Library
Maghanap
Home / Fantasy / ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN / CHAPTER 3

Share

CHAPTER 3

Author: Danica
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-09 18:28:41

After ako matumba sa High Street, hindi ako agad umalis dun sa gilid.

Nakaupo lang ako sa may gutter, hawak ko pa rin yung isang takong na natanggal, yung cactus na binalot sa dyaryo, at yung pink na Tupperware na may tumatagas na sabaw ng adobo. Ang sakit ng tuhod ko, dumudugo, pero mas masakit yung hiya.

Yung mga tao sa BGC dumadaan lang, wala masyado pumapansin kasi sanay sila sa mga taong nahuhulog? Ewan. Pero may isang ate na nag guard sa building ni Caleb, lumapit sakin.

"Miss, okay ka lang? Inaanak ka daw ni Sir Caleb? Sabi nung kasama nya kanina."

Tumango lang ako. Hindi ako makasalita kasi baka umiyak ako pag nagsalita ako.

Sabi nya, "Andun pa sila Sir sa taas, rooftop bar daw may meeting. Gusto mo iakyat ko yang cactus?"

Sabi ko wag na, ako na lang magdadala. Kasi nahihiya na ako mag utos pa.

Umakyat ako. Naka paa. Yung pambalot ng cactus hawak ko mahigpit. Yung maleta ko iniwan ko muna sa guard house kasi sira na gulong, ang bigat kaladkarin.

Pagdating ko sa rooftop, ang ganda. Lahat ilaw. May mga tao naka blazer, may mga baso na may alak na mahal. Tapos sa gitna, si Caleb at si Reese, may mga blueprint na nakalatag sa mesa.

Hindi nila ako napansin agad kasi maliit lang ako eh, tapos naka paa pa.

Lumapit ako dahan dahan.

"Ninong..." bulong ko.

Lumingon si Caleb. Gulat ulit mukha nya. Parang nahiya? Ewan.

"Amara, what are you doing here? I told you iwan mo na lang sa baba."

Si Reese tumingin sakin, mula ulo hanggang paa. Kita nya paa ko na may dugo, yung dress kong red na may dumi na sa likod dahil sa pagkahulog.

"Cal, friend mo?" tanong nya, pero yung boses nya hindi masungit, parang nagtataka lang.

Si Caleb hindi sumagot agad. Tapos bigla may tumulo galing sa kisame ng rooftop bar. Yung aircon. Malakas tulo, parang ulan.

_Patak. Patak. Patak._

Tumulo sa may blueprint nila. Sa may baso ni Reese. Sa may balikat ko.

"Shit, yung aircon nanaman," sabi nung isang lalaki na kasama nila.

Lahat sila naglipat ng mesa. Si Caleb kinuha agad blueprint, pinunasan.

Ako naiwan dun sa may tulo. Nababasa buhok ko, dress ko.

"Amara, umalis ka dyan, nababasa ka na," sabi ni Caleb, pero hindi sya lumapit para hilain ako. Si Reese pa lumapit, hinila nya ako konti.

"Here, dito ka muna," sabi nya, binigyan nya ako ng tissue. Yung tissue nya ang bango, yung mamahalin.

Sabi ko, "S-sorry sa aircon. Baka dahil sakin kaya tumulo."

Tumawa si Reese ng mahina, hindi nang aasar. "Hindi ah, laging sira yan dito. Laging may tagas. Kahit sa baba sa office namin may tagas din."

Tapos tiningnan nya yung hawak ko.

"What's that?" turo nya sa cactus.

"Ah, para kay Ninong sana. Cactus. Kasi matibay sya, kahit hindi diligan nabubuhay."

Kinuha ni Reese, tiningnan. "Cute ah. Bagay sa table ni Cal, puro cactus na rin table nya sa office kasi lagi nya nakakalimutan diligan halaman."

Iniabot nya kay Caleb. Kinuha naman ni Caleb pero parang napipilitan lang. Nilapag nya sa gilid ng blueprint na basa ng tulo ng aircon.

"Thanks, Amara," sabi nya, pero hindi tumitingin sakin, tinitingnan yung blueprint na basa.

"Yung Tupperware?" Sabi ni Reese nakita nya hawak ko pa rin.

"Ah, adobo. Dala ko from Lipa. Kaya lang baka panis na, mainit kasi sa byahe."

Ngumiti si Reese, "Adobo? Sarap ah."

Gusto ko iabot pero nahiya ako kasi tumatagas na nga sabaw, tapos yung Tupperware ko pink na luma, hindi yung magandang baunan na pang BGC.

