ตอนที่ 4 จูบแรก

    วินซ์ใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานสักพักเพราะต้องสงบจิตใจเขาพยายามอย่างหนักที่จะต้องควบคุมตัวเองไม่ให้ทำอะไรตามใจเบื้องลึกดิบเถื่อนของความต้องการ จากนั้นเขาก็เดินมาที่เตียงโดยไม่เรียกเธอมาพยุงอีกแล้ว เขานอนพักโดยไม่ได้พูดอะไรกับพยาบาลพิเศษอย่างแสนดีพยายามข่มตาให้หลับและรักษากฎของตัวเองให้ดีที่สุด นั่นจึงทำให้พยาบาลสาวจำเป็นรู้สึกโล่งใจ อย่างน้อยเธอก็ปลอดภัยในตอนที่เขาหลับ แม้ว่าจะไม่ได้รู้สึกรังเกียจแต่ก็ต้องยอมรับว่าเธอและเขาไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เขาเองก็ไม่ควรถึงเนื้อถึงตัวเธอขนาดนี้ เขาเป็นคนไข้เธอเป็นพยาบาลและเราไม่รู้จักกัน

..............................

.............

    ในช่วงกลางดึกร่างสูงได้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับสายตาคมที่มองไปเห็นสาวน้อยที่เขาหมายตากำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนโซฟาเล็กๆนั่น เขามองเธออยู่นานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้รู้ตัวอีกทีพยาบาลพิเศษคนนี้ก็ตื่นขึ้นมาเสียแล้ว

" คุณวินซ์ "

    ร่างเล็กสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาเลยเผลอเรียกชื่อเขาเป็นภาษาไทย วินซ์ตกใจเล็กน้อยเพราะใบหน้าของเธอไม่เหมือนคนไทยเลยสักนิดเขายังคิดว่าเธอเป็นคนเอเชียสักประเทศอยู่เลยแถมชื่อของเธอก็ไม่ใช่ชื่อของคนไทยอีก

" คนไทยหรอ "

    วินซ์ถามออกมาเป็นภาษาไทยเช่นกันทำให้แสนดีที่มีอาการสะลึมสะลือหลังจากตื่นนอนนั้นส่างทันทีพร้อมกับพยักใบหน้าของตัวเอง

" ค่ะ ว่าแต่คุณตื่นขึ้นมากลางดึกทำไมคะ "

    ร่างเล็กถามออกไปด้วยสัญชาตญาณของความเป็นหมอความปลอดภัยของคนไข้ย่อมมาก่อนเสมอ และเธอเองก็ไม่ได้แปลกใจสักนิดเรื่องที่เขาพูดภาษาไทยได้ เธอเองเห็นแฟ้มประวัติคนไข้ของเขามาก่อนหน้านี้แล้ว

" ผมไม่ค่อยสบายตัวอยากอาบน้ำ "

    น่าจะเพราะฤทธิ์ยาที่ทำให้เขาไม่สบายตัวอีกทั้งเขายังไม่ได้อาบน้ำอีกด้วย

" แต่คุณยังมีแผลตามตัวอยู่นะคะและแผลผ่าตัดด้วย เดี๋ยวฉันเช็ดตัวให้คุณจะได้สบายตัวขึ้น "

    เมื่อคนไข้พยักหน้าพยาบาลจำเป็นจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับถือกะละมังที่ใส่น้ำอุ่นๆและผ้าขาวผืนเล็กๆ เธอเดินมายืนอยู่ข้างเตียงพร้อมกับพยุงให้เขาลุกนั่งและคนไข้หนุ่มก็ทำตามอย่างว่าง่าย

" ถ้าอย่างนั้นเช็ดตัวเสร็จแล้วก็เปลี่ยนชุดเลยแล้วกันนะคะจะได้นอนสบายๆหน่อย "

    แสนดีบอกพร้อมกับคลายปมเล็กๆผูกโบว์เอาไว้ของชุดโรงพยาบาลที่มัดเอาไว้ที่ละปมจนหมดเผยให้เห็นซิกแพคทั้งหกลูกของเขาที่มันแน่นตามแบบฉบับของคนที่ชอบดูแลตัวเอง แสนดีถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความประหม่า ใช่ว่าเธอจะไม่เคยเห็นร่างกายของคนไข้ตรงกันข้ามเธอกลับเจอมาหมดแล้วทั้งของผู้ชายและผู้หญิงรวมไปถึงระบบภายในทั้งหมดเธอก็เรียนมาหมดแล้ว แต่แปลกตรงที่ตอนนี้เธอจ้องซิกแพคแน่นๆของเขาแล้วรู้สึกใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก พอก้มหน้าลงไปอีกนิดก็เจอเข้ากับวีไลน์ที่เด่นชัดนั่นอีก ตอนนี้ใบหน้าของเธอคงแดงไปหมดแล้วเธอกลัวเหลือเกินว่าเขาจะจับได้ว่าเธอในตอนนี้ไม่มืออาชีพเอาเสียเลย

    การกระทำของเธอทั้งหมดไม่อาจรอดพ้นสายตาราชสีห์อย่างวินซ์ได้ เขายิ้มมุมปากเบาๆไม่ให้เธอได้เห็นพร้อมกับเอ่ยแซวอย่างน่ารัก

" เป็นอะไรทำไมนิ่งล่ะคุณ ไม่ถอดต่อหรอ "

