Share

“Best Friend, I Married Your Boyfriend.”
“Best Friend, I Married Your Boyfriend.”
Author: Jermi

Chapter 1

Author: Jermi
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-12 11:39:09

“Chloe, may kailangan akong sabihin sa iyo.”

Napahinto ako sa pag-aayos ng mga gamit sa mesa nang marinig ko ang boses ni Sebastian mula sa likuran.

Napalingon ako at sinalubong ang seryoso niyang mukha. Ilang araw na rin siyang kakaiba. Madalas siyang umuuwi nang gabi, palaging abala sa cellphone, at tila umiiwas sa tuwing sinusubukan kong kausapin siya.

Pero hindi ko inakalang may mabigat pala siyang sasabihin.

“Bakit? May problema ba?” tanong ko habang nakangiti.

Hindi siya agad sumagot. Umupo siya sa sofa at marahang hinubad ang kaniyang relo.

“Umupo ka muna.”

Sumunod ako sa kaniya.

Limang taon na kaming magkasintahan. Sa loob ng panahong iyon, marami na kaming pinagdaanan. Magkasama naming hinarap ang mga problema, kakulangan sa pera, at mga pangarap na gusto naming tuparin.

Si Sebastian ang una kong minahal nang ganoon katindi.

At sa isip ko, siya na rin ang magiging huli.

“Sebastian, kinakabahan naman ako. Ano ba talaga iyon?”

Huminga siya nang malalim.

“Chloe, sa tingin ko kailangan na nating tapusin ang relasyon natin.”

Parang biglang tumigil ang mundo ko.

“Ano?”

“Hindi na ako masaya.”

Napakurap ako. Pilit kong hinahanap sa kaniyang mukha ang palatandaan na nagbibiro lamang siya.

Pero wala.

Seryoso siya.

“May nagawa ba akong mali?” mahinang tanong ko.

Umiling siya.

“Wala kang kasalanan. Ako ang nagbago.”

“Pero puwede naman nating pag-usapan. Limang taon na tayo, Sebastian. Hindi ba puwedeng ayusin muna natin?”

Napayuko siya.

“May iba na akong mahal.”

Nanginig ang mga daliri ko.

“May iba?”

Hindi siya sumagot.

“Sebastian, sino?”

Ilang segundo siyang natahimik bago niya binigkas ang pangalan na hindi ko kailanman inakalang maririnig mula sa kaniya.

“Cassandra.”

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko.

Cassandra.

Ang matalik kong kaibigan.

Ang babaeng kasama ko sa halos lahat ng bagay. Ang taong pinagsasabihan ko ng mga problema ko. Ang babaeng nakakaalam kung gaano ko kamahal si Sebastian.

Hindi ako agad nakapagsalita.

“Hindi maaari,” bulong ko.

“Chloe, nangyari na. Hindi ko rin naman ginusto na maging ganito.”

Napatawa ako nang mapait.

“Hindi mo ginusto? Paano mo nasabi iyan? Hindi ba ikaw ang gumawa ng desisyong ito?”

“Please, huwag na nating palakihin.”

“Palakihin?” Napatingin ako sa kaniya. “Alam mo ba kung gaano kasakit ang marinig na ang lalaking minahal ko nang limang taon ay may gusto na palang iba? At ang babaeng iyon ay sarili kong kaibigan?”

Tumayo siya.

“Wala na akong magagawa. Mahal ko siya.”

Iyon ang pinakamasakit na salitang narinig ko mula sa kaniya.

Mahal ko siya.

Wala siyang sinabi tungkol sa limang taon naming pagsasama. Wala siyang nabanggit tungkol sa mga pangakong binitawan niya.

Ang tanging mahalaga sa kaniya ay ang bagong babaeng pinili niya.

“Matagal na ba ito?” tanong ko.

“Chloe—”

“Sabihin mo lang ang totoo.”

Napabuntong-hininga siya.

“Hindi ko alam kung kailan nagsimula. Pero alam kong seryoso ako sa kaniya.”

Tumango ako kahit halos hindi ko na maramdaman ang sarili ko.

“Kung ganoon, umalis ka na.”

Saglit siyang natigilan.

“Chloe, ayokong magtapos tayo nang ganito.”

“Paano mo gustong magtapos? Magpapasalamat pa ba ako dahil iniwan mo ako para sa matalik kong kaibigan?”

Wala siyang naisagot.

Kinuha niya ang susi ng sasakyan at ang kaniyang cellphone.

Bago siya tuluyang lumabas, lumingon pa siya sa akin.

“Pasensya na.”

Hindi ako sumagot.

At nang tuluyang sumara ang p***o, doon ko naramdaman ang bigat ng lahat.

Umupo ako sa sahig at napahawak sa mukha.

