Mag-log inCHAPTER 148Maagang dumating sa school si dwelan, sa loob ng school di kalayuan sa gate natanaw na niya si Mark hawak nag Cellphone."Mark!" Di kalakasang tawag, tama lang na mapansin siya nito. Agad naman itong napalingon."Pare!" inangat ng bahagya ang kanang kamay at nakangiti. "Kanina ka pa?" wika nito."Pasensya kana, kumakain pa ako nu'ng nag chat ka, kanina ka pa?""Kararating ko rin lang 'pre." At sabay na silang humakbang papasok ng school. Napansin ni mark na palingon-lingon si Dwelan."Pare, may hinihintay pa ba tayong iba?" Tanong ni mark sabay ngumiti ng mapanukso."Wala!" "Talaga? e, pangatlong beses kanang lumilingon sa entrance.""Mark, gusto mo bang sa guidance office tayo magkita mamaya?"Napahalakhak ang kaibigan niya."O siya hindi na ako mang-aasar,Pero kapag dumating si Lyra, wag kang magkunwaring hindi mo siya hinahanap-hanap."" Kilala, mo siya?" hindi sinasadyang napahawak ito sa braso ni mark at bahagyang napalakas ang pagyugyog."O, oh, sadali pre!
CHAPTER 147Matapos ang kasalang;DESIRÉE AT KENDIEL FLORES IKALAWANG YUGTO Desiree's POVAfter fifteen years, marami narin ang nagbago sa buhay namin, hindi lang ang edad,itsura, naging mature kaysa dati,mas naging matatag at mapagpahal.Si kendiel man ay mas lalong naging responsible sa pamilya, mas naging huwaran sa aming mga anak. Dahilan para lalo pang magsikap. Ang kumpanyang naumpisahan, ay mas lalo pang lumago, dumami ang mga investor at lalong lumawak ang mga koneksyon. Ang swerte ko, dahil hindi ako nagkamali nang naging desisyon na pakasalan ang lalaking naging sentro ng buhay ko. Mula sa dating wala, naging Semple ang buhay at dahil sa aming pagsisikap, naging maunlad at naging marangya. At ang aking bunso ang nakikita kong magpapatuloy ng kaing nasimulan.Minsan, pinangarap niyang magtapos nang pag-aaral at maging isang lawyer.Si Kendiel,bilang isang, CEO ng kumpanya maraming oras ang ginugugol niya sa trabaho, pero kahit isang saglit ay hindi siya nagkulang sa ami
Desiree PovHindi ko alam kung matatawa ba ako o mas lalo lamang maiiyak sa mga mensaheng inihanda ng mga kaibigan ni Kendiel para sa amin.Ngunit sa lahat ng iyon, hindi ko inasahang ang pinakahuling magbibigay ng mensahe ay ang taong pinakamalapit sa puso ko.Si Damon."At para sa ating huling mensahe, narito ang best friend ng ating bride, si Sir Damon!"Masayang anunsyo ni Ms. Czarina.Agad na umilaw ang projector.At doon bumungad si Damon.Maayos ang kanyang suot na suit, maayos din ang kanyang buhok na para bang personal siyang dumalo sa kasal namin."Hello, my dear best friend."Kaagad akong napangiti nang marinig ang pamilyar niyang boses."I know this is your day. Araw ninyo ni Kendiel bilang mag-asawa. Pero bago ako magbigay ng mensahe, balikan muna natin kung paano nagsimula ang dalawang 'to."Napuno ng tawanan ang buong bulwagan nang lumabas sa screen ang isang lumang larawan ni Kendiel.Nag-iisa siya roon, naglalakad habang seryoso ang mukha."Siya si Kendiel Flores. Tahi
Pagdating namin sa reception, napahinto si Desiree sa may pasukan.“Kendiel…” bulong niya, nakatakip ang isang kamay sa kanyang bibig.Parang pumasok kami sa isang panaginip.Sa gitna ng bulwagan, isang mahabang pasilyo ang nakalatag, nakapalibot ang daan ng mga talulot ng puti at cream na rosas, at sa magkabilang gilid ay mga kandilang kumukutitap sa loob ng mga babasaging lalagyan. Mula sa kisame ay nakasabit ang mga bulaklak at telang malalambot, nagkukurbang parang arko na pumapalibot sa dulo ng pasilyo. At sa dulo, kumikislap ang mga ilaw na parang libu-libong bituin, nakasabit sa mga kurtinang kulay garing.“Ito ‘yung sinabi ko lang sa ‘yo minsan,” bulong niya, nanginginig ang boses. “Hindi ko akalaing naaalala mo.”“Lahat ng sinasabi mo, naaalala ko,” sagot ko, sabay halik sa kanyang kamay. “Lalo na ang mga pangarap mo.”Humarap siya sa akin, kumikinang ang mga mata sa liwanag ng mga kandila. “Ang dami mong sikreto.”“Si Ms. Czarina lang ang kasabwat ko,” ngiti ko.Habang nagla
