Lahat ng Kabanata ng Akin Ka. Hanggang Langit (SSPG): Kabanata 1 - Kabanata 10

Malayo sa mga mapanuring mata ng matataas na opisyal at mga bodyguards ng lalawigan ng El Monte, ang bayan ng San Martin ay nag-uumapaw sa ingay, makukulay na ilaw, at masayang musika.Nakatayo si Aria sa harap ng isang malaking carousel, nakangiti habang pinagmamasdan ang mga batang nagtatakbuhan. Nakasuot lamang siya ng isang simpleng puting sundress na umaalon sa bawat ihip ng hangin, habang ang kanyang mahaba at makapal na buhok ay malayang nakalugay.Ngunit kahit gaano pa kasimple ang kanyang ayos, hindi maalis ang mga palihim na tingin ng mga kalalakihan sa kanya. Isang bagay na hindi nakatakas sa matatalim at singkit na mga mata ni Paulo.Nakatayo ang binata sa kanyang likuran, nakasuot ng simpleng itim na v-neck shirt na lalong nagpapalitaw sa kanyang matipunong dibdib at malalapad na balikat. Kahit nakapambahay lang, sumisigaw pa rin ang awtoridad at yaman sa tindig ng anak ng Gobernador. Marahas na tinitigan ni Paulo ang isang lalakeng napasulyap sa binti ni Aria, dahilan pa

Nanginginig ang buong katawan ni Aria, hindi lamang dahil sa lamig ng aircon sa loob ng marangyang SUV, kundi dahil sa nakapapasong talim ng tingin ni Gobernador Santillanes. Basang-basa ang kanyang manipis na damit, nakadikit sa balat niya ang lamig ng ulan, habang ang lalaking kaharap niya ay kalmadong humihigop ng kape mula sa isang thermal flask."G-Gobernador..." simula ni Aria, pilit na pinipigilan ang pagtulo ng kanyang mga luha. "Wala po akong ginagawang masama. Mahal namin ni Paulo ang isa't isa."Tumawa nang mapakla ang Gobernador. Isang tawang walang bahid ng saya."Pag-ibig?" umiling ang matanda. "Aria, matalino kang bata. Alam mong sa mundong ginagalawan natin, walang halaga ang pag-ibig kung wala kang kapangyarihan. At ngayon... wala ka na kahit ano. Isa ka na lamang mantsa na sisira sa pulitika ng anak ko."Kumuha ng isang makapal na brown envelope ang Gobernador at inihagis ito sa kandungan ni Aria."Buksan mo," malamig na utos nito.Nanginginig ang mga manhid na dalir

Walang tigil ang pagbuhos ng malakas na ulan. Ang tunog ng mga patak nito sa bubong ng lumang *safehouse* at ang paghampas ng hangin sa mga puno ng pino ay tila isang nakakabinging kanta ng kalikasan. Subalit sa loob ng maliit at tagong bahay na iyon, walang ibang naramdaman si Aria kundi ang nag-aapoy na init.Nakabalot sila sa isang makapal na kumot sa ibabaw ng malambot na alpombra sa harap ng nagbabagang *fireplace*. Nakasandal ang likod ni Aria sa matipunong dibdib ni Paulo, habang ang mga braso ng binata ay mahigpit na nakapulupot sa kanyang baywang. Ang itim na polo shirt na suot ni Aria ay nakababa na mula sa kanyang isang balikat, inilalantad ang mapupulang marka na inukit ng mga labi ni Paulo kagabi.Dahan-dahang inikot ni Paulo ang daliri niya sa dulo ng buhok ni Aria, bago nag-iwan ng isang malambot na halik sa balikat ng dalaga."Iniisip mo na naman sila," paos na bulong ni Paulo, ramdam ang bahagyang paninigas ng katawan ng dalaga.Bumuntong-hininga si Aria at ipinatong

Mabilis, tahimik, at kalkulado ang bawat galaw ni Paulo. Walang inaksayang segundo ang binata. Matapos niyang ikasa ang baril, kinuha niya ang isang itim na *duffel bag* kung saan nakalagay ang ilang pirasong damit at ang lahat ng perang nakuha niya bago sila umalis ng mansyon.Mahigpit niyang hinawakan ang malamig at nanginginig na kamay ni Aria, hinihila ang dalaga palabas ng *safehouse*. Sinalubong sila ng malamig at basa pang simoy ng hangin. Humina na ang ulan, ngunit nanatiling napakadilim ng paligid dahil sa makapal na ulap na nagtatago sa buwan."Diretso sa sasakyan. Huwag kang lilingon," mababa at seryosong utos ni Paulo habang binubuksan ang *passenger seat* ng heavily-tinted na SUV.Agad na sumunod si Aria. Pagkaupo niya, mabilis na umikot si Paulo sa *driver's seat* at pinaandar ang makina. Umugong nang malakas ang makina ng sasakyan, binabasag ang katahimikan ng kakahuyan. Hindi na binuhay ni Paulo ang mga ilaw ng SUV. Ginamit niya ang natitirang liwanag mula sa kalangita

Isang nakakabinging pagsabog ng bakal, salamin, at kongkreto ang yumanig sa buong kabundukan.Hindi pumreno ang dambuhalang *10-wheeler truck*. Walang-awa nitong inararo ang nakaharang at nag-uusok na SUV sa gitna ng highway. Sa lakas ng impak, tumilapon ang nayuping sasakyan at dumiretso sa kinaroroonan nina Paulo at Aria.Ginamit ni Paulo ang buong lakas niya upang itulak si Aria palayo sa direktang tama ng bakal, ngunit ang napakalakas na pwersa ng nagkumpulan at tumitilapong debris ang humampas sa kanila. Nawasak ang kongkretong *barrier* sa gilid ng kalsada. Nawalan sila ng lupang matatapakan.Sa isang iglap, nilamon sila ng dilim at ng malamig na hangin. Nahulog sila mula sa mataas na bangin."Paulo!" tili ni Aria, ang boses ay napunit sa lakas ng hangin.Pilit inabot ni Paulo ang kamay ng dalaga sa gitna ng pagbagsak nila sa kawalan, ngunit masyadong mabilis ang lahat.*SPLASH!*Bumagsak sila sa rumaragasang ilog na naghihiwalay sa hangganan ng El Monte at Nueva Esperanza. Puma