#6

"Thank your awake." I seriously said. Wala pa siyang masyadong lakas. But I think it's okay. Babantayan ko naman siya.

"Ikaw? Sino ka ?" Mukhang hindi niya yata ako na-aalala kaya siya nagtataka ng ganito.

"You don't know me? Well, think it clearly. So, your going to remember me," I coldly said. I don't know if she understand what I'm talking about. But she needs to understand me. I saw her thinking deeply. Mukhang ina-alala nga niya ang mga nangyari. At kung saan kami unang nagkita.

"Ahmm, ikaw pala ang lalaking 'yon? Sorry, hindi ko agad naalala. Pero, huwag ka po mag-alala. Hindi naman kita guguluhin ehh. Isa pa, gusto ko lang maghanap ngayon ng trabaho. Para sa pambayad ko ng upa ko hen pang bili ko ng gamot sa Inay ko. Kaya, pwede bang, umalis na muna ako? Hindiko naman kailangan mahiga lang po dito," mahinang wika niya na tila ay nahihiya pa sa akin.

"You don't need to go on that place, kung saan ka umuupa ng bahay mo. Now, sa akin ka na uuwi at may pipirmahan kang contrata na mas mahalaga pa kaysa sa buhay mo," I strictly said. Hindi ko naman kailangan na maging malambot pa o maging mabait pa sa kahit na sino. So, I need to be strict. Dahil 'yon ang kinatatakutan sa akin ng lahat.

"Ahmm, ano po ba ang ibig mong sabihin?" pagtatakang tanong ni Faye.

"Faye right? Well, I'm going to direct you. May anak ako sa 'yo. And yeah, sigurado ako na ako ang ama ng dinadala mo. So that, wala kang magiging palusot sa akin. Miss Faye, pipirma ka ng contract sa akin ngayon. Pero, matatapos din ito sa loob ng isang taon. Kung kailan mo na ipapanganak ang tagapagmana ko. It means, sa oras na ipanganak mo na ang bata ay wala ka nang magiging karapatan pa sa akniya. Dahil, magiging akin siya at magiging anak siya ng babaeng dapat kong pakasalan at mahalin ng lubos at 'yon ang aking fiancee. So, kasangkapan ka ngayon para sa akin. At kahit na magreklamo ka pa, ay wala ka nang ibang magagawa, kundi sundin ako. Kahit na tumakas ka pa, ay wala kang mapupuntahan kundi pabalik lang din sa akin. So, ngayon pa lang, sinasabi ko na sa 'yo na, wala kang ibang gagawin, kundi ang pumayag sa kontrata ko." I don't care kung ano man ang mararamdaman niya. 'Yan lang ang tanging magiging mission niya sa akin. Pagkatapos ay mawawalan na siya ng silbi para sa akin. No matter what. 

I read her eyes na hindi siya makapaniwala sa mga narinig niya. But, still, I'm serious. Wala rin naman akong balak na ipagpalit ko sa kahit na sinong babae lang ang fiancee ko. Kahit na may tampo pa ako sa kaniya.

"Sinasabi mo ang buntis ako?" pagtataka niya. 

"Are you stupid? ANg dami kong sinabi, hindi mo ba nakuha doon? Of course, buntis ka nga at wala rin dahilan na hindi ka maniwala. Dahil, ako na rin mismo ang nagsabi sa 'yo." Pinaka-ayaw ko sa buhay ko ang mga taong ta-tanga-tanga sa buhay. Dahil magiging balakid lang sila sa akin.

"Kung ganun, ako ang ina ng bata, Kaya, hidi siya pwedeng mawala sa akin. Hindi ako papayag na basta mo na lang siyang kunin." Nagagawa pa niyang manglaban. Napakuyom ang aking kamao. Dahil, hindi ko nais ang kaniyang sinasabi. Hindi naman niya kailangan pang lumaban dahil, wala naman talaga siyang magiging laban sa akin.

"Miss Faye, darating mamaya ang kontrata na pinagawa ko sa attorny ko pa. So, pipiramahan mo 'yon at buwan buwan kang may makukuhang pera sa akin. Hanggang sa matapos ang taon. Ibig sabihin, 'yon ang lahat na magiging bayad ko sa pagdala mo ng anak ko sa sinapupunan mo. Walang ibang rason ang magiging kontratang kasal natin, kundi ang bagay na 'yan. Higit sa lahat, walang pwedeng umibig sa aying dalawa. Lalo ka na. Dahil ako, sigurado ako sa sarili ko. Na kahit na kailan hidni ako magkakagusto sa babaeng mababa ang uri. So, just listen of what did I say. Siguro naman nakakaintindi ka ng english right? Kasi kung hindi, pwede ko naman itagalog sa 'yo ang lahat lahat." I coldly said. Nakatuon ang mga mata ko sa librong hawak-hawak ko at binabasa ko. This book is all about of business.

"Bakit naman ganyan ka magsalita. Hindi ko rin naman kailangan ng pera. Kung kapalit nito ang anak ko. Hindi kaya ng isang ina ang mawalay sa sariling anak nila. Kaya, pwede akong pumayag sa kontrata. Pero, hindi ako papayag na mawala ako sa tabi ng anak ko." Matigas nga ang ulo niya. Hindi niya sinusunod ang utos ko. Hindi kagaya ng iba diyan, Isang sabi ko lang, susunod agad.

"Are you crazy? Hindi mo ba talaga kilala kung sino ang kinakausap mo? tell, me, sadyang mahina ba ang ulo mo, huh?" I feel angry. Masyado siyang makulit.

"Pasensya ka na. bagong salta lang naman ako dito sa lugar niyo dahil taga probinsya lang ako. Hindi kita kilala. Isa pa, mali naman ang nagawa natin ng isang gabi ehh. Kaya, hindi mo na ako kailangan pang panagutan. Dahil, kaya ko naman alagaan nang magisa ang anak ko. Kaya, pwede bang, hayaan mo na lang kami ng anak ko?" pakiki-usap pa niya na mas lalo o lang ikinagalit nang loob ko.

"What the hell are you talking about! That my child! Hindi mo siya aangkinin. Lalo na alam ko na hindi mo siya kayang palakihin ng tama. Mahirap ka lang, samantalang ako mayaman ako at kaya kong bigay ang lahat ng gugustuhin ng anak ko! Kaya, huwag na huwag mo nang uulitin 'yan sabihin sa akin. Kung ayaw mong masaktan kita nang tuluyan! Ayaw ko sa mga taong hindi marunong makinig!" Malaks kong sigaw sa akniya. Kita ko sa mga mata niya ang kaniyang pagkagulat at pagkatakot.

"Tsk! Wala ka nang ibang sasabihin pa. Kaya, manahimik ka na lang at hintayin ang contract ko." I said again. Galit kong inilapag ang libro sa upuan ko. Matapos ay galit akong lumabas ng kwarto.

"Huwag na huwag niyong hahayaan na makalabas ang babaeng 'yan, madiin kong utos sa mga tauhan ko na nagbabantay sa labas. Sumagot naman sila ng oo.