Hindi ko alam kung ilang minuto akong nanatili roon. Ang alam ko lang, wala na ang taong pinangarap kong makasama habang buhay.

At ang dahilan ng pagkawala niya ay ang taong pinagkatiwalaan ko rin nang buong puso.

---

Kinabukasan, nagising ako sa sunod-sunod na tawag sa cellphone.

Pangalan ni Cassandra ang nakalagay sa screen.

Ilang sandali ko itong tinitigan bago sagutin.

“Hello?”

“Bestie!”

Napapikit ako nang marinig ang masigla niyang boses.

“Bakit?”

“Puwede ba tayong magkita? May sasabihin ako sa iyo.”

Napatawa ako nang mahina.

“May sasabihin ka rin ba tungkol kay Sebastian?”

Sandaling natahimik siya.

“Alam mo na pala?”

“Paano ko malalaman kung hindi niya mismo sinabi sa akin?”

“Chloe, please. Sana huwag kang magalit.”

“Magkita tayo,” sagot ko bago tuluyang ibaba ang tawag.

Hindi ko alam kung bakit pumayag pa akong makipagkita sa kaniya. Marahil gusto kong marinig ang paliwanag niya. Marahil may maliit na bahagi pa rin sa akin na umaasang hindi niya kayang gawin ang ganoong bagay sa akin.

Pumunta ako sa isang café kung saan kami madalas magkita.

Nandoon na siya nang dumating ako.

Nakasuot siya ng mamahaling damit at may bagong bag na hindi ko pa nakikita noon.

“Bestie!” bati niya.

Hindi ako ngumiti.

Umupo ako sa tapat niya.

“Sabihin mo na.”

Huminga siya nang malalim.

“Alam kong nasaktan kita. Pero sana maintindihan mo na hindi ko naman sinadyang ma-in love kay Sebastian.”

“Pero sinadya mong itago sa akin.”

Napayuko siya.

“Natakot akong mawala ang pagkakaibigan natin.”

“Pero hindi ka natakot na mawala sa akin ang taong minahal ko?”

Wala siyang naisagot.

“Cassandra, ilang beses kitang ipinagtanggol sa ibang tao. Ilang beses kitang tinulungan noong wala kang malapitan. Itinuring kitang kapatid.”

“Alam ko.”

“Kung alam mo, bakit?”

Namasa ang kaniyang mga mata.

“Dahil mahal ko rin siya, Chloe.”

Napahawak ako sa baso ng tubig.

Hindi ko alam kung paano niya nagawang sabihin iyon nang ganoon kadali.

“Masaya ka ba ngayon?” tanong ko.

Tumingin siya sa akin.

“Hindi ko alam.”

“Kung ganoon, sana maging masaya ka sa pinili mo.”

Tumayo ako.

“Chloe, sandali!”

Hindi ako lumingon.

Sa araw na iyon, nawala sa akin ang dalawang taong pinakamahalaga sa buhay ko.

At sa kabila ng lahat, hindi ko pa rin alam kung paano magsisimula ulit.

---

Pagdating ko sa apartment, may nakita akong isang malaking sobre sa ibabaw ng mesa.

May nakasulat na pangalan ko.

CHLOE REYES.

Binuksan ko iyon at nakita ang isang liham mula sa isang law firm.

Agad akong napaupo nang mabasa ang unang mga pangungusap.

“Dear Miss Chloe Reyes,

Ipinapaalam namin sa iyo na ikaw ang itinalagang nag-iisang tagapagmana ng mga ari-arian at negosyo ng iyong yumaong ina, kabilang ang malaking bahagi ng Monteverde Holdings.”

Napahawak ako sa dibdib.

Monteverde Holdings?

Hindi ko lubos na kilala ang tungkol sa negosyong iyon. Ang alam ko lamang ay matagal nang may koneksiyon ang pamilya ng aking ina sa mundo ng negosyo.

Nagpatuloy ako sa pagbabasa.

May kalakip na dokumento tungkol sa mana at isang imbitasyon para sa personal na pagpupulong sa abogado ng pamilya.

Ngunit ang huling bahagi ng liham ang lalong nagpabilis sa tibok ng puso ko.

May kondisyon ang aking ina bago tuluyang mailipat sa akin ang kaniyang mga ari-arian.

Kailangan kong pakasalan ang lalaking pinili niya.

Napahawak ako sa noo.

“Ma, ano na naman itong iniwan mo sa akin?”

Hindi ko alam kung matatawa o maiiyak ako.

Kakagaling ko lamang sa isang masakit na paghihiwalay. Hindi ko pa nga alam kung paano muling bubuuin ang sarili ko, at ngayon ay kailangan ko namang harapin ang isang kasal na hindi ko naman pinili.

Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang numerong nakasulat sa liham.

Ilang ring lamang ang lumipas bago may sumagot.

