Se connecterLimang taon. Limang taon na minahal ni Jazz ang isang lalaking hindi naman siya pinahalagahan. Lahat ibinigay niya—oras, tiwala, at puso. Pero isang iglap lang, nawala ang lahat. Isang car accident ang bumura ng kanyang alaala. Pagmulat niya ng mata, wala na ang babaeng marunong magmahal. Ang natira na lang ay isang estranghero sa sariling buhay. Nagkaroon siya ng amnesia. At habang wala siyang maalala, ang dating kasintahan niyang si Damon ay wala ring konsensya. Sa halip na umamin sa kanilang relasyon, niyakap nito ang kanyang nakababatang kapatid na babae at iyon ang ipinakilala nitong kasintahan. Itinuro nito ang telebisyon at walang emosyon na sinabi, “Iyan ang boyfriend mo. Siya ang habulin mo.” Nalito si Jazz. Pero naniwala siya sa sinabi nito. At sinunod niya iyon. Ang lalaking nasa TV ay si Malachi Robles— ang CEO na tito ni Damon. Malamig. Tahimik. Hindi madaling lapitan. Mula sa isang kasinungalingan, nagsimula ang isang habulan. Isang babaeng may amnesia. Isang lalaking hindi niya dapat mahalin. At isang katotohanang handang wasakin ang lahat kapag nabunyag.
Voir plusHindi umuwi si Emerson ng gabing iyon. Buong gabi siyang naghintay, ngunit walang anino ng lalaki ang nagpakita.Nag-aalala man nang husto, hindi talaga nagawang mag-message ni Mildred sa kanyang boss. Inaatake kasi siya ng matinding hiya. Ayaw niyang magmukhang masyadong pilit o nag-o-overstep sa kanyang posisyon bilang empleyado sa bahay na iyon. Ayaw niyang mag-insist na mag-text o tumawag, dahil baka kung ano pa ang isipin nito. Baka isipin ni Emerson na tsismosa siya, o mas malala, baka isipin nitong may gusto siya rito. Kahit ang totoo, may kaunti nga naman talaga.Ang ending, hindi siya nakatulog magdamag. Pabaling-baling siya sa kanyang kama, yakap-yakap ang unan, at paulit-ulit na tinitingnan ang screen ng kanyang cellphone kung may chat o missed call, pero wala talaga.Buong gabi siyang sumisilip sa bintana at sa pintuan ng kanyang silid. Tuwing may maririnig siyang tunog ng sasakyan sa kalye o tunog ng hangin, mabilis siyang tumatayo para tingnan kung iyon na ba ang sasakya
"Wala ka bang nararamdaman para kay Mildred?" tanong ni Damon kay Emerson matapos nilang maupo sa isang VIP lounge ng bar. Bahagyang maingay ang paligid dahil sa musika, ngunit sa sulok kung saan sila naroroon, sapat ang katahimikan para magkaunawaan sila nang maayos.Inayos ni Emerson ang kanyang pagkakaopo at kinuha ang baso ng inumin sa mesa. "Wala pa sa plano ko ang magka-girlfriend o pumasok sa isang relasyon. Marami pa akong dapat asikasuhin sa pamilya at sa negosyo. Isa pa, para sa akin, hindi ko tipo ang mga katulad ni Mildred na masyadong bata. Ayoko ng ganoon, Kuya Damon," maikling sagot ni Emerson sabay iling."So, okay lang ba sa iyo kung ligawan ko siya?" muling tanong ni Damon sa kanya. Seryoso ang mukha nito at halatang hindi nagbibiro sa kanyang sinasabi.Natawa si Emerson sa paraan ng pagtatanong ng lalaki. Parang may relasyon naman sila ni Mildred kung magpaalam ito sa kanya. Hindi niya akalain na hihingi ito ng permiso sa isang bagay na wala naman siyang kinalaman.
