MasukDahil sa dami ng nainom ni Melissa kanina, lalong lumakas ang epekto ng alak na tinutungga niya, na nagdala ng kakaibang init sa buong katawan niya. Hindi niya maintindihan kung anong klaseng alak iyon na nagpapasiklab ng apoy sa loob niya - parang isang inumin na dinisenyo para gisingin ang mga senswal na damdamin, o baka dahil hindi lang talaga siya sanay uminom kaya mabilis siyang nalasing. Her senses were on high alert, and her inhibitions were slowly fading.
Habang naglalakad ay bumibigat ang paghinga niya, walang direksyon ang pupuntahan niya kasabay pa ang panlalabo ng mga mata dahil sa mga luhang kumakawala sa kanyang mga mata. She didn't notice the massive figure looming ahead until she crashed into it, like a moth flying into a brick wall, kamuntikan na siyang tumihaya kung hindi siya nito nahila at nahapit. Nabitawan niya ang bote ng alak na hawak at napahawak sa matigas na pader - hindi, hindi iyon pader, matigas pero mainit ang nararamdaman niya sa kanyang mga palad, inangat niya ang mukha at doon niya nakasalubong ang maitim na mga mata na kung tumingin ay matitiim. It's like he can eat her whole. Kahit nakasuot din ito ng gintong maskara na natatakpan lang ang itaas na bahagi ng mukha, but she could make out the sharpness of his nose, and his thin, red lips that looked like they'd been made for kissing. Hindi niya alam kung bakit tila may sariling isip ang mga kamay niya ng maramdaman ang matigas at malapad nitong dibdib. Her hands roamed freely, caressing the hard planes of his chest, as if searching for a secret hidden beneath the fabric. Naramdaman niya ang paninigas ng katawan nito pero kita niya ang pagtagis ng mga bagang nito. "What do you think you're doing, woman?" he snarled, his voice rumbling like a storm brewing on the horizon, sending a shiver down her spine. 'Grabe, napakalalim ng boses niya pero ang sarap pakinggan,' sabi ng isip niya, she couldn't help but think it was sexy, like the villainous voices in movies. Hinawakan nito ang braso niya at marahas na itinaas iyon. "Do you think you have the right to touch me like that?" Seryosong saad nito, bahagya siyang napangiwi ng humigpit ang pagkakahawak nito sa braso niya pero lumuwag din iyon kaagad, nakita niyang nakatingin ito sa suot niyang bracelet. She caught a glimpse of his face, and his stern look had mellowed, his features relaxing into something almost gentle. She didn't care what he was thinking; the alcohol had taken over. Marahas niyang binawi ang kamay, hindi para lumayo dito o takasan ito. May kung anong malakas na pwersa kasi ang humihila sa kanya na gawin ang kanina pa niya naiisip gawin. No one had ever kissed her before, not even her fiancè, and she wanted to experience it - with this masked stranger. He was caught off guard when she pulled his collar, forcing him to bend down. And then she kissed him, his lips soft. 'So this is what a kiss feels like?'. Pinagdikit lang niya ang mga labi nila, saglit lang ang ginawa niyang halik at mabilis din binitawan ito. Lalayo sana siya at tatalikod ng marinig niyang magsalita ang lalaki. "Is that what you call a kiss?" he teased, his expression amused. Nagulat siya ng hilahin siya nito at hapitin sa baywang. "I'll teach you how to kiss, a real kiss." He said then crushed his lips against hers, taking her breath away. Her heart pounded wildly as she responded to his passionate kiss. Hindi rin niya alam kung bakit at paano niya tinugon ang halik nito basta ang alam niya ay may kakaibang dala ang halik nito sa buong sistema niya. His kiss turned fiery and possessive, his tongue slipping into her mouth, sending sparks of pleasure through her body as their tongues tangled and played. Isang mahinang ungol ang kumawala sa kanyang mga labi nang bumaba ang mga labi nito sa kanyang leeg, ang bawat haplos ng mainit nitong mga labi ay nagdadala ng kakaibang sensasyon, na para bang may unti-unting nagniningas sa loob niya. Madilim sa parteng iyon ng hardin, walang tao sa paligid kaya walang makakakita sa ginagawa nila. Kumilos ang mga kamay