Maaga pa lang ay gising na ako, pero hindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit kong tinitingnan ang orasan, na parang makakapagpabilis iyon ng oras.“Pare, huminga ka,” sabi ni Ymilio habang inaayos ang kurbata ko. “Para kang lalaban sa giyera.”“Mas malala,” sagot ko. “Sa giyera, alam ko kung ano ang gagawin.”“Ang gagawin mo lang, tumayo sa altar at huwag matumba,” singit ni Rhamesis, sabay abot ng tubig. “Ako na ang bahala sa singsing. Pangako, hindi ko ito mahuhulog.”“Iyon nga ang kinakabahan ko,” bulong ko, at tumawa silang tatlo, pati si Jariel na nagche-check na ng oras sa relo niya.“Tara na. Kapag na-late ang groom, siya ang mapapatay ni Ms. Czarina.”Pagdating namin sa simbahan, halos mapahinto ako sa pintuan.Hindi ko inakalang ganito kaganda ang kalalabasan. Mula sa pasukan hanggang sa altar, ang magkabilang gilid ng pasilyo ay napapalibutan ng mga puting bulaklak na parang ulap na bumaba sa lupa. Mga baby’s breath at puting dahon na nakakumpol sa matataas na haligi, k
Lumipas ang gabi sa kantahan, kuwentuhan, at pagtatalo kung sino ang may pinakamagandang kasuotan sa darating na kasal. Pasado alas-onse na nang magsimulang magsiuwian ang mga kaibigan namin, isa-isang nagpaalam, may mga yakap at biro pa rin hanggang sa pinto.“Congrats ulit, pare,” sabi ni Rhamesis, sabay yakap nang mahigpit. “Kapag umiyak ka sa altar, hindi ko ito ipagkakalat. Pero kukunan kita ng video.”“Walanghiya ka,” natatawa kong sagot.Si Jariel ay tumango lang at nakipagkamay, pero may malambot na ngiti. Si Ymilio naman ay niyakap ako nang mabilis at mahigpit, walang salita, pero sapat na.Nang sumara ang pinto at tuluyan nang naging tahimik ang bahay, naiwan kaming tatlo sa sala. Si Drivelian ay nakatulog na sa kandungan ni Desiree, hawak pa rin ang isang talulot ng rosas sa kanyang maliit na kamay.Maingat kong binuhat ang aming anak at inihiga sa kanyang kuna. Kinumutan ko siya, hinalikan sa noo, at pinagmasdan ang kanyang mahimbing na mukha.“Salamat, prinsesa,” bulong k
Desiree POVNagising ako dahil sa alarm ng aking cellphone. The fuck!Kinapa ko ito mula aking side table tyaka pinatay ito. Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata tyaka ko tinignan ang oras. “9 Am palang pala” wika ko tyaka muling pumikit dahil talagang inaantok pa ako. Ngunit habang nakaku
Kendriel POVHindi ko mapigilang mas mainis pa lalo ng biglang mabitin ako sa kagagawan ng babaeng iyon. Mas lalong sumikip ang aking pakiramdam sa suot kong pants. Ni magbihis ay hindi ko na nagawa dahil sa kaniya. Napasandal ko sa head board ng couch ng habang nakapikit, habang iniisip ang karupok
Desiree POV"Ahh” A woman moan. Habang nakatuwad ito sa harapan ng lalaki. Habang ang lalaki ay nakatayo at hawak-hawak ang kaniyang bewang. q“Sikipan mo pa Baby.” Wika ng lalaki at bahagiyang pinalo ang puwetang ng babae. “Fuck thats it. Baby. ganiyan nga” ungol ng lalaki at bahagiya pang tumirik
Kakarating ko lang sa Lumiery university na pinag-aaralan ko, bumaba ako sa aking mamahaling kotse. Lahat ng tao sa university ay napapatingin sakin. Hindi ko mapigilang mapahawak sa aking mukha dahil sa kanila.“May dumi ba ako sa mukha?” tanong ko. Kaya tumigil ako sa aking paglalakad at kinuha