    แสนดีเงยหน้ามองคนเจ้าเล่ห์ก็เจอกับเขาที่ยิ้มมุมปากรออยู่แล้ว ชิ จะแกล้งเธอล่ะสิ ไม่มีทางซะหรอก ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะมือไม้สั่นแต่จะไม่มีทางให้เขาได้รู้เด็ดขาดว่าเธอประหม่าจึงถอดเสื้อของเขาออก ทำให้ในตอนนี้วินซ์มีเพียงกางเกงของโรงพยาบาลชิ้นเดียวติดกายเท่านั้น แสนดีพยายามข่มใจตัวเองแล้วหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมือไม้สั่นพร้อมกับค่อยๆบรรจงเช็ดใบหน้าของเขาโดยที่เธอพยายามไม่สบตาเขาทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเขามองใบหน้าของเธอไม่วางตา เธอเช็ดลงมาตามลำคอและหน้าอกแน่นหนัดของเขาพร้อมกับลูบลงมาตามซิกแพคแน่นๆ

    วินซ์ได้แต่ข่มความต้องการเบื้องลึกเอาไว้ ในยามที่เธอใช้ผ้าเย็นๆลูบไล้ไปตามลำตัวของเขาทำเอาความต้องการเบื้องลึกมันทำงานโดยอัตโนมัติ เขาอยากจับเธอมากระแทกหนักๆใต้ร่างให้มันรู้แล้วรู้รอดไปแต่ก็ไม่อาจทำได้เพราะเธอมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้วและเขาก็ไม่ชอบแย่งของของใคร แฟนของคนอื่นก็เหมือนเมียของคนอื่นเพราะสมัยนี้คงไม่มีใครถือเรื่องความบริสุทธิ์กันแล้ว

" เสร็จแล้วค่ะ "

    ร่างเล็กบอกพร้อมกับจะหยิบเสื้อตัวใหม่มาใส่ให้เขาแต่ก็โดนคนตัวโตทักท้วงเสียก่อน

" ยังเช็ดไม่หมดหนิ "

    เธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไรจึงหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำหมาดๆแล้วจับยัดใส่มือของเขาทันที

" เช็ดเองสิคะ "

" อ่าว ผมก็นึกว่าคุณจะทำให้หมดเสียอีก "

" บ้าหรอ ไม่ทะ....ว๊าย! "

    ร่างเล็กลอยหวือมานั่งบนตักเขาทันทีที่วินซ์กระชาก ความน่ารักของเธอทำให้เขาอดใจไม่ไหว

" อื้อ....อื้อ.... "

    ร่างเล็กครางออกมาในลำคอเบาๆ เมื่ออยู่ๆเธอก็โดนขโมยจูบแรกไปแบบไม่ตั้งตัว เธอไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะขัดขืนเขาด้วยซ้ำเพราะสมองมันคิดไม่ทัน ร่างกายไม่รักดีก็ดันโอนอ่อนไปตามสัญชาตญาณเสียอย่างนั้น

    วินซ์ใช้มือหนาข้างหนึ่งรั้งท้ายทอยของเธอเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนแล้วกดจูบเธออยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่ได้ใช้ลิ้นดุนดันเข้าไปแต่อย่างใด เขาเพียงแค่กดจูบริมฝีปากของเธอพร้อมกับตักตวงความนุ่มนิ่มเพื่อหวังให้คลายความกระหายในตัวเธอลงก็แค่นั้นแต่ดูเหมือนว่าเขาจะคิดผิดไปเมื่อตอนนี้เขาไม่ได้ต้องการเพียงแค่นั้นแต่เขาต้องการมากกว่านั้น ในจังหวะที่เขากำลังจะใช้ลิ้นดุนดันเข้าไปควานหาน้ำหวานในโพรงปากหวานก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แสนดีได้สติขึ้นมาเธอรีบผลักเขาออกอย่างรวดเร็ว

เพี๊ยะ!!!

    วงศกรถึงกับตื่นจากภวังค์อันแสนวาบหวามด้วยแรงกระแทกของฝ่ามือเล็กๆของเธอ เห็นตัวเล็กๆก็ทำเขาเจ็บใช่ย่อย

" ทำบ้าอะไรของคุณ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉันนะ ฉันก็บอกคุณไปแล้วไงว่าฉันมีแฟนแล้ว พอกันทีคุณไม่มีสิทธิ์ใช้อำนาจมาบังคับฉันอีก ฉันจะให้พยาบาลคนอื่นมาดูแลคุณแทน อยากฟ้องใครยังไงก็เรื่องของคุณเลยฉันไม่แคร์ "

    แสนดีรีบวิ่งออกไปจากห้องทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก เธอโมโหทั้งเขาและตัวเธอเอง โมโหที่เขาทำอะไรโดยที่เธอไม่เต็มใจและโมโหที่ตัวเองโอนอ่อนไปตามเขาแม้จะในช่วงระยะเวลาหนึ่งก็ช่างเถอะ ในขณะที่วินซ์เพิ่งรู้สึกตัวและรู้สึกผิดที่ทำอะไรตามใจตัวเองจนเกินไป เธอมีแฟนอยู่แล้วก็คงหวงตัวเอาไว้ให้แฟนของตัวเองสินะ แล้วตัวเขาเองเป็นอะไรทำไมต้องแหกกฎของตัวเองขนาดนี้ คิดเอาไว้ว่าจะไม่แต่ทำไมการกระทำมันถึงได้สวนทางกันขนาดนี้ เมื่อคิดได้แบบนั้นก็ถึงกับใช้กำปั้นหนักๆของตัวเองชกลงไปที่เตียงอย่างแรงทำให้สายน้ำเกลือเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลย้อนกลับ แต่ในตอนนี้มันกลับไม่ทำให้เขารู้สึกเจ็บที่กายเลยสักนิด

" โว้ย!!! มึงทำบ้าอะไรลงไปวะไอ้วินซ์ "