Mag-log inAuthor's POVBago pa siya makasagot, ibinalot nito ang mga braso sa palibot niya nang matatag at protektado. Inangat niya siya nang walang kahirap-hirap—ang isang braso ay nasa ilalim ng kanyang mga hita, ang isa naman ay sa palibot ng kanyang likod.Ang kanyang mga daliri ay mabilis na kumapit sa tela ng damit nito, at hinawakan niya siya nang malapit sa kanyang dibdib. Isinakatuparan niya ang pagbuhat sa kanya patungo sa kama.Lumubog ang kama habang umuupo siya na hawak-hawak pa rin siya sa kanyang mga braso, ang kanyang hawak ay humihigpit sa palibot ng kanyang baywang, hinihila siya sa kanyang kandungan na parang ito ang tanging lugar kung saan siya nararapat.Ang kanyang tibok ng puso ay nanginginig laban sa kanya. Ang mga labi nito ay nakalutang sa ibabaw ng gilid ng kanyang mukha—pumapaypay sa kanyang sintido, sa kanyang pisngi, sa sulok ng kanyang panga sa mga malambot at nananatiling hawak.Ang kanyang mga kamay ay dumulas pababa, ibinalot sa palibot ng kanyang mga bukung-bu
Author's POVPagkatapos ng hapunan, pumasok sila sa maliit na kwarto.Pakiramdam ni Aria ay mas magaan ang kanyang pakiramdam ngayon—ang presensya ng kanyang nanay ay laging may ganoong epekto sa kanya, nagpapalambot sa bigat sa kanyang dibdib.Dahan-dahang tumingin si Vincent sa paligid, kinukuha ang bawat sulok ng kwarto.“Kwarto mo ba 'to?” tanong niya, mababa ang kanyang boses.Tumango si Aria, hinihila ang isang kumot mula sa cabinet.“Oo…”Ito ay isang maliit at mainit na kwarto, puno ng mga maliliit na bagay na naipon niya sa loob ng mga taon. Ilang mga librong nakatumpok nang hindi pantay, isang nabasag na frame ng larawan, mga gawang-kamay na crafts, isang maliit na basong garapon na puno ng mga tuyong petals ng rosas… mga piraso ng babaeng siya noon.Naglakad si Vincent nang mas malalim at isinandal ang kanyang timbang sa kanyang study desk, ang kahoy ay umaangit nang malambot sa ilalim niya. Ang kanyang mga mata ay gumalaw sa kanyang mga gamit.Sinuri ng mga mata ni Vincent
Author's POVAng kanyang mga hininga ay napunit mula sa kanya habang tumatakbo siya sa pasilyo, habang ang bodyguard ay nahihirapang makasabay habang nangunguna sa daan.Nakarating siya sa kanyang pinto at hindi huminto, itinulak niya ito nang nakabukas gamit ang isang desperadong lakas.Ang kanyang mga mata ay naghanap sa kwarto nang ligaw… hanggang sa mahanap niya siya.Si Aria ay nakaupo sa kama ng ospital, maputla, pagod, habang ang doktor ay dahan-dahang hinihila ang walang lamang IV tube mula sa kanyang kamay.Isang maliit na daing ang tumakas sa kanya nang dumulas ang karayom palabas.Iyon lang ang kailangan.Tinawid ni Vincent ang kwarto sa iisang hanay ng malalaki at matatalas na hakbang, isinasara ang distansya sa loob ng ilang segundo.Inilagay ng doktor ang isang cotton pad laban sa kamay ni Aria at ibinalot ang isang maliit na bandahi sa palibot nito. Nagbigay siya ng isang malambot na ngiti kay Aria at humakbang sa tabi para umalis.Nakarating si Vincent sa kanya at hini
Author's POVBalaan: Pagpapasakit / TortureAng amoy ng dugo ay umahon sa silid nang napakalalim na naramdaman itong buhay, makapal, tulad ng bakal, at nakakapit sa hangin.Ang nanginginig na paghinga ay umaalingawngaw sa kadiliman ng silid—ang uri ng hininga na ibinibigay ng isang katawan kapag ito ay nasa gitna ng buhay at kamatayan.Nakahiga siya sa malamig na sahig, walang damit mula ulo hanggang paa, bawat piraso ng damit ay napunit noong panahon ng pagpapahirap. Ang kanyang balat ay isang mapa ng karahasan: mga pasa na namumukadkad sa kulay ube, mga hiwa na nakatatak nang malalim, at natuyong dugo na matigas laban sa kanyang balat.Ang kanyang mga daliri… Wala na ang mga ito.Bawat isa ay binunot.Ang raw at punit na laman ay nanginginig sa bawat mahinang paghinga, at ang mga patak ng dugo ay tahimik na dumudulas mula sa mga ito.Halos patay na siya, nakakulong lamang sa pagitan ng dalawang mundo.Ang mga hakbang ay umaalingawngaw sa basement, mabagal at mabigat.Ang katawan sa
Author's POVBago pa may makasagot sa kahit sino, ang pinto ay marahas na bumukas.At naroon siya.Nakatayo si Vincent sa pintuan—wasak, sugatan, at bahagyang naipapanatili ang sarili na nakatayo.Isang makapal na bandahi ang nakabalot sa palibot ng kanyang ulo.Ang kanyang buhok ay magulo, nakadikit sa kanyang noo dahil sa pawis.Ang kanyang kanang kamay ay natatakpan ng semento, ang puting ibabaw ay may mantsa ng natuyong dugo.Ang kanyang kaliwang braso ay nakabitbit nang matigas sa isang sling.Mukha siyang isang taong ginapang ang sarili sa impyerno para lamang makarating sa kanya.Sa likod niya, isang junior doctor ang nagmadaling pumasok, naghahabol ng hininga.“Sir, pakiusap! Katatapos niyo lang pong magising mula sa kritikal na kalagayan!” sigaw ng staff boy, humahawak sa mga tubo.“Hindi kayo pwedeng tumakbo nang ganito! Hinila niyo ang IV pin at nagdudugo na naman ang kamay niyo, pakiusap tumigil kayo!”Ngunit hindi man lang tumingin si Vincent sa kanya.Ang kanyang mga mat
Author's POVAng ospital ay nasa gitna ng kaguluhan, ang mga nars ay tumatakbo pabalik-balik, at bawat segundo ay naramdamang nakabitin sa isang manipis, nanginginig na sinturon.Ang hangin ay may amoy ng gamot, takot, at pawis. Napakaraming buhay ang nakikipaglaban para manatiling buhay nang sabay-sabay.Ang mga pinto ng surgical room ay marahas na bumukas.Isang doktor ang humakbang palabas, ang kanyang mukha ay nawalan ng kulay, ang noo ay nagpapatak ng pawis. Ang kanyang paghinga ay matindi na parang lumabas lang siya mula sa isang digmaan. Hinila niya ang kanyang mga guantes gamit ang nanginginig na mga daliri habang si Adrian ay nagmamadali patungo sa kanya.“Doktor… maayos lang ba ang lahat?” tanong niya, hindi matatag ang boses.“Ginoong Adrian… napakakumplikado po.”Ang kanyang boses ay nabasag sa pagod. “Uminom siya ng gamot na nagpabagal sa tibok ng puso ng sanggol… at ngayon ang bata ay hindi na sumasagot.”Ang mukha ni Adrian ay namutla.Nagpatuloy ang doktor, ang kanyang



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



