LOGINCompletely hopeless, paralyzed, I’m unable to do anything to find the woman so desperately needed.Dalawampu't apat na oras na ang lumipas mula nang mawala si Gazelle. Sa iilang beses nang naganap na para bang gusto akong kainin ng dilim.Sinusundan ako ng aking ina tulad ng isang multo, hindi kailanman lumalayo, palaging nakaantabay sa sulok ng aking isipan. Her voice shifted tones, accusing me of becoming just like my father.Nawawalan ako ng paningin sa lahat ng bagay nang paulit-ulit, maliban sa melodiya ng lullaby ng aking ina na tumatakbo sa aking pandinig. Ngunit tuwing susubukan niya akong hilahin papasok sa kanyang baluktot na mundo, nakikita ko ang mukha ni Gazelle, kasama ang aming hindi pa naisisilang na anak. Gusto kong maging maayos ang isipan ko para kung sakaling bumalik si Gazelle, ibibigay ko sa kanya ang lahat ng nararapat para sa kanya. Gusto ko siyang yakapin. Gusto kong naroon ako kapag isinilang na ang aming anak.Ngunit iniwan ko ang aking asawa noong pinakak
MaximusPain…Iyon ang unang bagay na naramdaman ko pagkadilat ng mga mata. Dahan-dahang luminaw ang mga tingin ko sa napakaputing kisame. Pagkatapos, isang matalim na kirot, manhid at sakit ang kumalat sa buong binti ko.Nakahiga si Ivan sa tabi ko, nakapikit ang mga mata, at mababaw ang pagtaas at pagbaba ng kanyang dibdib sa bawat paghinga. Patuloy ang pag-beep ng aparato sa gilid na nagmomonitor sa lagay namin. Damn it!Nanumbalik sa akin ang ala-ala kung saan kapwa kami tumakbo ni Ivan mula sa loob ng bodega ilang segundo bago ito sumabog. Naalala ko ang nakabibinging ungol, ang init, at ang matinding sakit nang may malaking tipa ng debris ang bumagsak sa binti ko.May malaking benda, posibleng simento ang nakabalot sa isa kong binti habang manipis na gauze lang sa kabila. Saka ko naalala si Emma. Hinihila niya si Gazelle patungo sa kabilang exit ng gusali. Hindi ko na maalala kung tuluyan sila na nakalabas dahil binalot ng usok ang gusali mula sa nagsipagbagsakan na mga bato.
Napaigtag sina Lucas at ang kanyang grupo sa ingay ng sunod-sunod na pagsabog na galing sa itaas ng burol.Nangangati na ang kanyang paa na sundan ang mga kaibigan, ngunit ibinigay sa kanya ni Maximus ang trabaho na abangan ang sasakyan ng kahit na sinuman dahil sigurado na may back-up si Victor para makatakas.They had already sealed off the roads heading both north and south.Pero nang lumabas ang sasakyan ni Emma, doon gumawa ang babae ng isang napakalaking pagkakamali.Ganap na hindi nakapaghanda si Lucas at ang team niya.“Putang ina!” sigaw ni Lucas, nakakuyom ang mga kamao habang pinapanood ang sasakyang lumubog sa bangin at nawala sa nag-aalimpuyong tubig.Malinaw niyang nakita ang mga pasahero, sina Emma at Gazelle, nagpupumiglas habang gumugulong ang kotse pababa sa matarik na bangin.Biglang huminto ang mga motorsiklo at isang kotse sa kalsada. Mabilis na bumaba ang mga sakay nito at napatingin sa kaguluhang nasa harap nila. “Anong nangyari kina Maximus at Ivan?” tanong ni
Sa sandaling iyon, habang pinapanood ang pagsabog na sumisira sa lahat ng aming naiwan, ang tanging naiisip ko lang ay ang makatakas sa pagdukot ni Emma. Kailangan ko lang makalayo. Umagos ang mga luha sa aking pisngi habang binabalot ng takot.Kapag may nangyaring masama kay Maximus, hindi ko ito makakayanan. Gusto kong sumigaw. Kailangan ko ng mga sagot. Kailangan kong maintindihan kung bakit nangyayari ito.Bago pa man ako makapag-isip nang maayos, isang kotse at motorsiklo ang lumitaw sa aming likuran, posibleng mga tauhan ni Ivan.Sinubukan nilang paulanan ng bala ang sasakyan na minamaneho ni Emma. Kaya naman nag-swerve kami para makaiwas. Mabilis na nakahabol ang motorsiklo, halos nasa unahan na namin.I was terrified; for my baby, for everything!Ang makipot na daan sa kabundukan ay kumakawag sa gilid ng mga bangin, na walang iba kung hindi mga matutulis na bato at ang malalim na asul na dagat sa ibaba.Ito ang uri ng daan kung
Emma performed a meticulous body search on Maximus while Victor kept his gun pressed against my temple. Nang matagpuan niya ang kutsilyong nakatago sa bulsa ni Maximus, inilabas at itinapon niya ito sa malayo. Kumalansing ang metal nito sa gitna ng nakabibinging katahimikan.“Clear!” anunsiyo ng babae bago pinahakbang si Maximus papalapit. “Alam kong darating ka,” usal ni Victor na may baluktot na ngiti. Napangisi si Emma. “Mahal na mahal niya ang asawa niya, papatay siya para rito. Alam ba ‘to ni Dr. Sinclair?”Nangilid ang luha sa aking mga mata. Hindi ko kailanman naisip na ganoon pala ako kahalaga kay Maximus. Kamakailan lang, napakalayo ng loob niya at mas malamig pa sa yelo ang kanyang mga salita.Ngunit ngayon, malinaw na ang lahat, pumunta siya rito nang nag-iisa at itinaya ang lahat para lamang iligtas ako. “Leave my wife alone!” sigaw ni Maximus, naniningkit ang mga mata.Tumaas ang sulok ng labi ni Victor bago lumapat ang mga iyon sa pisngi ko. Matinding dumi at pagkasu
This isn't real. It can't be real. Iyan ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko habang kumakabog ang galit sa aking dibdib. Akala ko ay mauuwi lang sa pambababae at kunwaring hero ko si Kyros noon; iyon ang talagang kasalanan niya sa relasyon namin.Kung tutuusin ay nawalan na talaga ako ng tiwala sa kanya matapos kong malaman ang totoo kay Maximus na ito at ang mga kaibigan ang nagligtas sa akin sa isla. Kaya ngayon na malaman na si Kyros ang nagbigay ng ideya kay Victor sa naganap noon ay hindi na rin ako nabigla.Dapat ay parang isang malaking pasabog ito, pero sa halip, kinumpirma lang nito ang unti-unti ko nang natatanggap tungkol sa lalaking pinagkatiwalaan ko sa loob ng pitong taon.Kaya pala ang kuwento sa akin ni Maximus ay hindi nila makausap nang maayos si Kyros noong ininterogate nila ito sa mansion, ang problema ay napagalitan sila ng lolo ni Maximus at ipinagtanggol ang lalaki. Paano niya nagawa ito sa akin?Tama si Emma. Marahil ay naaawa siya sa akin dahil sa pags







