KABANATA 3: IPAGLALABAN KITA

SABRINA’S POV

“ Because she is your secretary! It is a disgrace, Aiden. Isang CEO na pumatol sa secretary niya. “ bulyaw sa akin ng aking ina.

           Ang mga salita ng kaniyang ina ang paulit – ulit na tumutusok sa puso ko. Alam ko na masama ang makinig sa usapan ng may usapan ngunit di ko mapigilan. Naglagay lang ako ng konting puwang upang marinig ko ang usapan nila. Ngunit, pinagsisihan ko din ito sapagkat para akong sinasaksak ng paulit – ulit sa mga katagang sinasabi ng kaniyang mga magulang patungkol sa akin.

           Bago kami magtapos sa kolehiyo ay suportado kami ng magulang ni Aiden. Dahil na rin siguro napatino ko ang kanilang anak at maganda ang standing ko sa paaralan dahil running for summa cum laude ako. Ngunit, nagbago ang lahat ng magsimula akong magtrabaho sa kanilang kompanya bilang sekretarya ni Aiden. Dati ay naguguluhan pa ako kung bakit nagbago ang trato nila sa akin, ngunit alam ko na kung bakit.

“ Go ahead! Sabrina is my everything. “

           Muli kong narinig si Aiden na nagsalita kasunod nito ang mga yabag papunta sa pintuan kaya naman dali – dali akong umalis roon at pumunta sa banyo. Pagdating ko sa banyo ay unti – unting pumatak ang mga luha ko. Hindi ko alam kung dahil sa sakit ng mga salitang narinig ko sa mga magulang ni Aiden o saya dahil alam ko na ipaglalaban ako ni Aiden hanggang dulo.

           Makalipas ang ilang minuto ay biglang nag vibrate ang phone ko kaya agad ko itong kinuha sa bulsa ko at tiningnan kung sino ang nagmessage.

“ Where are you? The meeting will start in a bit. “ – Aiden

           Agad – agad kong inayos ang sarili ko at sumulyap sa salamin bago ako tumungo sa conference room kung saan magaganap ang meeting. Pagdating ko doon ay napayuko ako sapagkat ako na lang pala ang hinihintay. Umupo ako sa tabi ni Sir Aiden at nagsimula na ang meeting.

*

*

*

AIDEN’S POV

           Buong oras ng meeting ko with the Marketing Department ay kapansin pansin ang pagkawala sa sarili ni Sabrina dahil na rin sa paulit – ulit niyang pagbura ng notes niya. Hindi man ito napapansin ng iba ay di naman ito makakaligtas sa akin sapagkat katabi ko siya at higit ko siyang kilala sa iba.

“ All right! That is it for now. Meeting adjourned! “ anunsiyo ko pagkatapos ko pirmahan ang recommendation project na iprinesent nila sa akin kanina.

“ Thank you, Sir.”

“ Thank you po. “

           Rinig kong pagpapasalamat nila na tinanguan ko na lamang sapagkat ang atensyon ko ay na kay Sabrina. Isa – isang lumabas ang mga empleyado na mula sa Marketing Department. Tumayo na rin si Sabrina kaya naman hinawakan ko ang braso niya. Napapitlag naman siya sa gulat dahil sa ginawa ko.

“ Are you okay? “ nakakunot noo kong tanong sa kaniya.

“ Ha? Ah, oo. Ayos lang ako. “ sagot niya saka umiwas ng tingin sa akin.

“ Are you sure? “ tanong ko muli sa kaniya.

“ Yes. “ tipid na sagot niya sa akin.

           Iniharap ko siya sa akin sapagkat hindi ako kumbinsido na okay lang siya sapagkat di niya ako matingnan sa mata. Nagtama ang mga mata namin at kitang kita ko ang lungkot sa kaniyang mga mata.

“ Sir, baka po may makakita sa atin. “ malamig niyang turan saka umiwas ng tingin sa akin kaya naman lalong kumunot ang noo ko.

“ I know na napakinggan mo ang pinag usapan namin kanina nila Mommy at Daddy. “ pasimula ko na naging dahilan ng paglingon niya sa akin muli.

“ Hindi ko sinasadya “ pag – amin niya.

“ Pero paano mo nalaman? “ naguguluhan niyang tanong sa akin.

“ Paglapit ko kasi sa pinto kanina ay nakita ko na may konting uwang. Ikaw lang naman ang lumabas doon. “ paliwanag ko sa kaniya

“ Sorry. “ mahina niyang paumanhin sa akin saka siya muling yumuko.

“ Hanggang saan ang narinig mo? “ tanong ko muli sa kaniya.

“ Lahat “ tugon niya ng di tumitingin sa mata ko

           Hinawakan ko ang baba niya at itinaas ito hanggang sa magtama ang mga malamlam niyang mata sa aking mga mata. Bahagya akong ngumiti para iparamdam sa kaniya na maayos ang lahat.

