Compartilhar

Katotohanan [46]

Autor: krisha
last update Data de publicação: 2026-09-09 00:30:59

Author's POV

Ang kanilang pag-uusap ay naputol nang lumapit sa kanila si Adrian, na may seryosong mukha.

“Nagawa ko na ang lahat ng kaayusang hiniling mo,” sabi niya, sabay tingin kay Vincent. “Ipinadala ko na rin si Rowan para pangalagaan ang seguridad ni Mrs. Sullivan.”

Lumipat ang tingin ni Vincent kay Adrian at nagtanong, “Kamusta siya?”

Bumaba ang boses ni Adrian, mabigat sa kung ano ang sasabihin niya. “Hindi mabuti… Umiiyak siya. Pagkaraan ng napakaraming taon, ngayon ko lang siya nakita
Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Kapayapaan [48]

    Author's POVImihip ang malamig na hangin sa kabuuan ng deserted na istasyon ng tren habang inililipat ng lalaki sa likod ng salamin ang isang maliit na papel na tiket pasulong.“Darating ang tren mo nang 9 p.m. sa Platform 4,” sabi niya sa isang walang buhay na boses, hindi man lang nakatitingin sa kanya, ang kanyang pokus ay nasa screen.Kinuha ni Aria ang tiket gamit ang nanginginig na mga daliri, nagbigay ng tahimik na tango bago humakbang sa tabi habang ang tao sa likod niya ay lumipat sa kanyang lugar.Ibinalot niya nang mahigpit ang kanyang panyo sa sarili para sa kaligtasan. Ang bigat ng takot ay nagmumulto sa kanya. Ang lahat ay nanatakot sa kanya.Tiningnan niya ang kanyang relo. 8:30 p.m. Ang mga mahihinang liwanag ng istasyon ay kumikislap na parang ginawa ito para sa isang haunted na lugar.Ilan lamang ang mga pasahero, at karamihan sa kanila ay mga lalaki.Naramdaman niya ang malalakas na titig sa kanya—ang nakatatakot na atensyon na nakabitin nang mabigat kapag ikaw ay

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Tumatakbo at Nagliligtas [47]

    Author's POVNaging malamig ang kanyang balat, at nagsimulang magtubig ang kanyang noo ng malamig na pawis habang muli siyang bumulong, “Hindi ito totoo.”Bumigay ang kanyang mga tuhod at bumagsak siya sa sofa sa kanyang likuran.Gusto niyang sumigaw, sabihing hindi ito totoo, ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso ay alam niyang ang katotohanan ay naroon na mismo sa harap niya—isinalpak sa kanyang mukha.Paano niya nakuha ang larawang iyon? Gaano na niya siya matagal na pinagmamasdan?Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa screen sa mahabang panahon, hindi kumukurap, habang ang mga segundo ay nagiging minuto. Nagwawala ang kanyang mga isip sa bawat paghinga niya.Dahan-dahang lumipat ang kanyang mga mata patungo sa pinto ng kanyang nakakabit na opisina. May kwartong nakakabit doon na minsan ay sinabi sa kanya ni Aurora na kwarto niya nung bata pa siya. Ngayon, ito na ang kanyang opisina sa mansyong ito.Dinala ng isang bagay sa pagitan ng takot at hindi matitiis na kyuryosidad, tumayo si

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Katotohanan [46]

    Author's POVAng kanilang pag-uusap ay naputol nang lumapit sa kanila si Adrian, na may seryosong mukha.“Nagawa ko na ang lahat ng kaayusang hiniling mo,” sabi niya, sabay tingin kay Vincent. “Ipinadala ko na rin si Rowan para pangalagaan ang seguridad ni Mrs. Sullivan.”Lumipat ang tingin ni Vincent kay Adrian at nagtanong, “Kamusta siya?”Bumaba ang boses ni Adrian, mabigat sa kung ano ang sasabihin niya. “Hindi mabuti… Umiiyak siya. Pagkaraan ng napakaraming taon, ngayon ko lang siya nakitang mabasag nang ganoon.”Dahan-dahang tumango si Vincent, nauunawaan ang kabigatan ng sitwasyon.Pumatol si Samyuktha sa katahimikan. “Ano kaya ang mangyayari kapag nahulog siya sa kapatid ni Vincent?”Agad na nagbago ang kanyang ekspresyon, at mabilis siyang nagdagdag, “Patawad, hindi ko intensyong galitin ka. Pero sa totoo lang, nakakairita talaga ang lalaking iyon. Kung talagang mahal niya siya, dapat mas pinaglaban niya siya.”Ang kanyang mga salita ay nakabituka nang nakakailang sa hangin.

