เข้าสู่ระบบหลังจากจูบแรกในคืนนั้นเธอก็ไม่ได้เจอหน้าของเขาอีกเลย เพราะเธอให้พยาบาลคนอื่นไปดูแลเขาและเป็นเขาเองที่ไม่ได้โวยวายให้เธอไปดูแลต่อ นั่นจึงเป็นเหตุผลให้หมอใหญ่หัวหน้าแผนกไม่ส่งเธอไปดูแลเขาอีก
จากวันนั้นจนถึงวันนี้เวลาก็ผ่านมาเกือบ 5 เดือนแล้ว ตอนนี้เธอกำลังจะเตรียมตัวเดินทางกลับไทยเพราะเรียนจบแล้วและตั้งใจว่าจะไปอยู่ดูแลพี่ชายเพราะพวกเธอมีกันแค่สองคน เธอเรียนจบตั้งแต่ 2 เดือนที่แล้วแต่ยังอยู่ที่นี่เพราะยังอยากใช้ชีวิตหลังเรียนจบให้สบายใจด้วยรู้ดีว่าถ้าเข้าสู่โหมดการทำงานเมื่อไหร่เธอคงไม่มีเวลาว่างมาทำอะไรแบบนี้แน่นอน ในตอนนี้เธอสลัดลุคจากสาวเฉิ่มกลายเป็นสาวเปรี้ยวสุดแซ่บเรียบร้อย 2 เดือนที่ผ่านมาเธอมีเวลากินเที่ยวและดูแลตัวเองพร้อมกับเพื่อนสนิทอย่างเดียร์ ตอนนี้คงต้องเรียกหมอเดียร์แล้วเพราะในสัปดาห์หน้าเธอกับเพื่อนสนิทของเธอจะต้องไปประจำอยู่ที่โรงพยาบาลในไทยหลังจากที่เพิ่งได้รับอีเมลล์ตอบรับมาเมื่อ 2-3 วันที่แล้ว " แสนดีฉันต้องกลับไทยด่วนคืนนี้นะแก พอดีคุณพ่อไม่ค่อยสบายคงไม่ได้กลับพร้อมแกแล้ว " เสียงข้อความในแอพพลิเคชั่นสีเขียวดังขึ้นแสนดีหยิบขึ้นมาอ่านจึงได้รู้ว่าตอนนี้หมอเดียร์ได้กลับไทยไปก่อนเธอแล้ว เธออ่านข้อความยาวเหยียดที่เพื่อนส่งมาพร้อมกับส่งกำลังใจไปให้ ตัวเธอเองก็เตรียมตัวกลับไทยเหมือนกันแต่มันแปลกตรงที่เธอพยายามติดต่อพี่เอกพี่ชายของเธอเท่าไหร่ก็ติดต่อไม่ได้สักที นี่ก็ปิดเครื่องมา 3-4 วันแล้วจนเธอรู้สึกใจคอไม่ค่อยดียังไงชอบกล ครั้นโทรหาที่บ้านก็ยังไม่มีใครรับสายอีกเธอจึงคิดว่าจะเลื่อนการเดินทางออกมาเป็นวันมะรืนนี้เลย ........................................ .............. วงศกรกลับมาที่บ้านและพักรักษาตัวจนหายดีแล้วหลังจากที่เขาต้องนอนอยู่ที่โรงพยาบาลนานเกือบสัปดาห์ และทันทีที่ออกมาจากโรงพยาบาลเขาก็ไล่เช็คบิลกับคนที่ทำร้ายเขาทันที โดยที่เรื่องของเขาโดนลอบทำร้ายและที่เขาเอาคืนเป็นเรื่องที่ดังอยู่พอสมควรในวงการมาเฟีย ชื่อเสียงของเขาน่าเกรงขามมากขึ้น ในตอนนี้แทบไม่มีแก๊งไหนมาต่อกรด้วยซ้ำยกเว้นไอ้คลิ้นคนที่เป็นไม้เบื่อไม้เมาของเขาตลอดกาล ในคืนนี้เขาเดินทางมาที่งานประมูลหลังจากที่นัดกันกับพี่เวียร์ถึงแผนการบางอย่าง เมื่อมาถึงก็เห็นพี่ชายของเขาพร้อมกับว่าที่พี่สะใภ้กำลังมีเรื่องกับลูกหนี้ของเขาอยู่จึงเดินเข้าไปแทรกกลางพร้อมกับบอดี้การ์ดของตัวเองนับสิบคน " สวัสดีครับคุณเอก