#4

FAYE POINT OF VIEW

"Ano ka ba, hindi ka pa rin nakakabayad ng upa mo Faye! Mas mabuti pa kung lumayas ka na dito!" galit na galit na sigaw sa akin ng nagmamay-ari ng apartment. Wala pa akong pera sa ngayon at nabawasana ng pera ko dahil ibinigay ko sa lalaking nakasiping ko sa hotel. Kaya saan pa ako kukuha ng pera? Hindi ko namna kayang tumira na lang sa lansangan. Dahil, kapag mangyari 'yon. Mas lalo lang akong lalaitin ni Cris at ni Daila.

"Sandali lang po, pwede bang kahit dalawang araw na lang po. Wala po kasi akong matitirahan dito. Maghahanap pa po ako ng bagong apartment. Please po manang, magbabayad naman po ako, pangako ko po," pagsusumamo ko. Wala na akong ibang choice kundi ang maki-usap.

"Naku Faye! Ilang araw pa ba kitang dapat na pagbiyan! Ako ang napapagod sa 'yo ehh noh! Pwede ko naman ipaupa ang apartment sa ibang mas may pera kaysa sa 'yo! Dahil, sa 'yo lang naman ako nalulugi ehh! Aba, wala nang libra sa panahon ngayon Faye, kaya dapat mo lang akong bayaran! Kaya naman, pagbibigyan pa kita sa loob ng dalawang araw. Pero, kung hindi mo pa rin ako mababayaran, ay ipapapulis na kita!" Labis na kaba ang pinahatid nito sa akin. Hindi ako pwedeng makulong dahil, kailangan ako ng inay ko.

"Tsk! Nasayang na naman ang oras ko sa 'yo Faye. Maka-alis na nga lang. Ang aga-aga, badtrip agad ako sa 'yo!" tinarayan niya ako bago pa man siya umalis. Wala na akong ibang magawa kundi ang manahimik. Matapos, ay pumasok na ako sa kwarto ko. Lahat ng mga panloloko sa akin ni Cris at Dalia ay naalala ko lang. Kaya naman, hindi ko napigilan ang luha ko na umiyak na lamang.

Hindi dapat ako nagtiwala, dahil, dinala lang naman ako sa trahedya nito. Kailangan kong kumilos ngayon at maghanap ng trabaho. Ngunit, hindi ko alam kung saan ako makakarating nito. Lalo na wala akong pinag-aralan. Hindi ako nakapag-aral sa college dahil sa hirap ng buhay namin sa probinsya, dagdag pa ang sakit ni Inay. Gayunpaman, dali-dali akong gumalaw at pinalakas ang loob ko. Hindi pwedeng magmukmok na lang ako dito. Habang iniisip ko rin ang walang kwentang si Cris at si Dalia. Ipapakita ko rin sa kanila na kaya ko. Kaya ko silang lagpasan. Balang araw, kakainin din nila ang mga binitawan nilang salita sa akin.

Ilang saglit lamang ay lumabas na ako sa bahay. Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ng mga paa ko. Ngunit, kahit na naong mangyari ay gagawin ko pa rin ang lahat. Sa kalalakad ko, nakakita ako ng malaking building. Nag-aalangan akong lumapit, ngunits, mas lalo kong pinalakas ang loob ko. Mabuti na lang at hindi ako sinita ng guards kaya naman nakapasok ako agad sa loob ng building. Nakita ko sa isang sulok ang mga babaeng tila abala sa mga ginagawa nila. Pilit pa rin akong lumapi. Upang magbakasakaling makahanap ako rito ng trabaho.

"Excuse me po, pwede po ba ako magtanong?" aniya ko agad sa kaniya.

"Sige po miss, sabihin mo lang ang gusto mong itanong, at sasagutin po namin 'yon." Pakiramdam ko naman ay mababait sila. Kaya hindi ko na kailangan pang magpaligoy-ligoy pa.

"Itatanong ko lang po sana, Kung may bakanteng trabaho pa po ba dito? Gusto ko po sana maghanap ng mapapasukan dahil kailangan ko po. Meron pa po bang bakante dito?" deretsahang tanong o muli sa kanila.

