LOGINBANQUET!?Napatingin ako kay Kendiel nang marinig ko ang sinabi ni Tita Maeve. Nakataas lamang ang dalawang balikat nito, para bang wala siyang kaalam-alam sa plano ng sarili niyang ina.I took a deep breath before turning back to Tita Maeve, who was already smiling at me as if she had been waiting for my reaction.“Tita, hindi po ba medyo nakakahiya?” nahihiya kong tanong.Instead of answering, mas lalo lamang lumawak ang ngiti niya.“No, hija. Go upstairs and change. May hinanda akong gown para sa’yo.”“Gown?”Tumango siya at hinila ako nang bahagya palapit sa kaniya. Then, she leaned closer and whispered something that instantly made my eyes widen.“It might help you seduce Kendiel.”What?!Agad na nagpantig ang mga tenga ko.“Tita!”Ngumisi lamang siya bago ako tuluyang itinulak nang marahan papunta sa hagdan.“Go!”Hindi ko na alam kung matatawa ba ako o mahihiya. I could feel the heat creeping up my cheeks, but instead of arguing with her, agad akong umakyat.I heard someone cal
Naalimpungatan ako nang maramdaman kong may marahang humahaplos sa aking mukha.Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata.At ang unang bumungad sa akin ay ang mukha ng taong mahal ko—Kendiel Flores.For a few seconds, hindi ako gumalaw.Nakatitig lamang ako sa kaniya.His eyes were filled with something I couldn't quite understand.Worry.Relief.And something deeper—something that looked dangerously close to affection.Ngunit bago ko pa tuluyang mabasa ang laman ng kaniyang mga mata, bigla na lamang itong nawala.Parang bula.Muling bumalik ang pamilyar niyang ekspresyon.Malamig.Blanko.Walang emosyon.“Get out.” malamig na wika niya.Napakurap ako.Wow.Ganoon na lang?Doon ko lamang napansin na nasa labas pala siya ng kotse at nakatayo sa tabi ng pintuan ko. Talagang ginising niya lamang ako.Napabuntong-hininga ako.Tumango ako bilang sagot.“Good afternoon din sa'yo,” pabulong kong sabi.Hindi niya ako pinansin.Of course.Umalis siya sa tabi ng kotse at naglakad palayo.N
“You’re coming with me, sa ayaw at sa gusto mo.”What the fuck!?Nanlaki ang mga mata ko.“Excuse me—Kendiel, what the hell are you—”Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang bigla niya akong buhatin.“KENDIEL FLORES! IBABA MO AKO!”Wala.Para bang wala siyang narinig.Napahampas ako sa kaniyang balikat habang pilit na nagpupumiglas, ngunit mas lalo lamang niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa akin.“Stop moving.” naiinis na wika nito na tila ba nahihirapan.“Stop moving!? Ikaw ang biglang nang-aagaw ng tao sa sarili niyang bahay!” singhal ko sa kaniya.“I'm not kidnapping you.” wika niya.What the fuck!? Kung hindi ito kidnaping e ano to!? “Really? Kasi mukhang kidnapping ang ginagawa mo!” Singjal ko sa kaniya.At bago pa ako makapag-react, basta na lamang niya akong isinakay sa kaniyang kotse.“Excuse me!?” nakataas na kilay na wika ko. Wala akong nagawa kundi umupo dahil talagang nahihitrapan ako. Habang nakatayo dito sa kaniyang kotse.“Bye.” Nakangiting wika ko sa kaniya at ak
Makalipas ang ilang linggo, wala na naman kaming nakuhang bagong impormasyon tungkol sa footage.Dead end.Kahit anong paghahanap namin ni Jen, kahit anong pag-review sa mga records at security footage ng hotel, wala kaming nakitang sapat na ebidensiya para matukoy kung sino talaga si Ms. D o kung sino ang taong kasama ni Liam noong gabing iyon.And honestly?It was frustrating.Matapos ang lahat ng nangyari, mas naging alerto kami ni Kendiel sa tuwing nasa kumpanya kami. Every unfamiliar face made us suspicious. Every unusual movement caught our attention.Hindi namin alam kung sino ang inosente at kung sino ang hindi.Kung sino ang kakampi.At kung sino ang naghihintay lamang ng tamang pagkakataon para muling kumilos.Simula rin noon, mas naging madikit sa akin ang lalaking ito.Too close.Ayaw na niya akong mawala sa kaniyang paningin, na para bang bawat segundo na hindi niya ako nakikita ay may posibilidad na may masamang mangyari sa akin.Minsan nga, kapag pupunta lang ako sa kab
