Divorce Me Now, Chase Me Later

OLIVERNakahawak ako sa sintido ko, sinusubukang ayusin ang gulo sa isip ko. Tahimik ang opisina, ang tanging maririnig ay mga papel na bahagyang gumagalaw sa mesa dahil sa aircon.“You really made your decision, dude.” Umiiling si Travis habang nakatingin sa akin. Kanina pa siya nakaupo sa harap ko, hindi umiimik habang kausap ko si Harper sa Skype.“I don’t have a choice, Trav. Alam mo naman na hindi ko talaga mahal si Harper. I suggested na sa Japan muna siya kasi hindi ko kaya na makasama ang taong hindi ko mahal,” sabi ko habang naglalaro ang daliri ko sa gilid ng laptop.Hindi nagustuhan ni Travis ang narinig niya. Kita sa mukha niya ang pagdududa. “Yeah, that’s your life. Pero sana you won’t regret doing this. Tatlong taon kayong kasal ni Harper na hindi man lang nagsama. Nagsinungaling ka pa sa pamilya niya na nakakausap mo siya. Pero Oliver…” tumigil siya sandali bago nagpatuloy, “hindi habang buhay aantayin mo iyong taong iniwan ka nang walang dahilan.”Napatingin ako sa mes

OLIVERNakaupo ako sa harap ng computer, hawak ang baso ng alak. Ang lamig ng baso sa kamay ko ay parang kaunting ginhawa sa bigat ng isip ko, pero hindi iyon ang nakatuon sa atensyon ko. Ang cellphone ko, nasa kamay, at hindi ko alam kung bakit bigla kong hinanap ang pangalan ni Harper sa social media.Hindi ko namalayan, nag-click na ako ng “Add Friend.” Saglit akong natigilan, napahawak sa sentido at napalingon sa screen.‘Bakit ko ba ginawa ‘yon?’ tanong ko sa sarili ko, pero bago pa ako makapigil, naroon na rin ang sunod kong hakbang, ang pag-scroll sa mga litrato niya.Isa-isa kong tinitingnan ang mga post ng asawa ko, o dapat ay “ex-wife” ko. Mga litrato ni Harper sa Japan, sa mga café na mag-isa lang siya, sa mga painting na ginagawa niya para sa art school, sa mga lugar na tila kay ganda pero malamig ang aura. Habang pinagmamasdan ko, para bang naririnig ko ang katahimikan ng kanyang mga larawan, isang tahimik na buhay na hindi ko napansin noon.Halos wala siyang kasama sa mg