"Sakto miss, kailangan ng bagong secretary ang boss namin. Kaya pwede kang pumasok. Kayo lang may mga requirements po ehh. Higit sa lahat ang Academic background mo po. Nakapagtapos ka ba ng pag-aaral sa college?" Saglit akong napatigil, dahil, hindi naman ako nakapagtapos.

"Wala po ehh, hindi po ako naapagtapos ng pag-aaral. Wala na po bang iba?" tanong o muli.

"Sorry Miss, pero wala na," aniya pa nito.

"Ano ba 'yan. Miss, hindi kailangan ng company ng mga taong walang pinag-aralan. Kaya naman, kahit anong gawin mo pa ay wala kang mapapala rito, at mas lalong walang mapapala ang company sa mga walang utak. Hayts, ako na ang magsasabi na strict ang boss namin. Kaya, hindi ka makakapasok basta-basta. Higit sa lahat galit siya sa mga tanga," biglang singit ng babaeng kakarating lang. Masyado siyang masakit magsalita. Sa nakikita ko mayaman ang babaeng 'to. Kaya ano ang laban ko?

"Goodmorning po ma'am Veronica," bati sa kaniya ng mga tao rito. Yumuko pa sila, kaya naisip kong masyado naman silang magalang. Ngayon alam ko na kung bakit ang garang ng suot ng babae. Dahil, ma'am siya dito.

"Hmm, miss huwag ka nang tumayo diyan. Mas mabuti kung umalis a na, dahil, hindi ka kailangan ng company. Kung wala kang mahanap na trabaho. Mas mabuti din na manlimos ka na lang sa lansangan," aniya pa niya sabay takip ng ilong niya. Ang arte niya. Porket mayaman siya, ang laas na ng loob niya.

Wala na akong ibang magagawa kundi ang umalis na nga. Lalo na't kailangan ong sundin siya. Dahil, naligaw lang naman ao dito sa building na 'to. Agad akong lumabas. Ngayon, maghahanap na naman ako ng ibang pwedeng mapasukan. Ngunit, paano kung wala talaga akong pag-asa na makahanap ng trabaho? Lalo na kailangan naman pala nila ng may mga pinag-aralan at wala ako ng bagay na 'yon.

Susundin o na naman ang yapak ng aking mga paa. Kahit saan pa siya magtungo. Hindi ako uuwi hangga't wala akong nakukuhang trabaho. Maya-maya pa, ramdam ko na ang gutom ko. Akamang ukuha na sana ako ng pera sa bulsa ko. Subalit, hindi ko kayang bawasan ang natitira ong kunting pera. Dahil, pang dagdag o itong pang bayad ng upa ko.

Patuloy akong naglakad, hanggang sa makapasok ako sa magarang mall. Magbabakasakali ulit na makahanap ng trabaho dito. Ngunit, sa hindi inaasahan. Nakita o si Cris at Dalia na masayang nagpipili ng mga damit. Hindi ko na sana sila papansinin. Subalit, bigla akong nakita ni Dalia.

"Ohh, Faye, nandiyan ka pala? Bakit hindi ka man lang umimik diyan? Kanina ka pa ba huh?" Pasigaw na tawag niya sa akin. Ngunit, ang ngiting nakabalot sa labi niya ay kademonyohan lang.

"Ohh, bakit hindi ka na makapagsalita diyan? Bigla ka bang naging p**e? O baka naman na iinggit ka sa amin ni Cris. kaya tumahimik ka na lang?" mataray na wika niya. Ang nais ko lang naman ay humanap ng trabaho. Kaya, wala akong oras na sumagot sa kaniya. Kaya naman, na-isipan ko na lang ang tumalikod upang umalis. Subalit, hindi pa man ako nakakahakbang ay...

"Walang hiya ka talaga Faye! Kinakausap ka ng girlfriend ko. Pero, tatalikod ka na lang basta-basta? Ganyan ka na ba kabatos huh?" bigalng sigaw na singit ni Cris. Ang sakit niya magsalita.