“ If you heard everything, I meant it. I can trade off my life and what I have for you. “ seryoso kong turan sa kaniya.

*

*

*

SABRINA’S POV

“ If you heard everything, I meant it. I can trade off my life and what I have for you. “ 

          Matapos niyang sabihin yun ay nagsimulang pumatak ang mga luha ko. Tila nataranta naman siya sa naging reaksiyon ko sa sinabi niya.

“ Hey, what is wrong? “ nag – aalalang tanong niya sa akin saka ako hinatak kaya naman napayakap ako sa kaniya.

“ Ikaw kasi! “ turan ko saka hinampas ng mahina ang dibdib niya. Narinig ko naman ang mahina niyang pagtawa sa ginawa ko.

“ Anong tinatawa tawa mo diyan? “ masungit kong tanong sa kaniya.

“ Ikaw lang talaga ang babae na kapag kinikilig, umiiyak. “ turan niya kaya naman sinamaan ko siya ng tingin.

“ Paano mo nalaman? May pinapakilig ka pa bang ibang babae? “ masungit kong tanong sa kaniya ngunit biro ko lamang ito.

“ Isa pang biro mo, hahalikan kita. “ seryosong turan niya sa akin kaya napatikom ako ng bibig. Alam ko na gagawin niya iyon.

Bukod sa ginagawa niya ang sinasabi niya ay tiyak din na gusto niya rin ako mahalikan.

“ Hmp! Humingi ka ng tawad kila Tito at Tita mamaya. “ malambing kong turan sa kaniya.

           Naramdaman ko naman ang pagseryoso ng mukha niya saka tinanggal ang pagkakayakap sa akin.

“ Kapag humingi ako ng tawad sa kanila, mas ipapamukha nila sa akin na tama ang sinabi nila tungkol sa iyo. I will protect you, ipaglalaban kita. “ seryosong turan niya sa akin kaya napahilot ako sa sintido ko.

“ Anong petsa na, di na uso ang you and me against the world. Hindi ko kakayaning makitang magkasira kayong pamilya dahil sa akin. Ang paghingi ng tawad ay hindi nangangahulugang mahina ka o tama sila. Ang ibig sabihin ng paghingi ng tawad ay anuman ang pagkakaiba ng opinion niyo, tama man sila o mali, mas mananaig ang pagmamahal mo sa kanila. “ Mahabang paliwanag ko sa kaniya na naging dahilan upang bahagya siyang mapangiti.

“ Ano kaya ang ginawa ko para pagpalain ng isang katulad mo? “ namamangha niyang turan sa akin kaya natawa ako.

“ Tama na yang ka-sweetan mo. Basta, humingi ka ng tawad sa kanila lalo na sa pagsagot mo sa kanila ng pabalang. “ payo ko sa kaniya

“ Fine, I will do it for you. “ turan niya na nagpailing sa akin.

“ Never do anything for me. Always do everything for yourself. I am just here to support you. “ nakangiting turan ko sa kaniya.

“ Halika nga dito. “ turan niya.

           Napangiti ako sa itsura niya sapagkat para siyang bata na nanghihingi ng yakap. Nakita ko namang ngumuso siya dahil nanatili akong nakatayo sa pwesto ko. Natatawa akong lumapit sa kaniya at niyakap siya.

           Makalipas ang ilang sandali ay napagdesisyunan naming dalawang bumalik sa opisina niya at sa desk ko sapagkat baka may makakita pa sa amin. Natapos ang maghapon na halos di na kami nagkita ni Aiden sapagkat ang mga sunod niyang meeting ay siya na lamang ang pumunta sapagkat ang sabi niya ay kaya naman na daw niya at may mga pinagagawa siya sa akin para bukas.

           Pasado alas – singko na noong matapos ko ang mga dapat kong tapusin para sa meetings bukas ni Aiden. Agad ko ng inayos ang gamit ko saka nag time – out sa opisina. Nagpadala lamang ako ng mensahe kay Aiden na uuwi na ako at saka ako sumakay ng jeep pauwi sa amin.

           Makalipas ang isang oras ay nakarating na ako sa aking condo. Malapit lamang ito kung tutuosin ngunit dahil sa traffic at kalyeng ginagawa ay tumagal ang byahe ko. Nagbihis lamang ako bago ako humarap sa laptop ko. Gusto kong ipaglaban si Aiden sa paraang alam ko kaya naman dali – dali akong naghanap ng kompanya na naghahanap ng fashion designer. Plano ko naman talaga dati pa na magtayo ng clothing line. Nagka-aberya lamang noong nagkasakit si lola. Ngunit ngayon, mukhang may rason na muli ako upang abutin ang mga pangarap ko.

           ITUTULOY!