamang may kung ano akong nararamdaman. Ang tipong tilay may mawawala sa akin. Kinakabahan ako na may halong takot na maiwanan ng kung sino. "Magaling Dalia. Gusto ko ang mga sinabi mo. At dahil diyan may malaking handog ako sa 'yo. Hayaan din natin na makita ng lahat kung ano ito. Kaya naman everyone. Tumingin kayo sa malaking scre
FAYE POINT OF VIEW Pagkatungtong namin sa ibabaw ng entablado halos nagulat din ang lahat. Hindi nila inaasahan na may kambal pala si Suzanne at ako iyon. Ngunit, ang nais kong makita ay walang iba kundi si Aljur. Subalit, kahit saan ako tumingin hindi ko manlang siya makita kahit ang kaniyang anino manlang. “Faye handa ka na bang ipakita ang lahat ng mga ebedensya laban sa dati mong kaibigan at laban sa naging fiance ni Aljur?” deretsahang tanong sa akin ni Suzanne. Tanging tango na lang ang sinagot ko. Bigla akong nawalan ng gana dahil hindi ko makita si Aljur. Isa siya sa pinaka-importanteng bisita dito. Maya-maya pa, isa-isa ng nagbigay ang mga bisita ng kanilang regalo. Samantalang si Dalia ay nakikita ko na nasa gilid at hindi makapaniwala. Basang-basa ko sa kaniyang mata ang gulat niya. Habang kasama niya si Reah na kailanman hindi ko nakakalimutan ang kaniyang mukha. Napansin ko na tatakas si Dalia kasama ang kaibigan niya pati na rin si Reah. Kaya agad kong kinuha ang
"Ito na nga po sir Aljur, sorry na po. Titingin na po ako sa 'yo, okay?" Ini-angat ko ang ulo ko upang tumitig ng deretso sa mga mata niya. Ngunit, ang lamig pa rin. Mukha siyang matigas na matigas na ice, hayts. Gayunpaman, nagawa ko pa rin ang magbigay nang matamis kong ngiti. Dahil, hindi naman a
"Reah, nairinig mo ba ang mga siasabi mo sa kaniya. Hindi dapat na makipagkaibigan ka sa tulad niya. Kaya, pwede ba, bitawan mo ang kamay ng nakakdiri na 'yan," mataray na panlalait sa akin ng sipsip na Veronica na 'to."Veronica, tama niya. Si Faye ay secretary lang ng fiancee ko. Kaya, wala tayon
FAYE POINT OF VIEWAng tahimik naman dito. Kahit nandito si kuya Pepito. Wala din naman siyang ginagawa kundi ag manahimik. Parang naging bantay ko lang siya dito ehh. Hindi naman kailangan bantayan pa ang galaw ko. Pinapunta punta kaya siya dito ni ALjur para lang bantayan pa ako? AKo na nga ang n
REAH POINT OF VIEWI want to visit my fiancee. I hope nasa company siya ngayon. Nakabihis na rin ako nang maayos. Hinihintay ko na lamang dumating ang personal driver ko. Ang driver na si Aljur pa ang pumili noon para sa akin. His gentlemen. So, ginagawa niya rin ang siguraduhin ang kaligtasan ko.







