تسجيل الدخولALJUR POINT OF VIEW
"Hi love, naka-uwi na ako," nakangiting salubong sa akin ng fiancee ko dito sa loob ng mismong mall ko. "Ahmm, what are you doing here? Reah, dapat hindi ka na dito dumeretso sa mall. Pwede naman kitang puntahan sa bahay mo," I said. "But love, I miss you so much. Mabuti nga at sinabi sa akin ni Veronica na nandito ka. Na surprise ba kita love?" She said, with her clingy tone. But, I didin't answer. "I'm very sorry, hindi ako nakarating sa anniversary natin. Sakto naman kasi na nasiraan ako ng eroplano ehh. ALam ko na nagtatampo a lang sa akin love... So please, I'm sorry na, hindi ko naman sinasadya ehh," malambing niyang paghingi ng tawad. "Umuwi ka na muna. May kailangan pa akong asikasuhin. Reah, mag-usap na lang tayo mamaya." I coldly said. Hindi ko ipagkakaila na may tampo ako sa kaniya. Kaya, ayaw ko na muna siyang kausapin sa araw na 'to. Lalo na marami din akong ginagawa at masyadong mainit ang ulo ko. Baka masaktan ko lang siya. Nagmadali na akong umalis. Ngunit, sa Hindi inaasahan ay nakita ko ang babaeng hinahanap ko --- si Faye. Ngunit, kasama naman niya ang kapatid ko. Tila nagkaroon ng away sa kanilang pagitan. "Love, saan ka pupunta?" Sh*t, sumunod pa ang fiancee ko. Nang makita kong sinampal ng kapatid ko si Faye. Tila may kung anong galit sa loob ko ang tumama. Kaya naman, dali-dali akong lumapit sa kanila. "What are you doing Dalia?" galit na wika ko sa kapatid ko. Matapos kong hinarangan si Faye. "Bakit? Kuya, huwag mong sabihin na kilala mo ang babaeng 'yan. Then, mas kakampihan mo siya kaysa sa akin na kapatid mo???" "I'm asking, what are you doing!" I shout. "Pinaparusahan ko siya. Bakit? May problema ka ba doon kuya? May malaking kasalanan siyang ginawa sa akin. Kaya, dapat lang na pagbigyan ko siya sa nararapat sa kaniya, 'di ba?" Halos mangkuyom ang kamao ko. "Kuya, isa siyang malandi na higad. Kaya naman hindi ko palalampasin ang ginawa niya! Tsk! Ang baho-baho na nga masyado pa siyang ambisyosa! Ano inaakala niya, papatulan siya ni Cris! Aba! Sinabi na mismo sa kaniya na ginamit lang siya. Tapos, lalaban pa siya sa akin ngayon??? Ang kapal naman niya kuya. Kaya naman, parusahan mo rin siya. Dahil inapi niya ako, kapatid ko ako!" "Enough! Dalia! Hindi ko susundin ang gusto mo! Wala kang karapatan na pagsabihan nang masama si Faye!" Hindi ko alam kung ano ang reaksiyon ni Faye. Pero, ramdam ko na gulat siya. Kahit ako din naman ay gulat kung bakit ko siya pinagtatanggol. "What??? Kilala mo talaga siya kuya? Huwag mong sabihin na nilalandi ka rin niya?????" "Pwede ba Dalia, tama na. Ikaw ang nang landi sa boyfriend. Kaya huwag mong ipapalit sa akin ang ginawa mo! Mga traydor kayo! Hindi ko akalain na magsisiping kayo sa mismong hotel na pinagtrabahuan ko. Kung saan niyo ako pinasok at sinubukan niyo pa akong ibenta sa ibang lalaki! Mga walang hiya kayo!" Mas lalo lang akong nagalit sa kapatid ko. Hindi lang pala pagtataksil ang ginawa nila. Nakita ko ang pagtulo ng luha ni Faye. "Huh? Talaga? Ano naman ngayon? Bagay lang naman 'yan sa isang mabahong probinsyana!" hindi ko na napigilan ang aking galit. Hanggang sa hindi ko sinasadyang masampal ang kapatid ko. Gulat ang naging reaksiyon ng lahat. Hanggang sa lumapit na sa amin ang fiancee ko. "Love, kapatid mo si Dalia. Bakit mo 'yon nagawa?" pag-aalalang wika ni Reah. Hindi na ako makasagot. "Ahh! Aray!" Napuno nang pag-aalala kong inalalayan si Faye. Habang napahawak ito sa tiyan niya. "Are you okay?" I said with my caring tone. "Ang sakit, sobrang sakit ng tiyan ko. Tulungan mo ako, please...." pagsusumamo niya. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Ngunit, nang makita ko ang dugong tumulo sa pang ibaba niya. Agad akong nataranta. Kaya binuhat ko siya, sabay tawag ng mga tauhan ko. "Love, where are you going???" singit pa ni Reah. Subalit, hindi ko na siya pinaglaanan pa ng pansin. • • • • • "Doc, what happened? Is she okay?" I directly ask. "Don't worry sir. The patient is okay. And good news ang result. She's pregnant." Halos magulat ako sa sinabi ng doctor. I want to be happy. So that, kusa na lang akong napangiti. "Congratulations sir." The doctor says again. "Thank you, thank you very much." I said. I know. Hindi ko pa kilala si Faye. But, I'm very happy na may anak na ako. "Okay, sir, aalis na po ako." He said. Then, he left. Lumapit ako kay Faye. She's pretty good at me naman. But still, mas kailangan ko siyang panagutan ngayon dahil nagbunga ang isang gabi namin. No matter what. Kahit hindi ko siya mahal. Kailangan ko ng contract marriage sa kaniya. Para hindi mawala sa akin ang anak ko."Anong ginagawa mo dito Reah?" deretsahang tanong ko. Nadatnan namin siyang nandito sa sala. "Nandito ako para humingi ng tawad sa 'yo at para tuluyan na rin na nagpaalam," nakangiting sagot niya. Sincere naman ang boses niya kaya hindi ako magtataka o magdududa. Hindi ka alam kung ano ang naging plano ni Suzanne. Pero gusto kong malaman. "Faye, Aljur umupo kayo dito." Pina-upo kami ni Suzanne habang nasa harapan namin si Reah. Napaupo na rin si Pepeto sa tabi namin. Oum, kumpleto kami ngayon dahil nandito rin si Vincent. Pero wala ang anak ko. "Sige. Makikinig kami sa mga sasabihin mo," seryosong tugon ko kay Reah. "Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Natanggap ko na matagal na ang desisyon ni Aljur na tigilan na namin ang relasyon namin. Na-realize ko rin noon pa na kahit na kailan ay hindi niya ako kayang mahalin ulit. Kaya napagdesisyunan ko na ang umalis ng tuluyan sa bansa. Pero bago 'yon nakipagtulungan muna ako kay Suzanne. Ibinigay ko sa kaniya ang lahat ng mga e
Mas lalong tumulo ang mga luha ko nang makita ko si Aljur. Nandito na siya sa harapan ko. Sa wakas! Muli ko siyang nakita ng malapitan. Pareho kaming gulat sa isa't isa. 'Yong tipong tilay may malamig na hangin ang dumapo sa paligid namin. Kaya ramdam na ramdam ko kung gaano kami kasabik sa isa't isa. Habang tumutulo ang mga luha ko. Matamis na ngiti ang ibinigay niya sa akin. Hanggang sa mag Isnag butil ang tumulo din sa kanang mata niya. Sa dami ng mga tao dito. Parang nag-fastforward sila. Habang kaming dalawa ay bumalik sa masayang nakaraan namin. "Mabuti na lang hindi ako tumuloy. Dahil kung tumuloy ako, siguro ko mas lalong hindi kita makikita. Sana hindi ako nananaginip sa loob ng sasakyan na sinakyan ko kanina. Sana totoo ang lahat ng ito. Nandito ka na sana sa harapan ko Faye. Dahil matagal na kitang hinihintay na bumalik sa akin." Ramdam na ramdam ko ang sakit ma nararamdaman niya. Kaya naman dahan-dahan akong lumapit sa kaniya. Hinawakan ko ang malambot niyang pisngi at p
Hindi umakyat si Pepeto sa stage. Kundi nagsalita lamang sa siya ibaba. Ito ay pagpapakita ng kaniyang galang. "Pepeto? Anong meron? Bakit ikaw lang? Asan ba si Aljur? Kanina ko pa siya hindi nakikita eh," sunod-sunod kong pag-aalalang tanong. Huminga siya ng malalim. "Faye, kailangan mo siyang puntahan sa airport. Kanina ko pa siya tinatawagan pero hindi siya sumasagot. Naka-off yata ang cellphone niya kaya hindi niya alam na tumatawag ako." Mas lalo akong nakaramdam ng kaba. Anong airport ang sinasabi niya? Hanggang sa maalala ko ang sinabi ni Aljur ng muli kaming magkita. Kung gano'n may balak siyang umalis ng bansa? Kaha sinabi niya na sa susunod na mga taon? Hindi pwede, hindi ako papayag na mawala siya. "Aalis siya ng bansa. Para tuluyan siyang maka-move on sa inyo ng anak niyo. Faye matagal na panahon ka niyang hinintay na bumalik. Pero kailangan niya rin mag-focus sa buhay niya at sa kompanya na meron siya. Pero hindi niya magawa dahil umaasa pa rin siyang babalik ka. Hang
