LOGINPagsapit ng ikapitong araw, napagpasyahan ni Mildred na kausapin na si Damon.Hindi na siya makapaghihintay. Hindi na niya kayang pumasok araw-araw sa opisina nito at magkunwaring walang pakialam sa mga nangyayari. Kailangan niyang malaman kung may paraan pa ba para maibalik siya sa kumpanya ni Emerson; at kung wala, kailangan niyang tanggapin iyon at magpatuloy sa buhay.Maaga siyang pumasok sa opisina. Sa pagkakataong ito, inayos niya ang lahat ng dokumentong nakatambak sa mesa. Tinapos niya ang mga gawaing ilang araw ding ipinagpaliban at inayos ang mga folder na nagulo.Hindi niya gustong maging dahilan ng problema ng ibang empleyado. Sapat na ang ginawa niyang panggugulo sa sarili niyang trabaho.Nang matapos, tumayo siya at huminga nang malalim. "Okay, Mildred. Kaya mo ito."Kumatok siya sa pinto ng opisina ni Damon. Ngunit bago pa man siya makapasok, narinig niya ang tinig nito. May kausap ito.At nang marinig ang sumunod na boses, kusang natigilan ang kamay niyang nakahawak sa
Pagsapit ng alas-nuwebe, dumating ang kalihim ni Damon at iniabot sa kanya ang ilang dokumento."Miss Mildred, maaari mo bang ayusin ang mga ito? Para sana sa meeting ni Sir Damon sa hapon."Tinanggap niya ang mga papel. "Sure."Pagkaalis nito, inilapag ni Mildred ang mga dokumento sa mesa at tiningnan ang mga ito. Madali lang naman ang trabaho—aayusin lamang ang mga papel ayon sa petsa, lalagyan ng mga kaukulang marka, at ihahanda para sa pulong.Pero hindi niya iyon ginawa.Sa halip, kumuha siya ng isang papel at nagsimulang gumuhit ng maliliit na bilog, pagkatapos ay mga bituin. Nang magsawa, nagbukas siya ng isang libro sa computer. At nang magsawa rin doon, kumuha siya ng meryenda.Alas-diyes. Alas-onse. Alas-dose.Wala pa rin siyang nagagawa.Nang magtanghalian, lumabas siya para kumain. Bumalik siya nang may dalang inumin at tinapay, saka muling umupo sa harap ng computer. Wala pa rin.Sa buong maghapon, ni isang dokumento ay hindi niya inayos. Iyon ang pinakamatagal na oras na
May sarili talagang kasaysayan ang dalawang pamilyang iyon.Noong una siyang pumasok sa kumpanya ni Emerson, hindi pa alam ni Mildred ang buong detalye ng nakaraan ng mga ito. Marami siyang naririnig na usap-usapan, ngunit hindi siya mahilig makialam sa personal na buhay ng mga taong pinaglilingkuran.Gayunman, imposibleng maiwasang malaman ang ilang bagay dahil sa laki ng impluwensiya ng mga Robles sa negosyo.Noon, si Malachi Robles ang namumuno sa kumpanyang paglilipatan niya. Siya ang nagtatag at nagpalago rito hanggang sa maging isa ito sa mga kinikilalang pangalan sa industriya.Subalit nagbago ang lahat nang mapangasawa nito ang kapatid ni Emerson—ang dating kasintahan naman ni Damon.Hindi alam ni Mildred ang buong kuwento ng naging relasyon nina Damon at ng kapatid ni Emerson. May mga narinig siyang hindi magandang pangyayari sa pagitan nila, ngunit kailanman ay hindi niya tinanong si Emerson tungkol doon.Ang alam lamang niya, nang tuluyang maikasal si Malachi sa kapatid nit
Hindi talaga maintindihan ni Mildred kung ano ang nangyayari kay Emerson.Ilang araw na siyang nag-iisip kung may nagawa ba siyang mali sa kanyang amo. Ilang beses niyang binalikan sa isip ang mga huling pag-uusap nila, ang mga ipinagawa sa kanya, pati na ang mga pagkakataong magkasama silang kumakain o nag-uusap tungkol sa trabaho. Sinubukan niyang hanapan ng mali ang bawat kilos at salitang binitiwan, ngunit wala siyang makita.Wala naman siyang maalalang naging pabaya sa trabaho. Hindi rin niya sinuway si Emerson sa anumang bagay. Kung may ipinapagawa ito, ginagawa niya agad. Kung may kailangan itong dokumento, inihahanda niya iyon bago pa man hilingin. Kahit minsan ay kailangan niyang mag-overtime, hindi siya nagrereklamo.Kaya bakit bigla na lang nagbago ang pakikitungo nito sa kanya?Dati, kahit abala ito sa mga pulong, naglalaan pa rin si Emerson ng oras para tanungin kung kumain na siya. Minsan, kapag nakikita nitong pagod na siya, ito pa ang nag-uutos na magpahinga muna siya.
"SIR..."Dahan-dahang lumapit si Mildred sa malaking executive desk ni Emerson. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang mahigpit na nakahawak sa isang pirasong papel—ang opisyal na Notice of Transfer.Hindi agad nag-angat ng tingin si Emerson. Nanatili ang kanyang mga mata sa mga babasahing papeles. Bahagya lamang siyang sumulyap sa dalaga nang may malamig at walang katuturang ekspresyon bago muling ibinalik ang pansin sa ginagawa."Bakit niyo naman po ako pinapalipat ng kumpanya, Sir?" tanong ni Mildred. Ang boses niya ay may pilit na katatagan, ngunit bakas ang pakiusap at takot. "Bakit po kay Kuya Damon?"Isang pormal at tamad na buntong-hininga ang lumabas sa mga labi ng chairman. Inilipat niya ang pahina ng kontratang hawak nang hindi man lang tumitingin sa mata ng dalaga."Inirerequest ni Kuya Damon na maging sekretarya ka niya," malamig at walang kabuhay-buhay na saad ni Emerson. "Kaya pumayag na ako. Mula sa araw na ito, sa kumpanya ka na niya magtatrabaho."Parang sinaksak a
Napahinto si Emerson sa pagnguya. Dahan-dahan siyang tumingin kay Mildred, bakas ang pagtataka sa mga mata. "Anong koneksiyon ng pagluluto sa pagmamahal?"Ikiniling uli ni Mildred ang kanyang ulo at binigyan siya ng isang napakalambing na ngiti. "Wala po. Sinabi ko lang para malaman mo."Umiling si Emerson ngunit may bahagyang amusement sa kanyang boses. "You're weird."Agad na lumapit si Mildred at nagpacute sa tapat ng mukha ng lalaki. "Pero cute naman po, 'di ba? Umamin ka na, Sir!""Hindi," mabilis at walang kakurap-kurap na sagot ni Emerson.Natahimik nang ilang segundo si Mildred. Ang mga mata nito ay bahagyang kumurap, at dahan-dahang nawala ang malapad na ngiti. "Ah..."Sandali itong nakatitig sa kanyang sariling mga kamay sa ibabaw ng mesa. May munting kirot na dumaplis sa kanyang dibdib, ngunit mabilis din niya itong itinago. Makalipas ang ilang segundo, pilit siyang ngumiti nang napakatamis at muling nag-alok ng pagkain."Okay lang po! Babawi na lang ako bukas!" wika nito n