ผมมาตามสัญญาที่เรานัดกันไว้ วันนี้คงไม่ลืมใช่ไหมครับ " วินซ์ที่นัดกันกับพี่ชายเพื่อมาล้างบางไอ้เอกทัศน์ไม่ให้มันกลับมาทำร้ายว่าที่พี่สะใภ้ของเขาได้อีก เอกทัศน์ถึงกับมือสั่นขาสั่นไปหมด วันนี้เขาตั้งใจจะชนะการประมูลเพื่อที่จะเอาเงินที่เตรียมจะลงทุนจากบรรดาหุ้นส่วนเพื่อมาจ่ายหนี้ที่เกิดจากการไปเล่นการพนันที่คาสิโนของวงศกร แต่ทุกอย่างมันกลับผิดพลาดไปหมด และมาเฟียใหญ่อย่างวงศกรที่ถูกขนานนามว่าไม่เคยปล่อยให้เหยื่อรายไหนรอดไปได้สักคนคงไม่ปล่อยเขาเอาไว้แน่ " นี่พวกมึงนัดกันไว้แล้วใช่ไหม ตั้งใจจะมาทำให้กูขายขี้หน้า มึงก็รู้ว่าเงินมากมายขนาดนั้นกูจะหาที่ไหนมาคืน คาสิโนของมึงก็โกงกู ยิ่งเล่นเท่าไหร่กูก็ยิ่งจม ไอ้พวกขี้โกง! " เอกทัศน์ที่กลัวจนสติแทบแตกแต่ถึงอย่างนั้นความโมโหก็ประเดประดังเข้ามาในหัวมากมาย เขาจึงก่นด่าออกไปอย่างไม่เกรงกลัว " ถ้าคิดได้ว่าการพนันมันไม่เคยทำให้ใครรวยแล้วทำไมถึงยังเล่นอยู่ล่ะครับ อีกทั้งยังกู้หนี้ยืมสินจากคาสิโนของผม ผมมีสัญญานะครับ คุณกู้เราก็ให้ยืมแต่ถ้าคุณไม่มีคืนเราก็คงต้องจัดการตามวิธีของเรา 500 ล้านนะครับไม่ใช่ 5 บาท ที่จะต้องให้ใครโกงไปได้ง่ายๆ " วงศกรพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ในแววตาไม่ได้มีความโกรธราวกับว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้อยู่ในสายตายังไงอย่างงั้น แต่ในน้ำเสียงกลับมีความดุดันน่าเกรงขาม " ก็พี่ชายมึงมันโกงกูและแบบนี้กูจะหาเงินที่ไหนมาคืนมึงล่ะ มึงก็ไปทวงเอากับมันก็แล้วกัน " เอกทัศน์พูดจบก็เตรียมจะวิ่งหนีออกไปแต่ก็ถูกบอดี้การ์ดของวิชยุตม์ล็อคตัวเอาไว้พร้อมกับจับให้มันนั่งคุกเข่าลงอย่างหมดสภาพเจ้าของบริษัทใหญ่โต " หึ หาทางออกง่ายดีนะครับไม่มีจ่ายก็คิดจะหนีเลยหรอ น้องพี่การประมูลจบแล้วที่เหลือก็ตามทวงหนี้เองก็แล้วกันนะแต่พี่ก็อยากดูสักหน่อยว่าจุดจบของคนที่มันเป็นหมาลอบกัดมันจะมีจุดจบยังไง คนที่มันกล้ามาหลอกตระกูลเราต้องไม่ตายดีสักคน " เวียร์พูดกับน้องชายด้วยเสียงเหี้ยมเกรียมและคำพูดนั้นไม่เพียงแต่ข่มขู่เอกทัศน์เท่านั้นแต่มันยังทำให้พิพิมพ์ที่ยืนฟังอยู่ถึงกับขนลุกซู่ วินซ์ที่วางแผนกับพี่ชายมาเป็นอย่างดีเพื่อมาจัดการกับไอ้คนสารเลวอย่างเอกทัศน์ ตอนนี้บอดี้การ์ดของเขาได้กันคนของงานเลี้ยงออกไปก่อนจนหมดแล้วเหลือเพียงแค่พวกเขากับเอกทัศน์เท่านั้น " เอาอย่างนี้ดีไหมล่ะถ้ามึงไม่มีเงินจ่ายมึงก็ชดใช้ด้วยชีวิตของมึง