Chapter 4: Zaldivar

ARIELLE'S POINT OF VIEW

Nasa classroom ako habang naghihintay ng next subject kung saan si Professor Zaldivar ang teacher namin. Nasa gitna ako nakaupo habang katabi ko naman si Vince— kaklase ko.

"Tagal naman ni Prof, natatae na ako, e!" pasimpleng bulong sa akin ni Vince.

Natawa ako sa sinabi niya.

Kahit kailan talaga walang filter 'tong bibig ng lalaking 'to.

"Pigilan mo muna 'yan," bulong ko pabalik.

Maya-maya ay nagsitakip ng ilong ang mga kaklase ko.

"T-ngina! Sinong umutot?!" galit na galit na ani ng isang kaklase ko na nasa likuran.

Pati ako ay napatakip na rin ng ilong. Mabaho talaga.

Lumapit si Vince sa akin at pasimpleng bumulong.

"Ako 'yong umutot. Secret lang natin 'yon, ah?"

Hindi ko na napigilang humagikhik at mahina ko siyang mahampas dahil sa kababoyan niya.

Agad kaming napaayos ng upo nang makita namin si Professor Zaldivar na nakatayo na sa bukana ng pintuan ng classroom.

Naiwas ko ang tingin ko nang makita kong matalim ang tingin niya sa akin at kay Vince.

"Good morning, Professor Zaldivar!" bati namin nang makapasok na siya sa classroom.

Rinig na rinig ang tunog ng kanyang sapatos habang papunta siya sa kanyang table. Bahagya kaming napatalon sa aming kinauupoan nang parang pabagsak niyang nilagay ang kanyang libro sa ibabaw ng mesa.

Parang wala yata sa mood si Prof...

Sobrang tahimik ng klase na parang hininga lang namin ang maririnig.

"Today, I decided to have a new seating arrangement. All girls to the left, and all boys to the right. In alphabetical order. Do it now."

Agad naman na nagsitayuan ang mga kaklase para magsilipatan.

Sobrang biglaan naman ng pagpapalipat ni Prof. Noon naman wala siyang pakialam kung saan kami umupo.

"Alcantara, sa pinakauna ka. Letter A," sabi sa akin ni Klea.

Wala na akong nagawa kundi pumunta na sa pinakaunang upuan.

Hayst... Hirap talaga kapag letter A ang unang letter ng apilyedo mo.

Ayaw na ayaw ko pa naman maupo sa pinakauna. Sobrang lapit ko na tuloy kay Professor.

Nang maupo na ako, napatingin ako kay Professor na nakatingin na pala sa akin. Mas umaliwalas na ang mukha niya.

"Better..."

Tumingin muna siya sa akin bago binalik ang tingin sa buong klase.

Weird.

Hanggang sa matapos ang klase ni Professor Zaldivar ay nanatiling usapin pa rin ang seating arrangement niya sa klase kanina.

"Nagtanong ako sa kabilang section, hindi naman sila nag-seating arrangement. Sa atin lang talaga," sabi ni Rhea— kaibigan ko.

"Feeling ko may issue 'yong section natin," dagdag pa ni Shane.

"Cheating issue?" sabi ko.

Ngumuso si Rhea. "Ewan ko. Loyal ako, 'no? Hindi ko magagawang mang-cheat sa boyfriend ko."

Napabuntong-hininga nalang si Shane sa kanya na para bang nauubusan na ng pasensiya.

"No'ng umulan ng katangahan, sinalo mo lahat. Promise!"

Kahit kailan talaga ang mga 'to. Natatawa nalang ako sa kanilang pagbabangayan.

Nang matapos ang klase ko, napagdesisyunan ko na umuwi dahil sa sobrang pagod ko buong araw. Para akong lantang gulay na papasok sa bahay.

Grabe kasi ang nangyari sa akin sa buong araw. Pagkatapos kasi ng seating arrangement ni Prof Zaldivar, palaging ako ang unang natatawag sa oral recitation kasi letter A ang unang letra ng apilyedo ko.

Pucha... Nakakapagod!

Sinusumpa ko talaga 'tong apilyedo ko.

Pagbukas ko ng pintuan, nakita ko sina Professor at Adam na nakaupo sa sofa. Parehas pa sila ng postura habang nanood ng video game.

Mag-ama nga talaga...

"Mommy! Mommy!" sigaw ni Adam nang makita ako. Agad naman itong tumakbo papunta sa akin.

"Bless you, Baby!" ani ko nang magmano ito sa akin.

Matalinong bata si Adam. Kapag may itinuturo ka sa kanya, nakukuha niya agad. Tinuturuan ko kasi siyang magmano at ngayon parati na niya itong ginagawa.

Tinuturuan ko siya ng mga bagay-bagay paunti-unti.

