MasukAgad na kumunot ang noo ni Caelan.“Cynthia?”“Mm.” Bahagya siyang tumango. “Sa tingin ko, nagsisimula na siyang maghinala tungkol sa boyfriend ko.”May bahid ng pang-iinis sa boses ni Sylvie nang sabihin niya iyon, ngunit hindi nito natakpan ang pagiging alerto niya. Ilang sandali siyang natahimik
“Tell her this from me. Kung gusto niyang malaman ang ginagawa ko, mas mabuting direkta niya akong tanungin. Huwag siyang magpadala ng mga taong susunod sa akin na parang wala siyang ibang alam gawin.”Malamig ang mga mata ni Sylvie habang dahan-dahan niyang binitiwan ang lalaki. Hindi na niya ito h
Nagulat ang driver ng sasakyang nasa likuran. Hindi nito inaasahan ang biglaang pagbilis ni Sylvie kaya ilang segundo itong natigilan bago mabilis na humabol. Tinapakan nito nang todo ang accelerator, pilit na binabawasan ang distansiya sa pagitan nila.Ngunit hindi ganoon kadaling takasan si Sylvie
Pagkaalis ni Sylvie sa Palma, ilang sandali pa ring nanatiling tahimik sina Marlon at Marilyn. Para bang naiwan sa silid ang bigat ng mga salitang binitiwan nito. Ngunit hindi nagtagal, hindi na napigilan ni Marilyn ang sarili. Agad siyang lumapit kay Marlon, halatang kinakabahan at hindi alam kung
Hindi lamang ito isang kumpanya para sa kanya.Ito ang bunga ng pagsisikap ng kanyang ina, ang negosyong pinaghirapan nitong buuin, protektahan, at palaguin sa kabila ng lahat ng paghihirap. Kaya kahit nasa ibang bansa siya, palagi niyang sinusubaybayan ang kalagayan ng Palma mula sa malayo.At isan
"Siguro nagtataka kayo kung bakit dati ay tatlumpung porsiyento lang ang shares na hawak ko, pero bigla itong naging animnapung porsiyento."Kalmado ang kanyang boses, na para bang isang ordinaryong bagay lamang ang kanyang pinag-uusapan. Ngunit sa pandinig nina Marlon at Marilyn, bawat salita ay pa
“Kahit marami?”Ngumiti si Kian, halatang nabasa ang iniisip niya. Bahagya siyang yumuko at dahan-dahang ngumiti. “Sa’yo ang card ko. Unlimited. Swipe mo lang.”Sa kanya, sapat na ang secondary card.Nagpalitan sila ng card, isang munting laro, isang tahimik na kasunduan, at isang uri ng lambing na
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp