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Kumuha Lamang ng Kontratang Asawa [45]

    Author’s POVNapakaganda ko rin naman ngayon, pait niyang naisip.Marahil nagsasabi si Stella ng katotohanan. Bakit ako naniwala sa kanya? Sigurado akong nakatabi na niya ang libu-libong babae.Oo… kaya pala napakasanay niya sa lahat ng mga bagay na iyon.Ang pagkadismaya ay nabubuo sa loob niya, ang pagkairita ay sumusugod sa kanyang buong katawan. Bakit ko ba iniisip ang tungkol dito? “Putangina nila!”Ang mga salita ay dumulas sa kanyang bibig bago pa man niya mapigilan ang mga ito. Mabilis na napunta ang kanyang kamay sa kanyang bibig habang tumitingin sa paligid, nalamang walang nakarinig. Isang nakahihimlay na hininga ang lumabas sa kanyang mga labi.Hindi siya kailanman nagmumura. Ngunit ang pagpapanatili kasama si Vincent… ito ang epekto. Kasalanan niya ito, sinabi niya sa sarili, hindi pinapayagang ang sisi ay makaapekto sa kanya.“Ano ang ginagawa mo, Aria?” ibinulong niya sa sarili.Marahil gutom lang ako at overwhelmed. Kailangan ko ng pagkain. Hindi siya.Kumuha siya ng i

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Panibugho [44]

    Author’s POVIsa-isa niyang kinuha ang mga maluluwag na tupi ng kanyang saree at inayos ang mga ito nang maayos, nakapokus ang kanyang mga kamay, inaayos ang lahat hanggang sa lumuhod siya sa harap nito.Nakatayo nang walang kuskos-balungos si Aria sa harap niya, hindi pantay ang tibok ng kanyang puso. Ang tanging bagay sa kanyang isip, na nag-uulit mula kagabi, ay malinaw—ang interes ni Vincent sa kanya ay lampas na sa kontrata.At ang kamalayang iyon ay nagpaduwag sa kanya nang higit sa kahit ano pa man.Nang matapos si Vincent sa pag-aayos ng kanyang saree, dahan-dahan siyang tumayo mula sa lupa, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa kanya.Yumuko siya habang ang kanyang mga labi ay dumaong sa buhok nito nang may pagmamahal, nagpapadala ng panginig sa kanyang katawan. Hinawakan niya nang matatag ang kamay ni Aria at nagsimulang maglakad.Habang naglalakad sila sa grand wedding venue, naririnig nila ang musikang pumupuno sa hangin. Ang lahat ay abala sa kanilang mga gawain, malinaw n

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Sira na Tiwala [43]

    Adrian’s POVAng tunog ng kanyang pagsusuka ay dumudurog sa akin na parang isang matalas na kutsilyo. Kumapit nang mahigpit si Sylvia sa palanggana habang nanginginig ang kanyang katawan, sunod-sunod na alon ng pagkahilo ang sumisira sa kanya.Nakatayo ako sa likod niya, ang isang kamay ay humahawak sa kanyang nanginginig na katawan, habang ang isa naman ay dahan-dahang humahaplos sa kanyang likod upang kalmahin ang kanyang hindi malusog na pangangatog."Shhh… Ayos lang," pabulong kong sabi, bagaman ang boses ko ay lumabas na mas mababa kaysa sa nakasanayan ko.Hindi ako nakasanayan sa kabutihan o klemensa, hindi sa kahit kanino, ngunit si Sylvia ay isang eksepsiyon.Nang matapos ito, sumuray-suray ang kanyang katawan, ngunit hinawakan ko siya nang mahigpit. Pumuypoy ang kanyang mga mata nang nakapikit, at binasa ko ang aking kamay sa ilalim ng tubig, pinupunasan ang kanyang mukha gamit ito. Binigyan ko siya ng isang basong tubig. Uminom siya sa maliliit at nanginginig na higop."Gust

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status