อ่อ พอดีคนของกูสืบรู้มาว่ามึงมีน้องสาวกำลังเรียนไกล้จะจบอยู่ที่ต่างประเทศด้วยนี่ ได้ข่าวว่าสวยใช่เล่น ถ้าอย่างนั้นมึงยกน้องของมึงมาขัดดอกก่อนไหมล่ะ " วงศกรพูดออกไปด้วยรู้ดีว่าไอ้เอกทัศน์มันรักและหวงแหนน้องสาวมันมากขนาดไหน แม้ว่าเขาจะไม่เคยเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นแต่บอดี้การ์ดของเขาบอกมาว่ามันและเธอรักกันมาก ถึงมันจะเลวแต่สายใยพี่น้องก็ดูเหมือนจะยังดีอยู่ " มึงอย่ามายุ่งกับแสนดี เรื่องนี้น้องกูไม่เกี่ยวอะไร ถ้าอยากฆ่ากูนักมึงก็ฆ่าเลยแต่ปล่อยแสนดีไป " เอกทัศน์ที่เมื่อคิดได้ก็สายเกินไปแล้ว ตอนนี้เขากำลังทำให้น้องสาวเพียงคนเดียวของเขาเดือดร้อน แสนดีกำลังจะเรียนจบและตอนนี้ก็คงเรียนจบแล้วแต่เขาและน้องไม่ได้ติดต่อกันเลยมาสักพัก เขาและน้องสาวเหลือกันเพียงแค่ 2 คนเนื่องจากพ่อกับแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุตั้งแต่น้องสาวของเขายังเป็นเด็กด้วยซ้ำ เขาเลี้ยงน้องมาเองกับมือเขาจึงรักและหวงแหนราวกับตัวเขาเป็นพ่อของน้องสาวไปแล้ว " หึ แต่กูคิดว่ามึงไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะมาต่อรองได้นะ เงินตั้ง 500 ล้านแลกกับผู้หญิงเพียงคนเดียวกูคิดว่ากูไม่คุ้มด้วยซ้ำ " วงศกรพูดออกมาด้วยท่าทีเหยียดหยาม ผู้หญิงสำหรับเขาต่อให้สวยขนาดไหนก็ไม่มีค่าเท่ากับเงิน 500 ล้านของเขาหรอก ยกเว้นผู้หญิงต้องห้ามอย่างเธอคนนั้น " มึงหุบปากไปเลยแล้วก็หยุดความคิดชั่วๆ ของมึงด้วย น้องกูมีค่ามากกว่าเงิน 500 ล้านนั่นซะอีก กูเลี้ยงของกูมาอย่างดีถ้ามึงแตะต้องเธอแม้แต่นิดเดียวกูไม่ปล่อยมึงเอาไว้แน่ " เอกทัศน์พูดออกมาด้วยท่าทางจริงจัง นี่เป็นครั้งแรกที่วงศกรเห็นความเป็นมนุษย์ในตัวของเอกทัศน์ ลูกหนี้ของเขาร้อยทั้งร้อยเมื่อติดการพนันก็ขายได้แม้กระทั่งคนในครอบครัว เขาไม่คิดที่จะเอาผู้หญิงคนไหนมาขัดดอกทั้งนั้น แต่สำหรับเอกทัศน์แปลกออกไปแม้ว่ามันจะเป็นผีพนันขนาดไหนแต่ความเป็นห่วงน้องสาวมันกลับมากกว่าชีวิตของตัวมันเองซะอีกแบบนี้น่าสนใจดี " กูก็ชักอยากจะรู้แล้วสิว่ามึงรักน้องมึงขนาดนี้แล้วน้องมึงยังจะรักมึงอยู่อีกหรือเปล่า ถ้ารู้ว่ามึงทำผิดขนาดนี้ ลากตัวมันไปขังไว้ที่คุกใต้ดินแล้วไปตามหาน้องสาวของมันซะ กูจะทำให้มันทรมานให้สมกับที่มันทรมานจิตใจพี่สะใภ้ของกูมานาน " วงศกรสั่งลูกน้องพร้อมกันกับที่ลูกน้องของเขาพาตัวของเอกทัศน์ไป " พี่ฝากด้วยนะวินซ์ อย่าปล่อยให้ไอ้เอกมันออกมาทำให้พิพิมพ์และแม่ของเธอต้องเดือดร้อนอีก " " วางใจเถอะครับพี่เวียร์ ผมไม่มีทางปล่อยให้สองพี่น้องนั่นออกมาทำร้ายใครได้อีก " วินซ์หลังจากที่คุยกับพี่ชายเสร็จแล้วเขาและลูกน้องก็เดินทางกลับคาสิโนทันทีหลังจากที่ทุกอย่างผ่านพ้นไปได้ด้วยดีคืนนี้เป็นคืนเข้าหอของวินซ์และแสนดีหลังจากที่เขาขอเธอแต่งงานในวันนั้นตอนนี้ก็ผ่านมากว่า 3 เดือนแล้วที่เขาใช้เวลาเตรียมงานให้เธอได้เป็นเจ้าหญิงอย่างยิ่งใหญ่ด้วยตัวเอง บรรยากาศของการแต่งงานเต็มไปด้วยความสุขและความราบรื่นจนตอนนี้เธอได้ถูกส่งตัวเข้าหอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว " พี่วินซ์จะอาบน้ำก่อนไหมคะดูสิเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว " ด้วยความที่เขาอยากให้เธอมีความสุขจึงจัดการเป็นแม่งานในหลายๆ อย่างด้วยตัวเอง " มานั่งนี่ก่อนสิพี่มีของขวัญจะให้ " ร่างสูงพาเธอมานั่งที่ปลายเตียงบนเตียงกว้างมีดอกไม้สีแดงวางเรียงได้เต็มไปหมดบรรยากาศสุดแสนโรแมนติกแต่ก่อนที่เขาจะเข้าสู่ช่วงเวลาของสองเราขอให้เขาได้ทำอะไรให้เธอก่อน เขาตั้งใจจะให้มันกับเธอในวันนี้โดยเฉพาะ" ของขวัญอะไรคะ " แสนดีถามออกไปอย่างงงๆ ในวันแต่งงานก็ต้องมีของขวัญด้วยหรอเธอเองไม่ได้เตรียมอะไรให้เขาสักหน่อย แต่เมื่อเห็นสิ่งที่เขาเอาออกมาก็ทำเอาเธอน้ำตารื้นแทบไหลลงตรงนี้ " โฉนดที่ดิน " เธอพูดออกมาเสียงแผ่วเบามันคือโฉนดที่ดินที่ลงชื่อเธอลงไปในนั้นเรียบร้อยแล้ว บ้านของเธอความทรงจำทุกอย่างของเธออยู
เดียร์เผยรอยยิ้มโล่งใจออกมาให้ได้เห็น ทีนี้เธอก็รู้แล้วว่าต่อไปต้องจัดการยังไง " แกก็มาคาดคั้นแต่ฉัน แล้วแกล่ะฉันเห็นนะแสบตามาเลย " แสนดีมองไปยังแหวนที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของหมอเดียร์ปกติไม่เคยเห็นใส่เลยสักครั้งแสดงว่าแหวนวงนี้ต้องพิเศษแน่ ส่วนเดียร์ที่ถูกจับได้ก็เขินบิดจนตัวแทบม้วน " อืม ก็อย่างที่แกคิดนั่นแหละฉันกับพี่เจมส์เราคบกันมาสักพักแล้ว แหวนนี่เขาเพิ่งพาฉันไปซื้อไม่กี่วันนี้เองเรากำลังจะหมั้นกัน "แสนดีถึงกับตกใจนี่เธอพลาดข่าวใหญ่ขนาดนี้ไปได้ยังไง " แล้วไปแอบคบกันตอนไหนทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย "" ก็คืนวันเกิดของแกนั่นแหละ แต่มันไม่ใช่ความผิดพลาดนะมันคือความตั้งใจของเราทั้งสองคน จากนั้นเขาก็ขอฉันเป็นแฟนและเราก็คบกันอย่างเปิดเผยจริงจัง "หมอเดียร์พูดออกมาพร้อมกับความเขินเล็กน้อย " ฉันดีใจด้วยนะแก พี่หมอน่ะเหมาะสมกับแกมากๆ และฉันคิดว่าเขาจะดูแลและปราบพยศแกได้อย่างดีเลยล่ะ " แสนดีแซวออกไปพร้อมกับสังเกตใบหน้าของเพื่อนสาวที่ตอนนี้แดงปลั่งราวกับลูกมะเขือเทศไปแล้ว" บ้า ฉันไม่ได้ดื้อสักหน่อย "" ย่ะ แค่คนเรียบร้อยเหมือนผ้ายับพับไว้ นี่ฉันจะได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้
แสนดีตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวันหลังจากที่เมื่อคืนเธอนอนร้องไห้จนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ความรู้สึกกดดันต่างๆ มันถาโถมเข้ามาจนเธอเองแทบรับมันไม่ไหวแต่เมื่อได้พักผ่อนเธอเองก็ดีขึ้นมาก เมื่อมองไปรอบๆ ก็เจอกับเขาที่นั่งเฝ้าเธออยู่ก่อนแล้ว" ตื่นแล้วหรอ หิวไหม " วินซ์ถามขึ้นมาทันทีที่เธอตื่น เขานั่งเฝ้าอยู่ตรงนี้พักใหญ่แล้วหลังจากที่พึ่งกลับมาจากโรงพัก แสนดีลุกขึ้นนั่งพร้อมกับโผเข้ากอดเขาอย่างคนที่ต้องการความอบอุ่น ตอนนี้เธอรู้สึกอ้างว้างจนแทบไม่มีแรงทำอะไรเลย เมื่อได้กอดเขาอยู่ๆ น้ำตามันก็ไหลเธอไม่รู้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกอะไรกันแน่รู้แค่ว่าไม่อยากให้เขาไปไหนไกลเลยแม้แต่วินาทีเดียว " อ้อนเป็นเด็กเลยนะ เอาล่ะลงไปกินข้าวกันไหม พี่ไม่อยากให้เธอทรมานตัวเองและอยู่กับความเศร้าแบบนี้ไปตลอดหรอกนะ เธอต้องดูแลตัวเองนะรู้ไหมคนที่เป็นห่วงเธออยู่รอบตัวมากมายเลย " แสนดีรู้สึกซาบซึ้งถึงการกระทำของเขาที่มีให้กับเธอ ถ้าเมื่อคืนไม่ได้เขาเธอก็ไม่รู้เลยว่าต้องทำเช่นไร " พี่กลับมานานหรือยังคะ แล้วพวกนั้นล่ะ " ครั้งนี้เธอถามเขาออกไปด้วยความอ่อนโยนจนวินซ์รู้สึกได้ถึงความเป็นห่วง " อย่าห่วงเลยนะ
แสนดีปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้กับพี่ชายของตัวเองด้วยมืออันสั่นเทา ไม่คิดเลยว่าวิชาชีพที่เรียนมาจะต้องเอามาใช้กับคนในครอบครัวเร็วขนาดนี้ " พี่เอกอย่าเป็นอะไรไปนะคะอยู่กับแสนดีก่อนนะ พี่วินซ์พาพี่เอกไปหาหมอทีนะคะแสนดีขอร้อง ช่วยพี่เอกด้วย " วินซ์รีบวิ่งเข้ามาหาเธอทันทีพร้อมกันกับที่ตำรวจเข้าเคลียร์สถานการณ์ อลิสถูกยิงที่ข้อมือพร้อมกับตำรวจที่จับเธอใส่กุญแจมือและพาตัวเธอไปดำเนินคดีตามกฎหมายพร้อมกันกับที่เสี่ยแก่ๆ บ้ากามนั่นก็โดนไปด้วยเหมือนกันอย่างน้อยก็โทษฐานที่สมรู้ร่วมคิด " น้องพี่... " เอกทัศน์ส่ายหน้าด้วยรู้ดีว่าตัวเองตอนนี้คงไม่ไหวแล้ว ต่อให้ฝืนแค่ไหนก็ไปไม่ถึงโรงพยาบาลอยู่ดีเขาจึงตัดสินใจใช้ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตสั่งลาน้องสาวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเขา " พะ...