“Good afternoon. Reyes and Associates.”

“Hello. Ako po si Chloe Reyes. Natanggap ko po ang liham tungkol sa mana ng aking ina.”

“Ah, Miss Reyes. Mabuti at tumawag kayo. Matagal na naming hinihintay ang inyong sagot.”

“Gusto ko lang pong malaman kung sino ang lalaking tinutukoy sa kondisyon ng aking ina.”

Saglit na natahimik ang nasa kabilang linya.

“Mayroon po kaming nakatakdang pagpupulong bukas. Doon po namin maipapaliwanag ang lahat ng detalye.”

“Hindi ba puwedeng sabihin ninyo na ngayon?”

“Pasensya na po, Miss Reyes. May ilang dokumentong kailangan ninyong makita mismo.”

Napabuntong-hininga ako.

“Sige po. Pupunta ako bukas.”

Pagkababa ko ng tawag, muli kong tiningnan ang liham.

Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin.

Pero may isang bagay akong sigurado.

Hindi na ako papayag na maging kawawa habang buhay dahil lamang sa pagtataksil ng dalawang taong pinagkatiwalaan ko.

Kung may bagong kabanata mang naghihintay sa akin, haharapin ko iyon.

Kahit hindi ko pa alam kung sino ang lalaking inilaan ng aking ina para sa akin.

At kung bakit pakiramdam ko, ang pagkikita namin ang magiging simula ng isang buhay na hindi ko kailanman pinangarap.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • “Best Friend, I Married Your Boyfriend.”    Chapter 25

    “Ibigay ninyo sa akin ang dokumentong nahanap ninyo.”Malamig ang tinig ni Richard Monteverde habang nakatayo sa may pintuan ng lumang bahay ng mga Reyes.Hindi agad gumalaw si Chloe. Mahigpit niyang hawak ang mga dokumentong nakuha nila mula sa nakatagong kabinet.“Bakit namin ibibigay sa inyo?” tanong niya.“Dahil hindi ninyo alam kung ano ang maaaring idulot ng mga dokumentong iyan.”“Kung ganoon, ipaliwanag ninyo sa amin kung ano ang laman ng mga ito.”Tumingin si Richard sa kaniya.“Hindi ito ang tamang lugar para pag-usapan ang bagay na iyan.”“Palagi na lang bang ganoon? Kapag may tinatanong ako, sasabihin ninyong hindi ito ang tamang panahon o lugar?”Lumapit si Alexander sa tabi ni Chloe.“Dad, bakit ka narito?”“Dahil may mga bagay kayong hindi dapat pakialaman.”“Mga dokumento ng pamilya Reyes ang pinag-uusapan natin. Bakit parang may karapatan kang kunin ang mga iyon?”Napatingin si Richard sa anak.“Alexander, huwag mong gawing mas mahirap ang sitwasyon.”“Matagal nang ma

  • “Best Friend, I Married Your Boyfriend.”    Chapter 24

    Biglang napatingin silang lahat sa nakatagong kabinet.Muling tumunog ang cellphone mula sa loob nito.Hindi gumalaw si Chloe. Hawak pa rin niya ang litrato nina Elena, Gabriel, at Richard Monteverde habang nakatingin kay Cassandra.“May cellphone sa loob?” tanong ni Alexander.Dahan-dahang tumango si Chloe.“Baka may gustong makipag-ugnayan sa atin.”“Mag-ingat kayo,” paalala ni Attorney Daniel Cruz. “Hindi natin alam kung sino ang may-ari niyan.”Lumapit si Alexander sa kabinet at maingat na kinuha ang cellphone. Luma na ang modelo nito, ngunit gumagana pa rin ang screen.May tumatawag.UNKNOWN NUMBER.Tumingin siya kay Chloe.“Sasagutin ko ba?”Tumango ang dalaga.Sinagot ni Alexander ang tawag at inilagay sa loudspeaker.“Hello?”Ilang segundo silang walang narinig kundi mahinang ingay sa kabilang linya.Pagkatapos ay isang boses ng lalaki ang nagsalita.“Sa wakas, nahanap ninyo rin ang telepono.”Napatingin si Chloe kay Cassandra.“Sino ka?” tanong ni Alexander.“Hindi mahalaga k