Sabi ni Caleb bigla, medyo mataas boses, "Amara, you should go home. Delikado na dito gabi na. Umuwi ka na ng Lipa."

Parang sinampal ako. Umuwi ng Lipa. Eh kararating ko lang. Wala pa isang araw.

Tumango lang ako. Hindi na ako umiyak dun, pero pag talikod ko, tumulo luha ko kasabay nung tulo ng aircon.

Bumaba ako, kinuha ko maleta ko sa guard house. Sabi ni ate guard, "Miss, san ka matutulog?"

Sabi ko, "Sa terminal lang po."

Gusto nya ako tulungan pero sabi ko okay lang.

Lumabas ako ng building ni Caleb, hawak pa rin Tupperware na tumatagas, paa pa rin, tuhod may dugo pa. Pagtingala ko sa building nya, ang taas. Glass lahat. Pero may tumutulo na tubig galing sa aircon sa labas, dumidiretso sa kalsada.

Dun ko naisip, kahit pala mataas na building, may tagas pa rin.

At yung Ninong ko na mataas na dati, may tagas na rin pala. Hindi ko lang alam kung saan nanggagaling.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata

Pinakabagong kabanata

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 30

    Yung Huling Handprint*Patay na ako.Ako si Amara.Sa Chapter 30, patay na ako.75 na ako nung namatay ako. Katabi ko si Boy sa maliit na puntod sa gitna ng 500sqm — sa ilalim ng mangga na 35 years old na ngayon, at bayabas na 34, at guyabano na 22.Yung puntod namin ni Boy, gawa sa pink na semento. Gawa ni Elias at Pako.Nakasulat:*"BOY ALONZO - 67 - NINONG NG 51, TATAY NG 1, LOLO NG BUONG BARANGAY"**"AMARA ALONZO - 75 - PANG 51 NA INAANAK, ASAWA NG NINONG, LOLA NG TUPPERWARE"*Si Mango, 60 na ngayon. Puti na buhok pero CEO pa rin ng Pink Tupperware Franchise na nasa buong Central Luzon na.Si Pako, 42 na. Si Sam, 41 na. May 5 anak na sila — lahat pangalan galing sa lalagyan: Tupper, Pink, Bayabas, Mangga, at Guyabano.Si Baby Tupper na dati 2 months lang nung Chapter 29, ngayon 23 years old na — teacher na sa Cabanatuan, nagtuturo ng kwento ng 80sqm.At sa Chapter 30, bumalik lahat sa simula.Si Tupper, 23, may dalang bagong bata — 6 years old, babae, payat, may dalang Tupperware

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 29

    Yung 240sqm na Naging 500sqm*500sqm na kami.Hindi na 80. Hindi na 160. Hindi na 240.500.Kasi binili namin yung buong block sa Lipa, Cabanatuan.Pera saan? Sa Tupperware.Yung pink na Tupperware na 32 years old na may adobo, at yung basag na binuo na may bayabas at mangga — naging business na."Amara's Pink Tupperware Adobo at Bayabas at Mangga" — nasa SM Cabanatuan na. May franchise na sa Gapan at San Leonardo.Si Mango, 37 na, CEO. Si Elias, 43, contractor pa rin pero ng mall na.Si Pako, 19 na. Si Sam, 18 na — college na, Education, kasi gusto nya maging Teacher na magtuturo ng "DO NOT CUT" at "PLEASE PLANT" sa mga bata.Ako, 52 na. May apo na sa tuhod — si Baby Pink, 3 years old na, at si bagong baby ni Pako at Sam —Oo, may baby na sila.Hindi pa sila kasal, pero may baby na — 2 months old, babae, pangalan *Tupper*.Hindi joke. Tupper pangalan. Tupper Sam Pako.Kasi dun sila nabuo — sa Tupperware.At yung pader na pink na dati puno na ng handprint — ngayon 500sqm na pader.Buo

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 28

    Yung Tupperware na Basag na Buo Na Ulit*Si Pako, 18 na.Legal na.Si Sam, 17 na — bukas mag 18 na sya.Yung basag na pink na Tupperware na dala ni Sam nung 6 pa lang sya — yung binigay ni Trisha na pang 12 na anak ni Boy dati — 11 years nang basag.Pero hawak pa rin ni Sam araw-araw.Isang umaga, sabi ni Pako sakin,"Lola Amara, aayusin ko na yung Tupperware ni Sam.""Paano, apo? 11 years nang basag yan. Wala nang takip.""Kukuha ako sa mangga at bayabas."At ginawa nya.Kumuha sya ng dagta ng bagong mangga na 12 years old na — yung tumubo nung namatay si Lolo Boy.Kumuha sya ng dagta ng bayabas na 11 years old na — yung tinanim nya nung 7 sya.Pinaghalo nya.Ginawa nyang pandikit.At idinikit nya yung basag na pink na Tupperware ni Sam.24 oras nyang hinawakan.Hindi sya natulog.Si Sam, nasa tabi lang, nanonood."Kuya Pako, hindi na yan maayos. Bili ka na lang bago."" Hindi. Eto yung Tupperware na nagdala sayo dito sa 240sqm nung 6 ka pa lang. Pag bumili ako ng bago, hindi na ikaw

