Library
Maghanap
Home / Paranormal / ANG PAGKAMATAY NG ALPHA / Galit ni Ragnar

Share

Galit ni Ragnar

Author: HANNAH LOVE
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-14 19:27:46

Kabanata Dalawampu

Tatlong oras bago ang konseho

Nagising si Marina sa galit ni Silvain.

Bumagsak ito sa kanilang bono bago pa man niya mabuksan ang kanyang mga mata, isang bagyo ng galit at takot at pag-ibig na napakatindi na nagnakaw ng kanyang hininga. Nararamdaman niya siyang naglalakad-lakad sa isang lugar na malapit, dumadaloy ang kanyang mga emosyon sa kanya nang may intensidad na humigpit sa kanyang dibdib.

"Gising ka na," sabi ni Lyra mula sa tabi ng kama. "Sa wakas. Wala kang malay sa
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • ANG PAGKAMATAY NG ALPHA    Ang Nabigong Ulat

    Kabanata Dalawampu't-dalawaPinunit ni Silvain ang mga depensa ni Obsidian na parang mga ito ay papel lamang.Nabuo sa harap niya ang mga halimaw na anino, malalaking konstruksyon ng kadiliman na nagpangamba sa kanyang pack, na dapat sana ay imposibleng talunin ng isang lobo lamang. Winasak niya sila gamit ang mahikang pack-Alpha na inaagos sa pamamagitan ng dalisay na galit, sinusunog ang anino ng kumikislap na liwanag ng isang bono na tumangging mabali.Marina, ipinadala niya sa pamamagitan ng kanilang koneksyon, naramdaman ang kanyang takot at pag-asa nang pantay. Paparating ako. Magtiis ka.Silvain, ang salot, nahawa ka. Kailangan mong...Wala akong pakialam. Ganap ang kanyang mental na boses. Hayaan mo akong patayin nito sa loob ng tatlong araw. Ngayon, babawiin ko ang aking kapareha.Sa pamamagitan ng bono, naramdaman niya ang kanyang paghikbi sa ginhawa at kawalang-pag-asa, ginhawa dahil dumating siya, kawalang-pag-asa dahil isinumpa niya ang sarili upang iligtas siya.Nakipagl

  • ANG PAGKAMATAY NG ALPHA    Babala ng Healer

    Kabanata Dalawampu't-isaNatagpuan ni Marina si Silvain sa war room, sinusuri ang mga depensibong posisyon kasama sina Kael at Lyra."Kailangan nating mag-usap," sabi niya, mahigpit sa agarang pangangailangan ang kanyang boses. "Mag-isa."Tumingala si Silvain, binasa ang alarma sa kanyang mukha, naramdaman ang kanyang pagkabahala sa pamamagitan ng kanilang bono. Ipinaalis niya sina Kael at Lyra gamit ang isang kilos, naghihintay hanggang magsara ang pinto bago nagsalita. "Ano ang sinabi sa iyo ni Moonseer?"Naglakad-lakad si Marina, umiikot ang kanyang isipan sa mga implikasyon. "Hindi siya espiya. Nagkasala siya ng manipulasyon, pinlano niya ang buong pag-iral ko upang lumikha ng isang sandata laban kay Obsidian, pero hindi siya nagpapakain sa kanya ng impormasyon.""Kung ganoon, sino...""Bloodfang ang espiya." Maingat na pinanood ni Marina ang mukha ni Silvain. "Isang taong mataas ang ranggo. Isang taong lubos mong pinagkakatiwalaan."Ganap na natigilan si Silvain. Sa pamamagitan n

  • ANG PAGKAMATAY NG ALPHA    Galit ni Ragnar

    Kabanata DalawampuTatlong oras bago ang konsehoNagising si Marina sa galit ni Silvain.Bumagsak ito sa kanilang bono bago pa man niya mabuksan ang kanyang mga mata, isang bagyo ng galit at takot at pag-ibig na napakatindi na nagnakaw ng kanyang hininga. Nararamdaman niya siyang naglalakad-lakad sa isang lugar na malapit, dumadaloy ang kanyang mga emosyon sa kanya nang may intensidad na humigpit sa kanyang dibdib."Gising ka na," sabi ni Lyra mula sa tabi ng kama. "Sa wakas. Wala kang malay sa loob ng anim na oras."Hinawakan ni Marina ang kanyang lalamunan, naramdaman ang makapal na mga benda kung saan inukit ng kutsilyo ni Ragnar ang isang linya mula sa tenga hanggang sa buto ng balikat. Tumitibok ang sugat pero naitahi nang may dalubhasang katumpakan. "Gaano kalala?""Sapat na kalala." Malungkot ang ekspresyon ni Lyra. "Isa pang pulgada nang mas malalim at nagdugo ka na sana bago ka namin maibalik. Dahil dito, magkakaroon ka ng magandang peklat na tutugma sa kagat ni Silvain ng pa

