LOGINAng makapal na usok at alikabok na dulot ng pagsabog ng granada ay unti-unting napawi, inilalantad ang isang eksenang muling dudurog sa puso ng kinatatakutang pinuno ng Nueva Esperanza.Nakasalampak si Mayor Paulo Santillanes sa ibabaw ng nagkalat na mga dahon at tipak ng kahoy. Sa kanyang mga bisig ay ang walang malay at duguang katawan ni Melissa. Ang malaking sanga ng acacia na tumama sa ulo ng dalaga ay naigulong na ni Paulo palayo gamit ang sarili niyang mga sugatang kamay, ngunit ang pinsala ay nagawa na."Aria. Gumising ka, Aria," madiin ngunit nanginginig na tinig ni Paulo.Inilapat niya ang kanyang malaking palad sa gilid ng ulo ng dalaga upang pigilan ang walang tigil na pag-agos ng sariwang dugo. Mabilis na namantsahan ng kulay pula ang kanyang mga daliri. Namantsahan din ang puting polo na suot ni Melissa, isang imahe na nagbalik sa pinakamadilim na bangungot ng Alkalde."Huwag mo akong iwan. Putragis, lumaban ka!" humihikbing utos ni Paulo, ang boses ay desperado ngunit m
Nakakabingi ang ugong ng dalawang itim na helicopter na nagpapaikot-ikot sa itaas ng kagubatan ng Villa Amante. Ang malalaking searchlights mula sa mga sasakyang panghimpapawid ay direktang nakatutok sa limang mersenaryo na pilit na kinokorner si Melissa. Nasilaw ang mga tauhan ni Hernan, napatakip ng kanilang mga mata gamit ang kanilang mga braso habang nagmumura sa tindi ng liwanag.Sinamantala ni Melissa ang pagkakataon. Kahit nanginginig ang kanyang mga tuhod, nanatili siyang nakadapa sa likod ng malaking bato, mahigpit na hawak ang 9mm handgun na may natitira pang tatlong bala.At mula sa kabilang bahagi ng madilim na kakahuyan, isang nakakakilabot at puno ng galit na sigaw ang umalingawngaw."Walang gagalaw sa babaeng pakakasalan ko!"Lumabas si Mayor Paulo Santillanes mula sa mga anino ng malalaking puno. Ang kanyang puting pawisang balat ay may mga bahid ng alikabok at dugo, ngunit ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa isang nakakamatay na determinasyon. Hawak ang kanyang assa
Isang malakas at nakakabinging pagsabog ang yumanig sa buong Villa Amante. Ang malalaking glass sliding doors sa sala na gawa sa bulletproof na salamin ay tuluyang nawasak at nagkadurog-durog dahil sa isang matinding pampasabog mula sa labas."Nandito na sila!" sigaw ni Mayor Paulo Santillanes. "Tatakbo tayo palabas sa likod ng mansyon at magtatago sa kagubatan. Tayo na!"Hinawakan nang mahigpit ni Paulo ang kamay ni Melissa at mabilis silang tumakbo palabas ng master bedroom. Dumiretso sila sa isang madilim na hallway patungo sa likurang pinto. Ngunit bago pa man sila makarating sa exit, isa pang pagsabog ang tumama sa gilid ng pasilyo.Bumagsak ang bahagi ng sementadong kisame. Naitulak ni Paulo si Melissa palayo upang hindi ito madaganan, ngunit ang bumagsak na mga tipak ng bato ay lumikha ng isang harang sa pagitan nilang dalawa. Kasabay nito, pumasok ang limang armadong mersenaryo mula sa nawasak na bintana sa panig ni Paulo at mabilis na nagpaulan ng bala.Mabilis na nagtago si
Nagyakap nang mahigpit sina Mayor Paulo Santillanes at Melissa sa gitna ng master bedroom. Ang malamig na hangin mula sa aircon ay hindi sapat upang palamigin ang nagbabagang galit at determinasyon na namumuo sa dibdib ng Alkalde. Ang pag-iyak ni Melissa at ang rebelasyong ang kanang-kamay ni Hernan ang mismong nagmaneho ng truck na bumangga sa kanila noon ay nag-apoy sa pagnanais ni Paulo na maghiganti.Humiwalay nang bahagya si Paulo. Pinunasan niya ang mga luha sa pisngi ni Melissa gamit ang kanyang malalaking hinlalaki."Magbihis ka, Aria," seryoso at malamig na utos ni Paulo. Mabilis nitong pinulot ang puting polo na suot ng dalaga kanina at inabot sa kanya. "Kung totoo ang nakita mo sa mga alaala mo, ibig sabihin ay matagal na nilang planado ang pagpatay sa'yo bago pa man tayo makatakas at makasal. Hindi na tayo pwedeng maging kampante kahit nandito tayo sa isla."Tumango si Melissa. Ang takot na naramdaman niya kanina ay unti-unting napapalitan ng tapang. Sinuot niya ang polo a
Ang gabi sa Villa Amante ay tila isang panaginip na ayaw nang matapos. Matapos ang madamdaming pag-amin at pag-iyak ni Mayor Paulo Santillanes sa dalampasigan, tahimik nilang binagtas ang puting buhangin pabalik sa resthouse. Magkahawak ang kanilang mga kamay, mahigpit at ayaw bumitaw. Ang tensyong namamagitan sa kanila ngayon ay hindi na nagmumula sa takot o pagdududa, kundi mula sa isang matinding atraksyon at isang kakaibang koneksyon na lalong pinatibay ng kanilang pag-uusap.Pagpasok nila sa master bedroom, sinalubong sila ng malamig na hangin mula sa aircon at ng mapanuksong liwanag mula sa mga lampshade sa gilid ng kama. Bago pa man makapagsalita ang Alkalde, mabilis na humarap si Melissa at ipinulupot ang kanyang mga braso sa leeg ng binata.Hinila niya si Paulo sa isang malalim, mapusok, at nagugutom na halik.Napasandal si Paulo sa nakasarang pinto ng kwarto dahil sa biglaang pag-angkin ng dalaga, ngunit mabilis itong tumugon. Ibinuhos ng Alkalde ang lahat ng kanyang lakas,
Malamig ang simoy ng hangin na nagmumula sa malawak na karagatan. Ang buwan ay bilog na bilog, nagsisilbing nag-iisang ilaw sa madilim na kalangitan na tadtad ng kumikinang na mga bituin. Payapa ang buong paligid ng Villa Amante. Ang tanging naririnig lamang ay ang mahina at ritmikong paghampas ng mga alon sa pinong puting buhangin ng dalampasigan.Nakatigil ang oras para kina Mayor Paulo Santillanes at Melissa. Nakaupo sila sa ibabaw ng isang malapad na kumot na nakalatag sa buhanginan, malayo sa mismong resthouse. Nakaupo si Melissa sa pagitan ng mga hita ng Alkalde, habang ang malalapad at matitipuno nitong mga braso ay mahigpit na nakapulupot sa kanyang bewang mula sa likuran. Ipinatong ni Paulo ang kanyang baba sa balikat ng dalaga, tahimik na pinapanood ang kalmado at madilim na dagat.Kanina pa walang kibo si Paulo. Matapos ang masaya nilang hapon sa pool, unti-unting naging seryoso at malalim ang iniisip ng binata pagsapit ng gabi. Naramdaman ni Melissa ang kakaibang bigat sa







