CHAPTER 4

Hindi ako umuwi ng Lipa.

Wala na akong pamasahe eh. Yung dala kong 500, 350 sa bus, 299 pa dun sa heels na sira agad. Negative na nga ako kung tutuusin, nangutang pa ako ng 50 kay ate guard nung gabi na yun para makabili ng tubig.

Natutulog ako sa terminal ng Market Market, dun sa may bench na bato na may bubong pero walang pader. Yung maleta kong pink ginawa kong unan, yung cactus na binalot pa rin sa dyaryo nasa tabi ko. Yung pink na Tupperware yakap ko kasi baka may kumuha.

Kinabukasan, bumalik ako sa building ni Caleb. Hindi para maghabol ha. Para mag apply.

Nakita ko kasi sa guard house may nakasulat sa bond paper, sulat kamay lang: "NEED FEMALE RECEPTIONIST - BGC SITE OFFICE. 400 PER DAY."

400 per day. Malaki na yun sakin. Sa Lipa 250 lang per day ng teacher.

Pumasok ako sa guard house, naka red dress pa rin ako kahapon, lukot na lukot na, may dugo pa sa tuhod na tuyo na. Nakayapak pa rin kasi ayaw ko na isuot yung heels na sira.

"Miss, andito pa yung hiring?" sabi ko kay ate guard.

Sya yung tumulong sakin kagabi. Si Ate Gina, 40 years old, taga Cavite.

"Ikaw pala yung inaanak ni Sir Caleb! Oo andito pa, pero ikaw? Kaya mo? Receptionist ng architect office yun ah, kailangan maayos."

Sabi ko, "Kaya ko po. Marunong ako mag type, marunong mag English konti. At saka sanay ako sa panis na kanin."

Natawa sya. "Ha?"

Wala lang, nasabi ko lang kasi yun nasa isip ko.

Pinapasok nya ako sa loob. Pagpasok ko sa site office, amoy bago. Amoy semento at amoy aircon. Pero may tumutulo na naman. Sa gilid ng kisame, may balde na sumasalo ng tulo ng aircon. Tunog nya _tok, tok, tok._

Andun si Caleb, kausap si Reese at dalawang lalaki pa na naka hard hat. Lahat sila nakatingin sakin nung pumasok ako na nakayapak.

"Amara?" sabi ni Caleb. Medyo irita na boses nya.

Si Ate Gina sumingit, "Sir, nag a-apply daw sya receptionist."

Tahimik lahat.

Si Reese ngumiti, "Oh, yung cactus girl!"

Gusto ko mag smile pero nahihiya ako kasi yung paa ko madumi, may alikabok.

Sabi ni Caleb, "Amara, we need someone with experience. This is a BGC office, not Lipa."

Sabi ko, "Kaya ko po Ninong. Kahit taga abot lang ng tubig, kahit taga punas lang ng tulo ng aircon."

Tumawa yung isang lalaki na naka hard hat. Hindi nang aasar, natawa lang.

Si Reese lumapit sakin, bulong nya, "400 per day, 6am to 6pm, bawal malate. Kaya mo ba talaga? Wala kang matutulugan dito ah."

Sabi ko, "Kaya po. Kahit dito lang ako sa ilalim ng table matulog."

Nagkatinginan si Caleb at Reese. Si Caleb parang ayaw, pero si Reese tumango.

"Sige, try natin sya for 3 days," sabi ni Reese. "Ako bahala sa HR."

Ganun lang, tanggap ako.

First day ko, ang trabaho ko mag abot ng kape na black, yung mapait na ayaw ko. At magpalit ng balde na sumasalo ng tulo ng aircon. Every hour pinupuno yung balde, tapos itatapon ko sa labas.

Nung tanghali, break time. Lahat sila may baon na galing Starbucks, yung may sandwich na 250 isa. Ako wala. Binuksan ko yung pink na Tupperware ko, yung adobo na dala ko pa from Lipa, 2 days na.

Amoy pa lang, alam ko panis na. May bula na konti.

Pero kinain ko pa rin. Kasi sayang eh. Niluto ko pa yun ng 4am, ginising pa ako ni Mama para magluto.

Nasa ilalim ako ng table kumakain, kasi nahihiya ako. Yung kanin ko medyo naninilaw na.

Bigla may tumabi sakin na paa. Naka white polo shoes na malinis.

Si Caleb.

Tiningnan nya yung Tupperware ko.

"Amara, panis na yan ah," bulong nya.

Sabi ko, "Hindi pa Ninong, kaya pa to. Sayang."

Kinuha nya yung Tupperware ko, kahit nandidiri sya dati sa dyaryo, kinuha nya. Tapos binigay nya sakin yung sandwich nya na Starbucks, yung hindi pa nya kinakain.

"Palit tayo," sabi nya.

Sabi ko, "Ninong, mahal yan eh."

Sabi nya, "Mas mahal yung magkasakit ka."

Kinain nya yung panis na adobo ko. Hindi sya nagreklamo. Isang subo, dalawang subo, kahit alam ko maasim na.

Ako kinain ko yung sandwich nya, ang sarap. First time ko makakain ng 250 na sandwich.

Habang kumakain kami sa ilalim ng table, tumutulo pa rin yung aircon sa balde. _Tok, tok, tok._

Sabi nya habang kumakain, mahina lang, "Bukas, dalhan mo ako ulit. Pero wag na panis."

Sabi ko, "Wala na akong bigas Ninong."

Sabi nya, "Ako bibili. Lutuin mo lang."

Dun ako naiyak. Hindi dahil sa sandwich. Kasi first time may kumain ng luto ko sa BGC at hindi nang diri.

At dun ko nalaman, yung Ninong ko na mataas na sa BGC, kaya pa pala kumain ng panis na kanin sa ilalim ng table kasama yung pandak na inaanak nya.