LOGIN“He is?” kunot-noong tanong ni Axel, bahagyang nakatitig sa lalaking nasa likuran ni Melissa. Saglit na natigilan si Melissa. Paano nito hindi nakilala si Blane Han? Ngunit agad din niyang naunawaan. Hindi naman kasi kailanman nagkaroon ng pagkakataon sina Axel at Bianca na makalapit sa mga Han brothers. Sa bawat business gathering na dinaluhan nila, palagi silang nasa malayo, mga tagamasid lamang. Walang lakas ng loob na sumalubong sa presensya ng magkakapatid, lalo na kay Blane Han. Ang lalaking kilala sa mundo ng negosyo bilang malamig, dominante, at walang awa. At ngayon, nakasuot ito ng simpleng itim na jacket at sumbrero, halos hindi makilala. Malayo sa karaniwan nitong anyo na naka-coat and tie, perpekto at walang kapintasan. Ngunit kahit ganoon, hindi pa rin nito maitago ang lakas ng kanyang presensya. “Ahh, he is—” sisimulan pa lang sana ni Melissa ang pagpapakilala nang may marinig silang malakas na tinig. “Darling! Ano pa bang ginagawa mo diyan? Male-late na t
Wala nang pagdadalawang-isip, sumabay sina Melissa at Blane sa agos ng mga taong nag-uunahang makalabas. Nakisiksik sila sa mga nagkakagulong katawan, pilit na umiiwas na mapansin ng mga bantay na ngayon ay abala sa pag-aawat. Ramdam ni Melissa ang mabilis na tibok ng kanyang puso habang hinahatak siya ni Blane. Sinubukan niyang huwag ng lumingon pa, hindi sila tumigil sa pagtakbo hanggang sa marating nila ang pintuan. At sa wakas ay nakalabas sila ng casino. Sinalubong sila ng malamig na hangin ng gabi, alas sais na pala, magkahawak pa rin ang mga kamay nila ni Blane habang naglakad patungo sa sasakyan nito. Binuksan ng binata ang pinto para sa kanya, at agad siyang pumasok. Sumunod ito sa driver's seat at walang pag-aatubiling binuhay ang makina at pinaandar ang sasakyan. Nilisan nila ang lugar, nakahinga siya ng maluwag ng matiyak na malayo na sila sa mapanganib na lugar na iyon. Tahimik ang loob ng sasakyan habang tinatahak nila ang kalsada. Tanging ang tunog ng makina
“P-please…” halos pabulong na ungol ni Olivia, namumutla ang mukha nito sa takot. Nanatili sa puwesto niya si Melissa habang hawak siya sa kamay ni Blane, pinagpatuloy nila ang lihim na pakikinig. “S-sandali! Hindi pa ako tapos!” mabilis nitong dagdag, pilit kinokontrol ang takot sa boses. “Wala akong dalang pera… pero may dala akong katumbas—o higit pa sa utang ko!” Nagkaroon ng sandaling katahimikan. Bahagyang gumalaw ang lalaking nakatalikod. Itinaas nito ng bahagya ang kamay, tila isang senyas. Agad na ibinaba ng lalaki ang baril na nakatutok kay Olivia, subalit nanatili itong malapit sa matandang babae. Parang isang paalala na isang maling salita lang nito at matatapos ang lahat. “Oh?” usisa ng lalaki, tila ba na-curious. “What is it? What did you bring me?” Nanginginig ang kamay ni Olivia habang binubuksan ang bag. Mabagal nitong inilabas ang isang folder. Nanlaki ang mga mata ni Melissa. Ang folder na iyon na naglalaman ng mga pekeng dokumento. “Heto…” ani Oliv
“This place is dangerous,” mababa ngunit mariing sabi ni Blane. “I can’t let you go there.” Nangunot ang noo ni Melissa. Pakiwari niya hindi lang iyon simpleng babala, tila ba may personal na karanasan ang binata sa lugar na iyon. Umiling siya. “No,” matatag niyang sagot. “Gusto kong malaman kung anong gagawin niya sa mga dokumento. Kailangan ko siyang mahuli sa akto.” giit niya. “But—” Hindi na nito natuloy ang sasabihin nang makita sa mga mata niya ang determinasyon, na matibay ang desisyon niya. Ilang segundo ring natahimik si Blane bago ito napabuntong-hininga. Alam nitong hindi siya nito mapipigilan. “Fine,” saad nito sa huli, mabigat ang tono. “But stay close to me. Kahit anong mangyari, huwag kang lalayo.” Tahimik siyang tumango, pero bago bumaba walang imik nitong hinubad ang suot na suit, saka inabot mula sa likod ng sasakyan ang isang itim na jacket at isinuot iyon. Sunod nitong inabot ang isang itim na sumbrero at marahang sinaklob sa ulo. Bahagyang natigila