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 27

    Yung Pang 52 na Hindi Na Dapat Mahalin* 10 years na simula nung tinanim namin yung bayabas sa bagong 80sqm. Si Pako, 17 na. Si Sam na pang 52, 16 na. Yung bagong 80sqm + lumang 160sqm = 240sqm na buo na bahay namin — may mangga na 11 years old na ulit (yung usbong na tinanim ni Pako nung namatay si Lolo Boy), at may bayabas na 10 years old na na namumunga na. Ako, 50 na. Lola na talaga. May salamin na. Si Mango, 35 na. Si Elias, 42 na. Si Caleb, 62 na — hindi na architect, bantay na lang ng dalawang puno. Isang hapon, naabutan ko si Sam sa ilalim ng bayabas. Umiiyak. Hawak yung pink na Tupperware na 32 years old na — yung Tupperware na 3 beses nang nawala, na ngayon nasa kamay na ng pang 52. "Tita Lola Amara, bakit po ganito?" "Bakit ano, Sam?" "Si Kuya Pako po, Ninong ko. Sabi ni Mama Trisha, wag ko daw po sya mamahalin. Kasi Ninong ko daw sya." Bumalik. Lahat bumalik. Same na same nung ako, 20 years old, umiiyak kay Ninong Boy sa ilalim ng mangga, hawak yung pink na Tu

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 26

    Yung Bagong 80sqm*1 year na simula nung namatay si Boy at tumubo yung bagong mangga.Si Pako, 7 years old na.Yung usbong na tinanim nya nung Chapter 25, 1 foot na. May 7 dahon na — kasing edad nya.Si Baby Pink, 2 years old, araw-araw kinakausap yung usbong."Kuya Lolo Boy, laki ka pa."Oo, tinatawag ni Baby Pink yung usbong na "Kuya Lolo Boy."Kasi yun sabi ni Pako sa kanya.Ako, 40 na. Hindi na ako nagtitinda ng Tupperware lang. May lupa na ulit kaming binili.Sa tabi ng 160sqm.80sqm ulit.Same size nung Chapter 1 kung saan tayo nagsimula nung may utang si Mama na 1.5M at may mangga sa gitna.Pero ngayon, wala pang mangga sa bagong 80sqm. Bakante lang. May damo.Sabi ni Mango, 25 na, habang karga si Baby Pink,"Mama, anong gagawin natin dito sa bagong 80sqm?"Sabi ko, "Gagawin nating pader ulit na pink."Si Elias, 32 na, may dala nang hollow blocks."Caleb — este Tay Caleb — tulungan mo ako dito sa bagong pader."Si Caleb, 52 na, dumating ulit. May dala ulit syang blueprint.Pero

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 25

    Yung Buto na Tumubo Ulit*Akala namin WAKAS na nung Chapter 24 nung pinutol namin yung mangga at namatay si Boy.Hindi pa pala.Kasi yung buto na tinanim ni Pako sa gitna ng 160sqm — kung saan dati nakatayo yung 25-years-old na mangga — tumubo.1 week lang simula nung namatay si Boy.May usbong.Maliit. Green. May isang dahon pa lang.Si Pako, 6 years old, araw-araw dinidiligan."Lola Amara, tutubo ulit si Lolo Boy?"Hindi ko alam isasagot. Kasi 39 na ako, byuda na. Yung kamay na dati may bato nung 10 years old ako na tinanggal ni Boy, ngayon hawak ko na mag-isa yung pink na Tupperware.Sabi ko kay Pako, " Hindi si Lolo Boy tutubo, apo. Yung mangga."Pero si Pako, matigas ulo — mana kay Boy."Hindi Lola, si Lolo Boy yun. Sabi nya dati sa akin bago sya mamatay, 'Pako, pag namatay ako, itanim mo ako sa gitna para may lilim pa rin kayo.'"Umiyak ako.Kasi naalala ko, bago mamatay si Boy, bumulong sya kay Pako, hindi sakin.Ngayon alam ko na kung ano.Si Mango, 24 na, may dalawang anak n

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status