  • ANG PAGKAMATAY NG ALPHA    Kagalakan ni Silvain

    Kabanata LabinsiyamWalong minuto ang nakalipasNagising si Silvain sa kawalan.Hindi ang malamig na kumot kung saan dapat naroon si Marina, iyon ay dumating mamaya. Una, may kamalian sa bono. Isang naninikip na pandama, parang pakikinig sa ilalim ng tubig, pakiramdam sa pamamagitan ng makapal na guwantes. Kumislap sa kanilang koneksyon ang kasiyahang hindi talaga kanya, artipisyal at nakakasuklam.Inabot niya si Marina sa pamamagitan ng bono at wala siyang nahanap kundi gawa-gawang kapayapaan.Bumukas ang kanyang mga mata.Bukas ang bintana. Nawala ang damit niya mula sa seremonya. At unti-unti nang kumukupas ang bakas ng amoy na papalabas, umalis siya mga dalawampung minuto na ang nakalipas, marahil higit pa.Umungal ang lobo ni Silvain sa pagtataksil. Nangako siya. Nangako na mananatiling malapit, hindi kukuha ng panganib, haharapin ang mga banta nang magkasama.At iniwan niya siyang natutulog upang habulin ang panganib mag-isa.Kumapit ang kanyang mga kamay sa kumot habang nagbang

  • ANG PAGKAMATAY NG ALPHA    Mga Unang Palatandaan

    Kabanata LabingwaloNagising si Marina sa isang bagay na mali.Hindi tunog o amoy, isang bagay na mas malalim. Isang abala sa mismong mga anino, parang mga alon sa tubig na walang galaw. Sumigaw ang kanyang hybrid na mahika ng mga babalang hindi niya maipahayag, hindi mapangalanan, madama lamang na gumagapang sa ilalim ng kanyang balat.Natutulog pa rin si Silvain sa tabi niya, ang isang braso ay nakapatong sa kanyang baywang nang mapag-angkin kahit sa kawalang-malay. Sa pamamagitan ng kanilang bono, naramdaman niya ang kanyang kasiyahan, ang kanyang kapayapaan. Pinatahimik ng seremonya ng pagpapares ang isang bagay na pundamental sa kanya, at sa wakas ay nakumbinsi ang kanyang lobo na siya ay tunay na kanya.Na ginawang mas mahirap pa ang kailangan niyang gawin sa susunod.Dumausdos si Marina mula sa kama nang may sanay na katahimikan, isinusuot ang damit sa kadiliman bago ang bukang-liwayway. Umunat ang kanyang hybrid na pandama palabas, tinitikman ang mga anino na kumakapit sa teri

  • ANG PAGKAMATAY NG ALPHA    Ang Seremonya ng Pagpapares

    Kabanata LabimpitoNakabitin nang mababa ang araw sa abot-tanaw nang natagpuan ni Silvain si Marina sa mga lupain ng pagsasanay, nagsasanay ng mga porma ng labanan nang may desperadong intensidad."Masasaktan mo ang sarili mo," sabi niya, pinapanood siyang umikot at sumalakay sa mga di-nakikitang kaaway gamit ang mga kilos na halos padalus-dalos.Hindi tumigil si Marina. "Kailangan kong maging handa. Bukas, kapag nagpulong ang konseho, kapag inilantad ko ang mga traydor, kailangan kong maging matalas. Mas mabilis. Mas malakas.""Kailangan mong huminga." Hinuli ni Silvain ang kanyang pulso sa gitna ng isang saksak, hinila siya sapat na malapit na walang pagpipilian siya kundi tumingin sa kanyang mga mata. "Nasasadlak ka. Naramdaman ko ito sa pamamagitan ng bono, ang iyong takot, ang iyong alinlangan, ang iyong katiyakan na sa isang paraan ay naglalaro ka pa rin sa mga kamay ni Obsidian."Nabasag ang kalmado ni Marina. "Paano kung oo? Paano kung minamanipula na ni Moonseer ang lahat mul

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status