Hindi agad kinuha ni Olivia ang folder. Sa halip, tinitigan muna siya nito—parang sinusukat kung hindi niya ito niloloko. "This is original land deeds. Pwede mong tingnan para malaman mong tunay ang dokumento." sabi ni Melissa. Saka lang nito marahang kinuha ang folder sa kanya pagkuwa'y binuksan. Isa-isa nitong sinilip ang mga dokumento. Sa kabilang mesa, hindi gumagalaw si Blane—ngunit ramdam ni Melissa ang presensya nito, parang bantay na handang kumilos anumang oras. “Hmm…” mahinang tunog ni Olivia habang sinusuri ang laman. Huminto ito sa isang pahina. Bahagyang ngumiti. “Impressive,” sabi nito, pero hindi malinaw kung papuri ba iyon o panunuya. “Mukhang pinaghandaan mo ito.” Nanatili siyang kalmado sa labas, pero sa loob, nag-uunahan ang tibok ng puso niya. Kinakabahan kung nahalata ba nitong peke ang hawak na dokumento. “Of course,” sagot niya. “I made sure everything is in order. Nakapangalan na sa'yo ang land deeds. Kaya kahit anong gawin mo ay wala akong maga
Sa loob ng opisina ni Blane—bumalot ang katahimikan. Nakaupo si Melissa sa tapat ng mesa, hawak ang bag na tila mas bumigat dahil sa laman nitong responsibilidad. Iyon ang araw ng deadline. Kaharap niya si Attorney Calix Cabrera, maayos ang postura at seryoso ang mukha. Sa likod ng mesa, nakaupo si Blane—nakasandal nang bahagya sa kanyang swivel chair, tahimik ngunit ramdam ang presensya. Iniabot ng abogado ang isang folder. “Here’s the fake documents you need,” sabi nito, habang nakatingin sa kanya, “I'm sorry, I was supposed to give this to you yesterday but I had a hearing that came up suddenly." “Okay lang, attorney,” sagot ni Melissa habang inaabot ang folder. “Ngayon araw naman ang usapan naming magkikita ni Olivia.” Dahan-dahan niyang binuksan ang folder at inilabas ang mga papeles. Isa-isa niyang kinumpara ang mga iyon sa orihinal na land deeds na nasa bag niya. Napasinghap siya. “Wow… it’s like original land deeds.” Tumikhim si Attorney Calix at inayos an
Han mansion. Nang buksan ni Blane ang pinto ng meeting room, kaagad na naglingunan ang mga kapatid niyang sina Wade, Clifford, at Eachen. Nakaupo ang mga ito, tila seryoso ang pinag-uusapan. “Oh, you’re here. Is Shia sleeping?” tanong ni Wade. Naglakad si Blane palapit sa mga ito at naupo sa
Inilahad ni Blane ang kamay nang subukang tumayo ni Melissa pero dahil sa matagal na pagkakahalukipkip sa ilalim ng mesa, nangimay ang mga binti niya, she tipped forward and fell straight into him. Her hands landed against his crotch, and the jolt hit them both. He caught his breath, eyes darkeni
“Brother, why aren’t you answering?” nagtatakang tanong ni Eachen pagkapasok sa opisina ni Blane. Malamig ang aircon, amoy bagong kape, at sa glass wall ay tanaw ang skyline na kumikislap sa hapon. Kasunod niya, pumasok din sina Wade at Clifford—si Wade ay may dalang folder, si Clifford ay hawak an
“Blane, can I ask a favor?” Sabi ni Melissa, nakatayo siya sa tapat ng desk table ng binata. Sa likod nito ay ang magandang landscape ng Han Mall. “What favor?” He asked, curious but not surprised. He didn’t look up right away—finished the line he was reading, capped his pen, then met her eyes.







