تسجيل الدخولLimang taon. Limang taon na minahal ni Jazz ang isang lalaking hindi naman siya pinahalagahan. Lahat ibinigay niya—oras, tiwala, at puso. Pero isang iglap lang, nawala ang lahat. Isang car accident ang bumura ng kanyang alaala. Pagmulat niya ng mata, wala na ang babaeng marunong magmahal. Ang natira na lang ay isang estranghero sa sariling buhay. Nagkaroon siya ng amnesia. At habang wala siyang maalala, ang dating kasintahan niyang si Damon ay wala ring konsensya. Sa halip na umamin sa kanilang relasyon, niyakap nito ang kanyang nakababatang kapatid na babae at iyon ang ipinakilala nitong kasintahan. Itinuro nito ang telebisyon at walang emosyon na sinabi, “Iyan ang boyfriend mo. Siya ang habulin mo.” Nalito si Jazz. Pero naniwala siya sa sinabi nito. At sinunod niya iyon. Ang lalaking nasa TV ay si Malachi Robles— ang CEO na tito ni Damon. Malamig. Tahimik. Hindi madaling lapitan. Mula sa isang kasinungalingan, nagsimula ang isang habulan. Isang babaeng may amnesia. Isang lalaking hindi niya dapat mahalin. At isang katotohanang handang wasakin ang lahat kapag nabunyag.
عرض المزيدNapahinto si Emerson sa pagnguya. Dahan-dahan siyang tumingin kay Mildred, bakas ang pagtataka sa mga mata. "Anong koneksiyon ng pagluluto sa pagmamahal?"Ikiniling uli ni Mildred ang kanyang ulo at binigyan siya ng isang napakalambing na ngiti. "Wala po. Sinabi ko lang para malaman mo."Umiling si Emerson ngunit may bahagyang amusement sa kanyang boses. "You're weird."Agad na lumapit si Mildred at nagpacute sa tapat ng mukha ng lalaki. "Pero cute naman po, 'di ba? Umamin ka na, Sir!""Hindi," mabilis at walang kakurap-kurap na sagot ni Emerson.Natahimik nang ilang segundo si Mildred. Ang mga mata nito ay bahagyang kumurap, at dahan-dahang nawala ang malapad na ngiti. "Ah..."Sandali itong nakatitig sa kanyang sariling mga kamay sa ibabaw ng mesa. May munting kirot na dumaplis sa kanyang dibdib, ngunit mabilis din niya itong itinago. Makalipas ang ilang segundo, pilit siyang ngumiti nang napakatamis at muling nag-alok ng pagkain."Okay lang po! Babawi na lang ako bukas!" wika nito n
Pagkatapos ng almusal, wala nang escape route si Emerson kay Mildred.Hindi dahil may mahalagang emergency board meeting silang kailangang dalohan. Hindi rin dahil may nag-aalab na krisis sa kumpanya. Kundi dahil tila naging personal at cute na anino na niya ang dalaga.Saan man siya pumunta, nandoon din si Mildred—nakatitig, nakangiti, at tila laging may lihim na balak.Sa malawak na sala—nandiyan ito, kunwari'y nagpapagpag ng unan habang sumusulyap sa kanya. Sa kusina—nandiyan din ito, nagpapanggap na naghahanap ng meryenda pero nakatitig lang sa bawat kilos niya.Nang umakyat si Emerson sa kanyang study room upang magbasa ng ilang mahahalagang dokumento, nakahinga siya nang maluwag. Akala niya'y ligtas na siya. Subalit makalipas lamang ang limang minuto, may narinig siyang mahihinang katok."Pasok," malamig ngunit may pagod na utos ni Emerson.Dahan-dahang bumukas ang pinto. Unang sumungaw ang kalahati ng mukha ni Mildred. Ang dalawa nitong bilugang mata ay kumikislap sa katuwaan,
Hindi umuwi si Emerson ng gabing iyon. Buong gabi siyang naghintay, ngunit walang anino ng lalaki ang nagpakita.Nag-aalala man nang husto, hindi talaga nagawang mag-message ni Mildred sa kanyang boss. Inaatake kasi siya ng matinding hiya. Ayaw niyang magmukhang masyadong pilit o nag-o-overstep sa kanyang posisyon bilang empleyado sa bahay na iyon. Ayaw niyang mag-insist na mag-text o tumawag, dahil baka kung ano pa ang isipin nito. Baka isipin ni Emerson na tsismosa siya, o mas malala, baka isipin nitong may gusto siya rito. Kahit ang totoo, may kaunti nga naman talaga.Ang ending, hindi siya nakatulog magdamag. Pabaling-baling siya sa kanyang kama, yakap-yakap ang unan, at paulit-ulit na tinitingnan ang screen ng kanyang cellphone kung may chat o missed call, pero wala talaga.Buong gabi siyang sumisilip sa bintana at sa pintuan ng kanyang silid. Tuwing may maririnig siyang tunog ng sasakyan sa kalye o tunog ng hangin, mabilis siyang tumatayo para tingnan kung iyon na ba ang sasakya
"Wala ka bang nararamdaman para kay Mildred?" tanong ni Damon kay Emerson matapos nilang maupo sa isang VIP lounge ng bar. Bahagyang maingay ang paligid dahil sa musika, ngunit sa sulok kung saan sila naroroon, sapat ang katahimikan para magkaunawaan sila nang maayos.Inayos ni Emerson ang kanyang pagkakaopo at kinuha ang baso ng inumin sa mesa. "Wala pa sa plano ko ang magka-girlfriend o pumasok sa isang relasyon. Marami pa akong dapat asikasuhin sa pamilya at sa negosyo. Isa pa, para sa akin, hindi ko tipo ang mga katulad ni Mildred na masyadong bata. Ayoko ng ganoon, Kuya Damon," maikling sagot ni Emerson sabay iling."So, okay lang ba sa iyo kung ligawan ko siya?" muling tanong ni Damon sa kanya. Seryoso ang mukha nito at halatang hindi nagbibiro sa kanyang sinasabi.Natawa si Emerson sa paraan ng pagtatanong ng lalaki. Parang may relasyon naman sila ni Mildred kung magpaalam ito sa kanya. Hindi niya akalain na hihingi ito ng permiso sa isang bagay na wala naman siyang kinalaman.


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
المراجعاتأكثر