พี่ไม่ต้องการไปโรงพยาบาล ไม่มีประโยชน์แล้ว ต่อไปนี้น้องพี่ต้องใช้ชีวิตให้มีความสุขนะ ลำบากเพื่อพี่มานานแล้วต่อจากนี้ก็ทำเพื่อตัวเองบ้าง ผมขอฝากน้องสาวด้วยนะครับคุณวินซ์ แสนดีเหลือคุณแค่คนเดียวแล้ว " เอกทัศน์ใช้เฮือกสุดท้ายของตัวเองข่มความเจ็บปวดแล้วพูดออกไป " ผมสัญญาว่าจะดูแลแสนดีแทนคุณเอง อย่าห่วงเลย "" ฮ
แสนดีถูกจับตัวไว้โดยลูกน้องของเสี่ยแก่ๆ พวกมันล็อคแขนของเธอไว้คนละข้างแล้วเธอก็ดิ้นจนสุดแรงท้ายที่สุดแล้วอลิสตบไปที่ใบหน้าของแสนดีอย่างแรงถึงสองครั้งจนเลือดออกมุมปาก เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! " คุณทำแบบนี้ทำไม " แสนดีถามผู้หญิงตรงหน้าพร้อมกับมองดูพี่ชายของตัวเองที่โดนซ้อมจนสภาพยับเยินไปหมด " เหอะ ยังมีหน้ามาถามอีกหรอ ก็แกแย่งผู้ชายของฉันไง แกก็รู้ว่าพี่วินซ์กับฉันเป็นอะไรกันยังมีหน้ามาแทรกอีก " แสนดีถึงกับอึ้งเพราะผู้ชายทำให้เธอเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ ความรักถ้าใช้ไม่เป็นมันก็น่ากลัวเหลือเกิน " แล้วทำไมพวกคุณไม่คุยกันสองคน ทำไมต้องลากฉันกับพี่ชายเข้ามาเกี่ยวด้วย โดยเฉพาะพี่ชายฉันเขาไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยสักนิด "" หึ เพราะฉันจัดการกับพี่วินซ์ไม่ได้ไงฉันก็เลยมาลงที่แกแทน ลงกับคนที่เขารักมันสะใจกว่าเป็นไหนๆ รับรองได้เลยว่าพี่วินซ์จะต้องเสียใจที่ปฏิเสธฉัน " แสนดียังคงทำหน้างงเพราะเธอยังไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับพวกเขาทั้งสองคนเลย " เหอะ แกคงยังไม่รู้สินะว่าเขานัดฉันกับแม่ไปย่ำยีความรู้สึกขนาดไหน เขาเลือกแกทั้งที่ฉันมีดีกว่าแกทุกอย่าง หน้าตาฐานะฉันด้อยกว่าแกตรงไหน "" เรื่องความร
เอกทัศน์ในตอนนี้รู้ซึ้งดีแล้วว่าอะไรเป็นอะไรนึกขำตัวเองโง่สิ้นดี เขาทำน้องสาวเดือดร้อนอีกแล้วแต่คราวนี้เขาจะเป็นคนรับผิดชอบเองแสนดีจะไม่มีวันต้องมาเดือดร้อนกับเรื่องของเขาอีกแม้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็ยอม " กูไม่มีวันให้น้องสาวของกูมาแปดเปื้อนกับพวกมึง เอาสิอยากฆ่ากูนักก็ฆ่าเลยแต่อย่าไปยุ่งกับแสนดีเธอเป็นคนดีและไม่เกี่ยวอะไรด้วย " คราวนี้เอกทัศน์ได้แต่โทษตัวเองแล้วก็ได้แต่ขอโทษน้องสาวในใจที่ไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่กับเธออย่างที่ตั้งใจเอาไว้ ได้แต่ภาวนาให้น้องสาวอย่างแสนดีตั้งใจใช้ชีวิตให้ดี " หึ แกตายตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรสิ ฉันอุตส่าห์วางแผนมาตั้งนานไม่โทรใช่ไหม ได้ ฉันจะโทรให้แกเอง " อลิสยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพร้อมกับโทรหาแสนดีทันที ตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มแล้ว ดีล่ะ วันนี้เธอจะได้ปิดจบความแค้นสักที เธอไม่มีหน้าไปเจอใครด้วยความอับอายนังแสนดีมันก็ต้องไม่มี คอยดูนะเธอจะให้ผู้ชายนับสิบไปรุมโทรมมันแล้วก็จะถ่ายคลิปเอาไว้แบล็คเมล์รับรองว่ามันได้ตายทั้งเป็นแน่ " สวัสดีค่ะ " แสนดีรับโทรศัพท์ทันทีที่เห็นเบอร์แปลกเพราะนั่นอาจจะเป็นสายของพี่ชายเธอก็ได้ ปกติโทรศัพท์เธอจะไม
เมื่อเรื่องวุ่นๆ ได้ผ่านพ้นไปมาร์กี้ถึงกับอยากเป็นลมสักร้อยตลบ และเมื่อมองหน้าลูกชายอีกครั้งก็เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมา " ไงครับมัมกามเทพแผลงศร ศรเกือบทิ่มอกผมจนแทบเอาชีวิตไม่รอดแล้วไหมล่ะ "วินซ์ถึงกับส่ายหัวกับเรื่องที่เกิดขึ้น " ก็ใครจะไปคิดล่ะว่าหนูอลิสจะเป็นไปได้ถึงขนาดนี้ มัมก็เห็นว่าเป็น
แสนดีกลับเข้ามาในคอนโดในช่วงกลางดึกเพราะเธอมีเคสผ่าตัดใหญ่จริงๆ แต่เมื่อเข้ามาแล้วก็ไม่เจอใครกลับได้ยินเสียงน้ำกระเซ็นที่อยู่ในห้องน้ำแทนแสดงว่าเขากลับมาก่อนหน้านี้แล้ว" ฟู่ววว....สู้ๆ นะยัยแสนดีเธอทำได้อยู่แล้ว " แสนดีถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่พร้อมกับให้กำลังใจตัวเอง เธอจะต้องผ่านเรื่องนี้
แสนดียกมือขึ้นมาจับมือหนาของพี่ชายเอาไว้เพื่อสร้างความมั่นใจ เธอไม่รู้ว่าตอนนี้พี่ชายของเธอคิดยังไงกันแน่และไม่รู้ว่าที่ผ่านมาต้องเจอกับอะไร แต่ต่อจากนี้ไปเธอจะดูแลเขาเอง " พี่เอกคะ รออีกหน่อยนะคะอีกไม่นานแสนดีก็จะเป็นอิสระแล้วเราจะอยู่ด้วยกันสองคนพี่น้อง จากนั้นก็จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันน
ในเช้าของวันถัดมาในขณะที่วินซ์กำลังนั่งกินข้าวเช้ากับแสนดีเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นเขาจึงแยกออกมาคุยเพราะลูกน้องของเขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องคุยตามลำพัง " ว่าไงนทีมีเรื่องอะไรถึงได้โทรมาแต่เช้าขนาดนี้ " วินซ์ถามออกไปอย่างร้อนใจปกติลูกน้องของเขาไม่เคยโทรหาเช้าขนาดนี้ " เอ่อ...นา







