تسجيل الدخولGazelleBinigla ako ng mga sinabi ni Maximus na biktima siya ng abuso ng kanyang sariling ina. Pumasok sa isip ko ang makapal na medical record niya sa ospital o kaya naman ay ang manipis na papel sa record ng kanyang ina na nagsasabing pasyente ito ng nanay ko.“My mother… she’s…” Nangangatog ang kaniyang katawan habang nagsasalita, at nauutal ang kaniyang boses. “She was a ‘patient’… she experienced delusions, committed disturbing acts I can barely describe.”Kumurot ang puso ko para sa kanya. Naiisip ko kung gaano kahirap sa kanya bilang bata, ang lumaking kasama ang isang inang dapat ay nagmamahal at nagtatanggol sa kanya, ngunit iba palang nilalang.Bumilog ang kamao ni Maximus at tila may bumara sa kanyang lalamunan, nahihirapang ipagpatuloy ang kaniyang komplikadong salaysay. “Every year, when her anniversary comes around… I’m not myself. Because I saw how it ended.” Mabigat ang kanyang mga salita, bakas ang hindi pa naghihilom na pighati. Mas lalo pang nasaktan ang puso ko pa
Kyros“Mr. Ferrero, wala po akong ginagawang masama. Pakiusap, maniwala ka sa akin,” ani Tessa, habang nanginginig ang kanyang boses sa gitna ng pag-iyak habang nakaupo ako sa tapat niya sa kanyang maliit na apartment. Her youthful face, framed by disheveled hair, projected an air of wounded innocence that was difficult to dismiss. Nakilala ko siya sa isang bar noong gabing nakita ko si Gazelle—na nag-uumapaw sa kaligayahan sa piling ng kapatid ko na wala nang kinalaman sa akin.Napagkamalan ko siyang si Gazelle at doon na nagsimula ang lahat, dinala ko siya sa isang hotel.Like Stella, Tessa possessed a particular talent for flattery and attention that soothed my wounded ego. Ang pagbibigay nila ng atensiyon sa akin, o baka ang pagpapanggap ng pagmamahal, ay halos parehas, lalo na sa pakikipagtalik. Sandaling nalilimutan ko ang aking mga problema. Habang nasisira ang kasal ko kay Stella, si Tessa ang naging kanlungan ko. Ako ang nagpasok sa kanya sa ospital, at aminado ako na nais
MaximusI went to Park Avenue to see Dr. Castillo. Dante’s father was now living in the city, but that felt distant compared to the turmoil in my mind. Nang aminin kong lumalabo ang isip ko sa dami ng alinlangan kamakailan, tinanong ako ni Dr. Castillo: “Do these things feel real to you, or do you ever doubt them?”Parang hindi totoo si Gazelle, pero siya lang ang may kakayahang humila sa akin pabalik mula sa mga ganitong episode.“I wanted to believe she was real… I never doubted her existence. It calmed me whenever I saw her smile or those blue orbs.”Nagtanong ulit si Dr. Castillo. “Kailan ulit bumalik ang mga karanasang ito?” “Isang araw bago ko siya pinakasalan… Natatakot ako. Nagseselos ako; sa mga kaibigan ko, sa kahit kanino na malapit sa kaniya. I’m fucking terrified! Gusto ko, akin lang siya, pero alam kong hindi siya magiging masaya doon. At natatakot ako sa kung saan ‘yon pwedeng humantong. Pakiramdam ko, sobra na ang pagkahumaling ko sa kanya.”“Nakararamdam ka ba ng pan
Umalis si Maximus patungong Park Avenue at dama ko ang pangungulila sa ikatlong gabi niya. Kahit nag-a-update kami palagi sa FaceTime at nakikita ko ang mukha niya, naroon pa rin ang pangungulila. Huling araw ni Tessa sa ospital bilang intern. Itinanggi niya ang paratang na binabalak niyang saktan ang anak ni Stella dahil ang huli naman talaga ang nanuhol sa kanya sa plano. Kung may relasyon pa sila ni Kyros ay hindi ko alam. Ang alam ko lang, gagawin ni Stella ang lahat para hindi sila maghiwalay ni Kyros, lalo na ngayong dala-dala na niya ang apelyido nito bilang asawa.Paglabas ko ng labor room mula sa anim na oras na nakakapagod na pagpapaanak sa isang C-section, napansin kong hindi ko mahanap si Gianna kahit saan. Stable na ang lagay ng ina, bagamat kailangan pa nito ng blood transfusion dahil sa dami ng dugong nawala. Sobrang abala ng buong departamento, tatlong emergency cases ang sabay-sabay na dumating, kaya nakatutok ang lahat ng medical personnel sa kani-kanilang pasyent
GazelleHinayaan ako na pumasok sa loob ng opisina ni Maximus habang dama ko ang mabigat na pagod. Pagkatapos ng mga nangyari sa ospital ngayong araw, sobrang na-drain ang utak ko, at mabuti na lang ay pinagbigyan ako ng chief resident na magpahinga muna nang sandali. Ang tanging gusto ko lang ay makita ang asawa ko. Nang itulak ko ang p***o ng opisina ni Maximus, nakita ko siyang nakapikit, nakasandal ang ulo sa kanyang swivel chair, pagod at mukhang tulog.“Sigurado bang ayos lang na pumasok ako?” alanganin kong tanong sa assistant niya.“Yes, ma’am,” he assured me with a respectful nod.Nilingon ko si Gianna. “Please, magpahinga ka muna sa villa.”Nahihiya ako sa kanya dahil wala pa siyang pahinga. Binantayan niya ang mga kilos sa silid ni Stella buong gabi at nagawa pa niyang mag-imbestiga. She looked fine outside, but I knew the toll it must have taken on her. “Ligtas naman ako rito,” dagdag ko pa.May apat na bodyguard si Maximus sa floor na ito at may pinagkakatiwalaang team n
MaximusMy mother’s death anniversary was approaching, and whenever it came around, I never felt like myself.Parang nakalutang ang espirito niya sa paligid. Nakalarawan sa pangitain ko ang kung ano-ano, pulang dugo, at paniniwala kong kaluluwa niya na naririto lang sa tabi. It was terrifying, especially now that I had Gazelle in my life.Heto iyong bagay na hindi ko pinag-isipan o pinaghandaan noong mga panahon na nagdesisyon ako na magpakasal sa kanya. No, I had left Gazelle alone in the past for this very reason. And yet, I couldn’t control my feelings.“Sir, you will be staying there for two weeks,” paalala ni Emma, “Pakiabiso na lang po kung isasama niyo si Dr. Sinclair para maihanda na natin nang maaga ang mga kailangan.”Inabot niya sa akin ang mga legal na dokumento para sa construction site sa Park Avenue, ang pupuntahan ko dalawang linggo mula ngayon. Hindi ba niya naiintindihan na si Gazelle nga ang dahilan kung bakit ako aalis ng Bryston?Nais ko sanang magalit sa kanya,