From confusion—to disbelief—then anger.His grip around my phone tightened.“What exactly did she find?” matalim na wika niya, na para bang pati ako ay kaniyang kaaway.“I don't know yet. She said she has more information.” I answered firmly. Mahirap na pag nagsabi salita ako ng iba baka bigla niya akong masakal.“Call her.” He commanded na siyang kinakunot ng noo ko.“Now?” I asked. “Yes.” Kinuha ko agad ang cellphone ko mula sa kaniyang kamay at tinawagan si Jen.Ilang ring lamang bago niya ito sinagot.“Jen?” Bungad ko“Ma’m Desiree?”“I'm with Kendiel. Tell us what you found.” I commanded at inilagay sa loud speak ang aking cellphone at inilagay sa mesa upang marinig niya ang kung ano mang sasabihin ni Jen.Tahimik sa kabilang linya.Then Jen spoke. Nag iba ang kaniyang tuno sa kaniyang pananalita, halatang ibang Jen ang kausap ko, seryuso ito at hindi nagbibiro.“Okay. But you need to promise me you're both somewhere private.”Napatingin ako kay Kendiel.He didn't say anythin
Agad itong umiwas ng tingin at bahagyang tumikhim, dahilan para mapangiti ako.There you go.Mukhang hindi lang ako ang nakaramdam ng tensyon sa loob ng kwartong ito.“What are you wearing?” tanong niya, ngunit hindi pa rin siya direktang nakatingin sa akin.Hindi ako sumagot.Sa halip, marahan akong naglakad palapit sa kaniyang mesa. With every step, I kept my eyes on him, determined to make him feel the same tension he was desperately trying to hide.Nang tuluyan akong makalapit, mas malinaw kong nakita ang kaniyang ekspresyon.He looked composed.At least, he was trying to.Tumingin siya sa akin sandali, pero agad ding umiwas.Napangiti ako.Hindi pa rin talaga nawawala ang charisma ko pagdating sa lalaking ito.“Bakit hindi ka makatingin sa akin, Mr. Kendiel?” mapang-akit kong tanong.Saglit siyang tumingin sa akin.Then he swallowed.Napansin kong inayos niya ang kaniyang pagkakaupo at bahagyang itinuwid ang postura, na para bang bigla siyang naging conscious sa bawat kilos niya.
Desiree POV"Ahh” A woman moan. Habang nakatuwad ito sa harapan ng lalaki. Habang ang lalaki ay nakatayo at hawak-hawak ang kaniyang bewang. q“Sikipan mo pa Baby.” Wika ng lalaki at bahagiyang pinalo ang puwetang ng babae. “Fuck thats it. Baby. ganiyan nga” ungol ng lalaki at bahagiya pang tumirik
Hay! Natapos na rin ang buong araw. Wala din naman akong ginawa sa classroom kundi ang matulog uapang magcharge ng energy dahil baka mamaya ay mabibinyagan na ang aking nanunuyot na perlas habang sila ay busy mag-aral.Sabay sabay silang lumabas habang ako ay naiwan sa classroom. Kinuha ko ang aking
Kakarating ko lang sa Lumiery university na pinag-aaralan ko, bumaba ako sa aking mamahaling kotse. Lahat ng tao sa university ay napapatingin sakin. Hindi ko mapigilang mapahawak sa aking mukha dahil sa kanila.“May dumi ba ako sa mukha?” tanong ko. Kaya tumigil ako sa aking paglalakad at kinuha
Desiree POVNagising ako dahil sa alarm ng aking cellphone. The fuck!Kinapa ko ito mula aking side table tyaka pinatay ito. Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata tyaka ko tinignan ang oras. “9 Am palang pala” wika ko tyaka muling pumikit dahil talagang inaantok pa ako. Ngunit habang nakaku