"Hi, Mildred..." nakangiting bati ni Damon sa kanya ng hapong iyon. Ang kanyang boses ay may kakaibang lambing na tila nagpapahiwatig ng interes, isang bagay na agad na nagpabilis sa tibok ng puso ni Mildred dahil sa matinding kaba."Hello po, Mr. Robles..." bahagya siyang yumuko at pilit na ngumiti, sinusubukang itago ang panginginig ng kanyang mga kamay. Lumayo siya nang kaunti upang mapanatili ang propesyonal na distansya."Out mo na pala. Tamang-tama, aayain sana kitang kumain sa labas ngayon. Hindi kasi ako busy, at gusto ko sanang magkwentuhan tayo," ngumiti si Damon bago dahan-dahang tinanggal ang suot niyang mamahaling shades.Mayabang at puno ng kompyansa sa sarili ang aura ni Damon, ang uri ng lalaki na sanay na nakukuha ang lahat ng hilingin niya. Malayong-layo ang ugali niya kay Emerson na kilala bilang isang seryosong tao, tahimik, at walang panahon sa mga walang kwentang bagay."Ah... Mr. Robles... may gagawin po kasi ako ngayon sa bahay," magalang na tanggi ni Mildred.
"Mula sa araw na ito, puputulin mo na ang lahat ng ugnayan sa kanila," mariing sabi ni Emerson. "Iuurong ko ang kaso, ngunit hinding-hindi ka na babalik sa kanila. Hindi ka na nila pwedeng lapitan, kausapin, o saktan muli. Sasama ka sa akin. Magtatrabaho ka para sa akin, at ako ang magbabantay sa kaligtasan mo."Natigilan si Mildred. Batid niyang malaking sakripisyo ito, ngunit wala siyang ibang pagpipilian. Ang mahalaga sa kanya ay hindi magdusa ang kanyang mga magulang sa malamig na rehas ng kulungan. Dahan-dahan siyang tumango bilang pagsang-ayon."Opo, Sir Emerson. Tinatanggap ko po ang kondisyon ninyo," mahinang sagot ni Mildred.***************Lumipas ang isang linggo. Dahil sa magandang alaga at mga mamahaling gamot na ibinigay ni Emerson, mabilis na naghilom ang mga sugat ni Mildred. Bagaman may mga pasa pa rin sa kanyang katawan, kaya na niyang maglakad nang mag-isa.Sa araw ng kanyang paglabas sa ospital, isang mamahaling sasakyan ang naghihintay sa kanya. Doon niya nalaman
Naupo si Jazz sa isang upuan sa loob ng tent. Tuwid na tuwid ang kanyang binti dahil sa sugat; hindi niya ito maibaluktot dahil sa pamamaga. Kailangan na niyang bumalik agad sa tinutuluyan nilang guesthouse para maggamot.Habang nakikinig sa paliwanag ng kausap, dahan-dahan niyang hinahawakan ang k
Biglang nawalan ng sasabihin si Che-Che. Habang nakikinig sa lalong lumalalang paratang ng mga tao, naramdaman niya ang pag-apaw ng luha sa kanyang mga mata.Pero si Jazz, tahimik lang na binuksan ang pinto ng kotse at sumakay."Che-Che, sakay na," utos ni Jazz.Sumunod si Che-Che na namumula na an
Nagdilim ang tingin ni Jazz. Isinakbit niya ang bag sa kanyang balikat at lumabas ng tindahan. Sumunod si Sheena na nakakunot ang noo.“Gagamitin mo talaga ang bag na ’yan?” tanong ni Sheena.“May problema ba?” maikling sagot ni Jazz.Umiling si Sheena, pero bakas sa kanyang mga mata ang pagkadisma
Noong umagang iyon, bago umalis ng bahay, nagluto muna si Jazz ng kanyang almusal. Magaan ang kanyang pakiramdam.. at parang kahit siya sa sarili niya, pakiramdam niya ay ibang tao na siya.Sa wakas, sa kanya na ang buong bahay. Hindi na niya kailangang magmakaawa sa pamilya niya para sa kahit ano.












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
commentairesPlus