ni Melissa at inangkla ang mga iyon sa leeg ng lalaki, habang nagsasalo sila sa mainit na halik. Naramdaman niya ang mga kamay nito sa likod niya, masuyong hinahagod iyon. Hindi niya alam na naibaba na pala nito ang zipper sa likod ng ball gown niya. Hindi niya alintana ang lamig ng hangin na dumampi sa hubad niyang balat, dahil mas ramdam niya ang mainit na katawan nilang dalawa ng estrangherong lalaki. Inihiga siya ng lalaki sa nakalatag nitong coat, kaya hindi niya mararamdaman ang talas ng bermuda grass. Mas naging mainit ang mga sumunod na sandali. Bumaba ang mukha nito sa kanyang dibdib. As he kissed her breast, his tongue played its magic, nipping and sucking gently. Napahigpit ang pagkakapit niya sa malapad nitong balikat, ramdam niya sa kanyang palad ang matigas nitong mga muscles. Her back arched involuntarily as his lips began their slow descent, trailing kisses down her body until they rested on her thighs. His lips brushed against the sensitive skin of her inner thigh, sending shivers coursing through her body. She felt a rush of anticipation, her heart pounding in her chest as she wondered what he would do next. The anticipation was almost too much to bear, and she found herself lifting her hips, urging him to continue his tantalizing exploration. Nakatingin siya sa lalaki at hinihintay ang susunod na gagawin kaya naman hindi nakaligtas sa paningin niya ang pagtaas ng isang sulok ng labi nito sa ginawa niya. Namula tuloy ang mga pisngi niya sa pagkapahiya. Everything she was doing with the man was a first for her, yet unlike other women who might be nervous in such a situation, she felt excited. Maybe it was because he was a stranger, or maybe it was because of his overpowering sex appeal - the raw, magnetic pull he exuded. Whatever it was, she couldn't deny the thrill coursing through her veins. "You can't wait any longer, huh? What a cute bunny." nakangising sabi nito. Bunny? Tinawag siyang cute bunny nito? Ewan niya pero bigla ay may naalala siya. Bago pa bumalik sa alaala niya ang nakaraan ay napaigtad siya. "Ahnn..." She moaned as he dive in her center, feeling his hot breath and lips grazing her sensitive skin. As he darted his tongue in and out of her tight core, she felt a rush of euphoria, it was maddening. She couldn't help but tremble with pleasure. Unang beses lang niya maramdaman ang pakiramdam na iyon at sa estrangherong lalaki pa. "Nghnnn..." mahinang pag ungol niya, nag aalala din siya na baka may makapansin kapag lumakas pa ang boses niya. Nakagat niya ang ibabang labi ng maramdaman ang pagpasok ng isang daliri nito sa gitna niya. "W-what are you doing?" she managed to ask, looking at him. The question wasn't a protest, just pure curiosity. "I'm getting you ready for me. This part of you seems really tight," he said. Ready for him? Bigla ay nagawi ang mga mata niya sa ibabang bahagi nito, he still had his pants on, but the prominent bulge made it clear he was ready to enter her at any moment. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang na-excite na makita iyon.Nang araw na iyon, nakilala ni Melissa ang taong ipinadala ni Wade upang pansamantalang mamahala sa Fresh Food Corporation. His name was Rupert Dela Costa, a man in his late thirties, impeccably dressed, with sharp, intelligent eyes and a commanding presence that inspired confidence the moment he walked into a room. Nasa study room sila ng Han Mansion nang mag-usap tungkol sa estado ng kumpanya. "Mr. Wade already briefed me about the situation," kalmadong saad ni Rupert habang sinusuri ang mga dokumentong nasa harapan niya. "I will oversee the operations temporarily. Officially, I will be introduced as the representative of Mr. Blane Han." Tumango siya. Iyon din ang napagkasunduan nila dahil si Blane ang may pinakamalaking shares sa kumpanya, mas madaling tanggapin ng board at shareholders ang pagdating ni Rupert. "I appreciate your help," taos-pusong sabi niya. Ngumiti naman ang lalaki. "Just focus on your daughter for now, Ms. Melissa. Leave the company matters to me."