"Magandang hapon, Prof— I mean, Val..." bati ko kay Professor Zaldivar.

"Magandang hapon, Arielle."

Pumunta na ako ng kwarto ko para makapagbhis na. Pagkatapos ay bumaba na ako para makapagluto ng dinner namin.

Habang naghihiwa ako ng cabbage, hindi ko namalayan na nawawala na pala ako sa focus. Sobrang pagod ng isip at katawan ko.

Nakaupo lang naman ako sa skwelahan at nakikinig pero grabe talaga ang pagod. Hindi makapag-function ang katawan mo kapag utak mo na ang pagod.

"Ah!" daing ko nang mahiwa ang daliri ko ss kutsilyo.

Nakita kong may mga dugo doon.

"What happened?" nag-aalalang tanong ni Prof.

Agad siyang napatakbo nang marinig niya akong dumaing. Lumapit siya sa akin kinuha ang kamay kong nahiwa.

"Nahiwa po 'yong daliri ko po sa kutsilyo..." sagot.

Kita ko sa mukha niya ang pag-aalala.

"D-mn, Arielle! You're making me worried!" sabi nito.

Dinala niya ako sa lababo habang hawak niya pa rin ang kamay kong may sugat. Pagkatapos niyan ay tinapat niya ito sa gripo para hugasan.

Maliit lang naman 'yon pero maraming dugo.

"Bakit ba kasi hindi ka nag-iingat?" ani nito na parang naiinis.

"S-sorry, Prof... Pagod lang..."

Huminga nalang siya nang malalim. Maya-maya ay umupo kami sa bar counter pagkatapos niyang kunin ang first aid kit. Ginamot niya ang sugat ko at nilagyan ng band aid.

"Stay here. Ako na ang magluluto. Just tell me kung ano ang dapat kung gawin. I am good at following instructions," sabi nito.

"Pero—"

"Stop protesting, Alcantara."

Wala na akong nagawa kundi umupo nalang at tingnan siya habang nagluluto.

"What should I do next?" tanong nito habang sinimulan nang tapusin ang ginagawa ko.

"Balatan mo po 'yong sayote at hiwain mo into cubes," utos ko.

Tumango lang siya. Habang tinitingnan ko si Prof, makikitang hindi nga siya sanay sa pagluluto.

"Oh, f-ck..." mura niya nang hindi niya magawa nang maayos ang pagbabalat ng sayote.

Balak ko sanang gumawa ng tinolang manok para sa hapunan namin. Pero mukhang hirap si Professor kahit sa pagbabalat pa lang ng sayote.

Nag-insist ako na ako na ang gagawa pero ahaw naman niya dahil may sugat daw ako.

After so many years, nagawa na rin niya. At ngayon, naghihintay nalang kami na lumambot ang manok at ang iba pang mga sangkap.

Napahikab ako dahil inaantok na rin ako dala na rin siguro ng pagod.

"Are you sleepy?" tanong ni Prof.

Ngumiti ako tapos umiling. "Hindi po. Siguro sa pagod lang ngayong araw."

"Madami ka bang ginawa sa school today?" pormal niyang tanong.

"Mismo! Binugbog ako ng sandamakmak na oral recitation tapos alphabetical order pa. Sinusumpa ko talaga 'tong apilyedo ko!"

Hindi ko na napigilan ang bibig ko. Tuluyan na nga akong sumabog.

Mahinang natawa si Professor sa inasta ko. Ang sarap lang pala ng may mapagsabihan ka ng nararamdaman mo. Medyo gumaan naman ang pakiramdam ko.

"Pinapangako ko talaga sa mga anak ko na hinding-hindi ako mag-aasawa ng Letter A ang unang letter ng apilyedo."

"Why?" natatawang saad ni Professor.

Napahawak nalang ako sa pisngi ko at itinukod ang siko ko sa bar counter.

"Ayaw kong maranasan nila ang maranasan ko. Mapapalitan lang yata ang apilyedo ko kapag nag-asawa na ako."

Umayos ng upo si Professor Zaldivar at parang interesadong-interisado sa sasabihin ko.

"Then, what surname would you like to have in the future?" tanong niya.

Ngumuso ako na parang nag-iisip.

"Gusto ko 'yong mga nasa huling letter na ng alphabet. Yung mga T, U... mga ganyan."

"How about Z?" aniya.

Kumunot ang noo ko. "Z?"

"Z for Zaldivar. If you like my surname, you can have it."

Pagkasabi niya no'n ay tumayo na siya at tiningnan ang niluluto niya pero hindi nakaligtas sa pandinig ko ang binulong niya habang nakatalikod sa akin.

"Arielle Lye Zaldivar..."

TO BE CONTINUED...