"Hindi kailangan ng kambal ko ng pekeng jewelry. Pero ang kapatid ko ay may handog pa rin para kay Dalia at sa mga kasama niya." Dagdag pa ni Suzanne na may seryosong boses. "Hayts, mabuti pa huwag na tayo maingay. Tingnan na lang natin kung ano ang regalo ni Faye. Buti pa siya nakaisip ng magandang handog. Hindi tulad ng isa diyan, peke!" sagot pa ng isang bisita. Dahilan na matahimik sila at nakaabang sa screen. Lumapit ako kay Dalia at bumulong. "Ikaw Dalia, handa ka na ba? Sana handa ka na." Matapos ko itong sabihin sa kaniya pakiramdam ko ay nakaramdam siya ng takot. "Chill. Magugustuhan mo 'to. Siguro nga ay mapapa-iyak ka pa dito," sabay ngiti ko. Nanginginig si Dalia sa takot. Mukhang naramdaman niya yata ang magandang regalo ko. Hindi ko na pinatagal pa. Maya-maya pa ay walang alinlangan na binuksan ang screen. Hanggang tumumbad sa kanila ang video kung paano ako pinahirapan. Gulat na gulat ang mga bisita. Mas lalo na ang reaksyon ni Dalia at ng mga kasama niya. Oo
STILL FAYE POINT OF VIEW "Faye, saan ka ba talaga pumunta? Ilang taon ka rin namon hinanap. Ilang taon ka non hinintay na bumalik. At ngayong nandito ka na labis kaming natutuwa sa pagbabalik mo. Kaso lang hindi ka na namin maabot eh. Nahihiya kaming lumapit sa 'yo o mahawakan ka man lang. Natatakot kaming lumapit sa 'yo. Dahil baka mandiri ka lang sa amin. Dahil baka ayaw mo na sa amin at baka saktan mo pa kami. Pero sana naman matagal ka na rin bumalik. Ede sana matagal na rin namin tinigil ang paghahanap sa 'yo," sabay punas nang punas ni Dalia sa mga mata niya. Malamig lamang akong nakikinig sa mga walang kwentang mga sinasabi nila. Ngunit, kalaunan lamang may kung ano akong nararamdaman. Ang tipong tilay may mawawala sa akin. Kinakabahan ako na may halong takot na maiwanan ng kung sino. "Magaling Dalia. Gusto ko ang mga sinabi mo. At dahil diyan may malaking handog ako sa 'yo. Hayaan din natin na makita ng lahat kung ano ito. Kaya naman everyone. Tumingin kayo sa malaking scre
FAYE POINT OF VIEW Pagkatungtong namin sa ibabaw ng entablado halos nagulat din ang lahat. Hindi nila inaasahan na may kambal pala si Suzanne at ako iyon. Ngunit, ang nais kong makita ay walang iba kundi si Aljur. Subalit, kahit saan ako tumingin hindi ko manlang siya makita kahit ang kaniyang anino manlang. “Faye handa ka na bang ipakita ang lahat ng mga ebedensya laban sa dati mong kaibigan at laban sa naging fiance ni Aljur?” deretsahang tanong sa akin ni Suzanne. Tanging tango na lang ang sinagot ko. Bigla akong nawalan ng gana dahil hindi ko makita si Aljur. Isa siya sa pinaka-importanteng bisita dito. Maya-maya pa, isa-isa ng nagbigay ang mga bisita ng kanilang regalo. Samantalang si Dalia ay nakikita ko na nasa gilid at hindi makapaniwala. Basang-basa ko sa kaniyang mata ang gulat niya. Habang kasama niya si Reah na kailanman hindi ko nakakalimutan ang kaniyang mukha. Napansin ko na tatakas si Dalia kasama ang kaibigan niya pati na rin si Reah. Kaya agad kong kinuha ang
"Hayaan mo na lang muna siya." Tulad ng inaasahan ko. Pipiliin pa rin niya ang maging mahinhin. "Ate naman, ayan ka na naman eh. Hinayaan mo na lang na kunin si kuya ng iba tapos sa malandi. Ate, nakakapagod nang magpaulit-ulit. Wala ka naman ginagawa ehh. Tumatahimik ka lang diyan kahit na nasasa
“ Oo nga pala Aljur at Jayson, naging mabuti ba ang pag-uusap niyong dalawa kanina? Magkaibigan na ba kayong dalawa ngayon?” Nanay naman, nagawa pang magtanong. Mukhang malabo naman maging magkaibigan ang dalawang ‘to. Hindi bale na nga lang, Basta, makikinig na lang ako sa mga gusting sabihin nil
“Hmm, Faye, kumusta ka na pala? Mukhang hindi pa rin nagbabago, ang ganda mo pa rin. Tysaka, gusti mo bang tulungan pa kita diyan sa gawain mo? Wala din naman akong ginagawa ehh. Tapos, na miss kita ahh. Tagal mo umalis dito sa probinsiya.” Ang sarap naman manuntok ngayon. Sinasadya ba ng lalaking
“ Aljur, huwag mo lang pabayaan ang anak ko. Ipangako mo ‘yan sa akin,” muling mahinahon na sinabi ni tita. No matter what, makikinig ako sa sinasabi niya. Sa nakikita ko, mukhang wala na rin ibang kamag-anak si Faye. Ako nga lang talaga ang mapag-iiwanan kay Faye.“Tao po! Tao po! Aleng Lina! Andi







