CHAPTER 5

After nung araw na kumain sya ng panis na adobo sa ilalim ng table, naging routine na namin yun.

Ako taga salo ng tulo ng aircon, taga abot ng black na kape. Sya, taga drawing ng building na puro glass.

Every morning, 6am, ako unang dumarating sa site office. Wala pa si Ate Gina, wala pa si Reese. Ako lang at yung balde na puno na naman ng tubig galing sa aircon sa magdamag. _Tok, tok, tok._ Kahit gabi tumutulo pa rin pala sya.

Tapos darating si Caleb, laging 6:30, naka white polo ulit na malinis, pero may dalang dalawang kape na black. Isa sa kanya, isa para sakin kahit di naman ako nagkakape dati.

"Amara, black," sabi nya, nilalapag sa table ko na maliit lang na plywood.

Mapait. Sobrang pait nung una, parang sinabuyan ng lupa. Pero ininom ko pa rin kasi libre eh. At saka bigay nya.

Isang umaga, habang nakaupo ako sa may table ko, dumating si Reese. Maaga din sya, naka white dress na naman, mabango. May dala syang paper bag na may logo ng mamahaling tindahan.

"Amara, for you," sabi nya.

Pag bukas ko, isang pares ng flats. Hindi heels, flats lang na beige, malambot. Size 6. Original daw pero sale lang.

"Ate, mahal ata to," sabi ko.

Sabi nya, "Sale lang, 799 na lang. Kita ko kasi paa mo lagi nakayapak, baka masugatan ka sa site. At saka ayaw ni Caleb na nakayapak ka daw sa office, sabi nya kahapon."

Tiningnan ko si Caleb na nasa likod, nag d-drawing lang, parang di nakikinig. Pero namumula tenga nya.

Simula nun sinuot ko na yung flats. Ang gaan sa paa, hindi tulad nung peke na 299 na nasira agad.

Tanghali nun, may pinagawa si Caleb sakin.

"Amara, samahan mo ako sa hardware," sabi nya.

Sakay kami sa Hilux nya. Yung white na Hilux na dati sobrang linis, ngayon may mga putik na sa gulong at may mga blueprint na nakakalat sa likod.

Habang nasa byahe kami, tahimik lang. Naka aircon, pero may tumutulo pa rin dun sa may aircon ng sasakyan nya. May maliit na balde din sa may paanan ng passenger seat. Naalala ko yung sa office.

"Ninong, bat lahat ng aircon mo may tagas?" tanong ko.

Hindi sya sumagot agad. Tapos sabi nya, "Hindi ko alam. Kahit sa BGC condo ko may tagas din. Kahit sa buhay ko may tagas."

Napatingin ako sa kanya. Seryoso sya nag d-drive, pero parang gusto nya umiyak.

Pagdating namin sa hardware, bumili sya ng mga semento, kahoy, pako. Tapos bigla nya ako tinanong.

"Amara, kung gagawa ako ng bahay na 80sqm lang, tapos may mangga sa gitna, papayag ka ba tumira dun?"

Gulat ako.

"Sino titira Ninong?"

Sabi nya, "Ikaw. Tayo."

Parang tumigil puso ko. Sa gitna ng hardware, amoy semento at may maingay na nagpuputol ng kahoy.

"Tayo? Ninong at inaanak?"

Sabi nya, hindi tumitingin sakin, tinitingnan yung sako ng semento, "Hindi na bilang Ninong. Alam mo naman, hindi naman talaga ako yung ninong mo sa simbahan. Si Tito Boy lang nag lista sakin. Pang 51 ka lang sa listahan."

"Eh anong bilang ka na ngayon?"

Tumingin sya sakin, diretso.

"Gusto ko bilang... hindi ko alam. Yung hindi bawal mahalin."

Hindi ako nakasagot. Kasi yung black na kape na ininom ko kaninang umaga, biglang bumalik yung pait sa lalamunan ko.

Sabi ko, "Ninong, hindi pwede. Tag Lipa ako, pandak ako, ikaw tag BGC ka, architect ka. Tapos si Ate Reese, gusto ka nya."

Sabi nya, "Si Reese? Alam nya na. Sya pa nga nag sabi na bumili ako ng flats para sayo kasi nakita nya na tinitingnan ko paa mo."

Umuwi kami ng office na tahimik ulit. Pero iba na tahimik ngayon. Yung parang may aircon na tumutulo sa dibdib ko, hindi sa kisame.

Pagdating namin, andun si Reese sa may table ko, inaayos yung cactus na bigay ko. Nilagyan nya ng maliit na pink na ribbon.

Sabi nya sakin pagpasok ko, "Bagay sayo flats ah. Size 6 ka pala talaga no, hindi size 7."

Ngumiti ako, pero parang maiiyak ako.

Kasi ngayon, hindi ko na alam kung anong size ako. Kung pang Lipa pa rin ba ako, o pwede na ako pang BGC.

At kung pwede ba talaga mahalin yung Ninong na hindi ko dapat mahalin, kahit may tagas pa yung aircon nya at yung puso ko.