  • “Best Friend, I Married Your Boyfriend.”    Chapter 23

    “Hindi ka pupunta roon nang mag-isa.”Matatag ang tinig ni Alexander habang nakatingin kay Chloe.Hawak pa rin ng dalaga ang cellphone niya. Paulit-ulit niyang binabasa ang mensaheng natanggap mula sa hindi kilalang numero.Pumunta ka sa lumang bahay ng mga Reyes. Mag-isa ka.Hindi niya alam kung sino ang nasa likod ng mga mensaheng iyon, ngunit malinaw na may alam ito tungkol sa pulang sobre at sa taong nasa lumang litrato.“Alexander, baka iyon na ang pagkakataong hinihintay natin,” sabi niya.“Paano kung bitag iyon?”“Paano kung hindi? Paano kung may taong gustong tulungan tayong malaman ang katotohanan?”“Hindi natin alam kung sino ang taong iyon, Chloe.”“Alam ko. Pero hindi rin natin alam kung sino pa ang dapat nating pagkatiwalaan.”Napatingin si Alexander kay Attorney Daniel Cruz.“Atty., ano ang masasabi ninyo?”Sandaling pinag-isipan ng abogado ang sitwasyon.“Hindi ko ipinapayo na sundin agad ang mensahe. Kung may gustong makipagkita kay Miss Reyes, maaari naman siyang magp

  • “Best Friend, I Married Your Boyfriend.”    Chapter 22

    Nananatiling nakatitig si Chloe sa pulang sobre na hawak ni Alexander.Hindi niya maipaliwanag kung bakit ganoon na lamang ang naging reaksyon ni Victor nang makita ito. Para bang hindi lamang isang ordinaryong dokumento ang nasa loob nito, kundi isang bagay na kayang magbago sa lahat ng pinaniniwalaan nila.“Walang gagalaw hangga't hindi natin nasisiguro kung ano ang laman niyan,” mariing sabi ni Attorney Daniel Cruz.“Pero paano kung ito na ang hinahanap natin?” tanong ni Chloe.“Alam kong gusto mong malaman ang katotohanan, Miss Reyes. Pero kailangan nating tiyaking walang ibang panganib na kasama ng sobre.”Inilapag ni Alexander ang sobre sa ibabaw ng mesa.“Pa, may ideya ka ba kung sino ang nag-iwan nito?”Umiling si Victor.“Wala.”“Sigurado ka?”Tumingin ang matanda sa anak.“Kung alam ko kung sino ang nagdala niyan, hindi ko na kailangang magtanong.”Hindi kumbinsido si Alexander sa sagot ng kaniyang ama. Masyado itong kinakabahan, at malinaw na may malaking bagay na naaalala

  • “Best Friend, I Married Your Boyfriend.”    Chapter 21

    Ilang sandali ring walang nagsalita matapos marinig ni Chloe ang mga salitang iyon mula kay Victor Villareal.Nakatitig lamang siya sa matandang lalaki. Sa dami ng mga pangalang lumitaw sa paghahanap niya ng katotohanan, hindi niya alam kung sino pa ang dapat niyang pagdudahan.“Kung hindi si Richard, sino?” tanong niya.Napahawak si Victor sa tungkod niya. Halatang mabigat para sa kaniya ang pagbabalik sa mga alaalang matagal niyang pilit kinalimutan.“Hindi ko pa kayang sabihin ang pangalan niya nang walang sapat na patunay.”Napailing si Chloe.“Muli na naman? Hanggang kailan kami maghihintay? May namatay na, Sir Victor. Mama ko iyon. Hindi ba sapat na dahilan iyon para sabihin ninyo ang lahat ng nalalaman ninyo?”“Alam ko, Chloe. At wala akong hinihiling kundi maunawaan mo kung bakit kailangan nating maging maingat.”“Paano ko kayo paniniwalaan kung bawat sagot ninyo ay may kasunod na panibagong lihim?”Hindi agad nakasagot si Victor.Lumapit si Alexander sa tabi ni Chloe.“Pa, ku

  • “Best Friend, I Married Your Boyfriend.”    Chapter 20

    “Ako ang huling taong nakakita sa mama mo bago siya natagpuang wala nang buhay.”Nang marinig ni Chloe ang mga salitang iyon mula kay Victor Villareal, tila biglang nawala ang lahat ng ingay sa paligid.Hindi siya agad nakapagsalita. Nakatingin lamang siya sa matandang lalaki habang pilit inuunawa ang bigat ng kaniyang pag-amin.“Kung ganoon…” nanginginig niyang tanong, “bakit hindi ninyo sinabi sa amin noon?”Napayuko si Victor. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa hawak na tungkod, na para bang iyon na lamang ang pumipigil sa kaniya upang tuluyang manghina.“Dahil may mga bagay na nangyari nang gabing iyon na hindi ko kayang ipaliwanag nang hindi inilalagay sa panganib ang mga taong sangkot.”“Panganib?” ulit ni Chloe. “Patay na ang mama ko! Ano pa ba ang mas malaking panganib kaysa roon?”“Chloe,” mahinahong tawag ni Alexander.Agad siyang napalingon dito.“Huwag mo akong pigilan, Alexander. Ilang kabanata na ng buhay ko ang nawala dahil sa mga lihim na ito. Lahat sila may alam, pero

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status