Mula sa lanai, umaalingawngaw ang masayang tawa ni Aliyah. Napangiti si Melissa habang nakatanaw sa hardin. Sa damuhan, masayang tumatakbo si Aliyah habang hinahabol ang maliit na puting poodle na regalo ni Blane dito ilang araw na ang nakalipas. "Peppa! Come here!" tawa ng bata. Tahol naman nang tahol ang aso habang paikot-ikot na tumatakbo sa damuhan, at ilang hakbang sa likod nito ay si Blane. Tahimik na nakamasid sa bata ngunit paminsan-minsang sumasabay rin sa laro nito. Sa dumaang maraming taon, ngayon lang niya nakitang masaya ng ganon ang anak. Hindi pilit, hindi pansamantala kundi iyong masayang umaabot hanggang sa mga mata. Naramdaman niyang kumirot ang kanyang dibdib. Noon, sa dating tahanan nila sa Romero residence, bihira niyang marinig ang ganitong tawa mula kay Aliyah. Tahimik ang anak niya. Madalas nag-iisa, at siya lang halos ang kinakausap nito. Ngayon lamang niya napagtanto kung gaano kalaking bahagi ng pagkatao ng anak niya ang unti-unting nawala noon d
Saglit pang nanatiling nakahiga si Blane habang tahimik na pinagmamasdan ang mag-ina sa tabi niya. Mahimbing nang natutulog si Aliyah sa pagitan nila, mahigpit pa rin ang pagkakahawak nito sa kanilang mga kamay na tila natatakot na maglaho silang dalawa kapag nagising ito. Napadako naman ang tingin niya kay Melissa. Sa wakas, matapos ang mga nangyari, nakita rin niya ang kapayapaan sa mukha nito. Wala na ang luha. Wala na rin ang sakit na ilang beses niyang nasaksihang pilit nitong itinatago sa likod ng matitibay nitong ngiti. Ngayon ay payapa itong natutulog habang nakayakap sa anak nito. At hindi niya maipaliwanag kung bakit nakaramdam siya ng kakaibang gaan sa dibdib. Kanina, habang pinagmamasdan niya ito na umiiyak habang yakap si Aliyah, pakiramdam niya ay may mabigat na kamay na unti-unting sumisikip sa kanyang puso. Kitang-kita niya ang matagal na pananabik nito sa anak. Ang mga araw ginugol nito sa paghahanap. Ang pag-asang paulit-ulit na nabasag. At ang sakit ng paniniwa
"I want to sleep with both of you... please..." Natigilan sina Melissa at Blane. Mula sa gitna ng kama ay nakatingala si Aliyah sa kanila, puno ng pag-asa ang malalaking mata nito. Muling nagkatinginan silang dalawa ng binata. "Baby, mommy can stay with you tonight," malumanay na sabi niya sa anak habang hinahaplos ang buhok ng anak. "Daddy Blane can sleep in his own room." Agad na umiling si Aliyah. "No." "Aliyah..." "I want both of you." Mahigpit nitong niyakap ang isang braso niya bago hinawakan ang kamay ni Blane. "Please?" Bahagya siyang napailing. "You're being stubborn." Sabi niya na napabuga ng hangin. "Just like her mother," mahinang komento ng binata. Napalingon agad siya dito. Samantalang si Aliyah ay tumawa nang mahina. "See? Daddy Blane agrees." "Aliyah..." muli siyang napabuntong-hininga. Ngunit lalo lamang kumapit ang bata sa kanilang dalawa. "Please, Mommy." Bahagyang lumambot ang puso niya. Matapos ang lahat ng pinagdaanan ng anak n
Hindi agad nakasagot si Melissa. Nanatili lamang siyang nakatitig kay Blane habang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang tanong nito. "Do you still think I'm ruthless, cold, and intimidating?" Noon, oo. Sa unang pagkikita pa lamang nila, iyon na agad ang naging impresyon niya rito. Isang lalaking malamig, seryoso, at nakakatakot lapitan, ngunit habang tumatagal na nakakasama niya ito, mas lalo niya itong nakikilala. Lalo na nang malaman niyang ito pala si Dos, ang batang minsang naging kaibigan niya sa bahay-ampunan. Slowly, she began to see the things others failed to notice, the goodness in him, his quiet way of caring, and the sacrifices he silently made for the people who mattered to him. Oo, maaaring malamig ito pagdating sa negosyo. Maaaring nakakatakot kapag seryoso pero hindi ito masamang tao. In fact, Blane Han was one of the most genuine people she had ever met. Napansin yata nito ang matagal niyang pananahimik dahil bahagya itong ngumiti. "That long?"
Kinagabihan, tahimik ang buong Han Mansion. Tanging ang mahinang ihip ng hangin mula sa labas at ang marahang pag-indayog ng mga kurtina ang maririnig sa loob ng silid. Naroon si Melissa sa tabi ng kama ni Aliyah. Nakaupo siya sa gilid nito habang marahang hinahaplos ang buhok ng anak. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya lubos na makapaniwala. Katabi niya si Aliyah buhay, mainit at humihinga. Hindi ito panaginip. Ilang buwan niyang iniyakan ang pagkawala nito. Ilang gabi siyang natulog habang yakap ang litrato ng anak, umaasang isang araw ay muling maririnig niya ang tinig nito. At ngayon, narito na ito kasama niya. Unti-unting pumikit si Aliyah habang nakadikit pa rin ang maliit nitong kamay sa kanya, tila natatakot na mawala siyang muli. "Sleep well, baby..." mahinang bulong niya habang hinahalikan ang noo nito. Hindi nagtagal ay tuluyan nang nakatulog ang bata. Napangiti siya habang pinagmamasdan ito. Parang gusto niyang manatili roon buong gabi. Ayaw niyang kumurap, a
"Where have you been?" Curious na tanong ni Eachen ng makabalik sa banquet hall si Blane. "Ah, just watching an interesting drama outside," sagot niya, may ngisi sa mga labi. Nagtinginan ang mga kapatid niya. "Really? As far as I know, you're the type of guy who doesn't care about that kind of
Sa isang Italian restaurant sa loob ng Han Mall, niyaya siyang kumain ni Blane Han. Tanghalian na, at karaniwan nang puno ng mga kumakain ang restaurant, pero sa pagkakataon iyon, sila lang dalawa ni Blane ang naroon sa loob. Pinagmasdan niya ang paligid, napansin niyang ingat na ingat din ang mga
“What happened to your forehead?” Napatigil si Melissa sa paghigop ng kape nang marinig ang tanong ni Mr. Han. Nahimigan niya ang pag-aalala sa tinig nito, kaya't ibinaba niya ang tasa at nahaplos ang may bendang noo. “Ah, aksidente akong nadulas at tumama ito sa mesa,” pagsisinungaling niya,
Sinulyapan ni Melissa ang sarili sa repleksyon ng salamin, her eyes roamed over every detail of her new image. She wore a bold office attire that wasn't her usual style – one that accentuated her curves and highlighted her figure. Kung dati ay maluwag at disente ang mga damit niya, ngayon ay sinady







